Het HondenForum

Je bericht doet me denken aan Pineau, die nog altijd verder wilde, toen ik al twijfelde aan deze lijdensweg...maar gelukkig had Pineau niet die pijn die jouw lieverd heeft.

Ik wens jullie veel sterkte en wil jullie graag allebei knuffelen, zelfs al is het vanop afstand

Jammer dat Nelson zo ziek is, hopelijk knapt hij verder op en kan hij nog even mee.

Wat een rotnieuws Eline hopelijk knapt Nelson nog wat vrder op en is jullie nog wat tijd samen gegeven.

Misschien is het helemaal geen tumor en werkt de antibiotica. Ik duim in ieder geval voor jullie

Ach gus... Dat frummelbekkie op de foto. Ik had niet in de gaten dat Nelson al weer 13 was.
En dan deze klachten... BAH
Hopelijk slaat de antibiotica aan en kunnen jullie nog een tijdje van elkaar genieten... tot die tijd veel sterkte

wel vervelend dit....Het gaat je zo aan het hart als je dier pijn heeft...Ik hoop maar voor jullie dat het nu een beetje beter mag gaan..Sterkte er mee...

Wat een rotnieuws, sterkte.

Als beestjes van ouderdom wat voorzichtiger en trager zijn, heb ik niet zo veel problemen mee. Maar als ze pijn hebben en daardoor alles wat voorzichtiger doen, daar heb ik altijd wel veel moeite mee om dat te zien en ook om mee om te gaan

Ik hoop dat het voorzichtige herstel zich verder doorzet Sterkte

Fijn te lezen dat het vandaag een klein beetje beter gaat, maar pffff het zijn nog hele erge zorgen al met al.

Ik denk aan jullie en de duimen draaien!

Ah, arme vent.
Sterkte voor jullie.

gemini6 schreef:Misschien is het helemaal geen tumor en werkt de antibiotica. Ik duim in ieder geval voor jullie

De antibiotica moet zijn buikvliesontsteking bestrijden en overige complicatie's voorkomen. Mocht hij dat redden, moeten we verder kijken.
Ik heb net even iets te veel twijfel gehoord bij de specialist die de echo nam om er verder blind op te varen dat hij een tumor heeft zitten waar hij nu echt ook last van heeft. Ze beschreef afwijkend weefsel en duidde dit eerst als de plek waar het abces waarschijnlijk had gezeten wat was geknapt. Later werd dat dus omschreven als tumorweefsel. Ze heeft ook in 2e instantie wat kalkafzetting gezien wat tumorweefsel zou ondersteunen.
Het kan, hij kan een tumor hebben maar de vraag is dan nog of dat is wat hem zoek maakt, want die tumor zat er dan dus ook al een week geleden toen ie nog vrolijk rondrende.
Ik hoop dus dat we als eerste deze komende dagen door gaan komen en hij herstelt van de acute ellende nu. Als we dat redden volgt plan 2..
Hij heeft ip goed gereageerd op de ypozane die hij heeft gehad in maart. Dat kan herhaald worden in de hoop dat de prostaat in omvang ieder geval slinkt. Zit er tumorweefsel gaat dat niet lukken, maar in maart was de reactie van de prostaat wel goed. Kortom, we zullen zien en ik hoop dat we nog even samen krijgen..
Hij doet het zo dapper, daar hou ik me aan vast. Als hij zijn kop omhoog houdt en vecht moet ik dat ook en moet ik niet gaan lopen jammeren.
We doen ieder geval ons best!

Je laatste 2 zinnen, je hebt wel gelijk...sterkte met een dikke knuffel, ik duim hard door!

Eline* schreef: Het is moeilijk om te zien hoe zijn eeuwige optimisme en blijheid met alles ook nu nog zo duidelijk aanwezig is. Ondanks de pijn zie je zijn dankbaarheid voor alles en ik vind dat enorm lastig. Hij wil verder dus ik vind dat we daar ons best voor moeten gaan doen, maar ik hoop echt met alles wat ik heb dat het ergens toe mag leiden.

Ach, wat schrijf je dat treffend (en heel herkenbaar ). Ik hoop echt zo dat Nelson opknapt.

Lieve Eline, ik hoop dat hij stap 2 haalt. Heel veel sterkte

Wat een zielig bekkie Ze kunnen je het ook zo slecht vertellen hoe ze zich voelen, maar hopelijk zet deze positiviteit voort

Weer een nieuwe dag en ik durf denk ik heel voorzichtig het geloof te krijgen dat het hier nu niet mee gaat stoppen.
Hij is eigenlijk best aardig.heeft gepoept en hij heeft echt minder pijn. We hopen ..wie weet!
Vandaag maar weer zien. Eten doet hij nog nauwelijks.

Goed zo Nelson, dat is een knokkertje dus

Eline* schreef:Weer een nieuwe dag en ik durf denk ik heel voorzichtig het geloof te krijgen dat het hier nu niet mee gaat stoppen.
Hij is eigenlijk best aardig.heeft gepoept en hij heeft echt minder pijn. We hopen ..wie weet!
Vandaag maar weer zien. Eten doet hij nog nauwelijks.

We blijven duimen
PS. Denk aan die tip over het vanilleijs...de meeste (zo niet alle) honden vinden het heerlijk, is niet belastend voor de maag en zo krijgen ze volop calorieen binnen. En zo verhinder je ook dat ze teveel gewicht gaan verliezen door te weinig te eten.
Op de dagen dat Pineau slecht at, bleef ie wel altijd aan de doos vanilleijs likken (een bolletje ijs slikken ze zo in maar met te likken genieten ze veel langer ). En blij dat die was als ik weer eens met de doos afkwam !
En drink ze wel genoeg ?

Succes

Gipsy schreef:

Eline* schreef:Weer een nieuwe dag en ik durf denk ik heel voorzichtig het geloof te krijgen dat het hier nu niet mee gaat stoppen.
Hij is eigenlijk best aardig.heeft gepoept en hij heeft echt minder pijn. We hopen ..wie weet!
Vandaag maar weer zien. Eten doet hij nog nauwelijks.

We blijven duimen
PS. Denk aan die tip over het vanilleijs...de meeste (zo niet alle) honden vinden het heerlijk, is niet belastend voor de maag en zo krijgen ze volop calorieen binnen. En zo verhinder je ook dat ze teveel gewicht gaan verliezen door te weinig te eten.
Op de dagen dat Pineau slecht at, bleef ie wel altijd aan de doos vanilleijs likken (een bolletje ijs slikken ze zo in maar met te likken genieten ze veel langer ). En blij dat die was als ik weer eens met de doos afkwam !
En drink ze wel genoeg ?

Succes

Ja,dank,ook voor je pb. Ik heb wat aan je tips gehad. De resqueremedie was een goed idee.
Nel werd er ook wat kalmer van. Hij drinkt goed en staat nu ook zelf op om te drinken.

Eline* schreef:Weer een nieuwe dag en ik durf denk ik heel voorzichtig het geloof te krijgen dat het hier nu niet mee gaat stoppen.
Hij is eigenlijk best aardig.heeft gepoept en hij heeft echt minder pijn. We hopen ..wie weet!
Vandaag maar weer zien. Eten doet hij nog nauwelijks.

We hopen met je mee Eline

Gelukkig lijken de pijnstilling en de ab iig hun werk goed te doen. Dat is alvast stap 1!

Ik blijf ook duimen voor Nellie! Ik neem aan dat je zo ongeveer wel alles geprobeerd hebt, maar toen Lila niet meer wilde eten, ben ik begonnen met pedigree te geven en ze ging toen weer langzaam eten.
Maar ik ben blij om je berichtje te lezen

Klinkt gelukkig steeds iets beter en ik blijf dan ook doorduimen hier.

Fijn dat het iets beter lijkt te gaan!

Hoe gaat het daar ?

Nou ja, het gaat..de dierenarts heb ik gesproken en die blijft erg somber. Omdat hij het weekend toch doorstaan heeft is er nog een extra antibioticum bijgekomen om de prostaat tot rust te brengen en Ypozane om de prostaat hopelijk en mogelijk weer wat te doen slinken. Mocht er tumorweefsel zitten werkt het niet, maar goed, niet geschoten altijd mis..
Ik moet zeggen dat het me allemaal vreselijk onwerkelijk voorkomt. Ik zie Nelson het al met al echt wel aardig doen, hij wil wandelen en is dan ook blij, loopt met een speeltje rond te springen als ik zijn riem pak. Hij ligt languit op zijn rug te snurken als het zo uitkomt en eigenlijk is er zo niet barveel aan hem te merken behalve dat ie nauwelijks eet. Ja, ham gaat erin en ik heb me laten verleiden tot hondenrookworst wat ie ook wel lust. Blikvoer ed is het even niet, maar hij eet al met al wel kleine beetjes en dat gaat ook goed. Poepen gaat goed.
Hij moet ieder geval de carphoral ( of zoiets, mijn hoofd is een puinhoop) blijven gebruiken, de 2 antibiotia, de maagbeschermer en de ypozane; de tramadol mogen we voorzichtig wat afbouwen.
verder wachten we dus maar af..
Ik heb de indruk dat Nelson doet wat de dierenarts niet had verwacht en ik raak er enorm van in de war..

Ik begrijp je heel goed want ben er nog maar net doorheen gegaan met mijn jongen...

Enerzijds wil je niet dat ie afziet en dat je achteraf moet zeggen "ik heb te lang gewacht, hij heeft te veel afgezien", anderzijds wil je hem nog houden zolang ie er (soms) plezier in heeft.

Ik was zelf al klaar om Pineau te laten gaan maar hij echt niet en dat moest ik respecteren.
En zolang ie zijn balletje en speeltje, en kong had kon ie uren happy zijn (met zijn vanilleijs natl. hahahaha).
Zoals je op t blog kon zien zag ie er even voor zijn dood keigoed uit, maar de hoge koorts kwam elke dag terug (hersentumor hwsl, naast de levertumor). Toen ie het afgesproken teken gaf (ergens gaan liggen waar ie anders nooit lag)is de koorts alleen blijven stijgen (ondanks douches) en is de DA snel gekomen...

De grens is dus heel moeilijk maar zolang Nelson wil doorgaan en er meer goeie momenten zijn zeg ik volhouden en hoop ik voor jullie beiden op nog mooie tijden.
Alleen is de grens soms zo moeilijk te vinden.

Jij kent Nelson als de beste, geniet ten volle van de tijd die jullie hebben en geef hem te eten wat Nelson het lekkerst vindt zodat er geen verder groot gewichtsverlies is.

Nogmaals veel sterkte Eline voor jou en je knappert !

Dank je wel! De berichten doen me goed. nellie heeft overigens geen koorts, ook niet gehad!

Eline* schreef:Dank je wel! De berichten doen me goed. nellie heeft overigens geen koorts, ook niet gehad!

Nee begrijp ik wel, elke hond zijn eigen ziekte Maar eerder over de moeilijkheid van wat, wanneer, waarom ?

Sterkte...

Mmm nu vraag ik me iets af...Als Nellie een buikvliesONTSTEKING zou hebben , zou het dan niet normaal zijn van WEL koorts te hebben gehad ??? Of spreekt dit misschien in het nadeel van de andere thesis ? Mmmmm

Dat lijkt me heel erg lastig, Eline. Ik kan me voorstellen dat je daar van in de war bent.
Het op één lijn zitten met je dierenarts is toch wel heel erg fijn. Bij mij maakt het 't verwerken van Billy's dood toch iets dragelijker. Dat we op hetzelfde moment zagen dat Bill het zwaar had en dat het echt niet meer beter ging worden.

Houd Nellie gewoon goed in de gaten. Zolang hij geen pijn aangeeft, opgewekt is, niet benauwd (dat was bij Bill het geval, vreselijk!), dan zou ik het toch nog even aankijken. Nelson is altijd al een slechte eter, toch? Dus dat is eigenlijk geen criterium.
Bill heeft tot het moment van overlijden gewoon gegeten, maar ja, dat was een smulpaap!

Ik leef met je mee. Dikke voor jullie.