Het HondenForum

Sita schreef:

Zoek stok! schreef: Mensen met honden die dat uit zichzelf nooit zullen doen, roepen ook vaak het hardst hoe ze dat wel even zullen fixen als hun hond het zou doen. Dan denk ik 'ja makkelijk praten, je hebt een heel ander soort hond'. Ik veroordeel mensen met een hond met hondagressie ook niet en zal nooit zeggen dat ze dat bij mij nooit 'zouden flikken'. Ik ben wel degelijk heel erg bezig met reacties naar mensen. Maar een klap voor de kop zou het een stuk erger maken. Niet dat jij dat laatste voorstelt, maar dat hoor ik wel vaak van mensen.

Maar deze mensen kiezen waarschijnlijk ook hun hond uit op deze eigenschap. Ik moet er zelf bijvoorbeeld niet aan denken om een ras te hebben dat heel eenkennig is en niet schuwt om iemand te bijten om dat te laten merken.

Als er hier eentje een mens zou bijten, dan is diegene echt niet jarig. Ik ben niet van fysiek corrigeren, maar ik denk dat ik uit een reactie op dat moment echt wel een mep zou geven. En daarna is het over en uit met heel veel privileges die ze nu hebben.

Meestal bijten ze niet zomaar en is de reden zo begrijpelijk, dat je die mep niet geeft.

Bijvoorbeeld heb ik eens meegemaakt met Kaya, dat we voor een redelijk kleine lift stonden te wachten bij een seniorenflat.
Er kwam een oudere mevrouw aan en ik wilde vervolgens de trap nemen omdat ik niet met honden en andere mensen de lift inga (gewoon uit voorzorg). De vrouw reageerde door te zeggen dat dit echt niet hoefde, zij was honden gewend, was helemaal niet bang en ik kon écht écht gewoon met hond en haar de lift in.
Nou oké....
Ik hield Kaya netjes naast me en Kaya stond dus in een hoekje, kon geen kant op.
En ineens....... vraag me niet waarom mensen zo gestoord kunnen zijn..... grijpt de vrouw Kaya over d'r neus heen en trekt d'r hand weer weg en op het moment van wegtrekken, haalt Kaya uit. Niet eens een volle beet hoor, maar met een 'snauw' en een minimaal schampje over de hand van de vrouw.

Tja, ik heb dit nog niet eens gemeld hier eerder in het topic over bijtincidenten, want ik vind dit dus zo niet de schuld van de hond en ik ga hier dus mijn hond ook absoluut niet voor straffen.
Ik vind het eigenlijk niet eens een bijtincident.

Ik denk ook niet dat mensen in dit topic waarvan hun hond heeft gebeten excuses zoeken, maar wel uitleg waarom en ik vind het 100 keer beter om te begrijpen waarom je hond heeft gebeten en hierop te kunnen inspelen in de toekomst, dan om fysiek keihard te reageren.
Natuurlijk zijn er ook situaties waarin een directe reactie prima is, maar zeker niet altijd.

ik heb me altijd met ieder van mijn honden veilig gevoeld,
nu ook met gil weer, het is gewoon een hond die het onderscheid weet te maken, super toch

Inge O schreef:

Moos schreef: Aan de andere kant heb ik heel soms wel momenten dat ik stiekem zou willen dat mijn honden beschermender waren. Een tijdje geleden stond ik met de honden 's avonds in het donker op een verlaten station in een, ehm, 'niet zo prettige buurt", en toen heb ik Vera wel heel bewust recht voor me laten zitten. Je komt dan niet zo makkelijk bij mij, maar dat is omdat ze gezellie gaat begroeten, niet omdat ze iemand die op ons af komt wel even zal blocken ofzo
En op zo'n moment zou ik me stiekem wel veiliger voelen als ik zou weten dat ze zou gaan grommen/blaffen ofzo als iemand toenadering zoekt. Nu was het puur haar formaat waardoor ik dacht "wie weet schrikt het wat af"

dan moet je vera inruilen voor attack : die heeft een héél erg lage waarschuwingsdrempel (= op de mensen afspringen, snauwen, snappen) maar een heel erg hoge bijtdrempel (heeft ze nog nooit gedaan terwijl ze wel al vaak heeft gedaan alsof ze het ging doen ).

Ik wil wel een Attackje 'voor erbij' dan

Inge O schreef:
goed hoor ! *noteert : 1 blond teefje voor marloes*

Jaaa, ik mag een pup

Blond is wel leuk ja, dan heb ik een soort blonde hondentweeling waarvan de ene je continu wil knuffelen, en de ander je weggromt. En niemand die kan onthouden wie wie ook alweer was. Zie dan nog maar eens bij mij in de buurt te komen

Ramp heeft de irritante gewoonte om mensen in de neus te bijten. Bij mij heeft ze dat 1x gedaan en toen heeft ze vliegles gehad. Bij iedereen die binnenkomt, gaat ze liefdevol op schoot zitten, laat zich uitgebreid aaien en dan is het Hap in de neus. Als ik het toelaat natuurlijk, ik weet wanneer ze het gaat doen en dan is het RRRRRambo en dan stopt het krengetje
Verder heb ik Ramp uit heel wat knokpartijen moeten halen en ja dan loop je wel eens een beet op hier en daar. Niet eens zozeer van Ramp, ik weet exact hoe ik die beet moet pakken. Die trek ik aan haar staart omhoog uit de knokpartij (toch handig zo'n handvat) en dat werkt altijd. De andere hond moet ik dan zo snel mogelijk bij de halsband pakken en dan gaat het goed. Maar dan kan ik nog wel een keer een beet oplopen als ik net te laat die halsband pak...
Poeh en Ramp zijn momenteel nogal in de knokmodus en dat blijft helaas nog even opletten tussen die 2.

Loddie heeft nog nooit gebeten, zelfs niet bij het spelen en dat gaat best wel wild tussen Loddie en mij. Ze stopt direct als mijn hand er tussenkomt. Loddie is gewoon een super hond

En dan de Poeh die wil nog wel eens bijten als ze het ergens niet mee eens is. Die hou ik erg kort in alles, heel tegengesteld aan wat je bij een Basset hoort te doen, maar ze heeft het nodig. Dat worden nog veel gevechten tussen Poeh en mij

Ja, Dazzle heeft toen ik hem net had mijn huisgenote gebeten nadat ze met haar hand in zijn mand kwam om een balletje te pakken en de kluif niet had gezien. En hierna nog verschillende "bijna" bijt acties, door mensen die hem toch snel even wilde aaien als ik in de lift stond en buiten op straat. Als ik niet zo voorzichtig zou zijn had ik grote problemen met hem. Gelukkig kan ik het altijd voor zijn en ben ik erg voorzichtig.

massam schreef:

Zoek stok! schreef:Tsja uitleg? Dat niet elke hond gesteld is op vreemden en aanvalt ipv vlucht. En dat je dat bij het ene ras veel meer ziet dan bij het andere. Gericht naar mij bijten uit agressie naar mij heb ik gelukkig nooit meegemaakt. Maar ik denk dat ik dat wel mee zou kunnen maken als ik hard zou corrigeren en Izzie me niet begrijpt. Bij Bram zou ik het wel heel bont moeten maken voor hij dat zou doen.

ok, dus je bedoeld niet dat ik een van die mensen ben die roept dat ik dat wel even oplos? dat las ik namelijk ewen beetje...

wat je hierboven zegt vind ik logisch. lastig, maar logisch dat het bestaat

Nee joh, ik haakte op jouw stukje aan Ik zeg soms rare dingen, maar dit zou wel heel raar zijn

Sita schreef:Als er hier eentje een mens zou bijten, dan is diegene echt niet jarig. Ik ben niet van fysiek corrigeren, maar ik denk dat ik uit een reactie op dat moment echt wel een mep zou geven. En daarna is het over en uit met heel veel privileges die ze nu hebben.

Maar jij hebt toch niks te maken met het bijten als het om een ander gaat? Het voorbeeld van mij bijvoorbeeld met Bram. Stel dat ik te laat was geweest en Bram had die man gebeten. Ik had hem vervolgens fysiek hard gestraft en hij mag 'niks' meer. Denk je dan dat het daar beter van wordt? Dat hij de volgende keer als hij in het nauw zit en iemand drukt hem nog meer in het nauw hij niet bijt? Ik geloof daar helemaal niks van. Wel moet hij naar mij luisteren. Als ik die man had zien aankomen, had ik de man gewaarschuwd niet te aaien. Was Bram dan alsnog in de aanval gegaan, dan vind ik dat zeker niet okay. Ik heb op dat moment immers de leiding en ik los het op.

Caro. schreef:

Sita schreef:

Zoek stok! schreef: Mensen met honden die dat uit zichzelf nooit zullen doen, roepen ook vaak het hardst hoe ze dat wel even zullen fixen als hun hond het zou doen. Dan denk ik 'ja makkelijk praten, je hebt een heel ander soort hond'. Ik veroordeel mensen met een hond met hondagressie ook niet en zal nooit zeggen dat ze dat bij mij nooit 'zouden flikken'. Ik ben wel degelijk heel erg bezig met reacties naar mensen. Maar een klap voor de kop zou het een stuk erger maken. Niet dat jij dat laatste voorstelt, maar dat hoor ik wel vaak van mensen.

Maar deze mensen kiezen waarschijnlijk ook hun hond uit op deze eigenschap. Ik moet er zelf bijvoorbeeld niet aan denken om een ras te hebben dat heel eenkennig is en niet schuwt om iemand te bijten om dat te laten merken.

Als er hier eentje een mens zou bijten, dan is diegene echt niet jarig. Ik ben niet van fysiek corrigeren, maar ik denk dat ik uit een reactie op dat moment echt wel een mep zou geven. En daarna is het over en uit met heel veel privileges die ze nu hebben.

Meestal bijten ze niet zomaar en is de reden zo begrijpelijk, dat je die mep niet geeft.

Bijvoorbeeld heb ik eens meegemaakt met Kaya, dat we voor een redelijk kleine lift stonden te wachten bij een seniorenflat.
Er kwam een oudere mevrouw aan en ik wilde vervolgens de trap nemen omdat ik niet met honden en andere mensen de lift inga (gewoon uit voorzorg). De vrouw reageerde door te zeggen dat dit echt niet hoefde, zij was honden gewend, was helemaal niet bang en ik kon écht écht gewoon met hond en haar de lift in.
Nou oké....
Ik hield Kaya netjes naast me en Kaya stond dus in een hoekje, kon geen kant op.
En ineens....... vraag me niet waarom mensen zo gestoord kunnen zijn..... grijpt de vrouw Kaya over d'r neus heen en trekt d'r hand weer weg en op het moment van wegtrekken, haalt Kaya uit. Niet eens een volle beet hoor, maar met een 'snauw' en een minimaal schampje over de hand van de vrouw.

Tja, ik heb dit nog niet eens gemeld hier eerder in het topic over bijtincidenten, want ik vind dit dus zo niet de schuld van de hond en ik ga hier dus mijn hond ook absoluut niet voor straffen.
Ik vind het eigenlijk niet eens een bijtincident.

Ik denk ook niet dat mensen in dit topic waarvan hun hond heeft gebeten excuses zoeken, maar wel uitleg waarom en ik vind het 100 keer beter om te begrijpen waarom je hond heeft gebeten en hierop te kunnen inspelen in de toekomst, dan om fysiek keihard te reageren.
Natuurlijk zijn er ook situaties waarin een directe reactie prima is, maar zeker niet altijd.

In dat soort situaties zou ik echt nooit straffen. Ik bedoelde meer als ze uit het niets zouden bijten. Of als iemand ze onverwachts zou aaien. Dat zou ik echt niet fijn vinden.

Natuurlijk blijven er 101 situaties over, waarin ook mijn honden zouden kunnen bijten als enige verweer. En het is aan mij als baasje om deze situatie te voorkomen.

Inge O schreef:

Zoek stok! schreef:

massam schreef: ik weet het, begrijp het en ken het omdat ik met veel verschillende rassen van doen heb, maar bij mijn staffies is dat bijna onvoorstelbaar dat ze zoiets zouden kunnen bedenken zeg maar.

Mensen met honden die dat uit zichzelf nooit zullen doen, roepen ook vaak het hardst hoe ze dat wel even zullen fixen als hun hond het zou doen. Dan denk ik 'ja makkelijk praten, je hebt een heel ander soort hond'. Ik veroordeel mensen met een hond met hondagressie ook niet en zal nooit zeggen dat ze dat bij mij nooit 'zouden flikken'. Ik ben wel degelijk heel erg bezig met reacties naar mensen. Maar een klap voor de kop zou het een stuk erger maken. Niet dat jij dat laatste voorstelt, maar dat hoor ik wel vaak van mensen.

meer nog : zo'n mensen (zoals veenmug) moeten ook maar beter ook nooit aan zo'n ras beginnen want binnen de kortste keren mogen ze hun hond herplaatsen pf afspuiten wegens compleet verprutst .

Toch word ik er wel eens onzeker van. Ik volg met Izzie precies dezelfde weg als ik met Bram gedaan heb. Hij is echt relaxed geworden met mensen (al zal iemand met een allemansvriend hem maar een afstandelijke drol vinden). Kinderen kunnen zelfs zo hun hand op hem leggen ergens waar het druk is en hij vertrekt geen spier. Terwijl ik toen hij jong was net zo op hem moest letten als nu op Izzie. En dan heb je van die mensen die vinden dat ik maar slap er mee omga. Hond een keer flink aanpakken en hij doet het niet meer. Dat is zo ongeveer het omgekeerde van wat ik doe. Ik zoek het in gehoorzaamheid en dwing qua contact niks af.

werkt wat je doet linda? werpt het vruchten af al zijn het kleintjes?

dan doe je het goed

mijn vingers hebben wel eens tussen Thica haar kaakjes gezeten, maar dat had niks te maken met gericht bijten naar mij.
Sam heeft eens een kindje in het gezicht gehapt, blauwe plek en een putje was het resultaat, was volkomen logisch dat ze dat deed, kindjes die knijpen en haar in een hoekje drukken kunnen zoiets verwachten. kind kreeg er van mama nog een pets op de kont bij
Oliver heeft me een keer in mijn voet "gebeten".. hij kan nogal spastisch reageren als hij wakker schrikt, hij lag bij mij op bed en ik draaide me om oid.. mijn reactie daarop was wel.. dat hij van het bed af vloog, niet dat ik zijn aktie niet snapte, maar gewenst vond ik het niet en instinctief reageer ik dan wel met een douw terug.. hij doet het nu overigens ook niet meer, het blijft nu bij een grom

en Daantje heeft me heel hard in mijn nek gebeten, maar ja, die is ook gewoon vals

massam schreef:werkt wat je doet linda? werpt het vruchten af al zijn het kleintjes?

dan doe je het goed

Ik vind zeker dat ze vooruit gaat. Het najagen van mensen (drijven) blijft een lastige, maar ik zie haar ontspannender reageren in veel andere situaties. Maar ik vraag me wel eens af of het met een andere aanpak anders was verlopen (sneller en beter). Maar ja, dat zullen we nooit weten

Sita schreef:
In dat soort situaties zou ik echt nooit straffen. Ik bedoelde meer als ze uit het niets zouden bijten. Of als iemand ze onverwachts zou aaien. Dat zou ik echt niet fijn vinden.

Maar zou je dat bij Sita en Taro niet ook zoooo raar vinden dat je eerder gaat denken "wat is er aan de hand met die hond", dan dat je denkt "goed afstraffen en de touwtjes beter aantrekken"?
Als Saar of Vera hier iemand zouden bijten uit het niets, of omdat ze geaaid worden, zou ik dat zo vreselijk niet bij hen vinden passen dat ik eerder aan pijn of iets in de kop of weet ik veel zou denken.
Het wordt natuurlijk anders als ze naar mij zouden happen als ik ze van de bank af wil zetten (dan hebben ze wel een probleem ) of als ze zouden bijten naar iemand die ze heel bedreigend in het nauw drukt (dat vind ik vanuit hen bekeken vrij logisch). Maar iemand echt bijten die ze vriendelijk even aait? Dat zou ik vooral heel zorgwekkend vinden qua lichamelijke gesteldheid.

Zoek stok! schreef:

massam schreef:werkt wat je doet linda? werpt het vruchten af al zijn het kleintjes?

dan doe je het goed

Ik vind zeker dat ze vooruit gaat. Het najagen van mensen (drijven) blijft een lastige, maar ik zie haar ontspannender reageren in veel andere situaties. Maar ik vraag me wel eens af of het met een andere aanpak anders was verlopen (sneller en beter). Maar ja, dat zullen we nooit weten

ik denk het niet, want ik geloof zomaar dat jij achter een meer kordate directere aanpak niet je volledige motivatie had kunnen zetten

massam schreef:

Zoek stok! schreef:

massam schreef:werkt wat je doet linda? werpt het vruchten af al zijn het kleintjes?

dan doe je het goed

Ik vind zeker dat ze vooruit gaat. Het najagen van mensen (drijven) blijft een lastige, maar ik zie haar ontspannender reageren in veel andere situaties. Maar ik vraag me wel eens af of het met een andere aanpak anders was verlopen (sneller en beter). Maar ja, dat zullen we nooit weten

ik denk het niet, want ik geloof zomaar dat jij achter een meer kordate directere aanpak niet je volledige motivatie had kunnen zetten

Daar heb je zeker een punt. Iemand anders had daar wellicht succes mee gehad, maar ik zet het dan toch niet door omdat ik daar gewoon het type niet voor ben. Gisteren wel heel kordaat opgetreden tegen twee honden aan de lijn die dachten dat het laatste rondje een kattenjaagrondje was. Ik kwam helemaal trots op mezelf binnen (want het heeft geholpen)

zit lastig, maar voelt zooooo lekker!

Zoek stok! schreef: Toch word ik er wel eens onzeker van. Ik volg met Izzie precies dezelfde weg als ik met Bram gedaan heb. Hij is echt relaxed geworden met mensen (al zal iemand met een allemansvriend hem maar een afstandelijke drol vinden). Kinderen kunnen zelfs zo hun hand op hem leggen ergens waar het druk is en hij vertrekt geen spier. Terwijl ik toen hij jong was net zo op hem moest letten als nu op Izzie. En dan heb je van die mensen die vinden dat ik maar slap er mee omga. Hond een keer flink aanpakken en hij doet het niet meer. Dat is zo ongeveer het omgekeerde van wat ik doe. Ik zoek het in gehoorzaamheid en dwing qua contact niks af.

Toen ik Izzie gezien had vond ik haar reuze meevallen hoor ik kon haar waarempel gewoon aaien zonder problemen en dat was voor haar de eerste keer dat ze ons zag
Ik weet nog dat ik Odin een keer gecorigeerd heb toen hij als slungel naar mijn achternichtje hapte. Dat hielp volgens mij helemaal niets hoor, wat wel hielp is dat ik hem toen gewoon bij dat kind weggehouden heb zodat hij zijn rust vond. Ik was als de dood dat hij heel moeilijk zou zijn met kinderen. En ben heel goed gaan opletten. Nu kijkt hij niet meer op of om als er een (bekend) kind ineens om zijn nek hangt. Hoewel dat nog steeds van mij niet mag meja kinderen luisteren ook niet altijd. Laatst was hetzelfde meisje ziek en liep hij zelfs naar haar toe. toen was ik echt heel trots.

Ik denk dus dat je heel goed bezig bent en dat je toch wel snel resultaat boekt hoor als ik dat allemaal zo lees.

Zoek stok! schreef:

massam schreef:werkt wat je doet linda? werpt het vruchten af al zijn het kleintjes?

dan doe je het goed

Ik vind zeker dat ze vooruit gaat. Het najagen van mensen (drijven) blijft een lastige, maar ik zie haar ontspannender reageren in veel andere situaties. Maar ik vraag me wel eens af of het met een andere aanpak anders was verlopen (sneller en beter). Maar ja, dat zullen we nooit weten

Ik geloof dat aanleg een véél grotere rol speelt dan opvoeding.....
Bij izzie zit het zeker in het aard van het beestje Hard optreden zal daar niks in veranderen. Ze heeft waarschijnlijk vooral behoefte aan duidelijkheid wat jij haar ook bied.
Aussies zijn ook later volwassen, als ze een paar jaar verder is zal ze waarschijnlijk vanzelf "stabieler" zijn bij vreemde mensen.
Ik zie dit nu ook terug bij Buck, ik heb het idee dat hij de laatste periode meer aankan omdat hij nu volwassen is en hierdoor ook meer zelfvertrouwen heeft gekregen.

Ik zou Caja er ook zeker niet voor corrigeren, want daar is het het gedrag niet naar.
Als ze mij zou bijten uit bijv frustratie of omdat haar iets niet zint, dan heeft ze wel een probleem.
Maar niet angsthappen naar een vreemde, ik heb dan de situatie niet kunnen voorkomen dus het is dan mijn fout.

Nee nog nooit, misschien wel eens gehapt als pup maar dat valt niet onder bijten

Moos schreef:

Sita schreef:
In dat soort situaties zou ik echt nooit straffen. Ik bedoelde meer als ze uit het niets zouden bijten. Of als iemand ze onverwachts zou aaien. Dat zou ik echt niet fijn vinden.

Maar zou je dat bij Sita en Taro niet ook zoooo raar vinden dat je eerder gaat denken "wat is er aan de hand met die hond", dan dat je denkt "goed afstraffen en de touwtjes beter aantrekken"?
Als Saar of Vera hier iemand zouden bijten uit het niets, of omdat ze geaaid worden, zou ik dat zo vreselijk niet bij hen vinden passen dat ik eerder aan pijn of iets in de kop of weet ik veel zou denken.
Het wordt natuurlijk anders als ze naar mij zouden happen als ik ze van de bank af wil zetten (dan hebben ze wel een probleem ) of als ze zouden bijten naar iemand die ze heel bedreigend in het nauw drukt (dat vind ik vanuit hen bekeken vrij logisch). Maar iemand echt bijten die ze vriendelijk even aait? Dat zou ik vooral heel zorgwekkend vinden qua lichamelijke gesteldheid.

Ik kan het mij niet voorstellen dat ze dat ooit zouden doen, dus het is puur hypothetisch. Maar ik denk dat ik op het moment zelf, zo schrik van hun reactie, dat ik daar wel boos op zou reageren. Daarna zou ik direct bedenken dat dit echt geen reactie voor hen is en dan na zou denken waarom ze dit gedaan hebben en dan zou ik ook denken aan lichamelijke gesteldheid. En als daar niets uitkomt, dan is het gedaan met privileges en zou ik voorkomen dat ze nog eens in zo'n situatie komen.

Inge O schreef:

Sita schreef: Ik bedoelde meer als ze uit het niets zouden bijten. Of als iemand ze onverwachts zou aaien. Dat zou ik echt niet fijn vinden.

dus jij vindt dat alle honden zich zomaar onverwachts moeten laten aaien?

ik ben blij als dat kan met mijn honden maar heb ik er één waarbij dat niet kan dan neem ik hem dat totaal niet kwalijk maar zou er hooguit nog attenter op zijn dat het niet gebeurt.

Ik vind niet dat alle honden zich zomaar onverwachts moeten laten aaien. Ik wil wel dat mijn honden dat kunnen. Daar kies ik ook de rassen voor uit.

Maar bij honden die dat niet willen, zou ik ervoor zorgen dat ze dus niet in die situatie kunnen komen dat iemand ze zomaar zou aaien. Dat vind ik de verantwoordelijkheid van de baas. En ik weet zeker dat jij ook die verantwoordelijkheid neemt.

Zoek stok! schreef:

Sita schreef:Als er hier eentje een mens zou bijten, dan is diegene echt niet jarig. Ik ben niet van fysiek corrigeren, maar ik denk dat ik uit een reactie op dat moment echt wel een mep zou geven. En daarna is het over en uit met heel veel privileges die ze nu hebben.

Maar jij hebt toch niks te maken met het bijten als het om een ander gaat? Het voorbeeld van mij bijvoorbeeld met Bram. Stel dat ik te laat was geweest en Bram had die man gebeten. Ik had hem vervolgens fysiek hard gestraft en hij mag 'niks' meer. Denk je dan dat het daar beter van wordt? Dat hij de volgende keer als hij in het nauw zit en iemand drukt hem nog meer in het nauw hij niet bijt? Ik geloof daar helemaal niks van. Wel moet hij naar mij luisteren. Als ik die man had zien aankomen, had ik de man gewaarschuwd niet te aaien. Was Bram dan alsnog in de aanval gegaan, dan vind ik dat zeker niet okay. Ik heb op dat moment immers de leiding en ik los het op.

Heb het geloof ik een beetje kort door de bocht opgeschreven. Ik ben het helemaal mee eens dat fysiek straffen en niks meer mogen niet bijdraagt aan het oplossen van dit soort gedrag. Ik wilde alleen maar schrijven dat ik op zo'n moment, die ik dus totaal niet verwacht van mijn honden en daar ook best wel op zijn uitgezocht, dat ik denk dat ik daar van zou schrikken en uit reactie boos op zou worden. Om daarna te gaan voorkomen dat ze nog eens in zo'n situatie kunnen komen en dan denk ik aan niet meer overal mee naar toe, dichterbij mij blijven bij het loslopen, enz. En een strakker appèl op de honden.

In het geval van die man, die zelfs na waarschuwen doorging met aaien, zou ik zeker niet gestraft hebben. Maar het zou voor mij een teken zijn om nog voorzichtiger of adequater te reageren bij zulke situaties.

Ja, Beau mijn vader en moeder. En in mijn voet, maar dat was compleet eigen schuld

corason del perro schreef:

Zoek stok! schreef: Toch word ik er wel eens onzeker van. Ik volg met Izzie precies dezelfde weg als ik met Bram gedaan heb. Hij is echt relaxed geworden met mensen (al zal iemand met een allemansvriend hem maar een afstandelijke drol vinden). Kinderen kunnen zelfs zo hun hand op hem leggen ergens waar het druk is en hij vertrekt geen spier. Terwijl ik toen hij jong was net zo op hem moest letten als nu op Izzie. En dan heb je van die mensen die vinden dat ik maar slap er mee omga. Hond een keer flink aanpakken en hij doet het niet meer. Dat is zo ongeveer het omgekeerde van wat ik doe. Ik zoek het in gehoorzaamheid en dwing qua contact niks af.

Toen ik Izzie gezien had vond ik haar reuze meevallen hoor ik kon haar waarempel gewoon aaien zonder problemen en dat was voor haar de eerste keer dat ze ons zag
Ik weet nog dat ik Odin een keer gecorigeerd heb toen hij als slungel naar mijn achternichtje hapte. Dat hielp volgens mij helemaal niets hoor, wat wel hielp is dat ik hem toen gewoon bij dat kind weggehouden heb zodat hij zijn rust vond. Ik was als de dood dat hij heel moeilijk zou zijn met kinderen. En ben heel goed gaan opletten. Nu kijkt hij niet meer op of om als er een (bekend) kind ineens om zijn nek hangt. Hoewel dat nog steeds van mij niet mag meja kinderen luisteren ook niet altijd. Laatst was hetzelfde meisje ziek en liep hij zelfs naar haar toe. toen was ik echt heel trots.

Ik denk dus dat je heel goed bezig bent en dat je toch wel snel resultaat boekt hoor als ik dat allemaal zo lees.

Ja ze kan heel erg meevallen Ze kiest de mensen ook erg uit, dat heeft Bram ook (alleen reageert die minder heftig dus). Ik heb wel vaker dat iemand denkt dat Izzie nauwelijks te benaderen is, en ze ineens superlief is op een wedstrijd ofzo. Daar sta je dan met je goede gedrag hahaha. Maar Marye kan ook wel beamen dat ze ook echt haar streken heeft. Dan zet ik het liever wat sterker aan en ben te voorzichtig dan dat ik het wegwuif.

mariaa schreef:

Zoek stok! schreef:

massam schreef:werkt wat je doet linda? werpt het vruchten af al zijn het kleintjes?

dan doe je het goed

Ik vind zeker dat ze vooruit gaat. Het najagen van mensen (drijven) blijft een lastige, maar ik zie haar ontspannender reageren in veel andere situaties. Maar ik vraag me wel eens af of het met een andere aanpak anders was verlopen (sneller en beter). Maar ja, dat zullen we nooit weten

Ik geloof dat aanleg een véél grotere rol speelt dan opvoeding.....
Bij izzie zit het zeker in het aard van het beestje Hard optreden zal daar niks in veranderen. Ze heeft waarschijnlijk vooral behoefte aan duidelijkheid wat jij haar ook bied.
Aussies zijn ook later volwassen, als ze een paar jaar verder is zal ze waarschijnlijk vanzelf "stabieler" zijn bij vreemde mensen.
Ik zie dit nu ook terug bij Buck, ik heb het idee dat hij de laatste periode meer aankan omdat hij nu volwassen is en hierdoor ook meer zelfvertrouwen heeft gekregen.

Ben ik met je eens, alleen denk ik wel dat met name gehoorzaamheid alles in goede banen kan leiden. En zonder al te heftige uitschieters laten opgroeien.

Zoek stok! schreef:Mensen met honden die dat uit zichzelf nooit zullen doen, roepen ook vaak het hardst hoe ze dat wel even zullen fixen als hun hond het zou doen. Dan denk ik 'ja makkelijk praten, je hebt een heel ander soort hond'. Ik veroordeel mensen met een hond met hondagressie ook niet en zal nooit zeggen dat ze dat bij mij nooit 'zouden flikken'. Ik ben wel degelijk heel erg bezig met reacties naar mensen. Maar een klap voor de kop zou het een stuk erger maken. Niet dat jij dat laatste voorstelt, maar dat hoor ik wel vaak van mensen.

Inderdaad!

En als je er echt fysiek tegen ingaat (wat ik bij Fien echt niet moet doen) heb je ook nog eens kans dat de hond een volgende keer geen waarschuwingssignalen afgeeft. Dan ben je nog verder van huis.

Hier is het trouwens net zoals jouw ervaringen met Izzie. Fien kan bij sommige mensen ook echt een engeltje zijn en vinden dat ik dan wel behoorlijk heb overdreven over Fien want ze is zo lieffff Ja, ze kan echt ontzettend lief zijn maar dat lief zijn is wel onder haar voorwaarden Zolang je aan die voorwaarden voldoet is er niets aan de hand

Billy is herplaatst vanwege 'bijt-incidenten'. En toen we 'm net hadden zijn er ook een aantal 'bijna-bijt-incidenten' geweest, echt flink snappen, grauwen, aanvallen. De keren dat het gebeurde heb IK gewoon niet goed gehandeld...
Ik zag wel alle signalen van Bill (verstarren, kop wegdraaien, proberen weg te komen, waarschuwend grommen) maar degene die hem bleven aaien of bleven benaderen zagen dat niet of negeerden het. Ik had Bill veel eerder uit dit soort situaties moeten halen.

Maar goed, door schade en schande wijs geworden (ik dan) gaat Bill inmiddels al weer dik 11 jaar door 't leven zonder dit soort incidenten. Billy heeft een lage tolerantie-drempel maar hij geeft zijn grenzen wel goed aan. Alleen zijn er mensen die maar niet willen geloven dat een Golden-look-a-like zo pittig kan zijn.

Inge O schreef:

Tamara. schreef: Zolang je aan die voorwaarden voldoet is er niets aan de hand

ikke, ikke !!!!!

Bij jou gedraagt ze zich gewoon nog als een pup alleen in een iets grotere verpakking Behalve als je haar wilt optillen