Het HondenForum

Caro. schreef:En als dat niet helpt, dan krijgt Sonja 'm terug

Goede optie van 4 uur slaap word je niet vrolijk nee ik hoop dat het vanavond wel weer goed gaat

Daantje zit nu bijna twee weken aan de CBD druppels en ik ben toch wel positief.
Ze wordt wat blijer en vrijer en wat voor Caro dan belangrijk kan zijn, ze slaapt nu echt.
Voorheen lag ze te slapen alsof ze elk moment weg moest rennen, tegenwoordig ligt ze
in diepe ontspannen slaap, lekker op haar zij en helemaal uitgestrekt.
Dus misschien toch iets voor Puchu.

Heavy schreef:Wilde hij jullie misschien ruiken ? Heel raar maar je man ging zitten en toen wilde hij daar liggen en werd rustig? Misschien eens een trui of vest laten liggen op de bank?

Of een babyfoon zodat je hem kan toespreken? Ik denk dat hij jullie even wilde zien de nacht was te lang voor hem

Maar weinig slaap is vreselijk sterkte

Mijn plaid ligt altijd op de bank en ook de kussens waar ik tegenaan zit. Ik heb eerder mijn plaid ook al echt bij hem gelegd op het plekje
op de bank waar hij meestal slaapt, maakt allemaal niks uit.

Heavy schreef:Of traphekje onderaan de trap en dan zijn mand daar en slaapkamerdeur open zodat hij jullie kan horen?

De slaapkamerdeur is altijd open en bijna direct bovenaan de trap. Ik heb in het begin ook gewoon geruststellend gesproken 'het is goed Puchu,
ga maar naar je plaats en lekker slapen' (of zoiets). Helpt niks, streng toespreken, helpt ook niks.
Mijn man snurkt als een gek (grrrr), dus Puchu hoort ons altijd wel

moon-C schreef:Daantje zit nu bijna twee weken aan de CBD druppels en ik ben toch wel positief.
Ze wordt wat blijer en vrijer en wat voor Caro dan belangrijk kan zijn, ze slaapt nu echt.
Voorheen lag ze te slapen alsof ze elk moment weg moest rennen, tegenwoordig ligt ze
in diepe ontspannen slaap, lekker op haar zij en helemaal uitgestrekt.
Dus misschien toch iets voor Puchu.

OK bedankt, ga ik me daar nog eens over inlezen

Ik ben er sinds kort achter dat hier op het forum Runninggirl de partner is van degene achter de CBD shop,
dus misschien ''ken'' je diegene wel!

Heavy schreef:Advocaat bier

Hamer

moon-C schreef:Ik ben er sinds kort achter dat hier op het forum Runninggirl de partner is van degene achter de CBD shop,
dus misschien ''ken'' je diegene wel!

Nee, geen flauw idee. Ik 'ken' Runninggirl van naam en that's it.
Maar ik ga het even bekijken allemaal, dank je wel!

Overigens was hij vannacht weer helemaal rustig en stil, echt geen peil op te trekken dus.

Wat lijkt me dit vreselijk frustrerend!

Ken het in mindere mate wel van de hond van mijn oude buurman. Ze werd op een gegeven moment een beetje dement en kon dan ook van die rare dingen hebben. Soms ging het wekenlang goed en dan stond ze ineens weer helemaal in elkaar gedoken in de voortuin. Dan deed ze ook geen stap meer voor- of achteruit. Alleen blijven ging ook steeds minder goed.

Heb helaas helemaal geen tips voor je, maar hoop dat je snel een oplossing hebt. Dit is echt niet leuk

Vanmiddag om 16.30 uur naar de dierenarts.
Het is geen doen, hij wordt steeds erger en was vannacht totaal niet meer te kalmeren: hij loopt alleen maar heen en weer en te piepen, zelfs
als we beneden gaan slapen.
Ik maak me zo'n zorgen en ben ook helemaal bekaf.
Heb al met de dierenarts die hem goed kent overlegd en we gaan lichamelijke oorzaken uitsluiten.

Caro. schreef:Vanmiddag om 16.30 uur naar de dierenarts.
Het is geen doen, hij wordt steeds erger en was vannacht totaal niet meer te kalmeren: hij loopt alleen maar heen en weer en te piepen, zelfs
als we beneden gaan slapen.
Ik maak me zo'n zorgen en ben ook helemaal bekaf.
Heb al met de dierenarts die hem goed kent overlegd en we gaan lichamelijke oorzaken uitsluiten.

Bah wat een zorgen zeg !!
De duimen draaien, sterkte vanmiddag.

Ach Caro wat een zorgen, er is ook geen peil op te trekken en ik kan me voorstellen dat je er even doorheen zit. Succes straks bij de da en ik duim dat er een reden voor zijn gedrag gevonden wordt die te behandelen is

Dank jullie wel, ik ben toch bang dat het epilepsie is; hij heeft weliswaar geen aanvallen, maar de totale onrust, het heen en weer lopen, niet
bereikbaar zijn, dat herken ik wel van Moritz.
Maar hij is 9.5 jaar... dus dan zou het geen primaire zijn en moet er een lichamelijke oorzaak voor zijn.
Nou ja, ik loop aan alle kanten te stressen dus en heb geen heldere kop meer door het slaapgebrek.

Wat erg lijkt me dat, succes vanmiddag en hopelijk vinden ze iets dat te behandelen is!

Hopelijk vinden ze iets (wat dan ook makkelijk te behandelen is). Dit is geen doen zo Succes vanmiddag! Duimen gaan draaien

Caro. schreef: Nou ja, ik loop aan alle kanten te stressen dus en heb geen heldere kop meer door het slaapgebrek.

Loop maar even niet op de zaken vooruit, heeft geen zin. Eerst maar naar de da. Adem in, adem uit en probeer straks even een middagslaapje te doen

alm@ schreef:

Caro. schreef: Nou ja, ik loop aan alle kanten te stressen dus en heb geen heldere kop meer door het slaapgebrek.

Loop maar even niet op de zaken vooruit, heeft geen zin. Eerst maar naar de da. Adem in, adem uit en probeer straks even een middagslaapje te doen

Ja, je hebt gelijk. Stom is dat dat een mens gewoon echt niet meer helder kan denken als je slaapgebrek hebt.

Staat misschien raar maar zo bedoel ik t niet, maar ik hoop dat ze iets vinden dan kun je er misschien iets mee. Dit is idd geen leven, niet voor hemzelf en niet voor jullie.

malinois schreef:Staat misschien raar maar zo bedoel ik t niet, maar ik hoop dat ze iets vinden dan kun je er misschien iets mee. Dit is idd geen leven, niet voor hemzelf en niet voor jullie.

Ja ik ook... hij heeft toen die prik om te slapen in een spier in zijn linker achterpoot gekregen. Als ik lang met hem wandel, dan zakt hij soms door die poot heen, iets wat hij voorheen nooit had. Het is niet dramatisch, hij zakt er doorheen en hersteld direct en loopt verder ook goed.
Maar wie weet doet dat zeer als hij langer ligt?
Op zoiets stoms hoop ik dan maar, maar tegelijk vrees ik dat het allemaal niet zo eenvoudig is.

Het is echt zielig voor hem en wij zijn echt een beetje aan het einde van onze energie. Ik denk dat we hem sowieso mee naar boven gaan nemen
vanaf aankomende nacht.

Inge O schreef:

Caro. schreef:Dank jullie wel, ik ben toch bang dat het epilepsie is; hij heeft weliswaar geen aanvallen, maar de totale onrust, het heen en weer lopen, niet bereikbaar zijn, dat herken ik wel van Moritz.

Het vervelende is dat die diagnose in dat soort vage gevallen zo goed als niet met zekerheid te stellen is - ik ben sterk geneigd om te denken dat het dat niet kán zijn gezien oa. het feit dat het strikt tijdsgebonden lijkt te zijn en ook dat hij bv. die keer toen hij in de struiken stond te 'niksen' wel plots hoorde dat je in die pensstaafjes zat - dat strookt totaal niet met epilepsie.

Maar heel erg vervelend zo hoor .

Ja, soms dachten we ook dat het 'aanstellerij' was. Puchu is een aansteller, een mieperd, dat is gewoon zo. Daarom hebben we hem ook een paar nachten compleet genegeerd, omdat we dat even dachten.
Maar andere keren reageert hij totaal niet op het pensstaafje of op wat dan ook. Vannacht reageerde hij nergens op: hij loopt heen en weer, piept heel
erg zielig, jankt, gaat 100 keer je gezicht aflikken, en loopt weer piepend heen en weer.
Op een kalmerende stem, rustig aaien, strenge stem, komt geen enkele reactie.
Het zou idd vreemd zijn bij epilepsie dat het echt tijdsgebonden is, daar heb je gelijk in.

Misschien is het toch wel beginnende dementie, dat schijnt vooral 's nachts in het begin merkbaar te zijn. Ik ga daar nog even verder over lezen
en dan afwachten wat de dierenarts vanmiddag zegt.
Het is niet normaal in ieder geval, even dacht ik dat het aanstellerij was en wellicht was dat het ook op dat moment, maar een heleboel andere keren incl. vannacht was het absoluut een aanstellerij of aandacht vragen.
Ik heb nu het gevoel dat het echt niet goed is met hem, maar dat kan ook aan mijn gemoedstoestand en slaapgebrek liggen hoor. Soms weet je
ook niet meer hoe of wat.

Wellicht is de dementie in een stroomversnelling geraakt door de narcose?

Moritz zocht ook contact hoor na een epileptische aanval: hij liep dan compleet wezenloos heen en weer, maar als ik zachtjes zijn naam zei, dan
kwam hij wel even 'neuzen'. Ik heb er nog een filmpje van waarbij hij dat doet.

Maar verder ben ik met je eens dat het feit dat het altijd 's nachts is, totaal niet overeenkomt met epilepsie.

Ik las zojuist ook nog dat dementie symptomen sterk overeenkomen met lever- en nierproblemen. Nu heeft hij in januari een bloedonderzoek
gehad waarbij 1 leverwaarde afwijkend was. Hierop is het restant bloed opgestuurd naar Utrecht voor verdere leverwaardes en die waren
allemaal goed en ik kreeg dus te horen dat er niets aan de hand was (die ene waarde, ik weet de naam niet, schijnt snel van slag te zijn).
Maar goed, met dit in mijn achterhoofd ga ik dus wel vragen om nieuw bloedonderzoek om die lever nogmaals te onderzoeken.
Blijft dan ook wel weer vreemd dat er overdag niets te merken is aan hem, maar alleen 's nachts (alhoewel hij nu ook verrot is, maar dat
is logisch natuurlijk, want ook hij heeft nauwelijks geslapen).

Heb jij verder nog een idee van wat het zou kunnen zijn Inge?

Wat ontzettend zielig voor Puchu en wat zwaar voor jullie. Ik hoop dat de DA een verklaring voor dit gedrag heeft, dan weet je tenminste of en hoe je het kan doorbreken. Sterkte en pak je rust!

Inge O schreef:

Caro. schreef:Moritz zocht ook contact hoor na een epileptische aanval: hij liep dan compleet wezenloos heen en weer, maar als ik zachtjes zijn naam zei, dan
kwam hij wel even 'neuzen'. Ik heb er nog een filmpje van waarbij hij dat doet.

Ja, erná wel maar zo is het toch niet bij Puchu want daarna gaat hij toch weer door met zijn rare gedrag?

Heb jij verder nog een idee van wat het zou kunnen zijn Inge?

Ja, door slechte lever en/of nieren kunnen ze afwijkend gedrag vertonen maar dan spreek je over echt heel zware problemen - bij 'een' waarde die licht veranderd is zou je niet vermoeden dat dit korte tijd later plots zo'n effect zou hebben, tenzij bv. een tumor de hele lever stuk zou hebben gemaakt maar dan zou je ook andere problemen moeten zien lijkt me.

Tenzij het eventueel om een levershunt zou gaan, dat is zelden bij volwassen honden maar niet volledig uit te sluiten en dan zou er in het feit van ''s avonds' nog een logica kunnen zitten omdat het vooral na het eten (van eiwitrijk voer) voorkomt.
Maar krijgt hij 's ochtends niet hetzelfde voer?

Nee hij krijgt 's ochtends 'light' brokjes en 's avonds krijgt hij KVV.
Tot voor een paar weken geleden (toeval?) kreeg hij Smuldier 's avonds, maar omdat hij maar niet afvalt, heb ik hem sinds een paar weken op Rodi gezet
in de hoop dat hij daar wat van afvalt.

Nu lijkt mij op zich Rodi beter voer dan Smuldier, maar als het iets met zijn lever zou zijn, dan zou die wisseling van voeding dus wel verandering van
gedrag kunnen betekenen?
Overigens kreeg hij de laatste maanden steeds wat last van diarree, maar sinds hij Rodi eet, is dat juist weer goed.

De DA belde zojuist of ik om 16.00 uur kon komen, dan had hij een half uur tijd en dus tijd om hem echt uitgebreid te onderzoeken
Sowieso wil ik weer een algemeen bloedonderzoek waar automatisch dan ook nieren en lever bijzit.

Inge O schreef:

Caro. schreef: Nu lijkt mij op zich Rodi beter voer dan Smuldier, maar als het iets met zijn lever zou zijn, dan zou die wisseling van voeding dus wel verandering van
gedrag kunnen betekenen?

Als het gaat over die shunt gaat het alleen over het eiwitgehalte in het voer - ik neem aan dat dit bij beide soorten niet zover uiteen ligt?

Echt geen idee Bij smuldier staat er volgens mij helemaal geen info op het pakje, bij Rodi weet ik het niet.
Ik ga even met mijn kop in de vriezer duiken

Overigens waren de galzuren goed in januari, dat is in Utrecht getest (ik lees dat dit verhoogd is bij een levershunt?)

Wat een getob zo, niet leuk voor jullie en niet leuk voor Puchu. Ik hoop dat jullie vanmiddag bij de dierenarts wat wijzer worden.

Inge O schreef:Overigens - niet dat ik zeg dat je op shunt zou moeten laten testen hoor maar bij het normale onderzoek zit dat niet in. Ik denk overigens dat je da die optie zal wegwuiven.

Nee, dat is dmv een echo toch?

Ik ga iig wel het hele lever verhaal naar boven halen (dat die ene waarde niet goed was) en de optie 'levershunt' geven en dan zien wat hij zegt.
Misschien ontdekt hij zelf ook wel iets vreemds, ik weet het gewoon niet.
De assistente is ook gedragstherapeute en kan misschien ook nog meedenken als er lichamelijk echt niks gevonden wordt.

Afijn, we wachten het af en nu ga ik (na telefoontje tussendoor) toch echt met mijn kop die vriezer in

Heavy schreef:Achjee wat een gedoe toch
Ik hoop dat je snel wat wijzer wordt en dat het opgelost kan worden
Kunnen honden hoofdpijn of migraine hebben trouwens?

Ja dat kan zeker! neem alleen al de rassen met de mismaakte schedels waarin de hersenen gewoon bekneld zitten,
die vergaan van de koppijn
Maar ik denk ook zeker dat het gewoon voor kan komen, ik zou niet weten waarom niet eigenlijk.

Ik hoop dat jullie straks wat wijzer worden. Dit is echt sneu

Inge O schreef:

Caro. schreef: Nu lijkt mij op zich Rodi beter voer dan Smuldier, maar als het iets met zijn lever zou zijn, dan zou die wisseling van voeding dus wel verandering van
gedrag kunnen betekenen?

Als het gaat over die shunt gaat het alleen over het eiwitgehalte in het voer - ik neem aan dat dit bij beide soorten niet zover uiteen ligt?

Smuldier 14.8% en Rodi 15%, dus dat kan het dan niet zijn lijkt mij.

Vetgehalte is wel een stuk lager (15% om 10%), vandaar dat ik wilde proberen of hij hier wel van af zou vallen, maar ineens bedacht ik me
dus dat ik na zijn oog operatie overgegaan ben op Rodi en dacht ineens 'huh? dat zal het toch niet zijn?', maar dat lijkt me stug dus.

Nou, dat was een lange zit maar het is heel erg serieus genomen.
Eerst een algeheel lichamelijk onderzoek en dat was allemaal prima, ook zijn zicht is onderzocht en hij heeft hele lichte gloed over zijn ogen,
maar dat was normaal voor zijn leeftijd en hij reageert goed op licht en verder onderzoek.
Toen het bloedonderzoek, algemeen onderzoek en dan specifiek voor de lever, maar de rest is ook even meegenomen.
Die ene leverwaarde is weer verhoogd en veel erger verhoogd dan in januari: het is de ALT waarde en die is nu 446 (vorige keer 296 en normaal
is onder de 100). Maar de andere leverwaarde, die belangrijker is, die is wel goed.
In januari is nav deze uitslag de galzuren bepaald en die waren goed, dus ze zag er niet zoveel in om nu weer bloed te sturen naar Utrecht, want
ze denkt dat de galzuren nu dus ook wel weer goed zullen zijn.
De ALT waarde is een wat 'ondergeschikte' waarde, het kan niks zeggen en het kan wel wat zeggen dat er wat met de lever aan de hand is.
Het advies was nu om over te gaan op een echo van de lever ipv galzuren onderzoeken, met een echo en eventueel aanvullende biopten kon veel
gerichter gekeken worden.
Dus maandag het MCD bellen voor een echo van de lever (ik kon ook naar Utrecht, maar had zelf de voorkeur voor het MCD, mocht het daar nu
lange wachttijd zijn, kan ik altijd Utrecht nog bellen).

Tja, dan dus het gedrag... het kan dus komen door de lever, maar dat is dus nog onduidelijk. In eerste instantie wilde ze een snelwerkend
middel meegeven (alprazolam) zodat zowel Puchu als wij konden bijkomen, maar ivm de afwijkende leverwaarde mag hij dit niet
Toen was er twijfel dus Clomicalm en Selgian: het eerste werkt vooral bij verlatingsangst, het tweede bij bv dementie.
Toen hebben we nog een hele tijd staan praten met de gedragsdeskundige (assistente daar), weliswaar is zij kattengedragsdeskundige, maar ze
weet ook behoorlijk wat van honden. Zij vond het niet als echte verlatingsangst klinken, omdat hij het gedrag ook vertoond als we er gewoon
zijn, dus zij neigde naar Selgian.
Dat hebben we nu meegekregen, maar het kan direct werken, maar ook 2 weken duren. Iets voor op de kortere termijn mag hij dus niet
ivm zijn lever. Dus voorlopig uitzingen totdat het middel hopelijk gaat werken of totdat er duidelijkheid is over de lever.

Mee naar boven nemen werd sterk afgeraden omdat Puchu die omgeving niet kent en het hem hoogstwaarschijnlijk meer in de war brengt, omdat
hun denken dat het geen normale/typische verlatingsangst is, maar dat er meer aan de hand is.
We gaan dus weer even beneden slapen en wachten het af en hopelijk kunnen we snel terecht voor de echo.

En de nierwaardes?