Het HondenForum

Dankzij de innige band die jullie hebben kan je gerust ervan uitgaan dat Sam je echt laat weten als het zijn tijd is.
Dat is bij Sarah en Peter ook zo gegaan.

Het doet pijn om het te zien aankomen en je gaat helemaal kapot als het gebeurt.
Dat is niet te voorkomen maar we kunnen er wel zijn om je te troosten als je dat nodig hebt.

Kells schreef:Hilly, heb je nagedacht over begraven? Twee van mijn honden heb ik begraven op een mooie plek in Wilhelminaoord. http://larixhof.nl/

Wel over nagedacht paar jaar geleden, maar ondertussen daarover wel anders gaan denken.

Maar het is wel echt ook een heel mooi idee. Heb wel eens het graf van een hondje van iemand gezien, dat vond ik toen heel bijzonder.

Sam doet het in de nachten redelijk goed. Aan het eind van de nacht is hij vaak wat onrustig, maar lastig inschatten, waarom dit zo is vanwege toch ook wel de giga warmte.

De verzorging gaat goed, Sam staat het ook zeer geduldig toe en dat scheelt ook heel veel.

Ik heb het idee, dat het wel wat uitbreidt en iets tussen de kussentjes gaat zitten. Het ziet er echter wel heel rustig uit.

Elke dag gaat hij even in een badedas-bad. Daarna laat ik de poot vooral drogen aan de lucht en dan verbind ik het weer met o.a. verbandgaas met wat bijenwas. Het lijkt erop, dat dit het tumorweefsel wat beheersbaar en schoon houdt.





Lekker met Delsin even badderen



Lekker bij baasje liggen, gestut door 2 benen...

Hilly45 schreef:


Lekker bij baasje liggen, gestut door 2 benen...

Ja, ik ben ook absoluut bang voor die waarheid/werkelijkheid, dat Sam mogelijk in de herfst niet meer bij me is.

De verzorging is in mijn eentje echt heel intensief. Gelukkig helpt een vriend me af en toe, door bijv. mee te gaan naar dierenarts, of even samen wandelen, afleiding vinden etc. Dat scheelt al wel. Maar de grootste zorg ligt toch in mijn handen. Nu kan ik ook heel veel gelukkig en ik doe het voor Sam uit alle liefde. Maar de zeer korte nachten eisen wel z'n tol. Ik hoop dat ik toch ergens in de tijd iets meer weer kan slapen.

Kells schreef:

Hilly45 schreef:Ja, ik ben ook absoluut bang voor die waarheid/werkelijkheid, dat Sam mogelijk in de herfst niet meer bij me is.

De verzorging is in mijn eentje echt heel intensief. Gelukkig helpt een vriend me af en toe, door bijv. mee te gaan naar dierenarts, of even samen wandelen, afleiding vinden etc. Dat scheelt al wel. Maar de grootste zorg ligt toch in mijn handen. Nu kan ik ook heel veel gelukkig en ik doe het voor Sam uit alle liefde. Maar de zeer korte nachten eisen wel z'n tol. Ik hoop dat ik toch ergens in de tijd iets meer weer kan slapen.

Hilly, ik ben het heel erg met Martijn eens. Sam haalt volgens mij de herfst niet meer. Denk ook aan jezelf en aan de kwaliteit van leven van Sam. Kwel jezelf en hem niet te lang. Leuker wordt het helaas niet. Ik wens je nogmaals heel veel sterkte.

Ja, de tranen blijven gewoon lopen, bij dat besef, dat Sam er dan idd niet meer zal zijn, want ik denk ook dat dat wel eens heel erg de waarheid kan zijn.

Ik denk echt heel eerlijk aan de kwaliteit van leven voor Sam. Ik zie nu niet, dat dit er niet meer voor hem is. Ik vraag dat ook aan anderen, die nog zien dat Sam ook plezier heeft en zin. Als Sam dit niet meer laat zien, dan ben ik denk ik echt de eerste, die Sam laat gaan.

De ontsteking, als gevolg van de tumor, is niet rustig.

Op de eerste foto is de foto van zaterdag. (het 'gelige' is nog wat honingzalf)

De tweede foto is van vandaag.

Beide foto's is tumorweefsel binnenkant achterpoot.

Foto 3 en 4 zijn van de buitenkant achterpoot, dat ziet er wel heel rustig uit.

Morgen maar overleggen met dierenarts, het lijkt dat de ontsteking naar binnen toe omslaat.

Ach Hilly toch.
Wat kan ik me voorstellen hoe ziek je hiervan bent.
Ik weet wat het is
Veel kan ik niet zeggen maar in gedachten geef ik je een dikke knuffel.

Hilly45 schreef:

Kells schreef:

Hilly45 schreef:Ja, ik ben ook absoluut bang voor die waarheid/werkelijkheid, dat Sam mogelijk in de herfst niet meer bij me is.

De verzorging is in mijn eentje echt heel intensief. Gelukkig helpt een vriend me af en toe, door bijv. mee te gaan naar dierenarts, of even samen wandelen, afleiding vinden etc. Dat scheelt al wel. Maar de grootste zorg ligt toch in mijn handen. Nu kan ik ook heel veel gelukkig en ik doe het voor Sam uit alle liefde. Maar de zeer korte nachten eisen wel z'n tol. Ik hoop dat ik toch ergens in de tijd iets meer weer kan slapen.

Hilly, ik ben het heel erg met Martijn eens. Sam haalt volgens mij de herfst niet meer. Denk ook aan jezelf en aan de kwaliteit van leven van Sam. Kwel jezelf en hem niet te lang. Leuker wordt het helaas niet. Ik wens je nogmaals heel veel sterkte.

Ja, de tranen blijven gewoon lopen, bij dat besef, dat Sam er dan idd niet meer zal zijn, want ik denk ook dat dat wel eens heel erg de waarheid kan zijn.

Ik denk echt heel eerlijk aan de kwaliteit van leven voor Sam. Ik zie nu niet, dat dit er niet meer voor hem is. Ik vraag dat ook aan anderen, die nog zien dat Sam ook plezier heeft en zin. Als Sam dit niet meer laat zien, dan ben ik denk ik echt de eerste, die Sam laat gaan.

Ik denk ook dat dat echt houden van is: je hond (of wie dan ook) op tijd laten gaan. Niemand wil iemand zien lijden waar hij van houdt.
Het onnodig rekken 'omdat je niet zonder kan' is meer aan jezelf denken dan aan je hond.

Jij houdt echt van Sam en ik weet zeker dat je de grenzen heel goed bewaakt.
Maar dat het verrot moeilijk is en zeer intensief, dat moge duidelijk zijn

Heel vele sterkte Hillie, vergeet niet te genieten van elkaar

Nanna schreef:Loopt ie er ook mank van?

Nee, want hij loopt er niet op, het zit als het ware net aan de buitenkant, net boven het loopvlak, waar Sam de poot de grond aanraakt.

Caro. schreef:

Hilly45 schreef:

Kells schreef:

Hilly45 schreef:Ja, ik ben ook absoluut bang voor die waarheid/werkelijkheid, dat Sam mogelijk in de herfst niet meer bij me is.

De verzorging is in mijn eentje echt heel intensief. Gelukkig helpt een vriend me af en toe, door bijv. mee te gaan naar dierenarts, of even samen wandelen, afleiding vinden etc. Dat scheelt al wel. Maar de grootste zorg ligt toch in mijn handen. Nu kan ik ook heel veel gelukkig en ik doe het voor Sam uit alle liefde. Maar de zeer korte nachten eisen wel z'n tol. Ik hoop dat ik toch ergens in de tijd iets meer weer kan slapen.

Hilly, ik ben het heel erg met Martijn eens. Sam haalt volgens mij de herfst niet meer. Denk ook aan jezelf en aan de kwaliteit van leven van Sam. Kwel jezelf en hem niet te lang. Leuker wordt het helaas niet. Ik wens je nogmaals heel veel sterkte.

Ja, de tranen blijven gewoon lopen, bij dat besef, dat Sam er dan idd niet meer zal zijn, want ik denk ook dat dat wel eens heel erg de waarheid kan zijn.

Ik denk echt heel eerlijk aan de kwaliteit van leven voor Sam. Ik zie nu niet, dat dit er niet meer voor hem is. Ik vraag dat ook aan anderen, die nog zien dat Sam ook plezier heeft en zin. Als Sam dit niet meer laat zien, dan ben ik denk ik echt de eerste, die Sam laat gaan.

Ik denk ook dat dat echt houden van is: je hond (of wie dan ook) op tijd laten gaan. Niemand wil iemand zien lijden waar hij van houdt.
Het onnodig rekken 'omdat je niet zonder kan' is meer aan jezelf denken dan aan je hond.

Jij houdt echt van Sam en ik weet zeker dat je de grenzen heel goed bewaakt.
Maar dat het verrot moeilijk is en zeer intensief, dat moge duidelijk zijn

Heel vele sterkte Hillie, vergeet niet te genieten van elkaar

We hebben gelukkig een hele rustige nacht gehad. Sam sliep rustig, op een bepaald moment op de rug, vier pootjes in de lucht. Zelf lig ik extreem veel wakker.

Ik besef, dat houden van is, dat ik ook moet loslaten. Dat maakt, dat ik ook anderen laat meekijken, die Sam goed kennen, of zij ook zien, wat ik nog zie. Ik denk absoluut zeker te weten, dat ik Sam laat gaan, als het lijden wordt en / of niet meer fijn in psychisch opzicht voor hem.

Ook als de ontsteking naar binnen zal woekeren, stel..... of richting bot, dan laat ik Sam gaan, omdat dit te pijnlijk is.

Ik zal me nooit vergeven, als ik Sam er laat zijn, terwijl het voor hem overleven wordt, ten believe van mij.

Sam had een hele goede nacht. Dat is heel fijn.

Ik heb 2x weer een langere 'ruk' geslapen. De eerste keer 2uur aaneengesloten en toen weer tijd wakker. De tweede keer 1,5uur aaneengesloten.

Het houdt nog steeds niet over, maar toch weer beter dan de laatste paar nachten.

Sam lekker uitgelaten. Gisteren advies gehad van de dierenarts. Sam zijn ontsteking moet nu 2x per dag worden schoongespoeld met speciale desinfectans. Daarna krijgt hij er een bepaald compres op met Alginate. Vervolgens weer verbinden, zodat het goed blijft zitten.

Gisteren heb ik het samen met iemand gedaan. Hopelijk lukt het ook in mijn eentje.

Sam staat het gelukkig goed toe en blijft vnl. heel rustig liggen, maar het is toch wel soms lastig, als je maar 2 handen beschikbaar hebt, waar je er soms toch 3 of 4 nodig hebt.



Alles zet ik altijd vooraf klaar, zodat ik in 1 vloeiende beweging bij wijze van, de wondverzorging kan doen.

Catho schreef:Heftige tijd zo, Hilly. Fijn dat je weer iets meer slaap kan pakken.

Je band met Sam is zo hecht, ik geniet altijd erg van je posts over hem. Daar spreekt zoveel liefde en toewijding uit. Zeker weten dat je Sam nooit zou laten lijden. Vreselijk zwaar en oneerlijk blijft het natuurlijk wel.

Dank je wel.

Sam is voor mij ook zo mijn alles, dat ik niet anders kan, dan hem zo goed en liefdevol mogelijk verzorgen.

Ik blijf op hem letten in de zin van; Toont hij tekenen van pijn, zie ik de staart nog in de lucht, heeft hij er nog zin in etc. etc. Ook een ander vraag ik hiernaar te kijken, omdat ik weet dat grenzen kunnen verlegd worden etc. Dus ja, ik hoop absoluut, dat ik Sam niet onnodig laat lijden. Daar doe ik mijn uiterste best voor.

Ik weet zeker dat je het goed doet, je liefde voor Sam is zo overduidelijk, ik wens je alle kracht toe.

Op dit filmpje zie je, dat ik de ontsteking van Sam schoonspuit met een desinfectans.

Ik heb Sam niet eens in een houtgreep of wat dan ook. Sam gaat liggen, zoals ik hem neerleg en ik kan hem verzorgen.



Ik heb ook echt zoveel bewondering voor Sam, dat hij dit allemaal toelaat. Hij moet wel giga vertrouwen hebben in mijn handelen.

Vanmiddag lekker even weg met Sam.

Bij een boerderij lekker biologisch ijs gekocht. Ook een heel klein mini-bolletje voor Sam. Lekker verwennen.

Nanna schreef:Hij geniet er nog van

Ja, dat denk ik ook echt nog wel.

heerlijk samen nog wat qualitytime! Geniet van elkaar zo lang het kan

Nanna schreef:Hij geniet er nog van

Lijkt mij ook

Jeetje wat heftig zeg!
Wel fijn dat hij alles zo goed toelaat en je compleet vertrouwd, dat hij geniet en je nog een mooie tijd kan hebben waarin kwaliteit voorop staat.
Heel veel sterkte de komende tijd, geniet van de tijd samen en verwen hem maar lekker!

jacq1970 schreef:Jeetje wat heftig zeg!
Wel fijn dat hij alles zo goed toelaat en je compleet vertrouwd, dat hij geniet en je nog een mooie tijd kan hebben waarin kwaliteit voorop staat.
Heel veel sterkte de komende tijd, geniet van de tijd samen en verwen hem maar lekker!

Dank je wel. Ik ben ook zo blij dat Sam dit alles toe laat. Kwaliteit moet prioriteit zijn.

Sam moest weer naar de dierenarts. Dit i.v.m. controle oortjes, omdat Sam daar 4 weken geleden een ontsteking had, beide oren. Dan is protocol, 1x zalf (1 week werkzaam), dan weer zalf na week (weer dus 1week werkzaam), dan na 3 weken nog controle en evt. nog 1x herhalen. 1 oor zag er mooi uit, maar het andere oor stond Sam eigenlijk niet meer toe qua controle. Ze probeerde maar en probeerde maar, had eerst een defect oordingetje. Nou ja, de spanning liep op bij Sam en met het 2e oor was het voor Sam not-done.
Maar voor zekerheid in beide oren nog 1x een zalf die een week werkt. Puur voor zekerheid omdat 1oor niet goed genoeg te checken was.

W.b. de poot; Ze vond het er mooi uitzien en best rustig, zeker vergeleken met toen die ene keer, toen ze ook antibiotica voorschreef, maar Sjef en ik op het idee kwamen alginaat te gebruiken.
Verder heeft Sam wel iets van vochtophoping, maar ze zei' dat wordt van binnenuit gestuurd, dat voorkom je niet. Het is ook geen oedeem ofzo wat je met massage weg kunt krijgen.

Ze deelt de mening dat Sam nog goed loopt, al zie je wel dat hij de voet ontlast, wat ik ook zie. Ook ziet ze, dat Sam nog net niet op de tumor loopt.

Ze vond het er beter uit zien, als wat ze gedacht had en gaf aan, dat ze blij was, met hoe ik de verzorging aandacht geef t.b.v. Sam/poot.

Ik was wel blij met haar mening.

Afgesproken dat ik in ieder geval maandelijks bij haar kom, zodat ook een arts het in de gaten houdt. Dit, tot zolang het ook voor Sam natuurlijk nog kan en de kanker zich wat stabiel houdt.

Ene kant:



Andere kant:



Ik slaap nog steeds bizar slecht door alles. Gistermiddag maar even met Sam naar bed, omdat mijn ogen niet meer wilden.

Catho schreef:Lieve foto's van jullie samen! Fijn dat de dierenarts het er ook mooi en rustig uit vond zien.

Hopelijk kan je toch hier en daar je slaap pakken.

Was er ook echt blij mee.

Hoe gaat het nu met Sam en jou?

Ri@nne schreef:Hoe gaat het nu met Sam en jou?

Wat lief dat je dat vraagt.

Het ontstekingsbeeld, wat de tumor veroorzaakt, is goed onder controle. Nou ja, afkloppen. Het kan per dag wisselen. Maar toch, het is droog en dicht en dat is al heel fijn. Verder struint Sam nog lekker mee op de wandelingen.

De verzorging blijft intensief.

Voor mij blijft het ook wat 'overleven', simpelweg omdat ik extreem slecht slaap. Maar ik merk ook, dat 'slechte dingen' weer langzaam gaan wennen.

Het zit al compleet in mijn dagstructuur, wanneer Sam medicatie moet, hoe ik e.e.a. doe enz.

Ik probeer van elke dag toch iets fijns te maken, samen met Sam en verwen hem met aandacht, met lekkers etc. Gewoon omdat hij het meer dan verdient.

Ach lieve Sam!

Och kijk nou!
Lekker genieten met z'n tweetjes, dit pakt niemand jullie meer af! En wie weet gaat het nog ene hele tijd zo door, ik duim er in elk geval voor!
Jullie zijn een dreamteam!