Het HondenForum

Ik heb nu 21 jaar honden. Klinkt indrukwekkend, maar ik ben gelukkig pas aan mijn tweede.
De eerste was een tekkeltje van een goede kleine fokker. Ik had de ballen verstand van tekkels, vond ze alleen maar leuk. De fokster vroeg wat ik wilde van een hond en ik vroeg of zij wist welk pupje dan bij mij zou passen. Ze heeft toen alle gruwelen verteld die je mee kunt maken met een tekkel als je pech hebt. Ze zei dat 'Miesje' uit haar nest voor mij geschikt zou zijn en dat ik er nog maar een paar dagen over moest nadenken, dan deed zij dat ook. Afijn, om een lang verhaal niet nog langer te maken: ik heb aan Miesje 14 jaar lang een geweldige hond gehad
Toen zij was gestorven wilde ik zo snel mogelijk weer een tekkel. Heb toen een fokker gemaild omdat die zulke mooie foto's op haar website had staan, verder kende ik haar helemaal niet. Toevallig wilde ze 1 van haar teefjes herplaatsen wegens stress in de groep. Ik ben daar eerst gaan kijken, zag het teefje en had daar verder geen bijzondere gevoelens bij maar ik wilde gewoon weer een hond. Een week later heb ik haar opgehaald en nu ben ik al 7 jaar stikgelukkig met mijn Eebiebeebie
Ik wou maar zeggen: er zijn ook mensen die de keus met een gerust hart aan een verstandige fokker overlaten

En wat een mooie uitspraak van Tara: een goede hond heeft geen kleur

Wat een gezeik allemaal.
Staat het je niet aan ga je gewoon naar een ander. Dat werkt met alles zo. Je wil je geen huis in je strot laten duwen of een relatie en geen hond , mooi ga je ergens anders kijken en die vind je wel. Ook een publiek die dat wel goed vind.
Vind je het prima dat er meegedacht word op een nette manier tussen beide partijen dan is dat toch ook goed.
Fokkers onderling hebben dat ook.
Was op zoek naar een dekreu en moest er voor één 2000 eurie dekgeld neertellen en bij een ander 1500 , nou dank je wel er lopen ook gezonde leuke reuen rond die net zo goed zijn met een realistische eigenaar.Die ik ook gevonden heb.
Heb ook honden in het buitenland aangekocht en kwam ook wat fokkers op mijn pad die de arrogantie hadden om de regie in handen te houden na de koop en daar dan ook nog een leuk bedrag voor vroegen van een 3000 tot 5000 $ .Dank je wel.
Kortom je zoekt een fokker die bij jouw past en die zijn er .
En een fokker zoekt zijn kopers die bij hem past.
Het is maar net hoe belangrijk je het allemaal wil maken en jezelf.

Kleur speeld wel degelijk een rol.
Ook bij een en vooral bij een fokker dus waarom niet bij een koper.
Alles word op kleur gefokt en ligt er iets in wat NEK is dan zullen de meeste fokkers daar niet mee fokken.
Dus dat statement kun je niet staande houden.

bouvierpoedel schreef:Kleur speeld wel degelijk een rol.
Ook bij een en vooral bij een fokker dus waarom niet bij een koper.
Alles word op kleur gefokt en ligt er iets in wat NEK is dan zullen de meeste fokkers daar niet mee fokken.
Dus dat statement kun je niet staande houden.

Ja, duh, een fokker zal niets hebben aan een hond met een NEK

tekkel schreef:

bouvierpoedel schreef:Kleur speeld wel degelijk een rol.
Ook bij een en vooral bij een fokker dus waarom niet bij een koper.
Alles word op kleur gefokt en ligt er iets in wat NEK is dan zullen de meeste fokkers daar niet mee fokken.
Dus dat statement kun je niet staande houden.

Ja, duh, een fokker zal niets hebben aan een hond met een NEK

Dat bedoel ik. Het gaat allemaal om kleurtjes al was het alleen maar om diegeen die geen nek zijn.

Als ik het me goed herinner (het is alweer bijna 7 jaar geleden dat we Salina ophaalden ) mochten we voorkeuren uitspreken bij elk bezoekje, maar hakte de fokker zelf een week voor het ophalen de knopen door en koppelde baas en pup aan elkaar. Zij kende de pups het beste en bij de bezoekjes kon ze ook observeren wie er naar elkaar toe trokken.

Pup 2 was sneller bekeken: zij was het enige teefje in 2 nesten en wij mochten haar hebben. Ook daar zijn we meerdere keren op bezoek gekomen om onze pup goed te leren kennen (en om lekker te knuffelen met de reutjes, want die waren ook super leuk!)

bouvierpoedel schreef:Kleur speeld wel degelijk een rol.
Ook bij een en vooral bij een fokker dus waarom niet bij een koper.
Alles word op kleur gefokt en ligt er iets in wat NEK is dan zullen de meeste fokkers daar niet mee fokken.
Dus dat statement kun je niet staande houden.

Natuurlijk is kleur belangrijk. Wanneer hele groepen van fokkers selecteren en zich specialiseren op een kleur kun je niet zeggen dat kleur er niet toe doet. Voor de fokker en voor de koper. Ik wou perse een bonte poedel. Ik had ook een zwarte kunnen nemen, was makkelijker geweest. Maar ik moest en zou een bonte. En waarom ook niet? Ik moet de hele dag tegen dat beest aankijken. Mag dat dan ook in een kleur die mij aanstaat?

Hier met de honden twee totaal verschillende aanpakken bij het uitkiezen van de pups. Met het nestje van Hutch kwam ik voor het eerst langs toen ze twee weken waren en ben daarna nog drie keer langs geweest. Ik wist toen nog niet zeker of ik überhaupt een pup uit het nest zou krijgen,de fokker wilde mogelijk zelf een reutje houden. Met zes weken kwam het telefoontje dat ze zelf geen pup wilde houden en dat ik Hutch mocht hebben. Ik had aangegeven wat ik graag wilde doen met de hond, hun hebben het pupje erbij gezocht.

Met Monty is het iets anders verlopen. Mijn vriend stond op de wachtlijst van de NVSW en werd gebeld dat hij eerste keus had uit een nestje als hij dat wilde. Is daar naar toe gegaan toen ze net geen twee weken oud waren en moest toen ook meteen zijn keuze maken. De reden moet ik nog steeds om lachen, 'hij was de grootste en ik wilde graag een grote hond'. Uiteindelijk is het een prima match geworden, maar wel volledig van willekeur aan elkaar geplakt.

Ik kies al mijn pups zelf uit, neem heel soms iemand mee voor advies (1x gedaan) maar ik moet er mee leven dus ik kies.
Overigens hoor ik zeker de fokker aan vwb de karakters.
Xavi heel laat gekozen rond de 7 weken omdat t zo gelijkmatig was maar gevoelsmatig gekozen pup die me als eerste al opviel met een eigenwijs karaktertje... de rest rond 5-6 weken nooit spijt gehad.

Nee zeker mag ik als pupkoper kritisch zijn want de pups zijn namelijk niet echt gratis te noemen.De prijs van een gemiddelde rashond ligt zo'n beetje rond de 1000 euro en voor dag geld wil ik zelf kunnen kiezen òòk op kleur.Ik zou me nooit een pup in de schoot laten werpen zo van IK vind dat deze bij jou past dus...neuh erg zijn gelukkig serieuze fokkers genoeg,dan ga ik idd wel dat deurtje verder.

Ik heb nooit een pup gehad, dus misschien zie ik het helemaal fout, hoor. Maar is een succesvolle match niet vooral afhankelijk van de toekomstige baasjes? Ik had bij Dexter (weliswaar geen pup, maar toch) echt niet gerekend op uitvallen naar andere honden, maar hij doet dat nu eenmaal dus gaan we daarmee aan de slag. Manu had bij Manu ( ) ook niet helemaal bedacht hoe vervelend jachtinstinct zou zijn, maar daar gaat ze ook gewoon mee aan de slag. Ik kan me eigenlijk slecht voorstellen dat het zo vreselijk nauw luistert allemaal, een goed baasje groeit toch ook met de hond mee? Ik kan me nog voorstellen dat je één of twee pups hebt waar je wat kritischer mee bent omdat ze heel heftig of juist onzeker zijn, maar verder? Is de kans zó groot dat het fout gaat als je niet de perfecte match maakt? En ik snap heel goed dat je een zorgvuldig gefokte pup niet blindelings mee geeft hoor, dat lijkt me duidelijk, maar heeft het nu werkelijk een meerwaarde om het gedrag uitgebreid te testen en de pupkoper geen keuzevrijheid te geven? Krijg je daar écht betere matches mee, en levert dat dan ook concreet iets op? Minder herplaatsingen, beter opgevoede honden - iets?

Ik hou ook niet van het toepassen van hogere wiskunde of abracadabra bij het toekennen van pups, maar bij mijn eigen nest ging ik uit van 2 eenvoudige principes: ik moest voor mijn gevoel genoeg vertrouwen in de pupkoper hebben om hem/haar een pup te willen verkopen, en ik wilde dat de pupkoper naar huis zou gaan met een pup waar hij zin in had en voor de 100% voor wilde gaan. Wat dat dan inhoudt kan per geval verschillen, de een wil heel lang en uitgebreid kijken en de pups bestuderen, de ander gaat op het gevoel af en maakt bij het tweede bezoek binnen 5 minuten een keuze. Ik vond het wel prettig als mensen voor het definitieve uitkiezen al een keer geweest waren omdat ze dan het nest als geheel gezien hadden. Beide duitsers bijvoorbeeld zeiden bij het eerste bezoek dat welke hond er ook voor hen over zou blijven, ze hoe dan ook uit dit nest een hond wilden. Het leuke is dat ze uiteindelijk ook hun persoonlijke eerste keuze konden hebben. Ik heb niet gestuurd, ik heb alleen gezegd wat ik zelf gezien heb van de pups en wat ik betere en mindere kanten vond, en op alle vragen die men had geantwoord. Allemaal hadden ze al ervaring met het ras en allemaal wilden ze een hond om mee te sporten/werken, Updates eisen doe ik niet maar ik krijg ze van iedereen, van de een wat frequenter dan van de andere maar dat vind ik ook prima. Ze weten hoe het me aan het hart gaat en hoe mijn betrokkenheid is, en dat dat verder gaat dan alleen de positieve dingen willen weten Maar dat betekent niet dat ik er als een kloek bovenop moet zitten, alsjeblieft zeg.

Als je dan van nieuwe eigenaars hoort hoe ze bezig zijn met hun hond, ieder op zijn eigen manier, en er helemaal voor willen gaan en dat ook laten zien, dan geeft dat toch wel heel veel voldoening. Je moet je alleen altijd blijven realiseren dat er geen garanties zijn, je weet nooit wat de toekomst brengt, maar dat geldt voor beide partijen. Je kunt je er alleen voor inzetten om de communicatie zo eerlijk en open mogelijk te houden zodat je zelf geen obstakels opwerpt.

Voor mij zou de hoogte van het aankoopbedrag geen argument zijn om zelf te kunnen kiezen. Als ik een pup gratis zou krijgen die niet geschikt is voor mij en m'n huidige hond om mee samen te leven dan zou ik vriendelijk bedanken en liever geld neerleggen voor een pup die mij gelukkig kan maken en vice versa.
Nu heb ik toch te weinig (geen) ervaring met het kiezen van een pup daarom ben ik blij met een fokker die meedenkt.

Mijn zusje heeft Kuda destijds op kleur uitgezocht, ze wilde graag een pupje en vond via marktplaats een gelegenheidsnestje en belde meteen op om te vragen of dat ene pupje van de foto nog vrij was. Eigenlijk wilde andere mensen al komen voor die maar als mijn zusje eerder zou komen dan mochten ze haar meenemen, tenminste geloof dat het verhaal zo zat. Wat ik ook wel een beetje apart vond maar goed..

Mieska (onze eerste) kwam bij een broodfokker vandaan en die had ons uitgekozen ipv wij haar, en toen was het "die nemen wij" en we konden daarna weer gaan

DaniBanani schreef:Ik heb nooit een pup gehad, dus misschien zie ik het helemaal fout, hoor. Maar is een succesvolle match niet vooral afhankelijk van de toekomstige baasjes? Ik had bij Dexter (weliswaar geen pup, maar toch) echt niet gerekend op uitvallen naar andere honden, maar hij doet dat nu eenmaal dus gaan we daarmee aan de slag. Manu had bij Manu ( ) ook niet helemaal bedacht hoe vervelend jachtinstinct zou zijn, maar daar gaat ze ook gewoon mee aan de slag. Ik kan me eigenlijk slecht voorstellen dat het zo vreselijk nauw luistert allemaal, een goed baasje groeit toch ook met de hond mee? Ik kan me nog voorstellen dat je één of twee pups hebt waar je wat kritischer mee bent omdat ze heel heftig of juist onzeker zijn, maar verder? Is de kans zó groot dat het fout gaat als je niet de perfecte match maakt? En ik snap heel goed dat je een zorgvuldig gefokte pup niet blindelings mee geeft hoor, dat lijkt me duidelijk, maar heeft het nu werkelijk een meerwaarde om het gedrag uitgebreid te testen en de pupkoper geen keuzevrijheid te geven? Krijg je daar écht betere matches mee, en levert dat dan ook concreet iets op? Minder herplaatsingen, beter opgevoede honden - iets?

Ik heb mijn laatste pup niet gekozen, in het begin was ik er zelfs (door omstandigheden) niet helemaal gek op.
Het is nu mijn beste hond ooit al geworden Mijn maatje door dik en dun.

Ik ben wel zeker dat moest ik een andere pup uit de nest meegekregen hebben, ik dat nu ook zou vinden

Ik kan me echt niet voorstellen dat je maar met 1 pup uit een nest van x aantal pups een band zou kunnen krijgen. Daaraan werk je immers, die heb je niet door even in de ogen te kijken

Van mijn laatste nest hebben ze allemaal de beste pup (volgens hun) uit het nest. Ideaal toch

Jokkebrok schreef:

ranetje schreef: Als een fokker een hond ongezien meegeeft heeft hij in mijn ogen kennelijk weinig tot geen belangstelling voor de toekomst van de pups en wil hij er (tegen betaling) alleen maar vanaf.
En dat is dan weer niet het type fokkers waar ik wil kopen.
Dat soort gebrek aan belangstelling gaat meestal niet samen een goede verzorging van het nest.

Ik vind dit wel een interessante mening - topicsgewijs. Want de menig die je geeft is/wordt denk ik algemeen geaccepteerd als een 'brevet van vermogen' in de zin van een goede hondenbaas zijn: aandacht en belangstelling = goed

Maar wat nu als je een hondenbaas bent die - al dan niet door ervaring - vindt dat overmatige aandacht/belangstelling van de fokker voor het nest (en de kopers) ten koste gaat van de verzorging en toekomst van het nest of de pup. Dat bestaat toch, dat die mensen er zijn. Het is zelfs op dit forum wel eens eerder geopperd "er zijn mensen die anders denken, of je dat nou leuk vindt of niet".

En ik vraag me serieus af of 'een andere manier van denken' ook in het vocabulair van fokkers zit? Of dat ze zo gehecht zijn aan hun pups (die natuurlijk later helemaal HUN pups niet meer zijn omdat ze er tegen betaling afstand van doen) dat alleen gelijkgestemden in aanmerking komen omdat fokkers werkelijk denken dat iedereen die het anders doet dan zij, er ook meteen een potje van maakt?

Ik betwijfel of overmatige aandacht/belangstelling van de fokker ten koste gaat van verzorging en toekomst van het nest?

Dat er fokkers zijn die denken dat als je het anders doet dan zij de hond verpest wordt geloof ik best.
Ik ben zelf geen fokker en ik denk (weet bijna zeker) dat de fokkers van mijn Griffons er beiden behoorlijk andere ideeën op na houden voor wat betreft opvoeding en training.
Het punt is dat ik dat geen probleem vind omdat zij het nest goed verzorgden en zij het geen probleem vonden omdat ik met mijn honden werk.
Daar zijn mijn honden ook voor gefokt.
Die goede verzorging heb ik kunnen zien omdat ik het nest een paar keer bezocht en dat ze het "goed" deden blijkt ook uit het feit dat mijn honden bij het zien en horen van hun fokker (1 x per jaar hooguit) uit hun dak gingen en gaan.
Lijkt me toch een teken dat ze het daar goed gehad hebben?

Inge O schreef:ik kan - hoe het sommigen ook zal verbazen - wel een heel deel mee in jokkebroks verhaal. hij haalt in ieder geval wel een - vind ik sterk groeiend - pijnpunt aan uit de fokkerswereld, zijnde een vaak totaal gebrek aan zelfrelativeringsvermogen. ik vind het, hoe goed ook allemaal bedoeld, ook soms doorslaan naar de verkeerde kant (doorslaan is altijd naar een verkeerde kant) en vaak is daar ook weinig echte kennis mee gemoeid maar wil men in zijn aanpak vooral niet onderdoen voor de gemiddelde 'betere' fokker.
ik bedoel hier uiteraard niemand specifiek mee maar de tendens om het allemaal steeds meer tot 'hogere wiskunde' te maken staat mij ook soms tegen.

Ik kan me ook heel goed vinden in het betoog van jokkebrok.

De arrogantie van heel veel fokkers stuit mij ook erg tegen de borst. En nou zijn de fokkers hier op het HF heel erg betrokken en deskundig, maar helaas zijn héél veel fokkers geen lid van het HF.

On topic: Lyndie was de laatste in het nest, dus ik had geen vrije keus. Ik heb er nog steeds een wereldhondje aan. Bij Cody ging ik voor een blue merle reutje (ja, dus kleur is wel degelijk een beslissende factor bij pupkopers). Keus genoeg want het was een nest van 10 pups (één overleed vlak na de geboorte) en er waren 5 reutjes. Moeilijk te kiezen dus de fokster koos er één uit. De rustigste van het nest, volgens haar.
Nou, dat was dus geen succes, zachtjes uitgedrukt. Ik heb nog 6 jaar contact met haar gehad. Mijn problemen met hem verteld, maar ja, daar kon ze dus niks mee. Had ze nog nóóit meegemaakt.
En toen ik uiteindelijk besloot om hem te herplaatsen was ze pislink. Want daarmee zette ik haar fok in een slecht daglicht. Tot de dag van vandaag praat ze niet meer met me.
Tot zover dus de 'betrokken' en 'deskundige' fokker.

Overigens ging ik twee keer naar het nest: één keer om te kijken en kennis te maken en één keer bij het ophalen. En ik heb bij de eerste kennismaking gevraagd wat het ging kosten. Het is tenslotte geen halfje wit en ik wil wel graag weten hoeveel pegeltjes ik moet meenemen bij het afrekenen.
Wel heb ik gestaan op een aanbetaling. Beide keren. Ter bescherming van beide partijen. Mét kwitantie.

Heavy schreef:

S@nne123 schreef:Nee zeker mag ik als pupkoper kritisch zijn want de pups zijn namelijk niet echt gratis te noemen.De prijs van een gemiddelde rashond ligt zo'n beetje rond de 1000 euro en voor dag geld wil ik zelf kunnen kiezen òòk op kleur.Ik zou me nooit een pup in de schoot laten werpen zo van IK vind dat deze bij jou past dus...neuh erg zijn gelukkig serieuze fokkers genoeg,dan ga ik idd wel dat deurtje verder.

Als jij voor een bepaalde kleur gaat dan kan je daar natuurlijk ook het nest op kiezen.
Bv ik vind een bepaalde kleur bij doezen niet aantrekkelijk dus zal me nooit op een wachtlijst laten zetten van een fokker waar kans is op die kleur.

Maar als je als fokker een pupkoper krijgt en die zegt ik wil alleen die ene bruine tussen alle zwarte dan zou ik me ook even achter de oren krabben en niet meteen zeggen ja hoor is voor jou.

Het grappige is ook dat juist een afwijkend kleurtje ineens gewild is .
Heb je een nest zwarte met 1 bruine willen ze allemaal die bruine heb je een nest bruine met 1 zwarte willen ze allemaal die zwarte.

Ik heb dus een Shih Tzu en als je kijkt op de website van de STCN(=rasvereniging) dan staan daar alle beschikbare nesten met foto's,dus echt op de wachtlijst van een fokker hoeft niet.Ik kijk wanneer ik weer een pup wil op die lijst en als ik er eentje zie waarvan mijn hart sneller gaat kloppen dan bel ik op en gaat het balletje wel rollen.Ik heb(nog)geen specifieke voor keur voor een fokker,zolang ze aangesloten zijn bij de STCN is het mij wel prima.Ze fokken allemaal volgens de regels en de prijzen zijn ook allemaal wel een beetje het zelfde.In het nest van mijn pup zaten wel 3 verschillende kleuren,ik had de laatste pup maar dat vond ik tevens de mooiste.Ik zag de foto op de webstite en belde op om te vragen of die ene pup toevallig nog beschikbaar was,want die vond ik zo mooi getekend en juist zij was de laatste die niemand wilde.En ik wel! Zo zie je maar hoe het kan gaan.

Inge O schreef:

DaniBanani schreef:Ik heb nooit een pup gehad, dus misschien zie ik het helemaal fout, hoor. Maar is een succesvolle match niet vooral afhankelijk van de toekomstige baasjes? Ik had bij Dexter (weliswaar geen pup, maar toch) echt niet gerekend op uitvallen naar andere honden, maar hij doet dat nu eenmaal dus gaan we daarmee aan de slag. Manu had bij Manu ( ) ook niet helemaal bedacht hoe vervelend jachtinstinct zou zijn, maar daar gaat ze ook gewoon mee aan de slag. Ik kan me eigenlijk slecht voorstellen dat het zo vreselijk nauw luistert allemaal, een goed baasje groeit toch ook met de hond mee? Ik kan me nog voorstellen dat je één of twee pups hebt waar je wat kritischer mee bent omdat ze heel heftig of juist onzeker zijn, maar verder? Is de kans zó groot dat het fout gaat als je niet de perfecte match maakt? En ik snap heel goed dat je een zorgvuldig gefokte pup niet blindelings mee geeft hoor, dat lijkt me duidelijk, maar heeft het nu werkelijk een meerwaarde om het gedrag uitgebreid te testen en de pupkoper geen keuzevrijheid te geven? Krijg je daar écht betere matches mee, en levert dat dan ook concreet iets op? Minder herplaatsingen, beter opgevoede honden - iets?

ja, dat vind ik dus ook - behalve die enkele pup (en die heb ik in elk nest wel) waarvan ik denk/weet dat die echt meer kans geeft op probleemgedrag bij een bepaald type baas en daarvoor heb ik dan even mijn vetorecht (dat ik zeer zelden hoef te gebruiken en dan natuurlijk ook iets leuker gebracht ).

Ik heb ook nog nooit een pup gehad, en mijn ene reu vond ik echt wel een fijne hond en de klik was er ook gewoon. Weet niet hoe het was geweest als ik hem als pup had gekregen. Maar dat vind ik met mijn teefje ook. Ik vraag me wel eens af of het anders was geweest als ik haar als pup had gekregen, dat bepaalde dingen waar ik sterk rekening mee moet houden er ook niet in hadden gezeten als ik haar van jongs af aan had gehad i.p.v. met 2 1/2 jaar.

Wat ik nu wel merk, want ineens ben ik aan het rondkijken voor een dh pup is dat ik omdat ik er 1 heb gehad die helaas allerlei kwalen had, en 1 waarvan ik af en toe denk of ze niet stiekem border collie bloed in zich heeft en mechel bloed dat ik wat bewuster wil zoeken naar een fokker die goed heeft gekeken naar de gezondheid en karakters van ouders en voorouders. Voor mij is het nu niet zomaar even kijken wie er een nest heeft liggen en hoppa daar ga ik dan maar voor.
En bij een pup uitzoeken wil ik best naar het advies van de fokker luisteren, maar denk dat ikzelf bij bepaalde pups ook wel een gevoel krijg of er een klik is of niet. Het mes snijdt toch vaak aan twee kanten.

Heavy schreef:

S@nne123 schreef:Nee zeker mag ik als pupkoper kritisch zijn want de pups zijn namelijk niet echt gratis te noemen.De prijs van een gemiddelde rashond ligt zo'n beetje rond de 1000 euro en voor dag geld wil ik zelf kunnen kiezen òòk op kleur.Ik zou me nooit een pup in de schoot laten werpen zo van IK vind dat deze bij jou past dus...neuh erg zijn gelukkig serieuze fokkers genoeg,dan ga ik idd wel dat deurtje verder.

Als jij voor een bepaalde kleur gaat dan kan je daar natuurlijk ook het nest op kiezen.
Bv ik vind een bepaalde kleur bij doezen niet aantrekkelijk dus zal me nooit op een wachtlijst laten zetten van een fokker waar kans is op die kleur.

Maar als je als fokker een pupkoper krijgt en die zegt ik wil alleen die ene bruine tussen alle zwarte dan zou ik me ook even achter de oren krabben en niet meteen zeggen ja hoor is voor jou.

Het grappige is ook dat juist een afwijkend kleurtje ineens gewild is .
Heb je een nest zwarte met 1 bruine willen ze allemaal die bruine heb je een nest bruine met 1 zwarte willen ze allemaal die zwarte.

Maar waarom dan in vredesnaam? Die logica ontgaat mij volledig. Bij poedels kan bruin uit zwart komen. Stel nou dat er in een nest zwarte 1 bruine ligt dan zou ik daar niet om mogen vragen. Want dat is dan raar ofzo. Ik heb al zoveel verschillende honden gehad met verschillende karakters en met allemaal kon ik prima door 1 deur. Aan allemaal heb ik leuke huishonden gehad. Of dat pupje nu een beetje verlegen hondje is of het is wat brutaler maakt mij niet zoveel uit. Ik geloof toch al niet in de perfecte mach, ik denk dat het erg overgewaardeerd wordt. Ofteweel wat iemand hierboven ook al zei: je groeit mee met de hond en pakt de dingen op die je onderweg tegenkomt. Waarom dan niet voor die bruine gaan die je zo aanspreekt Ik ben wel blij dat de fokker van mijn toekomstige pup niet zo'n vreselijke zeikert is

lets have fun schreef:

Heavy schreef:

S@nne123 schreef:Nee zeker mag ik als pupkoper kritisch zijn want de pups zijn namelijk niet echt gratis te noemen.De prijs van een gemiddelde rashond ligt zo'n beetje rond de 1000 euro en voor dag geld wil ik zelf kunnen kiezen òòk op kleur.Ik zou me nooit een pup in de schoot laten werpen zo van IK vind dat deze bij jou past dus...neuh erg zijn gelukkig serieuze fokkers genoeg,dan ga ik idd wel dat deurtje verder.

Als jij voor een bepaalde kleur gaat dan kan je daar natuurlijk ook het nest op kiezen.
Bv ik vind een bepaalde kleur bij doezen niet aantrekkelijk dus zal me nooit op een wachtlijst laten zetten van een fokker waar kans is op die kleur.

Maar als je als fokker een pupkoper krijgt en die zegt ik wil alleen die ene bruine tussen alle zwarte dan zou ik me ook even achter de oren krabben en niet meteen zeggen ja hoor is voor jou.

Het grappige is ook dat juist een afwijkend kleurtje ineens gewild is .
Heb je een nest zwarte met 1 bruine willen ze allemaal die bruine heb je een nest bruine met 1 zwarte willen ze allemaal die zwarte.

Maar waarom dan in vredesnaam? Die logica ontgaat mij volledig. Bij poedels kan bruin uit zwart komen. Stel nou dat er in een nest zwarte 1 bruine ligt dan zou ik daar niet om mogen vragen. Want dat is dan raar ofzo. Ik heb al zoveel verschillende honden gehad met verschillende karakters en met allemaal kon ik prima door 1 deur. Aan allemaal heb ik leuke huishonden gehad. Of dat pupje nu een beetje verlegen hondje is of het is wat brutaler maakt mij niet zoveel uit. Ik geloof toch al niet in de perfecte mach, ik denk dat het erg overgewaardeerd wordt. Ofteweel wat iemand hierboven ook al zei: je groeit mee met de hond en pakt de dingen op die je onderweg tegenkomt. Waarom dan niet voor die bruine gaan die je zo aanspreekt Ik ben wel blij dat de fokker van mijn toekomstige pup niet zo'n vreselijke zeikert is

Ik vond zwart bruine duitsers geweldig. En heb een grauwe en een nog grauwere hond Ik kan zo mijn voorkeuren hebben maar het zegt eigenlijk niets.
Qua kat wilde ik persé een tijger. Die heb ik ook. Joe de zwartwitte vond ik eigenlijk niet zo veel aan, maar dat is wel mijn kanjer kat eerlijk gezegd. Hij en ik liggen elkaar qua karakter veel meer dan Paco de tijger.

blondie schreef:Ik vond zwart bruine duitsers geweldig. En heb een grauwe en een nog grauwere hond Ik kan zo mijn voorkeuren hebben maar het zegt eigenlijk niets.
Qua kat wilde ik persé een tijger. Die heb ik ook. Joe de zwartwitte vond ik eigenlijk niet zo veel aan, maar dat is wel mijn kanjer kat eerlijk gezegd. Hij en ik liggen elkaar qua karakter veel meer dan Paco de tijger.

Ik wilde een wolfsgrauwe Duitser, geen zwart bruine. Hoewel, Tay is eerder geel dan bruin.

Ik ging voor een zwart witte teef en eindige met een bruin witte reu, dus ja ik kan ook veranderen. Maar ik zou toch niet graag beoordeeld willen worden op het feit dat ik helemaal voor een kleur ga.

Een goede hond heeft inderdaad geen kleur, maar ik mag toch hopen dat ik er op z'n minst 12 jaar tegenaan moet kijken en dan wil ik wel iets wat ik mooi vind. Geen hele lichte, of hele donkere Weim dus, hoe mooi gebouwd ook.

TessaThomas schreef:

blondie schreef:Ik vond zwart bruine duitsers geweldig. En heb een grauwe en een nog grauwere hond Ik kan zo mijn voorkeuren hebben maar het zegt eigenlijk niets.
Qua kat wilde ik persé een tijger. Die heb ik ook. Joe de zwartwitte vond ik eigenlijk niet zo veel aan, maar dat is wel mijn kanjer kat eerlijk gezegd. Hij en ik liggen elkaar qua karakter veel meer dan Paco de tijger.

Ik wilde een wolfsgrauwe Duitser, geen zwart bruine. Hoewel, Tay is eerder geel dan bruin.

ik wilde een rottweiler reu en kwam thuis met een Mechelaar teef
kleuren kwamen toch overeen, alleen omgedraaid

Heavy schreef:

S@nne123 schreef:Nee zeker mag ik als pupkoper kritisch zijn want de pups zijn namelijk niet echt gratis te noemen.De prijs van een gemiddelde rashond ligt zo'n beetje rond de 1000 euro en voor dag geld wil ik zelf kunnen kiezen òòk op kleur.Ik zou me nooit een pup in de schoot laten werpen zo van IK vind dat deze bij jou past dus...neuh erg zijn gelukkig serieuze fokkers genoeg,dan ga ik idd wel dat deurtje verder.

Als jij voor een bepaalde kleur gaat dan kan je daar natuurlijk ook het nest op kiezen.
Bv ik vind een bepaalde kleur bij doezen niet aantrekkelijk dus zal me nooit op een wachtlijst laten zetten van een fokker waar kans is op die kleur.

Maar als je als fokker een pupkoper krijgt en die zegt ik wil alleen die ene bruine tussen alle zwarte dan zou ik me ook even achter de oren krabben en niet meteen zeggen ja hoor is voor jou.

Het grappige is ook dat juist een afwijkend kleurtje ineens gewild is .
Heb je een nest zwarte met 1 bruine willen ze allemaal die bruine heb je een nest bruine met 1 zwarte willen ze allemaal die zwarte.

Dat laatste herken ik... Ik ben gek op donkere cavia's en zocht een fokker mede daarop uit. En waar viel ik op? Een van de twee beige caafjes
Ik denk dat het komt doordat je een afwijkend kleurtje makkelijk kan herkennen en je zo sneller de leuke individuele eigenschappen oppakt dan bij de minder opvallende soortgenootjes.

Qua hondenkleur ben ik naar fokkers heel eerlijk dat ik blue merle niks vind. Toen we ons aanmeldden voor een tricolor uit een nest waaruit ook andere kleuren werden verwacht, gaven we dat dus ook vooraf aan. Ik vind er niks mis mee om bereid te zijn enkele nesten langer te wachten op DE kleur die je wilt, zolang kleur maar niet de enige overweging is bij het kiezen van een nest

maart schreef:

TessaThomas schreef:

blondie schreef:Ik vond zwart bruine duitsers geweldig. En heb een grauwe en een nog grauwere hond Ik kan zo mijn voorkeuren hebben maar het zegt eigenlijk niets.
Qua kat wilde ik persé een tijger. Die heb ik ook. Joe de zwartwitte vond ik eigenlijk niet zo veel aan, maar dat is wel mijn kanjer kat eerlijk gezegd. Hij en ik liggen elkaar qua karakter veel meer dan Paco de tijger.

Ik wilde een wolfsgrauwe Duitser, geen zwart bruine. Hoewel, Tay is eerder geel dan bruin.

ik wilde een rottweiler reu en kwam thuis met een Mechelaar teef
kleuren kwamen toch overeen, alleen omgedraaid

Nou uit fatsoenlijkheid dank ik eenieder die de moeite heeft genomen om mijn vraag (vragen) te beantwoorden, maar volgens mij kan ik volstaan met een dank je richting Inge O en Ranetje. Voor zover ik het begrijp zijn dat de mensen die enigszins refereren aan/antwoorden op mijn vragen.

Het is niet anders, maar wat mij betreft worden er wel weer vooroordelen bevestigd. Antwoorden op niet obligate vragen is not-done. Soit. Er is wel meer aan de hand in de wereld

Ik heb met onze nieuwe pup zelf mogen kiezen. Had eerste nestkeuze reu. Wel aan de fokkers uitgelegd wat ik graag zie in een hond en wat we ermee willen gaan doen en of ze denkt dat onze pupkeuze naar haar idee bij ons past. Tot nu toe ben ik zeer blij met onze keuze. De fokster gaf aan welke wat meer haantje de voorste zijn en drukker en welke juist niet. Verder is ze van mening dat een pup toch ook heel erg gevormd word door de eigenaar wat ik met haar eens ben.