Het HondenForum

Jeetje, ben een tijd niet op het forum geweest en lees nu dat Wilma kanker heeft.... Fijn dat je vrijdag al terecht kunt! Heel veel sterkte en hopelijk is er nog wat aan te doen wat voor Wilma te behappen is.

Toch fijn dat je er Vrijdag al terecht kunt.
Heel veel succes ik hoop dat ze een goede oplossing voor Wilma vinden

Inge O schreef:

Paisley schreef:Het gaat ook op een achterpoot. Dat is een heftigere operatie en zal veel meer van een hond vragen dan het amputeren van een voorpoot.

En dat weet je hoe?

En dat wat jij zegt niet Nederlands is? Je bedoelt hoe ik dat weet?
Omdat je grotere spieren moet afzetten, je krijgt een grotere wond en je komt dichter bij de organen. Daarnaast weet ik dat bij paarden achterbeen blessures vaak voor meer ellende zorgen, omdat achter de stuwende kracht is in de beweging, ook zichtbaar door de grotere spiergroepen.

Maar in de praktijk ga ik er nooit achter komen dus als mensen uit de praktijk spreken dat het andersom is, geloof ik ze gelijk.

Beetje humeurig vandaag?

Lees gewoon op een paar fora de ervaringen van mensen die een amputatie bij de hond meegemaakt hebben: knapten snel op, waren binnen 24 uur, of binnen 48 uur helemaal gewend aan het ontbreken van de poot, dankzij pijnstilling ook al heel snel weer ouderwets actief of zelfs actiever en na het helen van de operatiewond geen centje pijn meer.
Achterpoot draagt minder gewicht dan voorpoot, dus amputatie van een achterpoot heeft minder impact op de hond dan van een voorpoot

Zowel amputatie van een achterpoot als een voorpoot is geen kleine ingreep. Van beide herstellen honden vaak prima. Achterpoten missen lijkt mij als hond minder hinderlijk omdat je zoals Inge al aangeeft nog wel prima je evenwicht kan bewaren en er bij rennen veel gewicht op de voorpoten komt. Je komt bij beide niet dichter bij de organen, beetje afhankelijk ook hoe je amputeert (zou je bijv. ivm uitzaaiingen het halve bekken meenemen, dan wel maar voor zover ik weet wordt dat bij honden niet gedaan).

Ik zou mijn beslissing af laten hangen van hoe fit Wilma is op haar 10e & hoe groot de kans is op uitzaaiingen elders in het lichaam. Bij een fitte hond met kleine kans op uitzaaiingen zou ik het wel doen. Misschien nog wel eerder dan de bestralingen trouwens

Jij kunt alleen zelf die afweging maken natuurlijk Sabi85. Ik ken Wilma als een uitermate fitte en actieve hond, je zou haar absoluut geen 10 jaar schatten en ze maakt in de verste verte geen bejaarde indruk. Om die redenen zou ik een pootamputatie wel overwegen als het probleem daarmee inderdaad opgelost zou zijn. Fysiek zou zij die operatie en het herstel plus revalidatie volgens mij nog best aankunnen en een hond kan met drie poten echt nog een prima leven hebben.

Hoe is het gegaan in Utrecht?

Ik ben ook benieuwd!

Wat een moeilijk verhaal...

Als ik voor mijn eigen tienjarige hond moest kiezen tussen opereren, nabehandelen, onzekere prognose en heel veel geld kwijt, of met pijnstilling nog een relatief goede maar kortere periode, dan koos ik voor het laatste.
Ik hoop dat je bezoek aan Utrecht je verder heeft geholpen, sterkte.

We hebben een consult gehad bij oncoloog Zandvliet. Eerst werd ze uitgebreid onderzocht en bevoeld door 3 co-assistenten. Die voelden verder nergens bultjes en temperatuur, hartslag etc waren goed. Alle lymfeklieren voelden normaal, behalve die in de achterpoot met de tumor. Daar is de lymfeklier verdikt.
De oncoloog gaf aan dat het aan de hand van het biopt niet met zekerheid te zeggen is dat het om een sarcoom gaat. Het kan ook nog een melanoom zijn en deze zijn in de regel veel agressiever. Een melanoom was bij de vorige tumor ook niet uitgesloten. Dit is pas met zekerheid te zeggen als de tumor wordt weggehaald en onderzocht.
Ze raden aan om eerst een CT-scan te doen om te kijken of er uitzaaiingen zijn. Zijn er geen uitzaaiingen dan bestaat de geadviseerde behandeling uit zo veel mogelijk weghalen van de tumor en vervolgens 6x bestralen. Dit zou bij elkaar ongeveer € 4.000 kosten. De kans blijft aanwezig dat het bultje teruggroeit. Amputatie van de poot raden ze niet aan. Dit zou belastender zijn voor Wilma dan opereren en bestralen.
De tumor alleen weghalen en niet bestralen raden ze ook niet aan. De kans dat de tumor teruggroeit is dan erg groot en vaak is de tumor bij teruggroei agressiever. We hebben gezegd dat we twijfelen over de behandeling. We mogen er over nadenken en volgende week laten weten of we willen laten behandelen.

Jeetje, wat een geld zeg! Wat een duivels dilemma...

Pfff wat een keuze
Heel veel sterkte met de beslissing.

Wat een moeilijke beslissing , ik wens jullie daar in ieder geval heel veel sterkte en wijsheid bij

Wat een verschrikkelijk moeilijke beslissing. Heeft de arts ook een prognose gegeven van het verloop als je het onbehandeld laat?

wat is de reden dat amputatie belastender zou zijn,zo te zien en lezen is het een licht hondje,nog in zeer goede conditie...zie helemaal die belasting niet.

zou echt zonder twijfel voor amputatie gaan...voor het idee voor 62 kilo wegende 11 jarige Joes mét botkanker was de (achterpoot)amputatie 240 euro,en zij liep de dag na operatie gewoon alles mee wat ze normaal ook deed...

succes met het maken van keuzes,altijd moeilijk om er zo voor te staan...

Jeetje wat'n bult geld (waarom moeten al die dingen zo duur zijn )

Moeilijk dit, sterkte ermee

Poeh wat moeilijk zeg, sterkte met het besluiten!

Paisley schreef:Wat een verschrikkelijk moeilijke beslissing. Heeft de arts ook een prognose gegeven van het verloop als je het onbehandeld laat?

Die lijkt me lastig te geven aangezien niet bekend is om wat voor tumor het gaat en of er uitzaaiingen zijn en zo ja, waar deze zitten.

LongFields schreef:

Paisley schreef:Wat een verschrikkelijk moeilijke beslissing. Heeft de arts ook een prognose gegeven van het verloop als je het onbehandeld laat?

Die lijkt me lastig te geven aangezien niet bekend is om wat voor tumor het gaat en of er uitzaaiingen zijn en zo ja, waar deze zitten.

Ik denk dat het ook per hond verschillend is, Alex zou volgens de statistieken ook al dood moeten zijn, die leeft nu al een jaar met kanker in z'n neus.

Oef, da's een smak geld. En je krijgt geen garanties dat het wegblijft natuurlijk.
Dat, met de stress die Wilma snel ervaart, maakt het inderdaad een kloterig dilemma.

Sterkte met het maken van een keuze

Wat een lastige beslissing inderdaad... heel veel sterkte!

Kimmie schreef:wat is de reden dat amputatie belastender zou zijn,zo te zien en lezen is het een licht hondje,nog in zeer goede conditie...zie helemaal die belasting niet.

zou echt zonder twijfel voor amputatie gaan...voor het idee voor 62 kilo wegende 11 jarige Joes mét botkanker was de (achterpoot)amputatie 240 euro,en zij liep de dag na operatie gewoon alles mee wat ze normaal ook deed...

succes met het maken van keuzes,altijd moeilijk om er zo voor te staan...

Dat vraag ik me ook af. Met een amputatie ben je met één operatie klaar en de meeste honden herstellen daar behoorlijk snel van, zeker als ze in goede algehele conditie zijn. Dat lijkt mij minder belastend dan meerdere dierenartsbezoeken en behandelingen.

Wat een moeilijke beslissing.

Wat een rot bericht Sabi. Het klinkt misschien hard, maar de keuze zou ik niet moeilijk vinden. Neemt niet weg dat ik heel erg verdrietig zou zijn als het afscheid daar was.

Heel veel sterkte..

Ik hoop nooit voor zo'n beslissing te komen staan, en wens je daar dan ook heel veel sterkte bij.
Ik zou zelf waarschijnlijk kiezen voor het zo plezierig mogelijk maken de komende tijd en als het dat niet meer is afscheid nemen.

Wat een moeilijke beslissing. Niet alleen om het enorme bedrag, maar ook voor de belasting die het voor haar zal vormen. Heel veel sterkte!

wat ontzettend moeilijk om hier een beslissing over te nemen...

misschien een second opinion voordat je een definitieve beslissing neemt?
Sterkte!

Pfoe wat een rotnieuws. 4000€ is echt exorbitant is dat Utrecht?
Ik zou me toch inlezen en laten informeren over een amputatie. Ik ken geen mensen met ervaring daarmee maar die zullen hier toch wel zitten? Honden die ik door de jaren heen hebben zien lopen met een geamputeerde poot kwamen allemaal totaal niet gehandicapt en vol levenslust over.

We hebben besloten om Wilma nu niet te laten behandelen. We zien het niet zitten om een heel traject in te gaan.
We willen nu ook haar poot niet laten amputeren omdat ze geen pijn of last heeft. Het bultje lijkt heel langzaam te groeien. Als ze last krijgt van het bultje, willen we amputatie wel overwegen. Natuurlijk is er wel het risico dat het dan inmiddels uitgezaaid is.

Geld speelt natuurlijk een rol, maar is niet de hoofdreden voor het niet laten behandelen. Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik Wilma een behandeling ontzeg alleen vanwege het geld.

We hebben zelf geen rijbewijs, dus mijn schoonvader bracht ons naar Utrecht. Wilma vindt het normaal heel leuk om mee te gaan in de auto, maar nu was ze heel erg onrustig. Ze zat de hele weg te piepen, hijgen en kwijlen.
Tijdens het consult zag ik dat mijn schoonvader tranen in zijn ogen had. Hij is dol op Wilma.

In december is mijn schoonmoeder overleden aan kanker en ook mijn moeder heeft kanker.
Als we nu aan een behandeling beginnen zal dat zwaar zijn voor Wilma maar zeker ook voor ons.

De € 4000,- is trouwens voor de gehele behandeling; CT-scan, operatie, onderzoek van de tumor en bestraling. De oncoloog noemde wat bedragen en die heb ik in mijn hoofd opgeteld.

Verstandige beslissing Wilma. En nu duimen dat het nog heeeeeel erg lang duurt voor ze klachten krijgt.