Het HondenForum

bouvierpoedel schreef:

S@ndr@ schreef:

Marie-Josée schreef:Je hoeft het niet simpeler te maken, ik ben niet achterlijk Daarom schreef ik ook dat het de combi is.Het ligt niet alleen aan de baas en zeker niet alleen aan de hond.

Ik vind juist de baas de bepalende factor, en niet de combi.
Ik heb daarin dus een ander idee

Nee hoor alle 2 bepalend.
Zonder de 1 heb je de ander ook niet en dan ook dus niets bepalend.

Tuurlijk wel. Jij als eigenaar hebt er toch de grootste hand in of jouw bijter überhaupt de "kans" krijgt te bijten

Jij bepaald als baas zijnde in grote lijnen hoe jij je hond opvoed (lees onder controle hebt) de 1 zal er niets of weinig aan doen terwijl de ander er veel energie in steekt om de honden onder appél te krijgen en te houden.

Dusja, naar mijn mening is de baas wel degelijk de bepalende factor.

Ik ben net nieuw hier, dus moet wel even wennen aan de discussie toon,hihi

@Massam..je schrijft:
bij een andere baas had sammy als weet ik hoeveel slachtoffers gehad en was hij er waarschijnlijk al niet meer. ik als eigenaar zorg ervoor dat deze terrorist binnen de lijntjes blijft kleuren.


Maar wat als jouw hond bv uit de deur/tuin zou ontsnappen..en er staat een andere hond..
(dit is dus ook gebeurt met de Westie Sem, waar dit allemaal om begon)

wat dan... en wat moet je doen in zo'n geval als eigenaar van kleine hond..

Ja Smoek zo zou het moeten zijn ,en in theorie zou dat zo op gaan.
Dat de baas de bepalende factor is in de praktijk goed en zonder ellende te laten verlopen.
Maar de praktijk wijst anders uit.
Een hond kan ook heel bepalend zijn hoe de baas in het leven staat en andersom.
We hebben wel met 2 levendde wezens te maken die op elkaars emotie inspelen.

Kijk maar hoe je soms ook de foutt in kan gaan met je kinderen in denken en handelen .

bouvierpoedel schreef:
Net wat Marie zegt dat het steeds vaker gaat gebeuren.
Het aantal GT's wat als paddenstoelen uit de grond schiet geeft al aan dat we niet op de goede weg zitten en dat heel veel honden de weg kwijt zijn ,maar ook heeeeell veeeeelll baasjes.

Dat is dus wat ik mij afvraag want ik heb het idee dat de media hier een hele grote rol in speelt.
De hond heeft in de loop der jaren een andere rol gekregen en daar word op alle fronten op ingespeeld. Het is een maatschappelijk spel in mijn ogen en niet altijd ten gunste van de hond.
Voorheen las je zelden tot nooit iets in de krant en het journaal haalde het al helemaal niet als het fout ging tussen hond/hond. Het hoorde er gewoon bij want het waren honden.
Nu hoor je er zowat niet meer bij als je geen GT heb enz enz.
Ik denk dat het niet veel anders is dan voorheen alleen met dat verschil dat het nieuws is en internet/krant/tv er een mooi artikel van kan maken.

Worden jullie nou nooit eens moe hier van??

Om op ieder bericht over een bijtincident alle (voor)oordelen en meningen uit te braken, discussie te voeren waar geen eind aan komt. Laat ieder lekker verantwoordelijk wezen voor zijn eigen hond. Helaas zijn er misbaksels bij, heb je alle rassen, bij alle dieren en ook bij mensen.
Ik zeg lekker kappen met dat eeuwige ge-emmer, pc-tje uit, hondje aan de lijn, en geniet van de zomer. Laat de wereld zien dat jij nu wel een goede en verantwoorde eigenaar bent.

Dat ga ik in ieder geval wel doen

karinajerry schreef:Ik ben net nieuw hier, dus moet wel even wennen aan de discussie toon,hihi

@Massam..je schrijft:

bij een andere baas had sammy als weet ik hoeveel slachtoffers gehad en was hij er waarschijnlijk al niet meer. ik als eigenaar zorg ervoor dat deze terrorist binnen de lijntjes blijft kleuren.


Maar wat als jouw hond bv uit de deur/tuin zou ontsnappen..en er staat een andere hond..
(dit is dus ook gebeurt met de Westie Sem, waar dit allemaal om begon)

wat dan... en wat moet je doen in zo'n geval als eigenaar van kleine hond..

Geen Massam, wel een hond agressieve staff mix hier.
Heel simpel, je zorgt dat ze niet de deur of tuin uit kunnen.
Hier zit de voordeur op slot + knip en er zit altijd nog een deur tussen mijn hond en de voordeur.
En daar staat ze met d'r kop door het kattenluik te kwispelen, dus het is duidelijk dat ze er is.
Daarbij is ze opgevoed en gaat ze alleen en zonder commando de trap niet af.

smoekie schreef:

bouvierpoedel schreef:

S@ndr@ schreef:

Marie-Josée schreef:Je hoeft het niet simpeler te maken, ik ben niet achterlijk Daarom schreef ik ook dat het de combi is.Het ligt niet alleen aan de baas en zeker niet alleen aan de hond.

Ik vind juist de baas de bepalende factor, en niet de combi.
Ik heb daarin dus een ander idee

Nee hoor alle 2 bepalend.
Zonder de 1 heb je de ander ook niet en dan ook dus niets bepalend.

Tuurlijk wel. Jij als eigenaar hebt er toch de grootste hand in of jouw bijter überhaupt de "kans" krijgt te bijten

Jij bepaald als baas zijnde in grote lijnen hoe jij je hond opvoed (lees onder controle hebt) de 1 zal er niets of weinig aan doen terwijl de ander er veel energie in steekt om de honden onder appél te krijgen en te houden.

Dusja, naar mijn mening is de baas wel degelijk de bepalende factor.

Ik denk dat er wel meer factoren meespelen want er is nog altijd een andere partij (buiten beschouwing gelaten wie er veroorzaker is)

bouvierpoedel schreef:Ja Smoek zo zou het moeten zijn ,en in theorie zou dat zo op gaan.
Dat de baas de bepalende factor is in de praktijk goed en zonder ellende te laten verlopen.
Maar de praktijk wijst anders uit.
Een hond kan ook heel bepalend zijn hoe de baas in het leven staat en andersom.
We hebben wel met 2 levendde wezens te maken die op elkaars emotie inspelen.

Kijk maar hoe je soms ook de foutt in kan gaan met je kinderen in denken en handelen .

Even een praktijk voorbeeldje, mijn gouden hondje Tjoek( DuCain) ,
hartstikke lief in huis voor alles en iedereen , buiten een ongeleid projectiel .( alles moest dood)
Heeft bij mij nooit de kans gekregen te bijten, liep regelmatig los ( op rare tijden). ik had altijd een tennisbal mee en iets lekkers om hem af te leiden, en het ging altijd super.
Mijn man daarentegen, had zoiets van ik heb de riem, ik houdt hem wel vast en dat is 1 keer goed fout en een paar keer bijna ( goed)fout gegaan .
resultaat was, hij liet tjoek niet meer uit( onverantwoord), en ook Gillebil is wat dat betreft mijn hond .
Hij laat hem om half 6 plassen, als iedereen zit te eten, de rest van de dag loop ik met hem.
In dit geval is de begeleider dus alles bepalend.
DuCain had een hond uit zo`n verhaal kunnen zijn,............

Tuurlijk wel. Jij als eigenaar hebt er toch de grootste hand in of jouw bijter überhaupt de "kans" krijgt te bijten

Jij bepaald als baas zijnde in grote lijnen hoe jij je hond opvoed (lees onder controle hebt) de 1 zal er niets of weinig aan doen terwijl de ander er veel energie in steekt om de honden onder appél te krijgen en te houden.

Dusja, naar mijn mening is de baas wel degelijk de bepalende factor.

Hier ben ik het volledig mee eens.
Een mooi voorbeeld is mijn eigen hond, Tinka, toen ik haar uit het asiel haalde was ook zij behoorlijk hondagressief, beter gezegd "alles-op-4-poten-agressief" dat voornamelijk voortkwam uit angst.
Had ik er toen niks aan gedaan had ik een serieus probleem gekregen en had ze waarschijnlijk ook een andere hond dood gebeten.
Echter, ik heb er 3 jaar voor geknokt, beginnerscursus, gevorderdencursus, lessen in socializering, lessen in honden gedrag en taal, behendigheid, noem het maar op of ik volgde de les wel, waarom?
Omdat het contact met andere honden onvermijdelijk was (al was het maar op afstand) en we in een gecontroleerde omgeving meteen konden reageren op de reactie van Tinka.
En dat alles was bij het HIHO, de instructeur heeft mij geleerd dat als Tinka begon te kijken naar een andere hond dat ik haar moest afleiden of corrigeren, want met het kijken begon het gestapel van de spanning al.
Hij heeft me geleerd hoe ik haar de baas kon blijven door hondentaal te gebruiken.
Ik heb zelfs de halti een tijdje gebruikt als ik met haar ging wandelen.
En nu leeft ze al een hele poos samen met Benji, een malthezer, een soort hond dat Tinka vroeger kon opeten.
Ik heb geen hele gevechten aan de riem meer om haar onder controle te houden, ze loopt netjes mee en trekt zich niks meer van andere honden aan.
Dus met moeite en werk kun je je hond onder appél krijgen en houden.

Ongelukjes kunnen altijd gebeuren. Ik weet daar alles van. Je kan nog zo goed opletten en nog zo goed je best doen. Om een voorbeeld te noemen. Hier zit Eva als wij buiten zitten aan een looplijn van staal. Prima zou je denken want ze bleek na een aantal dagen in het nieuwe huis ineens door de heg heen te gaan onder het hek door. Lekker verhaal dus. Toen is ze toch na weken aan de looplijn, waarbij ik haar ook alleen liet voor bv 10 minuten door naar binnen te gaan ineens losgebroken. Er liep een konijn in de tuin en toen bleek die looplijn dus niet sterk genoeg. Dat terwijl ze er al weken rustig en relaxed aan lag. Zo kan er altijd iets gebeuren dat je niet in de hand hebt. Iedereen, ook mensen die 100% zeker weten dat hun hond veilig zit. Hoeveel honden klimmen er niet na een tijdje ineens uit de kennel, musketons die knappen, riemen die breken. Ik liep vroeger met een afghaan. Ineens zag hij een provocerende reu, stond op zijn achterpoten en toen brak de leren politielijn dus. Hond over de weg en pats op de andere hond. Mijn vorige hond is bij alleen thuis zijn dus door een raam gegaan. Ben je weg springt je hond door de raam en beland zonder toezicht op straat. Soms is iets domweg niet te voorkomen. Gaat het jaren en jaren goed en dan ben je de sigaar als je een hevige hond hebt. Heb je een incident op je naam ook al ben je 100% verantwoordelijk.

Iedereen met een staff die hondagressief is kan in de problemen komen. Al is het maar omdat er een losgebroken hond zich bij jouw hond opdringt. Of de muilkorf blijkt ineens af te kunnen. De riem knapt, wat dan ook.

Zo zou het gewoon moeten zijn bij alle honden eigenaren..uit liefde voor het ras met je hond aan het werk gaan..

Petje af, want het lijkt me niet makkelijk!!

bouvierpoedel schreef:Ja Smoek zo zou het moeten zijn ,en in theorie zou dat zo op gaan.
Dat de baas de bepalende factor is in de praktijk goed en zonder ellende te laten verlopen.
Maar de praktijk wijst anders uit.
Een hond kan ook heel bepalend zijn hoe de baas in het leven staat en andersom.
We hebben wel met 2 levendde wezens te maken die op elkaars emotie inspelen.

Kijk maar hoe je soms ook de foutt in kan gaan met je kinderen in denken en handelen .

Ik snap jou wel, maar ik blijf toch echt van mening dat de baas de bepalende factor of het in de praktijk goed en zonder ellende verloopt.

Als jij als baas geen energie steekt om je hond goed op te voeden of onder appél te hebben/krijgen gaat het daar al fout. Dan hoeft er niet veel te gebeuren (zeker niet met bepaalde rassen) om het ook daadwerkelijk fout te laten gaan.

Wij hebben vroeger thuis van alles gehad. Van bouviers/herders/pitbulls/yorks noem maar op. Zelfs een poedel En de poedel uitgezonderd stonden ze allemaal onder appél zoals ik tot heden zelden meegemaakt heb.

Heb zelf een "slibmosselkeffer" is mijn eigen schuld dat het zo'n felle "etterbak" is.

Kan niet los, blaft naar allles wat ze tegenkomt noem maar op. Is ook echt geen pretje om met haar te gaan wandelen of wat dan ook. Is al een drama om haar de riem om te doen. Dus tja, zoals gezegd mijn "eigen" schuld. Heb er te weinig energie/tijd ingestoken om ervoor te zorgen dat het een "leuke" sociale hond zou worden. Maar daar leer je van. Dat zal me nooit meer gebeuren. Wat dat betreft heb ik in de afgelopen 8 jaar echt wel veel geleerd. Waarmee ik dus eigenlijk bedoel te zeggen dat zou Nell bij mijn ouders opgegroeid zijn (of bij een ander) het zeer waarschijnlijk gewoon een leuk hondje zou zijn geweest die lekker los had kunnen banjeren

Nu vraag ik je. Wie is er dan de bepalende faktor. De baas. De hond of de combi. Ik zeg de baas. Maar goed, daarover verschillen we simpelweg van mening

karinajerry schreef:Ik ben net nieuw hier, dus moet wel even wennen aan de discussie toon,hihi

@Massam..je schrijft:
bij een andere baas had sammy als weet ik hoeveel slachtoffers gehad en was hij er waarschijnlijk al niet meer. ik als eigenaar zorg ervoor dat deze terrorist binnen de lijntjes blijft kleuren.


Maar wat als jouw hond bv uit de deur/tuin zou ontsnappen..en er staat een andere hond..
(dit is dus ook gebeurt met de Westie Sem, waar dit allemaal om begon)

wat dan... en wat moet je doen in zo'n geval als eigenaar van kleine hond..

Schietgebedje, keihard!!!

Lillith schreef:

karinajerry schreef:Ik ben net nieuw hier, dus moet wel even wennen aan de discussie toon,hihi

@Massam..je schrijft:
bij een andere baas had sammy als weet ik hoeveel slachtoffers gehad en was hij er waarschijnlijk al niet meer. ik als eigenaar zorg ervoor dat deze terrorist binnen de lijntjes blijft kleuren.


Maar wat als jouw hond bv uit de deur/tuin zou ontsnappen..en er staat een andere hond..
(dit is dus ook gebeurt met de Westie Sem, waar dit allemaal om begon)

wat dan... en wat moet je doen in zo'n geval als eigenaar van kleine hond..

Schietgebedje, keihard!!!

Heel hoog optillen lijkt me een beter optie, ik heb het niet zo op dat in den hoge

Ik denk niet dat de schuld van dit treurige incident bij de de baas ligt
Een samenloop van omstandigheden betrof het hier, met een trieste uitkomst, wie weet was de pittbullbaas wel een heel verantwoordelijk baasje bij goede gezondheid

Lekkere verhaaltjes hier weer, waarom nemen mensen in hemelsnaam hondagressieve door jullie genoemde Kutjoekels
Omdat ze zo liefff zijn, zijn die van mij ook

chrico schreef:

smoekie schreef:

bouvierpoedel schreef:Nee hoor alle 2 bepalend.
Zonder de 1 heb je de ander ook niet en dan ook dus niets bepalend.

Tuurlijk wel. Jij als eigenaar hebt er toch de grootste hand in of jouw bijter überhaupt de "kans" krijgt te bijten

Jij bepaald als baas zijnde in grote lijnen hoe jij je hond opvoed (lees onder controle hebt) de 1 zal er niets of weinig aan doen terwijl de ander er veel energie in steekt om de honden onder appél te krijgen en te houden.

Dusja, naar mijn mening is de baas wel degelijk de bepalende factor.

Ik denk dat er wel meer factoren meespelen want er is nog altijd een andere partij (buiten beschouwing gelaten wie er veroorzaker is)

Daarom zeg ik ook dat jij er als eigenaar zijnde er de grootste hand in hebt of jouw "bijter" de "kans" krijgt te bijten. Jij behoort er in principe voor te zorgen dat jouw hond onder appél staat, jij hoort ervoor te waken dat je hond niet kan uitbreken etc etc.

Dat er altijd andere dingen kunnen "meespelen" waardoor een situatie dusdanig uit de klauwen loopt en een hond toch de kans krijgt is weer wat anders.

Dus ja nog maar een keer ik blijf dus van mening dat je als baas zijnde de grootste en meeste bepalende factor bent

Meestal ligt de schuld in mijn ogen niet bij de baas. De meeste honden bijten 1 keer een hond dood. Dus dat betekent netto al dat het tot dan toe goed ging. Blijkbaar was de hond of ineens agressief geworden of ontsnapt. Daar kan je heel verantwoordelijk over zijn, ongelukjes zitten in kleine hoekjes. Zo simpel is het soms. Er zijn wel onverantwoordelijke bazen maar om een hond als een pitbull zover te krijgen dat hij een hond dood wil bijten hoef je hem dus niet eerst zelf te verpesten. Dat gedrag krijgt de beste baas nog met sommige pitbulls als deze ontsnappen of ineens de kans wel krijgen per ongeluk.

karinajerry schreef:Ik ben net nieuw hier, dus moet wel even wennen aan de discussie toon,hihi

@Massam..je schrijft:
bij een andere baas had sammy als weet ik hoeveel slachtoffers gehad en was hij er waarschijnlijk al niet meer. ik als eigenaar zorg ervoor dat deze terrorist binnen de lijntjes blijft kleuren.


Maar wat als jouw hond bv uit de deur/tuin zou ontsnappen..en er staat een andere hond..
(dit is dus ook gebeurt met de Westie Sem, waar dit allemaal om begon)

wat dan... en wat moet je doen in zo'n geval als eigenaar van kleine hond..

er staat ook dat er al meer incidenten met deze hond waren. dus was de controle al niet zo best waardoor iets als dit makkelijk kan gebeuren.

sam bij ons zit altijd achter minimaal 2 deuren van "buiten" en meestal achter 3. hij zal nooit zonder toezicht direct aan de tuingrens zitten behalve achter de tuinpoort die altijd op slot zit. zo gauw er een kans is dat de poort open moet dan gaat sam de kennel in en die poort kan niet los zonder pascal of mij.

de poort is 2.20 meter hoog.

hier zie je 1 van de poorten. 3 meter verder zit weer een hek (waar je de klimop tegenaan ziet groeien)



dit hek staat om de hele tuin en sam komt alleen met toezicht op het gras zoals je hier zit. zonder volledig toezicht komt hij alleen op het stuk achter het eerste hek wat je op de eerste foto ziet. op de foto hieronder zie je rechtsvoor ook nog de poort van meer dan 2 meter hoog. dat is de enige plek waar hij direct op buiten aangesloten kan zitten. de onderste meter van deze poort is van smalle spijltjes zodat zijn snuit hier niet door kan



hier vanaf het gras gezien. links van het hek het terras waar hij dus wel kan zijn als wij thuis zijn. de foto is genomen vanaf waar hij alleen onder toezicht komt (de foto daaronder is vanaf dezelfde plek genomen de andere kant op)

S@ndr@ schreef:

bouvierpoedel schreef:Ja Smoek zo zou het moeten zijn ,en in theorie zou dat zo op gaan.
Dat de baas de bepalende factor is in de praktijk goed en zonder ellende te laten verlopen.
Maar de praktijk wijst anders uit.
Een hond kan ook heel bepalend zijn hoe de baas in het leven staat en andersom.
We hebben wel met 2 levendde wezens te maken die op elkaars emotie inspelen.

Kijk maar hoe je soms ook de foutt in kan gaan met je kinderen in denken en handelen .

Even een praktijk voorbeeldje, mijn gouden hondje Tjoek( DuCain) ,
hartstikke lief in huis voor alles en iedereen , buiten een ongeleid projectiel .( alles moest dood)
Heeft bij mij nooit de kans gekregen te bijten, liep regelmatig los ( op rare tijden). ik had altijd een tennisbal mee en iets lekkers om hem af te leiden, en het ging altijd super.
Mijn man daarentegen, had zoiets van ik heb de riem, ik houdt hem wel vast en dat is 1 keer goed fout en een paar keer bijna ( goed)fout gegaan .
resultaat was, hij liet tjoek niet meer uit( onverantwoord), en ook Gillebil is wat dat betreft mijn hond .
Hij laat hem om half 6 plassen, als iedereen zit te eten, de rest van de dag loop ik met hem.
In dit geval is de begeleider dus alles bepalend.
DuCain had een hond uit zo`n verhaal kunnen zijn,............

Mooi voorbeeld dat niet de baas maar de hond heel bepalend kan zijn in het gedrag van de baas .
Zou niet moeten ,maar hett is de praktijk.

laeken schreef:
Iedereen met een staff die hondagressief is kan in de problemen komen. Al is het maar omdat er een losgebroken hond zich bij jouw hond opdringt. Of de muilkorf blijkt ineens af te kunnen. De riem knapt, wat dan ook.

dat zijn inderdaad de risicomomenten en daar ben ik ook altijd bang voor. gelukkig kom ik bijna nooit iemand tegen met het wandelen

@ Massam.. Dat ziet er wel heel erg piccobello uit zeg!! Al moet ik er ook wel een beetje omlachen,
Fort Kijkduin is er niks bij..

Maar dit doe je uit liefde voor je hond en het ziet er nog super uit ook!!

karinajerry schreef:@ Massam.. Dat ziet er wel heel erg piccobello uit zeg!! Al moet ik er ook wel een beetje omlachen,
Fort Kijkduin is er niks bij..

Maar dit doe je uit liefde voor je hond en het ziet er nog super uit ook!!

niet alleen uit liefde voor de hond. je moet wel.

staffords zijn wat mij betreft in huis een van de meest geweldige rassen die er zijn. ook om mee te trainen zijn ze geweldig. alleen met andere honden zijn ze slecht.

sam waar het hier over gaat is hoe dubbel dit ook klinkt de beste hond die ik ooit gehad heb. maar hij is wel een rothond buiten. als je toch kiest voor een sterk ras als dit dan moet je je verantwoording nemen. dat hebben wij gedaan. en eigenlijk had ik nog een steviger hekwerk gehad willen hebben maar achteraf voldoet dit ook prima.

smoekie schreef:

Daarom zeg ik ook dat jij er als eigenaar zijnde er de grootste hand in hebt of jouw "bijter" de "kans" krijgt te bijten. Jij behoort er in principe voor te zorgen dat jouw hond onder appél staat, jij hoort ervoor te waken dat je hond niet kan uitbreken etc etc.

Dat er altijd andere dingen kunnen "meespelen" waardoor een situatie dusdanig uit de klauwen loopt en een hond toch de kans krijgt is weer wat anders.

Dus ja nog maar een keer ik blijf dus van mening dat je als baas zijnde de grootste en meeste bepalende factor bent

Ja zo lust ik er wel meer want dit kan alle kanten opgaan. Je hond hoeft namelijk geen bijter te zijn wil hij na een reactie van een andere hond toch bijten.

bouvierpoedel schreef:

S@ndr@ schreef:
Even een praktijk voorbeeldje, mijn gouden hondje Tjoek( DuCain) ,
hartstikke lief in huis voor alles en iedereen , buiten een ongeleid projectiel .( alles moest dood)
Heeft bij mij nooit de kans gekregen te bijten, liep regelmatig los ( op rare tijden). ik had altijd een tennisbal mee en iets lekkers om hem af te leiden, en het ging altijd super.
Mijn man daarentegen, had zoiets van ik heb de riem, ik houdt hem wel vast en dat is 1 keer goed fout en een paar keer bijna ( goed)fout gegaan .
resultaat was, hij liet tjoek niet meer uit( onverantwoord), en ook Gillebil is wat dat betreft mijn hond .
Hij laat hem om half 6 plassen, als iedereen zit te eten, de rest van de dag loop ik met hem.
In dit geval is de begeleider dus alles bepalend.
DuCain had een hond uit zo`n verhaal kunnen zijn,............

Mooi voorbeeld dat niet de baas maar de hond heel bepalend kan zijn in het gedrag van de baas .
Zou niet moeten ,maar hett is de praktijk.

ik zie dat juist heel anders, je kunt de omgeving heel veilig houden door te anticiperen en te lezen wat de hond doet.
Een bulldog is sowieso vaak een hond die regelt en niet luistert op de momenten dat het er op aan komt
Kan ik Gil met 1 brul uit de jacht halen, heeft een bull eigenlijk bijna altijd een plantage bananen in de oren.
weet je ook als je zo`n ras neemt.
zijn eigenlijk bijna nooit de meest gehoorzame broeders, maar wel zo verschrikkelijk super leuk.
als ze gezonder waren, kwam er zo weer een.

bouvierpoedel schreef:

S@ndr@ schreef:Even een praktijk voorbeeldje, mijn gouden hondje Tjoek( DuCain) ,
hartstikke lief in huis voor alles en iedereen , buiten een ongeleid projectiel .( alles moest dood)
Heeft bij mij nooit de kans gekregen te bijten, liep regelmatig los ( op rare tijden). ik had altijd een tennisbal mee en iets lekkers om hem af te leiden, en het ging altijd super.
Mijn man daarentegen, had zoiets van ik heb de riem, ik houdt hem wel vast en dat is 1 keer goed fout en een paar keer bijna ( goed)fout gegaan .
resultaat was, hij liet tjoek niet meer uit( onverantwoord), en ook Gillebil is wat dat betreft mijn hond .
Hij laat hem om half 6 plassen, als iedereen zit te eten, de rest van de dag loop ik met hem.
In dit geval is de begeleider dus alles bepalend.
DuCain had een hond uit zo`n verhaal kunnen zijn,............

Mooi voorbeeld dat niet de baas maar de hond heel bepalend kan zijn in het gedrag van de baas .
Zou niet moeten ,maar hett is de praktijk.

Schiet mij maar lek Kees. Maar ik zie het ff niet????

Ik lees hier nog steeds in dat de baas de bepalende factor is, en niet de hond

Bij Sandra heeft DuCain nooit de kans gekregen om te bijten terwijl dit wel het geval was bij haar man omdat deze er zo te lezen een andere "manier" van uitlaten op na hield.

Moos schreef:Nou ja, ik heb er dus wel mijn hondkeuze op aangepast, en zal dat blijven doen zolang ik in redelijk druk bevokt gebied woon. Dan komt er geen reu meer, en al helemaal geen klein reutje. Klein teefje ook niet meer zoals ik er nu over denk, maar ik denk dat dat altijd wel erg zal knagen...
Ik heb nu met die twee teven inderdaad nog maar heel zelden last van andermans hond, en dat komt dan ook weer grotendeels door Vera (redelijk van formaat, en inschikkelijk). Ik maak zeer regelmatig situaties mee dat ik denk, daar had ik echt niet met Moos moeten staan (mini reutje, niet zo inschikkelijk).

Dus ik heb het, ook in drukbevolkt gebied, prima naar mijn zin met de honden die ik nu heb. Maar ik zie mezelf er echt niet meer tussen lopen met een heel kwetsbaar reutje.

Ik heb ook speciaal mijn keuze aangepast en heb nu dus een klein maar toch niet al te kwetsbaar reutje. Beter was dan nog een teefje geweest maar de eerste de beste keer dat hij aangevallen wordt omdat hij een reu is gaan zijn balletjes eraf, hoe erg ik dat ook zou vinden.
Ik ben hier al altijd op mijn hoede maar als mijn enige uitlaatmogelijkheid een druk stadspark of losloopveldje zou zijn kwam er hier geen hond meer.
En dan nog....het JRtje wat is doodgebeten door twee grote honden liep langs een weiland....
Het risico van het nemen van een hond is dat het honden aantrekt.

chrico schreef:

smoekie schreef:

Daarom zeg ik ook dat jij er als eigenaar zijnde er de grootste hand in hebt of jouw "bijter" de "kans" krijgt te bijten. Jij behoort er in principe voor te zorgen dat jouw hond onder appél staat, jij hoort ervoor te waken dat je hond niet kan uitbreken etc etc.

Dat er altijd andere dingen kunnen "meespelen" waardoor een situatie dusdanig uit de klauwen loopt en een hond toch de kans krijgt is weer wat anders.

Dus ja nog maar een keer ik blijf dus van mening dat je als baas zijnde de grootste en meeste bepalende factor bent

Ja zo lust ik er wel meer want dit kan alle kanten opgaan. Je hond hoeft namelijk geen bijter te zijn wil hij na een reactie van een andere hond toch bijten.

Ja zo lust ik ze ook wel Als iedereen er van alles bij gaat halen zul je er toch sowieso nooit uitkomen.

Gaat hier in dit topic (krantenstuk) toch om een pitbull (of iets soortgelijk) die echt voor de kill ging nadat deze losbrak, zoals bijv. ook Sam van Massam zou kunnen doen als deze de kans zou krijgen los te breken. Daarin heb jij als eigenaar toch echt (en daar blijf ik bij wat er ook bijgehaald wordt) het grootste gedeelte zelf in de hand.

We hebben het niet over 2 ontzettend lieve honden die elkaar tegenkomen tijdens het uitlaten en waarbij fifi uithaalt naar bronco de pitbull/staff/herder of wat dan ook en die daar weer op reageert terwijl hij/zij dat misschien nog nooit gedaan heeft met als gevolg een kleine wit met rooie swiffer op de grond die alleen nog maar een beetje na ligt te stuipen

massam schreef:

laeken schreef:
Iedereen met een staff die hondagressief is kan in de problemen komen. Al is het maar omdat er een losgebroken hond zich bij jouw hond opdringt. Of de muilkorf blijkt ineens af te kunnen. De riem knapt, wat dan ook.

dat zijn inderdaad de risicomomenten en daar ben ik ook altijd bang voor. gelukkig kom ik bijna nooit iemand tegen met het wandelen

Waar wij nu wonen en dus wandelen zou echt niks voor jou zijn. Elke wandeling stormen er wel honden van erven of gewoon uit het veld. Om een voorbeeld te noemen. Eergister liepen wij met de honden langs een 80 km weg. Komt er ineens een Frans bulletje uit een boerderij stormen. Tanden ontbloot en recht op mijn honden af. Gelukkig hield ze in eenmaal in de buurt omdat ze zag dat ze niet warm verwelkomd werd. Gister een enorme dogachtige hond brullend achter een hek. Doorlopen, bleek het hek op te houden.... Kwam er een kind aanrennen en die greep die hond bij zijn kladden. 2 km later kwam er een hond aanrennen die naast de tractor liep, hele veld over, hup de weg op en achter ons aan. Die hield ook in maar dat was puur omdat het een lieve hond was. Hier schieten dus de honden allemaal van de erven af of ze lopen al los. Best wel asociaal. Ik heb gelukkig gemerkt dat als ik Eva en Cleo lange lijn geef en ze laat gaan ze het zelf regelen. Zonder agressie indien niet nodig en anders staan ze samen hun mannetje en remmen ze de hond op tijd af in zijn spurt. Maar met Dapper had ik hier dus ook echt zwaar in de problemen gezeten wat wandelen betreft. Je loopt soms ergens en dan hoor je geblaf en stormt er gewoon een hond van een boerderij 300 meter door de weides op je af terwijl je op de Maasdijk loopt bv. Niemand erbij en dan moet je zelf maar kijken hoe het afloopt. Dat ik twee teven heb die zelf hun mannetje staan en indien mogelijk het sociaal oplossen is nu een zegen hier. Op dit moment laat ik ze meestal zelfs op de hekken aflopen bij terreinen en dan gaat de kennismaking met de waakhond zelfs meestal goed. Dat eindigt in kwispelen door de hek en daar zie ik in de toekomst de meeste kans van slagen. Dus ik laat ze tegenwoordig zelfs snuffelen aan de waakhonden. Zodra ik doorloop zetten die nl hoger in en als ik mijn honden kort ga houden worden ze gefrustreerd. Ontsnapt zo'n hond dan dan kennen ze elkaar soort van een beetje. Maar lastig is het wel en zoals het hier is met de erfhonden ken ik het niet normaal gesproken. Werkelijk elke wandeling schieten er loslopende erfhonden rond. Of ze springen gewoon over de hek of zelfs stopt een hek ineens met daarachter een grauwende dog.

@ Smoekie..

Ik ben het met je eens...daarom ben ik ook blij met antwoorden zoals hierboven, dat je weet wat er in je hond omgaat..
en daar ook rekening mee houd.