Het HondenForum

Heeft hij al antibiotica gehad?

Bedankt voor de links, maar ik vind het heel vermoeiend om dit soort teksten in het Engels te moeten lezen.
Ik zie trouwens telkens braken en diarree als symptoom, en dat zijn nou juist de dingen waar hij nooit (zelden) last van heeft.

Hij heeft nog geen andere medicatie gekregen dan pijnstillers voor dit moment, omdat de da zei dat hij maandag waarschijnlijk een biopt wil nemen van de darm. Als hij voor die tijd al medicatie gaat geven kan het zijn dat de uitslag niet klopt of de aandoening niet kan worden gevonden.
Dat is dan niet zo handig als we écht nog iets voor hem willen proberen te doen.

Heb je ooit antibiotica geprobeert?

Paulala schreef:Neeltje,

Hoe was Tirza's conditie op de pred?
Romeo heeft nml niet zo heel veel dingen meer waar hij plezier uit haalt, die paar dingen die hij écht leuk vindt daar heeft hij zijn conditie bij nodig.
Ik wil dat hij nog gewoon naast de fiets mee kan, en nog een lange wandeling kan maken van minimaal een uur. En ook nog als een gek door de tuin kan vliegen samen met Julia en een speeltje.
Hij mag ook niet te dik worden, want hij heeft hele slechte heupen, zolang zijn gewicht in orde is gaat dat heel goed, maar op het moment dat hij te zwaar wordt krijgt hij last van veel stijfheid.

Hoe was dit bij Tirza allemaal?

Maar hoe realistisch is het dan een oudere hond die wat mankeert, tot het einde naast de fiets kan lopen en minimaal een uur achter elkaar uit kan gaan?
Op een gegeven moment is het toch aanpassen aan de hond en een oudere hond die ook nog wat mankeert, heeft toch vaak een verminderde behoefte aan langdurige of intensieve beweging.
Het staat er denk ik een beetje krom 'ik wil dat hij nog gewoon...'. Ja dat willen we allemaal wel, maar dat is niet realistisch meer op een gegeven moment.

Ik bedoel, mijn Kaya is ook bijna 10 jaar, heeft artrose en HD, heeft een nierprobleem. Ze kan nu nog met moeite een uur achter elkaar wandelen volhouden, maar dat zal steeds minder worden. Daar pas ik me dan bij aan.
Wat ze altijd ontzettend leuk vond, was achter ballen stokken aanrennen, maar dat betekent nu echt veel pijn en manklopen, dus dat doen we niet meer. In plaats daarvan, laat ik haar af liggen, ga vlak voor haar zitten en gooi het naar haar toe: vind ze ook helemaal geweldig

Het is zoeken naar dingen wat ze kunnen en waar ze plezier in hebben.

Caro. schreef: Maar hoe realistisch is het dan een oudere hond die wat mankeert, tot het einde naast de fiets kan lopen en minimaal een uur achter elkaar uit kan gaan?
Op een gegeven moment is het toch aanpassen aan de hond en een oudere hond die ook nog wat mankeert, heeft toch vaak een verminderde behoefte aan langdurige of intensieve beweging.
Het staat er denk ik een beetje krom 'ik wil dat hij nog gewoon...'. Ja dat willen we allemaal wel, maar dat is niet realistisch meer op een gegeven moment.

Ik bedoel, mijn Kaya is ook bijna 10 jaar, heeft artrose en HD, heeft een nierprobleem. Ze kan nu nog met moeite een uur achter elkaar wandelen volhouden, maar dat zal steeds minder worden. Daar pas ik me dan bij aan.
Wat ze altijd ontzettend leuk vond, was achter ballen stokken aanrennen, maar dat betekent nu echt veel pijn en manklopen, dus dat doen we niet meer. In plaats daarvan, laat ik haar af liggen, ga vlak voor haar zitten en gooi het naar haar toe: vind ze ook helemaal geweldig

Het is zoeken naar dingen wat ze kunnen en waar ze plezier in hebben.

Nu mag ik absoluut niet klagen en dat doe ik dan ook niet, mijn Sjefke wordt over een kleine maand al weer 12 en kan nog prima uit de voeten, ze loopt nog gewoon mee met de anderen en ik hoef nog niets aan te passen omdat ze lichamelijk slechter wordt. Maar als ik merk dat dat minder wordt en dat moment zal ongetwijfeld ergens al op de loer liggen, dan pas ik me gewoon aan mijn seniorenhond aan. Dat hoort bij het ouder worden en is een heel natuurlijk proces bij dieren maar ook bij mensen.

Bij Tirsa was het nog wel een half uur, maar de afstand was gigantisch minder als voorheen. Het ging gewoon heeeeeeeeeeeel erg langzaam, maar goed, ze hobbelde vrolijk door.

Ik denk dat ik verkeerd begrepen word.
Het gaat er niet om dat ik dat wil, maar dat ik weet dat hij dat zélf zo graag wil en dat dit voor hem heel belangrijk is. Dat is zijn plezier.
Vanmorgen ben ik weer heerlijk anderhalf uur op vlot tempo op pad geweest met alledrie. En Romeo geniet daar met volle teugen van, hij mag dan op bepaalde plekken los (alledrie trouwens) en dan rent hij de poten uit zijn lijf. Tussendoor stopt hij dan even en kijkt mij aan en staat daar dan in vol ornaat, als ik dan iets tegen hem zeg zodat hij weet dat ik hem echt wel in de gaten heb, dan rent hij weer vrolijk verder met een enorme pretbek. Dát wil ik hem niet ontnemen, en ik bedoel dus dat stel dat hij door de pred dit niet meer zou kunnen, dat ik hem dat gewoon absoluut niet aan wil doen.
Ik stond vanmorgen tegelijk te lachen en te huilen toen ik naar hem keek en hij naar mij (van een afstand toen hij los liep).
Hoe is het toch mogelijk dat een hond die nog zó jong is in zijn doen en laten, eigenlijk ergens van binnen zó ziek is dat hij misschien niet lang meer heeft. Het is gewoon absoluut onwerkelijk.

Dus eigenlijk is het zo, dat stél dat we besluiten om hem op de pred te zetten, en hij gaat hard achteruit in conditie en heeft geen plezier meer in het leven, dan stoppen we ermee. En dan bedoel ik niet de pred, maar met Romeo.
Kwaliteit gaat bij ons voor kwantiteit, en misschien vinden sommige mensen dat wij daar iets te snel over beslissen en iets te makkelijk in zijn. Maar andersom vinden wij vaak dat mensen daar veel te lang mee wachten en een dier vaak veel te lang laten doorploeteren.
Een dier moet genieten van het leven, als dat weg is en niet meer goed komt, voel ik me verantwoordelijk voor de juiste keuze en zolang wij het daar thuis volledig over eens zijn is er op dat gebied voor mij totaal geen probleem.
Ik hoef mijn dieren niet zo lang mogelijk bij me te houden omdat ik ze anders zal missen. Ik heb mijn dieren graag bij me, en ik geniet ervan als zij genieten, genieten ze niet meer, dan kan ik ook niet meer van mijn dieren genieten.

Misschien dat het nu iets duidelijker is wat ik wilde zeggen.

Ik snap het wel. Onze hond was ook ernstig ziek in de laatste week maar dat ging ook niet meer ze was nog een paar dagen bij de dierenarts geweest om haar aan de medicijnen te krijgen en de eerste dagen ging dat ook goed woensdagavond was ze thuis vrijdag ging het al mis. Maandag hadden wij de beslissing genomen om haar in te slapen, want ze had gewoon geen plezier meer in het leven en veel pijnn want ze at en dronk niet meer.

Paulala schreef:Ik denk dat ik verkeerd begrepen word.
Het gaat er niet om dat ik dat wil, maar dat ik weet dat hij dat zélf zo graag wil en dat dit voor hem heel belangrijk is. Dat is zijn plezier.
Vanmorgen ben ik weer heerlijk anderhalf uur op vlot tempo op pad geweest met alledrie. En Romeo geniet daar met volle teugen van, hij mag dan op bepaalde plekken los (alledrie trouwens) en dan rent hij de poten uit zijn lijf. Tussendoor stopt hij dan even en kijkt mij aan en staat daar dan in vol ornaat, als ik dan iets tegen hem zeg zodat hij weet dat ik hem echt wel in de gaten heb, dan rent hij weer vrolijk verder met een enorme pretbek. Dát wil ik hem niet ontnemen, en ik bedoel dus dat stel dat hij door de pred dit niet meer zou kunnen, dat ik hem dat gewoon absoluut niet aan wil doen.
Ik stond vanmorgen tegelijk te lachen en te huilen toen ik naar hem keek en hij naar mij (van een afstand toen hij los liep).
Hoe is het toch mogelijk dat een hond die nog zó jong is in zijn doen en laten, eigenlijk ergens van binnen zó ziek is dat hij misschien niet lang meer heeft. Het is gewoon absoluut onwerkelijk.

Dus eigenlijk is het zo, dat stél dat we besluiten om hem op de pred te zetten, en hij gaat hard achteruit in conditie en heeft geen plezier meer in het leven, dan stoppen we ermee. En dan bedoel ik niet de pred, maar met Romeo.
Kwaliteit gaat bij ons voor kwantiteit, en misschien vinden sommige mensen dat wij daar iets te snel over beslissen en iets te makkelijk in zijn. Maar andersom vinden wij vaak dat mensen daar veel te lang mee wachten en een dier vaak veel te lang laten doorploeteren.
Een dier moet genieten van het leven, als dat weg is en niet meer goed komt, voel ik me verantwoordelijk voor de juiste keuze en zolang wij het daar thuis volledig over eens zijn is er op dat gebied voor mij totaal geen probleem.
Ik hoef mijn dieren niet zo lang mogelijk bij me te houden omdat ik ze anders zal missen. Ik heb mijn dieren graag bij me, en ik geniet ervan als zij genieten, genieten ze niet meer, dan kan ik ook niet meer van mijn dieren genieten.

Misschien dat het nu iets duidelijker is wat ik wilde zeggen.

Ik schreef ook 'het staat er denk ik een beetje ongelukkig'

Maar ik lees toch in je post wel 2 extremen: 1,5 uur los 'moeten' kunnen rennen, want daar heeft hij zoveel plezier in en aan de andere kant als hij hard achteruit gaat op Prednison een geen plezier meer heeft in het leven, dan laten we hem inslapen.

Er is ook een middenweg mogelijk en dat bedoelde ik eerder te zeggen. Stel dat hij niet 1,5 uur los kan rennen, maar nog wel een half uur en in dat half uur plezier heeft, dan is dat toch ook prima? Het hoeft toch geen 1,5 uur te zijn, net zoals het bij Kaya niet meer volop achter ballen en stokken aanrennen is en tóch heeft ze plezier in d'r leven.
Ik ben helemaal met je eens dat als het plezier er totaal uit is, alleen nog maar pijn rest, dat het dan over is. Maar ik lees nu iets teveel van het één of helemaal doorslaan naar het andere.

Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel

Paulala schreef:Ik denk dat ik verkeerd begrepen word.
Het gaat er niet om dat ik dat wil, maar dat ik weet dat hij dat zélf zo graag wil en dat dit voor hem heel belangrijk is. Dat is zijn plezier.
Vanmorgen ben ik weer heerlijk anderhalf uur op vlot tempo op pad geweest met alledrie. En Romeo geniet daar met volle teugen van, hij mag dan op bepaalde plekken los (alledrie trouwens) en dan rent hij de poten uit zijn lijf. Tussendoor stopt hij dan even en kijkt mij aan en staat daar dan in vol ornaat, als ik dan iets tegen hem zeg zodat hij weet dat ik hem echt wel in de gaten heb, dan rent hij weer vrolijk verder met een enorme pretbek. Dát wil ik hem niet ontnemen, en ik bedoel dus dat stel dat hij door de pred dit niet meer zou kunnen, dat ik hem dat gewoon absoluut niet aan wil doen.
Ik stond vanmorgen tegelijk te lachen en te huilen toen ik naar hem keek en hij naar mij (van een afstand toen hij los liep).
Hoe is het toch mogelijk dat een hond die nog zó jong is in zijn doen en laten, eigenlijk ergens van binnen zó ziek is dat hij misschien niet lang meer heeft. Het is gewoon absoluut onwerkelijk.

Dus eigenlijk is het zo, dat stél dat we besluiten om hem op de pred te zetten, en hij gaat hard achteruit in conditie en heeft geen plezier meer in het leven, dan stoppen we ermee. En dan bedoel ik niet de pred, maar met Romeo.
Kwaliteit gaat bij ons voor kwantiteit, en misschien vinden sommige mensen dat wij daar iets te snel over beslissen en iets te makkelijk in zijn. Maar andersom vinden wij vaak dat mensen daar veel te lang mee wachten en een dier vaak veel te lang laten doorploeteren.
Een dier moet genieten van het leven, als dat weg is en niet meer goed komt, voel ik me verantwoordelijk voor de juiste keuze en zolang wij het daar thuis volledig over eens zijn is er op dat gebied voor mij totaal geen probleem.
Ik hoef mijn dieren niet zo lang mogelijk bij me te houden omdat ik ze anders zal missen. Ik heb mijn dieren graag bij me, en ik geniet ervan als zij genieten, genieten ze niet meer, dan kan ik ook niet meer van mijn dieren genieten.

Misschien dat het nu iets duidelijker is wat ik wilde zeggen.

Ik ben het helemaal met je eens Paula.......er moet kwaliteit en lol in het leven van je hond blijven.

Sandra 1970 schreef:Ik snap het wel. Onze hond was ook ernstig ziek in de laatste week maar dat ging ook niet meer ze was nog een paar dagen bij de dierenarts geweest om haar aan de medicijnen te krijgen en de eerste dagen ging dat ook goed woensdagavond was ze thuis vrijdag ging het al mis. Maandag hadden wij de beslissing genomen om haar in te slapen, want ze had gewoon geen plezier meer in het leven en veel pijnn want ze at en dronk niet meer.

Oh maar niet meer eten en niet meer drinken... dan is het ook wel écht heel erg hoor, dan is er denk ik ook geen enkele manier meer om nog een tijdje mee te kunnen.
Als dat hier zou gebeuren dan is natuurlijk de keuze ook snel gemaakt, of eigenlijk is er dan helemaal geen keuze meer.
Sterkte nog met het verlies.

Tot nu toe gaat het nog steeds goed met Romeo op het geprakte warme blikvoer met de pijnstillers. Ik hoop eigenlijk gewoon dat dit nog een tijdje zo kan blijven.

Caro. schreef:

Ik schreef ook 'het staat er denk ik een beetje ongelukkig'

Maar ik lees toch in je post wel 2 extremen: 1,5 uur los 'moeten' kunnen rennen, want daar heeft hij zoveel plezier in en aan de andere kant als hij hard achteruit gaat op Prednison een geen plezier meer heeft in het leven, dan laten we hem inslapen.

Er is ook een middenweg mogelijk en dat bedoelde ik eerder te zeggen. Stel dat hij niet 1,5 uur los kan rennen, maar nog wel een half uur en in dat half uur plezier heeft, dan is dat toch ook prima? Het hoeft toch geen 1,5 uur te zijn, net zoals het bij Kaya niet meer volop achter ballen en stokken aanrennen is en tóch heeft ze plezier in d'r leven.
Ik ben helemaal met je eens dat als het plezier er totaal uit is, alleen nog maar pijn rest, dat het dan over is. Maar ik lees nu iets teveel van het één of helemaal doorslaan naar het andere.

Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel

Ja ik begrijp je heel goed, maar ik denk dat ik dan nog steeds niet duidelijk ben geweest.
Hij moet niet perse anderhalf uur los kunnen rennen, maar áls hij nog maar geregeld lekker los kan rennen en een stukje naast de fiets kan.
Kan hij dat niet meer, dan vindt hij er niets meer aan. Als hij op slakkentempo een heel klein stukje in een half uur moet lopen, en dan dus al moe is, dan geeft hij het op, ik kén hem en zo is hij.
Dus dan is het genoeg geweest.

Paulala schreef:

Caro. schreef:

Ik schreef ook 'het staat er denk ik een beetje ongelukkig'

Maar ik lees toch in je post wel 2 extremen: 1,5 uur los 'moeten' kunnen rennen, want daar heeft hij zoveel plezier in en aan de andere kant als hij hard achteruit gaat op Prednison een geen plezier meer heeft in het leven, dan laten we hem inslapen.

Er is ook een middenweg mogelijk en dat bedoelde ik eerder te zeggen. Stel dat hij niet 1,5 uur los kan rennen, maar nog wel een half uur en in dat half uur plezier heeft, dan is dat toch ook prima? Het hoeft toch geen 1,5 uur te zijn, net zoals het bij Kaya niet meer volop achter ballen en stokken aanrennen is en tóch heeft ze plezier in d'r leven.
Ik ben helemaal met je eens dat als het plezier er totaal uit is, alleen nog maar pijn rest, dat het dan over is. Maar ik lees nu iets teveel van het één of helemaal doorslaan naar het andere.

Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel

Ja ik begrijp je heel goed, maar ik denk dat ik dan nog steeds niet duidelijk ben geweest.
Hij moet niet perse anderhalf uur los kunnen rennen, maar áls hij nog maar geregeld lekker los kan rennen en een stukje naast de fiets kan.
Kan hij dat niet meer, dan vindt hij er niets meer aan. Als hij op slakkentempo een heel klein stukje in een half uur moet lopen, en dan dus al moe is, dan geeft hij het op, ik kén hem en zo is hij.
Dus dan is het genoeg geweest.

Ja, dan ga ik helemaal met je mee hoor Dan zou het hier ook over zijn.

Hopelijk blijft het stabiel met Romeo, ik duim uiteraard

Caro. schreef:
Ja, dan ga ik helemaal met je mee hoor Dan zou het hier ook over zijn.

Hopelijk blijft het stabiel met Romeo, ik duim uiteraard

Dankje, wij hopen dat uiteraard ook. Ik ben al lang blij dat het nu een aantal dagen heel goed gaat.
Hij heeft totaal geen last gehad, niet eens een beetje kwijlen.

Ik heb niet alles gelezen, dus misschien zeg ik iets stoms. Maar als prednison helpt, waarom zou je hem dan niet op de prednison zetten. Tycha van mij heeft nu al een jaar lang prednison vanweg een auto immuun ziekte. Ze doet het daar goed op. En is gewoon nog dezelfde hond als daarvoor. Ze is er ook niet dikker van geworden. Het is bij Tycha de keuze of dagelijks prednison en een blije vrolijke hond, of een zieke hond, die er nu waarschijnlijk dan niet meer geweest zou zijn.

Heeft hij al antibiotica gehad?
Steroids maken zijn immuun systeem alleen maar zwakker en zal het alleen maar erger maken.
Zet hem op antibiotica!

rubyred schreef:Heeft hij al antibiotica gehad?
Steroids maken zijn immuun systeem alleen maar zwakker en zal het alleen maar erger maken.
Zet hem op antibiotica!

Ja, da's goed voor je immuunsysteem

Beter dan steroïden, dat is een paardenmiddel wat je immuunsysteem kapot maakt zodat je juist infecties krijgt. Antibiotica zorgt dat de infectie weg gaat.
Heb je het ooit geprobeerd hem op antibiotica te zetten?

rubyred schreef:Beter dan steroïden, dat is een paardenmiddel wat je immuunsysteem kapot maakt zodat je juist infecties krijgt. Antibiotica zorgt dat de infectie weg gaat.
Heb je het ooit geprobeerd hem op antibiotica te zetten?

Ik denk dat er in al die jaren heus wel aan de antibiotica is gedacht en dat hij dat gekregen heeft ivm met zijn darm/maagklachten, dit is iets wat al heel lang speelt en iets wat ds niet weg gaat:(

rubyred schreef:Beter dan steroïden, dat is een paardenmiddel wat je immuunsysteem kapot maakt zodat je juist infecties krijgt. Antibiotica zorgt dat de infectie weg gaat.
Heb je het ooit geprobeerd hem op antibiotica te zetten?

Ja, vandaar dat mijn hond met een auto immuun ziekte juist door de prednison die ontstekingen niet krijgt

tycha schreef:Ik heb niet alles gelezen, dus misschien zeg ik iets stoms. Maar als prednison helpt, waarom zou je hem dan niet op de prednison zetten. Tycha van mij heeft nu al een jaar lang prednison vanweg een auto immuun ziekte. Ze doet het daar goed op. En is gewoon nog dezelfde hond als daarvoor. Ze is er ook niet dikker van geworden. Het is bij Tycha de keuze of dagelijks prednison en een blije vrolijke hond, of een zieke hond, die er nu waarschijnlijk dan niet meer geweest zou zijn.

We weten nog helemaal niet zeker of pred zal gaan helpen, omdat we nog niet zeker zijn van de oorzaak van zijn pijnen. Niemand weet precies wat hij mankeert. Hij krijgt nu pijnstillers, en dat gaat perfect op dit moment.
Maandag gaan we naar de dierenarts, en hij wil graag een goed darmonderzoek gaan verrichten (met punctie/biopt of hoe dat ook heet) om te zien of daar iets uit komt. Als het bijvoorbeeld crohn is, dan is dat zichtbaar. Maar stel dat we hem nu al op de pred zetten, dan kan het zijn dat de da geen diagnose meer kan stellen.

rubyred schreef:Beter dan steroïden, dat is een paardenmiddel wat je immuunsysteem kapot maakt zodat je juist infecties krijgt. Antibiotica zorgt dat de infectie weg gaat.
Heb je het ooit geprobeerd hem op antibiotica te zetten?

Wat ik begrepen heb, gaat Paula maandag met Romeo naar de da die dan een biopt van de darm gaat nemen. Daarom mag hij nu geen antibiotica omdat anders geen zuivere diagnose gesteld kan worden

Gajes schreef:

rubyred schreef:Beter dan steroïden, dat is een paardenmiddel wat je immuunsysteem kapot maakt zodat je juist infecties krijgt. Antibiotica zorgt dat de infectie weg gaat.
Heb je het ooit geprobeerd hem op antibiotica te zetten?

Ik denk dat er in al die jaren heus wel aan de antibiotica is gedacht en dat hij dat gekregen heeft ivm met zijn darm/maagklachten, dit is iets wat al heel lang speelt en iets wat ds niet weg gaat:(

Dat wilde ik net zeggen, hij heeft in zijn leven echt al wel vaker ab kuurtjes gehad. Daarmee is het probleem nog altijd niet opgelost. En ik ben niet van plan om hem nu zomaar zonder reden op ab te gaan zetten, en voor hoe lang?
Maandag hebben we een afspraak en gaat Romeo mee, en dan zien we daarna verder. Ik kan nu gaan speculeren tot ik een ons weeg, maar daarmee kom ik nergens en maak ik mezelf alleen maar gek.
We houden ons gewoon aan het plan: tot maandag pijnstillers, dan een goed gesprek met de da en eventueel een biopt/punctie van de darmen. Foto's maken zal niet veel nut hebben, dat is in zijn leven al meer dan eens gebeurd/gedaan.

Paulala schreef: Maandag hebben we een afspraak en gaat Romeo mee, en dan zien we daarna verder. Ik kan nu gaan speculeren tot ik een ons weeg, maar daarmee kom ik nergens en maak ik mezelf alleen maar gek.
We houden ons gewoon aan het plan: tot maandag pijnstillers, dan een goed gesprek met de da en eventueel een biopt/punctie van de darmen.

Paulala schreef:

tycha schreef:Ik heb niet alles gelezen, dus misschien zeg ik iets stoms. Maar als prednison helpt, waarom zou je hem dan niet op de prednison zetten. Tycha van mij heeft nu al een jaar lang prednison vanweg een auto immuun ziekte. Ze doet het daar goed op. En is gewoon nog dezelfde hond als daarvoor. Ze is er ook niet dikker van geworden. Het is bij Tycha de keuze of dagelijks prednison en een blije vrolijke hond, of een zieke hond, die er nu waarschijnlijk dan niet meer geweest zou zijn.

We weten nog helemaal niet zeker of pred zal gaan helpen, omdat we nog niet zeker zijn van de oorzaak van zijn pijnen. Niemand weet precies wat hij mankeert. Hij krijgt nu pijnstillers, en dat gaat perfect op dit moment.
Maandag gaan we naar de dierenarts, en hij wil graag een goed darmonderzoek gaan verrichten (met punctie/biopt of hoe dat ook heet) om te zien of daar iets uit komt. Als het bijvoorbeeld crohn is, dan is dat zichtbaar. Maar stel dat we hem nu al op de pred zetten, dan kan het zijn dat de da geen diagnose meer kan stellen.

Oké, dat begrijp ik. Ik dacht dat je weerstand had tegen het geven van prednison. Wat ik dan ook weer heel goed kan begrijpen, want dat had ik ook. Maar als ik nu naar mijn hond kijk, dan is het gewoon de juiste beslissing geweest.
Heel veel sterkte maandag. Ik hoop dat er iets uit komt waar je iets mee kunt.

tycha schreef: Oké, dat begrijp ik. Ik dacht dat je weerstand had tegen het geven van prednison. Wat ik dan ook weer heel goed kan begrijpen, want dat had ik ook. Maar als ik nu naar mijn hond kijk, dan is het gewoon de juiste beslissing geweest.
Heel veel sterkte maandag. Ik hoop dat er iets uit komt waar je iets mee kunt.

Dat hebben we ook, we willen liever helemaal geen pred geven.
Daarom wilde ik ook graag ervaringen lezen van mensen wiens hond op de pred staat.
Maandag kunnen we dan met alle ervaringen van anderen in ons achterhoofd, in overleg met de da een juiste beslissing nemen na het onderzoek.
Ik wil niet zomaar uit emotie dingen besluiten, dat kan nogal heftige gevolgen hebben op dit moment.

Ik ga dit topic vanavond even lezen en zal kijken of ik nog iets bij kan dragen in de vorm van ervaringen etc.

Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven of hij ooit antibiotica heeft gehad?

rubyred schreef:Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven of hij ooit antibiotica heeft gehad?

Beter lezen lijkt me een goed advies voor jou.