Het HondenForum

Nanna is me voor zie ik.
Daar doelde ik ook op. Je zult flink aan de bak moeten met het trainen op het "hierkomen".
En dat hij dat nu supernetjes doet is geen garantie voor de toekomst
Ontspannen wandelen met een loslopende Staande hond komt niet zomaar aanwaaien daarom vroeg ik naar zijn leeftijd.

gyanty schreef:

Hilde schreef:

Magdalena1905 schreef:

lets have fun schreef:Och, dat ik nu wel met andere hondenbaasjes kan wandelen is een leuke bijkomstigheid (soms ook niet, maar vooruit maar weer haha), het is niet het doel. Daarvoor heb ik geen honden.

Dat is ook niet mijn doel hoor ontspannen lopen dat is mijn doel

Maar wat is ontspannen lopen? Ik loop ontzettend ontspannen ondanks dat ik mijn hond continu in de gaten moet houden.

Ja, kijk spijker op zijn kop. Ik vind mijn honden prachtig. Kijk graag naar ze. Ik ben graag met ze bezig. Balletje gooien, oefeningen doen. Ik heb honden genomen om lekker actief mee te doen. Alleen fietsen zonder hond vind ik geen klap aan.
Ik woon dan ook nog eens in een prachtige omgeving, dus ik kijk ook graag om mij heen, naar de blaadjes, de vogels, de eekhoorn, de reeen, de bomen, de plantjes, de watertjes. Ik scan echt niet wantrouwend de omgeving af, sowieso omdat ik weet dat als ik het magische object bij mij heb dat ze in minder dan een seconde naast mij staan al zijn ze bij wijze van spreken een km voor mij uit.

Zo'n hond die kleurloos naast je loopt. Echt zo'n grijze muis, die nog net een stap harder zet als er een leuke hond aan komt, nee dat is niks voor mij. Heb ik ook gehad hoor. Onze Schotse Collie Winnie, oudere asielhond. Daar ben ik ook nauwelijks mee op de hondenschool geweest, ze was braaf van zichzelf. Liep altijd een halve meter achter mij. Lieve hond, maar niet echt sprankelend (ideale combinatie naast onze ietwat apart kruising terrier/schnauzer die wij van mijn opa erfde)

Stiekem ben ik gek op zulke 'kleurloze' hondjes
Heerlijk dat je een hond niks hoeft te vertellen of er iets van moet eisen, ze snappen gewoon wat je wil zonder woorden
Apple is overigens niet zo, maar ken een sussex die wel zo is, daar heb ik dan ook echt een zwak voor.

Ik hoef niet gezellig in het bos te sloffen en al helemaal niet communiceren met andere mensen dat doe ik nl op mijn werk al de hele dag (asiel/pension) dus dan daarna ga ik lekker met mijn eigen honden op pad en wel daar waar ik vrijwel niemand tegen kom

en mijn honden lopen altijd alleen maar los op mijn werk verder nergens, veilig voor hun en voor andere honden

https://www.youtube.com/watch?v=ktVonZjxZ1U

edit: en ze komen niets tekort

Brigitte schreef:Ik hoef niet gezellig in het bos te sloffen en al helemaal niet communiceren met andere mensen dat doe ik nl op mijn werk al de hele dag (asiel/pension) dus dan daarna ga ik lekker met mijn eigen honden op pad en wel daar waar ik vrijwel niemand tegen kom

en mijn honden lopen altijd alleen maar los op mijn werk verder nergens, veilig voor hun en voor andere honden

https://www.youtube.com/watch?v=ktVonZjxZ1U

edit: en ze komen niets tekort

Wat een leuk filmpje!

Dank je wel Esther, vind het zelf ook wel een grappig filmpje, zo gaat het altijd met die mafketels

Heavy schreef:Je kan je ook afvragen : waarom er maar vanuit gaan dat alle honden los kunnen lopen met elkaar?

Heb de rest dus niet gelezen. Ik liep heerlijk als andere honden de signalen van mijn honden herkenden, en als bazen doorhadden dat ik ineens de aandacht van mijn herders pakte middels bal omdat ik wist dat wij niet op jolige honden zaten te wachten.
Maar dat werkte negen van de tien niet zo. Dus neem je je verantwoording als je met een stel loopt die niet zo gesteld is op vreemden, je lijnt aan, je loopt op momenten of op plekken waar het minder of niet druk is.
Er zijn genoeg honden die het wel kunnen.
Voor mij is het simpel. Kan je hond dat niet aan, dan moet je er niet gaan lopen. Ik kon het zelf ook niet aan met mijn duo, dus zocht ik die drukke plekken niet meer op.
En nu doe ik dat met de jonge hond bewust wel. Ik wil net als voorheen weer op het hondenstrand liggen als het straks weer zonnig is en alles wat komt buurten is ok, samen zwemmen af en toe een hond die komt buurten en alles relaxed. Ik maak me geen illusies ook mijn kleine kan omslaan, maar voor nu heeft hij al heel wat meegekregen in zijn jonge leven en dat maakt dat ik ok ben met hoe het verder gaat.

Ik heb een hond waarbij in de rasbeschrijving staat dat hij niet los kan lopen.
Als beginnend hondeneigenaar had ik er een romantisch beeld bij. Over het strand wandelen en een balletje gooien. Ras was overigens keuze van mijn ex en ik wilde een Herder.
Maar na de teleurstelling toen mijn hond weg liep en een nacht verdween heb ik alles op alles gezet om mijn hond beter te begrijpen en te bekijken hoe ik hem alles kon bieden en toch het loslopen nog zou kunnen bevorderen.
Inmiddels zijn we ruim 8 maanden verder en kan hij al op veel plaatsen los. Niet in het bos maar eigenlijk vind ik het allang niet zo erg meer.
Ik ben blij dat ik dit ras heb leren kennen dankzij mijn Manu. Hij heeft zo ontzettend veel goede eigenschappen. Heel slim, zelfstandig, makkelijk, sociaal en hij kan eigenlijk alles zelf. Je kunt het zien als vervelend dat je hond niet standaard zoekt waar de baas uithangt maar ik vind het toch ook wel lekker. Ik heb geen zwaan kleef aan. Hij doet zijn eigen dingen en dat vind ik heerlijk. Ik riep toen hij 10 maanden oud was dat ik nooit meer een Husky zou willen maar inmiddels denk ik daar echt heel anders over.

Zo heeft elke hond toch wel een moeilijk puntje denk ik. Mijn hond blaft niet en dat vind ik toch wel het allergrootste pluspunt Het interesseert hem geen bal waar ik hem mee naar toe neem want hij doet toch lekker zijn eigen ding en gaat ergens op zijn rug liggen snurken. Ik ken toch weinig honden die dat doen en hoor het meer over mijn ras.

Manu schreef:Ik heb een hond waarbij in de rasbeschrijving staat dat hij niet los kan lopen.
Als beginnend hondeneigenaar had ik er een romantisch beeld bij. Over het strand wandelen en een balletje gooien. Ras was overigens keuze van mijn ex en ik wilde een Herder.
Maar na de teleurstelling toen mijn hond weg liep en een nacht verdween heb ik alles op alles gezet om mijn hond beter te begrijpen en te bekijken hoe ik hem alles kon bieden en toch het loslopen nog zou kunnen bevorderen.
Inmiddels zijn we ruim 8 maanden verder en kan hij al op veel plaatsen los. Niet in het bos maar eigenlijk vind ik het allang niet zo erg meer.
Ik ben blij dat ik dit ras heb leren kennen dankzij mijn Manu. Hij heeft zo ontzettend veel goede eigenschappen. Heel slim, zelfstandig, makkelijk, sociaal en hij kan eigenlijk alles zelf. Je kunt het zien als vervelend dat je hond niet standaard zoekt waar de baas uithangt maar ik vind het toch ook wel lekker. Ik heb geen zwaan kleef aan. Hij doet zijn eigen dingen en dat vind ik heerlijk. Ik riep toen hij 10 maanden oud was dat ik nooit meer een Husky zou willen maar inmiddels denk ik daar echt heel anders over.

Zo heeft elke hond toch wel een moeilijk puntje denk ik. Mijn hond blaft niet en dat vind ik toch wel het allergrootste pluspunt Het interesseert hem geen bal waar ik hem mee naar toe neem want hij doet toch lekker zijn eigen ding en gaat ergens op zijn rug liggen snurken. Ik ken toch weinig honden die dat doen en hoor het meer over mijn ras.

husky's,zijn heerlijke honden,, als je eenmaal het ras doorhebt en dan val je in de zo bekende valkuil en wil je nooit meer anders. Een husky past helaas niet in mijn levensstijl maar o hemel wat mis ik dat ras zeg.

Sul worden ze ook genoemd.
Sommige mensen vonden Dribbel een sul terwijl hij dat gewoon niet was.

Nanna schreef:

Apple schreef:

gyanty schreef:
Zo'n hond die kleurloos naast je loopt. Echt zo'n grijze muis, die nog net een stap harder zet als er een leuke hond aan komt, nee dat is niks voor mij.

Stiekem ben ik gek op zulke 'kleurloze' hondjes
Heerlijk dat je een hond niks hoeft te vertellen of er iets van moet eisen, ze snappen gewoon wat je wil zonder woorden
Apple is overigens niet zo, maar ken een sussex die wel zo is, daar heb ik dan ook echt een zwak voor.

Ik begrijp eigenlijk ook niet zo goed dat een hond 'kleurloos' zou zijn als het een makkelijk dier is en geen stuk chagrijn
Glenn is bijvoorbeeld to-taal niet agressief of lastig maar hij heeft zoveel andere leuke dingen dat ik hem beslist niet bestempel als 'kleurloos'.

Voor de échte hondenfluisteraars is het natuurlijk een veel grotere uitdaging om een hond te hebben waar je elke dag een hondengedragsencyclopedie moet doorspitten om er mee om te kunnen gaan.
Voor ongecompliceerde sukkeltjes als ik is het veel verstandiger om saaie kleurloze honden te hebben. Hoef ik niet zoveel na te denken.

Effe zonder gein: het valt me op dat op het forum ongecompliceerde, vriendelijke honden wel vaker saai en kleurloos worden genoemd.

Iza is totaal niet 'kleurloos', maar ik vind haar wel super saai Ik ben 'moeilijke' honden gewent waar ik een diepere band mee had. Die lagen bij mijn voeten en volgde me overal. Liepen nooit verder als 10m, altijd oogcontact, altijd mee bezig. Iza die is in mijn ogen te zelfstandig, vind alles oke, niks is een probleem. Ik moet daar echt verschrikkelijk aan wennen. Ze was altijd al zo, alleen nu valt het pas op omdat ze nu alleen is. Het is wel veel lekkerder lopen hoor, maar toch mis ik iets

Mensen vinden labradors ook vaak saai en kleurkloos.
Die mensen mogen mijn labradors (dan weliswaar uit werklijnen) eens komen bekijken, die doen echt niet onder voor werklijnen van andere sportrassen (zoals bc's of mechelaars).
Saai zijn ze dus zeker niet, je kan er alle kanten mee op en de meesten zijn ook nog eens best pittig, daar vergissen mensen zich nog weleens in.

Die komt ook vaak voorbij ja: de grootse klotehonden heb je de meest hechte band mee.
Nou, dan maar een mindere band. Ik wil ze toch liever voor mijn plezier dan mijn verdriet.

Ik denk niet dat het ligt aan de mate van klootzakkerigheid, maar aan de hoeveelheid tijd die je er in stopt. Daarom kunnen mensen ook heus een diepe band krijgen met hun 'saaie' hond. Ik zou niet snel een 'normale' golden of labrador nemen, een werklijn vind ik al weer anders. Maar ik snap ook dat er mensen zijn die graag een hond willen waar je mee aan het werk kán, maar niet per se hoeft. Ik wil graag een hond die net zo fanatiek is als ik ben, daarom neem ik niet snel een golden, labrador of een collie.

Maar je kan ook een diepe band met je hond hebben zonder dat je ermee werkt. Ik heb het genoeg gezien hier in de omgeving. Gewoon ongecompliceerde honden, mensen doen er niks geen training mee - maar die honden vinden hun bazen ook geweldig hoor.
Denk dat het meer aan de hond en aan de match van baas/hond ligt eigenlijk.

Nanna schreef:

lieke schreef: Voor de échte hondenfluisteraars is het natuurlijk een veel grotere uitdaging om een hond te hebben waar je elke dag een hondengedragsencyclopedie moet doorspitten om er mee om te kunnen gaan.

Of men denkt dat je meer als echte hondenbaas gezien wordt als je een agressief stuk vreten aan de riem hebt. Kijk mij dit eens kunnen mannen, of zoiets. Want de mensen met een braaf meedribbelende zoeterds zijn natuurlijk nono's die er totaal geen verstand van hebben

Het lijkt me dat je toch vooral een hond voor jezelf en niet voor wat de buitenwacht denkt hebt.

Zelf had ik voor de Malamutsen een labrador, die steekt er nu echt wel kleurloos bij af. Niet omdat ze beter luisterde, want ik denk dat Misty dat beter doet dan mijn labrador toen deed. Sociaal was ze makkelijker dan Misty, maar Shadow is net zo makkelijk. Voor mij is het echt de eigenzinnigheid, de humor, die mijn labrador gewoon niet zo had...beest was lief, en heus ook wel eens ondeugend, maar dommig.

Kiyoshi is ook een grote harige goedzak. Lekker sulletje. Ik voer hem nog steeds hoor

Valerie schreef:Kiyoshi is ook een grote harige goedzak. Lekker sulletje. Ik voer hem nog steeds hoor

Mijn Kyra was een geweldige lieve schat. Zelfs als ik er héél hard over nadenk, kan ik eigenlijk niks bedenken wat ze nou verkeerd deed. Ze was gewoon BRAAF. Met hoofdletters.
Maar ik had een ontzettende band met haar. Ik zou Lyndie en Bonnie met liefde inruilen om haar terug te krijgen.

Waarom een ras die niet los kan, ik loop graag alleen

Dus ik loop vooral op plekken waar ik niemand tegen kom en die zijn er best veel, hier in de stad veel industrie met braakliggend terrein en als ik een rondje door de stad loop kom ik aardig wat omheinde veldjes tegen, ook ga ik regelmatig naar de zee waar ik een stuk strand heb ontdekt waar niemand komt zodat hij lekker los kan, verder ga ik veel naar natuurgebieden/nationaal parken met aanlijnplicht. Ik heb van niemand last en niemand heeft last van ons

Eigenlijk heb ik een trauma door de wandelingen met de hond van mijn oma, ook al geef je aan haast te hebben/geen zin mensen blijven gewoon plakken, ik heb hele levensverhalen aangehoord van totaal vreemden of van oud stadgenoten iets te sappige roddels over andere oud stadsgenoten (zoals de moeder van mijn achteroom die met de dominee is vreemd gegaan ), het is net alsof je met een super sociale hond verplicht bent met iedereen te kletsen waardoor je meteen 2x zo lang over een wandeling doet waarbij je stil staat of sjokt (ik heb graag wat tempo in mijn wandeling)

Ik vind het anders. Van Jigzy kan ik af en toe echt gek worden. Ze is soms zo druk en vervelend. Buiten ook, altijd gedoe. Kiyoshi niet. Kalm en rustig. Ik kan hem overal mee naar toe nemen en hij ligt binnen 2 seconde te slapen. Kinderen die gillend om hem heen rennen en over hem heen springen. Het boeit hem allemaal niets. Ik vind hem mooi om zijn rust. Jigzy vind ik weer mooi om haar drive en doorzettingsvermogen. Ik zeg soms wel tegen haar "jeetje was je maar meer als jouw broer!". Andersom zeg ik dat weer nooit
Ik vind hem overigens niet kleurloos. Soms wel een beetje saai maar daar is niets mis mee Ik ben hem nooit zat.

Nanna schreef:

lieke schreef:

Valerie schreef:Kiyoshi is ook een grote harige goedzak. Lekker sulletje. Ik voer hem nog steeds hoor

Mijn Kyra was een geweldige lieve schat. Zelfs als ik er héél hard over nadenk, kan ik eigenlijk niks bedenken wat ze nou verkeerd deed. Ze was gewoon BRAAF. Met hoofdletters.
Maar ik had een ontzettende band met haar. Ik zou Lyndie en Bonnie met liefde inruilen om haar terug te krijgen.

Ik heb dat met Simone. In de ogen van velen waarschijnlijk maar een stom kleurloos hondje want totaal probleemloos. Maar ik zou er ook mijn linkerhand voor geven om haar terug te krijgen.

Simone was toch niet kleurloos? Stoere meid was ze
Probleemloos staat toch niet gelijk aan kleurloos en een pittig karakter staat niet gelijk aan een agressief stuk vreten

Ik ben nog nooit een kleurloze hond tegengekomen.

Nanna schreef:

Lief schreef: dommig.

Maar dat is een heel andere vergelijking. Of is een 'kleurloze' hond per definitie dom?

Nee, dat was bij deze hond echter wel deel van het kleurloze, het brein om echt leuke grappen uit te halen ontbrak gewoon totaal.
Ik denk dat voor mij een kleurloze hond een initiatiefloze hond is, die niet eens komt vragen om eens uitgelaten te worden, een spelletje te doen of iets. Waarbij je als baas steeds de aanstichter bent tot activiteiten en alles wat de hond doet voelt als vervulling van plicht ipv dat de hond er echt lol in heeft.

Bink2009 schreef: het is net alsof je met een super sociale hond verplicht bent met iedereen te kletsen waardoor je meteen 2x zo lang over een wandeling doet waarbij je stil staat of sjokt (ik heb graag wat tempo in mijn wandeling)

Ik loop gewoon door als het mij niet uit komt hoor. Volgende keer beter. Andersom gebeurd dat bij mij net zo goed, en ga mensen er echt niet anders op aan kijken.

Wat een raar hokjesgedoe weer.

Nanna schreef:

Cleva schreef:

Nanna schreef:En als mensen het dan nog niet begrijpen dan zeg ik gewoon dat ik geen zin in ze heb en dat ik deze kant op ga. Alleen.

En als ik nou ook die kant op moet? Mag dat dan niet?

Jawel, maar dan wel in Turkenpas. Dus op minimaal 10 meter afstand achter me Op straffe van de doodsblik.

Jij bent op afstand de minst sociale in jouw roedel

dagmar88 schreef: Wat een raar hokjesgedoe weer.

Nou, volgens mij is het gewoon een nette discussie hoor. Vind hem wel interessant. En je ziet mij niet beweren dat je geen hechte band met een hond met pittig karakter kan hebben. Alleen is het niet per definitie zo dat je alleen met honden die pittig zijn/heel veel werk in moet stoppen een hechte band kan hebben: dat zie ik totaal niet in mijn omgeving.
Dus als dit voor mij was: zo erg in hokjes denk ik niet. Ga alleen een discussie aan.

EstherK schreef:Ik ben nog nooit een kleurloze hond tegengekomen.

Ik ook niet. Ik vind elke hond wel iets leuks hebben.

Nanna schreef:

Bink2009 schreef: het is net alsof je met een super sociale hond verplicht bent met iedereen te kletsen waardoor je meteen 2x zo lang over een wandeling doet waarbij je stil staat of sjokt (ik heb graag wat tempo in mijn wandeling)

Dan moet je iets aan je assertiviteit gaan doen. Als ik geen zin heb zeg ik gewoon dat ik haast heb en loop dan gewoon weer aan. En als mensen het dan nog niet begrijpen dan zeg ik gewoon dat ik geen zin in ze heb en dat ik deze kant op ga. Alleen.
Dat hoeft mijn hond helemaal niet voor me te regelen, dat kan ik prima zelf.

Sommige mensen waren zo hardnekkig en bleven achter mij aan lopen alsof ik stroop aan mijn reet had, zelfs dood negeren werkte niet

_Leonie schreef:

dagmar88 schreef: Wat een raar hokjesgedoe weer.

Nou, volgens mij is het gewoon een nette discussie hoor. Vind hem wel interessant. En je ziet mij niet beweren dat je geen hechte band met een hond met pittig karakter kan hebben. Alleen is het niet per definitie zo dat je alleen met honden die pittig zijn/heel veel werk in moet stoppen een hechte band kan hebben: dat zie ik totaal niet in mijn omgeving.
Dus als dit voor mij was: zo erg in hokjes denk ik niet. Ga alleen een discussie aan.

Nee. En dat is net zo goed een rare veronderstelling.