Het HondenForum

heel erg veel sterkte de komende tijd voor jou en Vinou

heel veel sterkte met het verlies.

Heel veel sterkte ...... wat een gemis

Heel erg veel sterkte gewenst

Wat erg... heel veel sterkte

Heel veel sterkte Frederique

Dat is zo iets ergs , als je allessie dood gaat
Sterkte

Het is alweer een week geleden dat ik je moest laten gaan.
Ik kan het af en toe nauwelijks bevatten dat ze er niet meer is,
dat ze er nooit meer zal zijn...
God ik mis je zo meissie!

Wat kun je je schat toch missen hè...
Veel sterkte!!

Nee toch! Heel veel sterkte gewenst

Wat ontzettend verschrikkelijk voor je.

Afgelopen jaar hebben wij ons allesie ook verloren, heel plotseling en nog geen jaar oud. Ik heb er zo ontzettend veel verdriet om gehad, ik begrijp zó goed hoe je je voelt. Ik wil je dan ook vreselijk veel sterkte wensen.....

Frederique schreef:Het is alweer een week geleden dat ik je moest laten gaan.
Ik kan het af en toe nauwelijks bevatten dat ze er niet meer is,
dat ze er nooit meer zal zijn...
God ik mis je zo meissie!

Ik leef met je mee...
Voor ons is het ook alweer ruim een week geleden.
Nogmaals sterkte

Heel veel sterkte, wat een mooie woorden spreek je over je meisje.

Heel veel sterkte

Uren worden dagen
Dagen worden weken
En weken worden dan ineens een maand...

Wat kan zoiets pijn doen hè.

Heel veel sterkte
Rust zacht Devlin

Vreselijk is het, ik heb mijn lieverd 16 jan moeten laten gaan. Vind het vreselijk en het verdriet overvalt me nog.
De eerste week was helemaal niet te doen..
Lijkt me ook moeilijk je andere hond zo te zien, met het gemis...

Tijd heelt, de rauwheid gaat eraf maar het blijft een gemis........

Twee maanden alweer... mis je zo wijffie

Vandaag is het alweer een half jaar geleden geleden dat ik je moest laten gaan.
Iedereen zei dat het met de tijd gemakkelijker zou worden maar de tijd gaat langzaam. Ik mis je nog iedere dag en mijn tranen zijn onuitputtelijk.
Er zijn momenten waarop het lijkt alsof je ieder moment weer binnen kunt stappen.
En als ik 1 wens kon doen dan wenste ik je terug bij me, voor altijd...
Maar dat kan niet en Vinou en ik moeten verder.

Nooit meer je slobberkussen. Nooit meer een vies Floddertje rollend door de modder. Nooit meer jij.
Je was zó speciaal voor me. Mijn allessie. Mijn wereld.
Mijn wijffie, mijn kleine zwarte schaduw, ik mis je zo ontzettend!

Devlin Dex van Dafzicht
~29-09-1999 *19-12-2011

dikke knuffel Frederique...je post is wel mijn grootste angst overigens, Ameno is nu net iets meer dan een week geleden overleden en ik kan totaal niet zeggen dat het gemis en verdriet minder zijn dan vorige week.

Voor jullie allebei een dikke knuffel.

Heel veel sterkte! Toch wel de keerzijde he...die pijn voelen als ze er niet meer zijn...
Dikke knuffel!

Wat is dat toch iedere keer weer verdrietig, afscheid nemen van dat wat je zo lief is.

Heel veel sterkte

Sterkte!! ik weet zo goed hoe je je voelt .... Ik moet ook nog steeds dagelijks aan Sorbonne denken, en heb momenten dat ik ineens in huilen uitbarst. Gelukkig overheersen ook de leuke momenten met hem waar ik dan aan denk, maar god, wat mis ik die hond nog. Hier inmiddels 5 maanden geleden, en ik denk dat dit gevoel nog wel even duurt ook.

Van de week had ik een grand reu te logeren, die met dezelfde zucht ging liggen op zijn kussen als Sorbonne deed, en gewoon zo'n heerlijke brede reuen kop in huis. Wat deed het me goed, maar god, wat miste ik Sorbonne op dat moment ook extreem...

Ik denk dat het verdriet en het gemis slijten maar nooit helemaal weg gaan. Zulke honden zitten onder je huid en die blijven daar altijd.