Het HondenForum

Nanna schreef:

lieke schreef: Ik ben twee weken lang steeds dagelijks bij de DA geweest, het begon met blaasstenen en het eindigde met iets aan zijn lever. Ik kon niet stoppen tijdens de behandeling want die sloeg aan waarvoor hij bedoeld was maar er kwam steeds iets anders bij wat ook goed te behandelen leek. En ondanks al die behandelingen heeft hij het niet gered. De rekeningen heb ik niet bij elkaar opgeteld, dat geld was ik toch al kwijt en ook daarmee kreeg ik hem niet terug.

Dat is ook het risico van het hebben van een huisdier. Ik heb precies hetzelfde gehad met poes Isis. Al 17 jaar in blákende gezondheid geweest. Tot ze een blaasontsteking kreeg. Natuurlijk ga je naar de dierenarts. Eerst zonder haar (wist na 50.000 katten echt wel hoe een blaasontsteking eruit zag) om een ab-kuurtje te geven. Vervolgens sloeg het niet goed aan. Dus toch maar met haar naar de da. Blaas gecatheriseerd en nog een ab-kuurtje. Met extra versterkend voer huiswaarts gekeerd want tja, inmiddels wilde de bejaarde aap niet meer eten.
Afijn, na nog een weekend modderen bleek ze uiteindelijk acuut nierfalen te hebben.

Ik was dus bij een kat van 17 bij die diagnose al gestopt. Wat wil je nog, eigenlijk? Een kat van 17 met kappende nieren, dat is een zinkind schip. Ik had haar daar en dan al in laten slapen.
Zo zie je maar hoe iedereen het anders doet [/quote]

Dat nierfalen bleek pas op het laatst. Daarvoor gingen we uit van een blaasontsteking.

Met grote dingen op oude leeftijd ben ik ook heel duidelijk, dat gebeurt gewoon niet, zeker als er nog is zoveel tijd aan revalidatie achteraan komt maar idd het begint met iets kleins en alle dingen bij elkaar zijn prima te behandelen (tel alles bij elkaar op en je hebt nog steeds een prachtige vakantie) momenteel zit ik daar midden in en het is verdomd moeilijk om dan een grens te trekken vind ik.....het aller belangrijkste is de hond zelf, hoeveel goede dagen staan er tegenover de slechte dagen ? waar trek je die grens, knettergek word ik er momenteel van

Met grote dingen op jonge leeftijd ook niet trouwens, die keuze heb ik helaas ook al 3 keer moeten maken, alle 3 nog geen 3 jaar, als het niet hond waardig gaat zijn houd het op of het nou 10 euro of 10 duizend euro kost doet er niet toe.

Shiva heeft toen ze 9 weken oud was haar poot en haar groeischijf gebroken, ondanks dat iedereen zei laat inslapen dat loopt nooit meer (voor de kar) heb ik haar toch laten opereren (2x want bij een jonge hond moeten de pinnen er ook weer uit) de orthopeed zei ik weet niet of ze ooit zal kunnen lopen voor de kar maar ze kan iig wel hond waardig leven op zoveel andere manieren...afijn aan het eind van het liedje is ze nu 9 en loopt ze al dik 8 jaar de sterren van de hemel voor de kar (oke oke nu word het wat minder)
En dat was die vette rekening dan weer meer dan waard

Ik heb hele nare ervaringen met Utrecht en hoor veel narigheid. Wij zijn toen ook naar Anubis in Antwerpen gegaan met Bunker op advies van een arts. De operatie en onderzoeken van Bunker scheelde toen 3000 euro

ik heb vooral op paarden gebied wel het een en ander aan slechte ervaringen in utrecht gehoord...operaties die nooit gedaan hadden mogen worden en nu blijvend letstel veroorzaakt hebben enzo...

ik ben hier eens door gestuurd met 1 van mijn honden naar een grote kliniek in duitsland,ook allemaal specialisten daar.

ze wilde daar mijn hond opereren en van alle organen biopten nemen,kosten waren 1000 tot enkele duizenden euro's..ik heb toen gevraagd aan mijn eigen DA of zij niet wilde kijken wat er mis was in haar buik,kanker kan elke DA in principe wel zien,en dat heeft ze toen gedaan,kosten een kleine 300 euro,en ja er was wel het een en ander aan de hand,maar hond is volledig genezen uiteindelijk.

mijn goldens schreef:Ben met Storm 2 jaar geleden doorgestuurd met spoed. Mijn DA vertelde het me gelijk; als ik je doorstuur,
ben je gelijk 350.00 kwijt. Want, zo legde ze uit, ze doen dan standaard bloed, echo en een foto.
En dan kwam de rest er evt nog bij, dus ik schrik niet van dat bedrag.
Maar Storm was daar op zijn plek, anders had hij het niet gered.
Binnen 1 uur lag hij op de ok, was op tijd daar. Meneertje had een speelgoedje opgegeten.
De rekening die ik maandag kreeg, laten we maar zeggen, daar was die 350.00 nog erg weinig bij

Maar wel goed dat je het hier meld, weten andere mensen dit ook.

Ik woon in Spanje en had een spoedje met mijn mastin die een bal gegeten had, in het weekend geopereerd , 120 euro voor alles incluis medicatie die ik meekreeg

Met een ziek dier naar de dierenarts of kliniek moeten is niet leuk. Dat beseft het team van de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren heel goed. Elke dag doen wij ons uiterste best om uw huisdier de allerbeste zorg te verlenen die er voor moet zorgen dat hij of zij snel weer opknapt. En jammer genoeg kost dat geld en soms veel geld, zeker als het om spoedeisende hulp en specialistische zorg gaat. Dat maakt het ook zo moeilijk.

Misschien helpt onderstaande uitleg over welke zorg er voor handen is en met welke kosten dat gepaard gaat.

In het weekend kunt u in de Universiteitskliniek terecht bij twee Spoeddiensten. Deze diensten bestaan uit de Spoedkliniek Gezelschapsdieren Midden-Nederland (SGMN) en de Specialistische Spoeddienst van de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren. U kunt de SGMN vergelijken met de huisartsenpost voor mensen die u in het weekend en in de avonduren kunt bellen. Zo werkt de Spoedkliniek ook. Zij nemen het werk van uw eigen dierenarts (de 'eerstelijns zorg'). U betaalt hier het avond/weekendtarief voor.

Omdat de Universiteitskliniek een Academisch Dierenziekenhuis is, waar specialisten werken, ontvangen wij in het weekend ook spoedpatiënten die specialistische zorg nodig hebben, dit is de specialistische Spoeddienst. Dat betekent dat als uw eigen dierenarts een patiënt verwijst, er een specialist uw dier opvangt in de kliniek. Het houdt ook in dat u van ons de allerbeste kennis en zorg met de beste apparatuur, mensen etc. mag verwachten. En hierbij moeten wij helaas de kosten van de tijd doorberekenen

Alhoewel de ingang hetzelfde is, is de zorg die geboden wordt dus intensiever en uitgebreider en wordt er meer tijd in gestoken. Door wel die ingangen te combineren proberen we voor zowel eerstelijns als tweedelijns zorg zo efficiënt mogelijk te werken, ook in de kosten.

Wij hopen dat deze uitleg meer duidelijkheid geeft over de verschillende soorten diergeneeskundige zorg die er (in het weekend) is en dus ook over wat u van ons mag verwachten. Wij ervaren iedere dag de speciale band die u als eigenaar met uw hond heeft. Wij hopen eigenlijk dat uw hond nooit bij ons terecht komt, maar mocht het toch zover komen, dan kunt u er van op aan dat wij ons uiterste best doen om het beestje er weer bovenop te helpen.

DGK_Utrecht, bedankt voor de uitleg.
Ik dacht al iets in die richting van spoeddienst en specialistische zorg.
Ik heb alleen wel een vraag n.a.v. de uitleg.

Wat gebeurt er als iemand in het weekend binnenkomt, dus zonder doorverwijzing, en er specialistische zorg nodig blijkt te zijn.
Worden dan dezelfde kosten gerekend als iemand die doorverwezen wordt door de eigen dierenarts?

Goede vraag! Inderdaad, dan worden dezelfde kosten in rekening gebracht. Uiteraard zullen we altijd eerst overleggen met de eigenaar van het dier.

Maar waar zit nou het verschil uit de beginpost in en waardoor weten dierenartsen het blijkbaar ook niet?

Mooi verhaal, maar ik blijf het zeer opmerkelijk vinden en ik zal me dus nooit naar Utrecht laten door verwijzen.

Als ik het 'goed' begrijp wordt een dier altijd opgevangen bij de specialistische spoeddienst nav een doorverwijzing van een DA.
Indien iemand zelf naar de kliniek komt (bv omdat andere DA'en niet bereikbaar zijn) dan wordt die opgevangen op de SGMN.

Heb ik bij een doorverwijzing nog de keus om dat andere poortje (SGMN) te openen, voor een second opinion, of is het 'doorverwezen is doorverwezen' alleen naar specialistische zorg?

marian* schreef:Maar waar zit nou het verschil uit de beginpost in en waardoor weten dierenartsen het blijkbaar ook niet?

Het verschil zit hem in eerstelijns versus tweedelijns (specialistische zorg). Te vergelijken met huisartsenpost versus EHBO/ziekenhuis.

Als een eigenaar zelf komt met een relatief eenvoudig probleem, zoals bij de huisartsenpost, dan neemt de eigenaar zelf contact op, worden de kosten van het eerstelijns consult direct met de eigenaar besproken en later ook als zodanig in rekening gebracht. Als ten tijde van het consult blijkt dat het een specialistisch probleem betreft dan wordt vervolgbehandeling in de specialistische spoed met bijbehorende kosten met de eigenaar besproken.
Als een dierenarts belt voor verwijzing van een patiënt naar de specialistische spoeddienst, dan worden met de dierenarts de kosten van deze verwijzing besproken, het betreft dan een duurder consult omdat het om een tweedelijns/specialistische verwijzing gaat (per definitie een duurdere behandeling).

Misschien is er ergens in het hele traject onduidelijkheid ontstaan over de rekening, als dat zo is vinden wij dat natuurlijk ook heel vervelend. Reden voor ons om scherp te blijven en om nog eens extra goed te kijken naar onze informatievoorziening - we zijn in elk geval altijd blij met 'signalen uit de markt' zoals dat heet.

Liesbeth schreef:Als ik het 'goed' begrijp wordt een dier altijd opgevangen bij de specialistische spoeddienst nav een doorverwijzing van een DA.
Indien iemand zelf naar de kliniek komt (bv omdat andere DA'en niet bereikbaar zijn) dan wordt die opgevangen op de SGMN.

Heb ik bij een doorverwijzing nog de keus om dat andere poortje (SGMN) te openen, voor een second opinion, of is het 'doorverwezen is doorverwezen' alleen naar specialistische zorg?

Opvang bij de specialistische spoeddienst vindt alleen plaats na doorverwijzing door de eigen dierenarts, of nadat de SGMN heeft vastgesteld dat specialistische spoedzorg nodig is. De SGMN is er alleen voor de eerstelijns opvang als alternatief voor de eigen dierenarts tijdens de avonden en in het weekend, dus niet na een doorverwijzing. Wanneer een dierenarts doorverwijst is dat immers bedoeld voor specialistische zorg, die hij of zij zelf niet kan bieden omdat bijvoorbeeld de noodzakelijke apparatuur daarvoor niet aanwezig is. Dat betekent ook dat een doorverwijzing niet bedoeld is voor een bezoek aan de SGMN. De SGMN is er ook niet voor een second opinion, want wij concentreren ons liever op de spoedeisende zorg. Uiteraard kunt u wel voor een second opinion terecht bij de Universiteitskliniek, maar ook dan geldt weer dat een verwijsbrief van uw dierenarts nodig is. U kunt uw dierenarts hier gewoon om vragen.

DGK_Utrecht schreef:
Misschien is er ergens in het hele traject onduidelijkheid ontstaan over de rekening, als dat zo is vinden wij dat natuurlijk ook heel vervelend. Reden voor ons om scherp te blijven en om nog eens extra goed te kijken naar onze informatievoorziening - we zijn in elk geval altijd blij met 'signalen uit de markt' zoals dat heet.

Persoonlijk denk ik dat het verschil in consult prijs onduidelijk is.
Behandelingen die lastiger zijn kosten uiteraard meer geld, maar op deze manier is het consult al direct bij aanvang duurder.
Ik begrijp de redenatie wel, maar toch.

Mensen willen weten waar ze voor betalen.
Dus een scan- zoveel euro, een operatie- zoveel euro. Dat specialistische onderzoeken duurder zijn dan even naar de longen luisteren, is logisch. Dat een consult duurder is omdat er een andere soort zorg nodig is, is wat lastiger te begrijpen. Ik neem aan dat het om het aantal minuten consult gaat? Misschien dat dat duidelijker gemaakt kan worden. Of anders de nadruk leggen op specialistisch consult/spoedeisend consult.

Ik vind het veel geld allemaal, maar dat is een andere discussie.

DGK_Utrecht schreef: Uiteraard zullen we altijd eerst overleggen met de eigenaar van het dier.

En ik kan uit ervaring vertellen dat niet alles met mij als eigenaar is besproken. Hunter* ging weg voor een echo, dat wist ik.
Maar toen hij terug was zag ik aanprikplekken. Bleek dat de DA zonder mijn toestemming een punctie had gedaan.
Terwijl ik duidelijk had gezegd; eerst de echo en uitslag en dan de volgende stap.
Wel dan jammer dat ik daar toch de rekening van moest betalen. Op dat moment heb ik het zo gelaten, ik had wel andere zorgen,
maar dat is voor mij een reden om niet meer naar Utrecht te gaan.

mijn goldens schreef:

DGK_Utrecht schreef: Uiteraard zullen we altijd eerst overleggen met de eigenaar van het dier.

En ik kan uit ervaring vertellen dat niet alles met mij als eigenaar is besproken. Hunter* ging weg voor een echo, dat wist ik.
Maar toen hij terug was zag ik aanprikplekken. Bleek dat de DA zonder mijn toestemming een punctie had gedaan.
Terwijl ik duidelijk had gezegd; eerst de echo en uitslag en dan de volgende stap.
Wel dan jammer dat ik daar toch de rekening van moest betalen. Op dat moment heb ik het zo gelaten, ik had wel andere zorgen,
maar dat is voor mij een reden om niet meer naar Utrecht te gaan.

Ach, ik bracht een overleden hond met vermoeden vergiftiging naar Utrecht, uitslag sectie was "geen idee" waarschijnlijk wel, maar weinig te onderzoeken want van binnen "gesmolten". Nou dat kan, alleen voor t gemak hadden ze z'n maaginhoud weggegooid gelukkig had ik ook nog braaksel thuis en dat in Deventer laten onderzoeken. Was idd vergiftigd. Had ik dus als t aan Utrecht lag nooit geweten.
Nee als ze daar zo al mee omgaan voor mij geen Utrecht.

En ooit clubgenoot met teef met gebroken pols. Op eerste paasdag, wel opgenomen, maar niets gedaan direct ivm feestdagen en dinsdag moesten ze wachten tot de zwelling weg was. Donderdag pas geopereerd en wel opname doorberekend natuurlijk vanaf zondag incl feestdagen / weekend toeslag. Nou daar hoef je dan ook niet voor naar Utrecht denk ik dan. En met spalk rustig houden en zwelling weg laten trekken kan ook thuis ipv tegen enorme tarieven daar

Das ook wel heel erg ja.

Maar ik hoop er voor het eerst niet meer te komen, ben er genoeg geweest.