Het HondenForum

Wat verdrietig Verwen hem maar goed en heel veel sterkte de komende dagen

Heel veel sterkte.

Sterkte
Lijkt me vreselijk moeilijk
Ik kan zoiets niet voor over een paar dagen plannen, dan zou ik onderuit gaan.

Ik zal het echt nooit iemand aanraden al zijn deze dagen wel heel kostbaar omdat we nu niet meer kunnen doen of er niets aan de hand is en we dus volop genieten van het feit dat hij er nog is. Heel dubbel ook.
Hij voelt mijn stemming aan, volgt me overal met grote ogen, kwam straks zelfs weer knuffelen terwijl hij de laatste maanden niet meer van aanrakingen houdt. Hij is weer wat fitter dan gisteren maar we zijn niet meer gaan wandelen.
Maar eigenlijk is dit te zwaar. Bij alles denk ik; dit is echt een van de laatste keren, nu kan ik dit nog voor hem doen. Bij Appie kocht ik weer een leverworst voor zijn pilletjes en schoot toen vol. Daar sta je dan voor de vitrine je tranen in te houden. Ik ben zowat naar buiten gevlucht.
Vrienden komen langs om afscheid van Tomas te nemen, dat vind ik toch wel bijzonder.
Van te voren had ik niet kunnen bedenken hoe moeilijk ik dit zou vinden, het is bijna niet vol te houden. Maar Tomas onbeperkt kunnen verwennen is wel gewoon fijn. Ik wil hem nu ook zo min mogelijk alleen laten, er nog alles uithalen wat mogelijk is. En hij lijkt dat te voelen en te waarderen. Ik denk dat vrijdag de ergste dag zal zijn maar misschien zijn we er dan toch meer naartoe gegroeid.

Heel veel sterkte

wat mooi en tegelijkertijd wat zwaar om er zo naartoe te leven. Verwen hem nog maar flink, hij verdient het. Sterkte!

Sterkte gewenst de komende dagen.

Sterkte!

Ik denk aan jullie

Sterkte

Marie-Josée schreef:Ik zal het echt nooit iemand aanraden al zijn deze dagen wel heel kostbaar omdat we nu niet meer kunnen doen of er niets aan de hand is en we dus volop genieten van het feit dat hij er nog is. Heel dubbel ook.
Hij voelt mijn stemming aan, volgt me overal met grote ogen, kwam straks zelfs weer knuffelen terwijl hij de laatste maanden niet meer van aanrakingen houdt. Hij is weer wat fitter dan gisteren maar we zijn niet meer gaan wandelen.
Maar eigenlijk is dit te zwaar. Bij alles denk ik; dit is echt een van de laatste keren, nu kan ik dit nog voor hem doen. Bij Appie kocht ik weer een leverworst voor zijn pilletjes en schoot toen vol. Daar sta je dan voor de vitrine je tranen in te houden. Ik ben zowat naar buiten gevlucht.
Vrienden komen langs om afscheid van Tomas te nemen, dat vind ik toch wel bijzonder.
Van te voren had ik niet kunnen bedenken hoe moeilijk ik dit zou vinden, het is bijna niet vol te houden. Maar Tomas onbeperkt kunnen verwennen is wel gewoon fijn. Ik wil hem nu ook zo min mogelijk alleen laten, er nog alles uithalen wat mogelijk is. En hij lijkt dat te voelen en te waarderen. Ik denk dat vrijdag de ergste dag zal zijn maar misschien zijn we er dan toch meer naartoe gegroeid.

Ach jee Ja ik herken het wel van Puchu onlangs. Wij namen eigenlijk op maandagmiddag de beslissing, maar dinsdagochtend zou er nog een bloeduitslag komen. We wisten voor 99% zeker dat het afgelopen was, maar net niet helemaal zeker.
Dus die maandagavond en dinsdagochtend was een soort van kwelling 'zal hij er morgen nog zijn of niet?' en dus praktisch zeker weten dat het niet zo is.
We hebben er dus 1 dag tegenaan lopen 'hikken' en dat had ik nooit eerder meegemaakt, want alle keren daarvoor was het een direct moment van nu inslapen.
Ik vond het vreselijk moeilijk, met name nog die laatste uren... om 16.00 uur zou de de dierenarts komen en dan is het 13.00 uur...
over 3 á 4 uur is hij er niet meer.
Een soort paniek overviel me 'zullen we niet toch nog wat proberen?' ik wilde hem niet kwijt, zo ontzettend niet kwijt
Ik heb het echt 100% voor Puchu gedaan om het echte leed voor te zijn, maar crisis wat moeilijk.

Ik leef met je mee Marie-Josée, dit is loodzwaar een mengeling van 'nu kan het nog' en hem stevig knuffelen en een soort van paniek en enorm
verdriet.

Enorm veel sterkte gewenst...

Het klinkt zó herkenbaar. Bij Shib maakte ik de beslissing woensdagavond en vrijdagmiddag kwam de dierenarts. Inderdaad bij alles wat je dan in de tussentijd nog doet is het 'de laatste keer'. Ik vond het onmogelijk zwaar, maar ben achteraf heel blij dat ik die extra verwenmomentjes en 'je mag alles nog' dingetjes heb kunnen bieden.

Heel veel sterkte morgen en de tijd die volgt.

Heel veel sterkte morgen

Heel veel sterkte voor vandaag en later.

Heel veel sterkte voor vandaag.
Wat moet dit onvoorstelbaar moeilijk zijn.

heel veel sterkte

Heel veel sterkte vandaag!

Sterkte vandaag Marie-José.

Heel veel sterkte gewenst voor straks

Heel veel sterkte met het grote gemis.

Heel veel sterkte toegewenst.

Bedankt

Nanna schreef:

Marie-Josée schreef:Bedankt

Zijn jullie alweer een beetje over de eerste schrik heen?

Het begint te zakken. Ik denk dat het feit dat hij in het algemeen een mooi einde heeft gehad daar zeker aan bijdraagt.
Want daar ging het tenslotte om.

Nanna schreef:

Marie-Josée schreef:

Nanna schreef:

Marie-Josée schreef:Bedankt

Zijn jullie alweer een beetje over de eerste schrik heen?

Het begint te zakken. Ik denk dat het feit dat hij in het algemeen een mooi einde heeft gehad daar zeker aan bijdraagt.
Want daar ging het tenslotte om.

Ja, die hondeneindes kunnen erg mooi zijn. Ik heb zelf nogal wat menseneindes meegemaakt en was daar veel minder over te spreken...

Nou zeg dat wel. Ik had de dierenarts bijna gevraagd of we we tzt voor onszelf bij hem terecht kunnen. Hij is een stuk jonger dus dat is het punt niet. En erg prettig en rustig.
Wat ons beiden aan hem bevalt is dat hij alleen oog heeft voor het dier en daar ontzettend zachtzinnig en attent mee omgaat.
De vorige was een onaangenaam mens die alleen zijn kennis wilde spuien en totaal geen oog leek te hebben voor de patiënt.
Misschien was hij heel kundig maar dat is niet altijd voldoende.