Het HondenForum

Ik ben het daar wel mee eens. Honden die alleen leven zijn sowieso veel meer gefixeerd op andere honden. Logisch. Stel dat je als mens tussen de apen moest leven die je niet echt goed kon verstaan. Logisch dat je dan perse contact wil met elk mens dat je ziet. Als je als gezin of stel bij apen moest leven had je lang zoveel behoefte niet aan een gesprek en was je er als het er van kwam ook veel handiger in want je bent geoefend.

Ik heb die ervaring ook. Mijn vorige reu was een enorme patser en zeker geen suffe reu. Toch was hij goed te hanteren met teefjes en zeker niet gefrustreerd of overdreven. Wel werd hij overdreven lullig met reuen omdat hij een teef had. Later had hij twee teven zelfs en als de jongste loops was viel hij zelfs mee. Hij mocht van haar niet dekken, pikte dat prima en wachtte netjes tot zij hem toe liet. Dan grepen wij in Reuen die helemaal alleen zijn raken al over de kook van een snufje teef. Ze kennen de regels niet meer en gaan ook echt rijden en gek doen op teven die helemaal niet dekrijp zijn. Dat leert een hond in de roedel allemaal veel beter in goede banen te lijden. Mijn reu kon dan wel proberen mijn teefjes te dekken maar dan leerden die hem dat af en dan wist hij wanneer en hoe er iets van hem verwacht werd. Reuen die ik buiten tegen kom gaan soms zelfs op mijn niet loops teven rijden en dan maakt het ze ook niet uit dat die ze bijten en wegsnappen. Net of ze de taal niet meer spreken en doordraaien.

Uiteraard geen regel maar ik herken dat wel hoor. Als ik een enige hond had was die ook veel meer op andere honden buiten.

De overmatig geile reuen die ik ken, zijn idd reuen alleen. Andersom gaat het iig zeker niet op, want Bram was geen overmatig geile reu toen hij alleen was. Hij is trouwens nu nog net zo geinteresseerd in andere honden (even kennis maken) als toen hij nog alleen was.

Zeeuwse labjes schreef: De echt oversexte reuen die ik ken zijn bijna zonder uitzondering reuen die niet samenleven met een teef.
Wat is jullie ervaring?

gaat toch niet altijd op , wij hebben altijd dd reuen en dd teven samen gehad en idd nooit problemen gehad , tot Flirtje kwam. Zijn dagelijkse leven bestond alleen nog maar uit het rijden op de teven , en straalde het hele huis onder. Met gevolg dat de andere reuen ook in huis gingen plassen. Ben blij dat zijn ballen er af zijn , zijn vervelende dingen is hij kwijt , en verder is hij gewoon dezelfde gebleven

jip007 schreef:Ben blij dat zijn ballen er af zijn , zijn vervelende dingen is hij kwijt , en verder is hij gewoon dezelfde gebleven

Niks persoonlijk en niet lelijk bedoeld maar dit soort uitspraken kan ik niet uitstaan Alles is hetzelfde gebleven behalve wat jij wilde dat zou veranderen. Dat bestaat toch niet??? en dat weet jij ook best. Geen haar op je hoofd die er maar aan denkt om Eagle te castreren want je weet prima wat er dan gebeurd en dat wil jij ook niet. Niet voor jou en niet voor die hond. Dat geldt dus ook gewoon voor Flirtje al viel je toch al niet op dat imposante reuige bij je nakers dus interesseert het je bij die hondjes minder. Terecht misschien, maar wel iets om over na te denken vind ik, want het effect op een dog is precies even groot als op een naakthond. Bij een dog moet jij er waarschijnlijk ook niet aan denken toch?

MARC_S schreef:

jip007 schreef:Ben blij dat zijn ballen er af zijn , zijn vervelende dingen is hij kwijt , en verder is hij gewoon dezelfde gebleven

Niks persoonlijk en niet lelijk bedoeld maar dit soort uitspraken kan ik niet uitstaan Alles is hetzelfde gebleven behalve wat jij wilde dat zou veranderen. Dat bestaat toch niet??? en dat weet jij ook best. Geen haar op je hoofd die er maar aan denkt om Eagle te castreren want je weet prima wat er dan gebeurd en dat wil jij ook niet. Niet voor jou en niet voor die hond. Dat geldt dus ook gewoon voor Flirtje al viel je toch al niet op dat imposante reuige bij je nakers dus interesseert het je bij die hondjes minder. Terecht misschien, maar wel iets om over na te denken vind ik, want het effect op een dog is precies even groot als op een naakthond. Bij een dog moet jij er waarschijnlijk ook niet aan denken toch?

Als Eagle zo was geweest als Flirt waren echt zijn ballen eraf geweest. Moet er niet aan denken wat er met ouwe Leg was gebeurd , tis wel een groot gewicht wat er steeds op zo'n oud ruggetje komt. Vergeet niet dat Flirt het altijd deed , ook als ze niet loops waren , ook bij de gastreerde teven.

Ik kan er overheen gelezen hebben, maar volgens mij is er nog helemaal níemand geweest die negatieve gevolgen van castratie heeft bemerkt bij zijn reu? De enigen die negatieve resultaten noemen zijn mensne die hun reu dus níet hebben laten castreren.
En hoewel ik inderdaad niet geloof dat een castratie een duivelse ingreep is kan ik er toch ook moeilijk bij dat er helemáál geen negatieve gevolgen bemerkt worden. Geen énkele reu die veel te dik of sloom geworden is? Of zijn HF-lezers toch een stuk bewuster dan de gemiddelde hondenbezitter zodat deze gevolgen bij HF-lezers toch vaak voorkomen worden?

Kees

Zeeuwse labjes schreef:Voor wat betreft het gedrag van intacte reuen wil ik eens iets aan jullie voorleggen.
Ik heb de indruk dat reuen die in een roedel leven, waar ook teven in zitten veel minder problemen geven als er loopse teven in de buurt zijn dan reuen die alleen leven of samen met reuen. Zelfs als de roedel maar bestaat uit 1 teef en 1 reu.
Alsof de reu door de dagelijkse omgang met een teef veel beter weet hoe er mee om te gaan en dat het inderdaad maar een paar dagen per jaar echt interessant wordt.
De echt oversexte reuen die ik ken zijn bijna zonder uitzondering reuen die niet samenleven met een teef.

Wat is jullie ervaring?

Puchu leeft dus wel samen met een teef, alleen de teef is gesteriliseerd en wordt dus nooit loops.

Overigens, tot nu toe was hij prima te handelen als er loopse teven in de buurt waren. Oké hij kon wat pieperig zijn, in de buurt kon hij dan niet meer los (ik rij sowieso toch minimaal één keer per dag naar de polder), maar verder ging het prima.

Totdat afgelopen vrijdag waarschijnlijk een loopse teef pal bij ons voor de deur geplast heeft en sindsdien is het bijna een nachtmerrie te noemen In 3 dagen tijd heeft hij misschien 15 uur geslapen, als hij al heeft geslapen die 15 uur. Ik heb die uren in ieder geval wel kunnen slapen, maar Kaya ligt nu ongeveer in coma dus ik vraag het me af.
Eerlijk is eerlijk hoor, ik word er zelf knetter getikt van, kan nog niet eens een normaal telefoongesprek hier voeren al 4 dagen. Maar echt, ik vind het voor Puchu ook dood zielig, die hond is compleet de weg kwijt met hele hysterische verwilderde ogen.

Waarschijnlijk zullen wij hem op basis van één zo'n gebeurtenis niet chemisch laten castreren, maar als dit steeds gebeurt als er een teef loop is in de buurt, dan doe ik het dus wel, hoe vreselijk ik het ook vind.

De reu-agressie, oké die heb ik in mijn zak gestoken en ik doe alles om hem iedere dag 1 á 1,5 uur los te laten rennen, daar kan ik echt wel mee leven, want verder is hij een geweldige schat van een hond.
Maar dit... ik vind het echt geen doen en ik ken het ook niet hoor. Nu heb ik maar één keer een intacte reu gehad, in mijn jeugd, overigens wel 17 jaar lang, maar dit had ik hem nog nooit zien en horen doen.
Ik denk dat het dus tussen reuen onderling enorm kan verschillen die reacties en ervaar nu dus hoe enorm hevig het kan zijn.

We hopen maar dat het éénmalig is op deze manier.
Ik ben zo streng als ik kan zijn, geen gelazer hoppa op je plek en blijvennnn en dat doet hij braaf.... al jankend en dat gaat maar door en door en door.
Hij lijkt nu sinds eind van de middag wat rustiger, hopelijk niet omdat hij zelf bekaf is, maar omdat het wat afneemt.
Het is maar even afwachten.

Casey schreef:Ik kan er overheen gelezen hebben, maar volgens mij is er nog helemaal níemand geweest die negatieve gevolgen van castratie heeft bemerkt bij zijn reu? De enigen die negatieve resultaten noemen zijn mensne die hun reu dus níet hebben laten castreren.
En hoewel ik inderdaad niet geloof dat een castratie een duivelse ingreep is kan ik er toch ook moeilijk bij dat er helemáál geen negatieve gevolgen bemerkt worden. Geen énkele reu die veel te dik of sloom geworden is? Of zijn HF-lezers toch een stuk bewuster dan de gemiddelde hondenbezitter zodat deze gevolgen bij HF-lezers toch vaak voorkomen worden?

Kees

Het enige nadeel (voor zover je daar al van kunt spreken) was bij Max dat hij nog meer de neiging tot dik worden kreeg.Maar bij een x-Labrador is dat sowieso al lastig omdat hij de eetlust van de Lab heeft meegekregen.
Moddervet is hij nooit geworden doordat hij zijn poten heeft versleten met lopen,zwemmen enz.
Dik worden hoeft dus niet,maar je moet er wel iets voor doen.Voor de rest heeft het alleen maar voordelen gehad.

Casey schreef:Ik kan er overheen gelezen hebben, maar volgens mij is er nog helemaal níemand geweest die negatieve gevolgen van castratie heeft bemerkt bij zijn reu? De enigen die negatieve resultaten noemen zijn mensne die hun reu dus níet hebben laten castreren.
En hoewel ik inderdaad niet geloof dat een castratie een duivelse ingreep is kan ik er toch ook moeilijk bij dat er helemáál geen negatieve gevolgen bemerkt worden. Geen énkele reu die veel te dik of sloom geworden is? Of zijn HF-lezers toch een stuk bewuster dan de gemiddelde hondenbezitter zodat deze gevolgen bij HF-lezers toch vaak voorkomen worden?

Kees

Volgens mij kan jij niet zo goed lezen. Dus ja, je leest er overheen. En daarnaast is het een beetje vreemd om aan mensen met gecastreerde honden te vragen of ze dat positief vinden. Lijkt me niet logisch dat je je hond laat castreren als je niet van gecastreerde honden houdt. Soms moet het en die mensen merken dan ook meestal wel wat nadelen. Als ze het besloten hebben omdat de opvoeding te zwaar viel of omdat het ze niks interesseert allemaal dan merken ze nooit iets negatiefs. Toch zijn de meeste mensen die heel bewust met hun honden omgaan zelden voorstanders van castreren. Ken jij gecastreerde schapenhoeders? Gecastreerde werkhonden? Gecastreerde honden bij een rasliefhebber? Op de clubs waar ik getraind heb (waar mensen dus veel en bewust met hun honden bezig zijn) ken ik eigenlijk geen gecastreerde honden. Bij de reddingshondenclub niet, op behendigheid niet en bij IPO niet. Vreemd he? Meer de erbij- en huishonden die gecastreerd zijn of het moet een medische reden hebben.

Casey schreef: Geen énkele reu die veel te dik of sloom geworden is? Of zijn HF-lezers toch een stuk bewuster dan de gemiddelde hondenbezitter zodat deze gevolgen bij HF-lezers toch vaak voorkomen worden?
Kees

Flirt is nog steeds heel actief , en ik zorg wel dat hij dat blijft. En dat dik worden heb jezelf in de hand toch , als ik zie dat hij dikker wordt krijgt hij gewoon wat minder eten.

jip007 schreef:

Casey schreef: Geen énkele reu die veel te dik of sloom geworden is? Of zijn HF-lezers toch een stuk bewuster dan de gemiddelde hondenbezitter zodat deze gevolgen bij HF-lezers toch vaak voorkomen worden?
Kees

Flirt is nog steeds heel actief , en ik zorg wel dat hij dat blijft. En dat dik worden heb jezelf in de hand toch , als ik zie dat hij dikker wordt krijgt hij gewoon wat minder eten.

Tja, dat gaat ook weer niet altijd op.... Puch is eigenlijk al iets te zwaar, ongecastreerd en krijgt zo weinig eten dat ik zelfs van de dierenarts hem niet minder mag geven.
Kaya weeg 36 kilo en krijgt ruim 1 kilo per dag en Puchu 33 kilo krijgt 400 gram per dag (dat is voor een hond van 20 kg).
Kaya is eigenlijk wat te mager en Puch wat te zwaar en 400 gram krijgt hij dus al 1,5 jaar.

Dus ik ben wel bang voor het dikker worden en heb het dus niet zelf in de hand, want hij komt al aan van een halve wortel

Caro. schreef: Tja, dat gaat ook weer niet altijd op.... Puch is eigenlijk al iets te zwaar, ongecastreerd en krijgt zo weinig eten dat ik zelfs van de dierenarts hem niet minder mag geven.
Kaya weeg 36 kilo en krijgt ruim 1 kilo per dag en Puchu 33 kilo krijgt 400 gram per dag (dat is voor een hond van 20 kg).
Kaya is eigenlijk wat te mager en Puch wat te zwaar en 400 gram krijgt hij dus al 1,5 jaar.

Dus ik ben wel bang voor het dikker worden en heb het dus niet zelf in de hand, want hij komt al aan van een halve wortel

ja als een hond normaal al aanleg heeft om dik te worden zal het moeilijker worden. Maar een hond die normaal slank is , wordt toch niet opeens baggervet omdat hij gecastreerd is. Ik ken een aantal gecastreerde honden , maar er is er niet 1 te dik.

jip007 schreef:

Caro. schreef: Tja, dat gaat ook weer niet altijd op.... Puch is eigenlijk al iets te zwaar, ongecastreerd en krijgt zo weinig eten dat ik zelfs van de dierenarts hem niet minder mag geven.
Kaya weeg 36 kilo en krijgt ruim 1 kilo per dag en Puchu 33 kilo krijgt 400 gram per dag (dat is voor een hond van 20 kg).
Kaya is eigenlijk wat te mager en Puch wat te zwaar en 400 gram krijgt hij dus al 1,5 jaar.

Dus ik ben wel bang voor het dikker worden en heb het dus niet zelf in de hand, want hij komt al aan van een halve wortel

ja als een hond normaal al aanleg heeft om dik te worden zal het moeilijker worden. Maar een hond die normaal slank is , wordt toch niet opeens baggervet omdat hij gecastreerd is. Ik ken een aantal gecastreerde honden , maar er is er niet 1 te dik.

Ingrijpen op de hormoonhuishouding heeft gevolgen voor alle organen die iets met hormonen doen. De schildklier en de alvleesklier stijgeren en vooraf is lastig in te schatten hoe het gaat verlopen. De ene hond wordt traag (ervaring) en de andere dik. Een slechte vacht en een doffe blik in de ogen krijgen ze allemaal.

-welk ras of kruising is je hond? Cavalier King Charles Spaniel
-waarom is besloten om hem te laten castreren? Hormonen gierden door zijn lijfje, werd broodmager en jammerde de hele dag. (woonden toen in een straat met 7 teven die om beurten loops waren :N: ) Hij wilde niet eten door die overdaad aan hormonen en zowel de keurmeesters op shows als de dierenarts vonden hem te mager worden.
-op welke leeftijd is hij geholpen? ruim anderhalf jaar
-is er eerst chemische castratie toegepast? Ja, gedrag veranderde sterk ten goede en hij begon te eten.
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? ja, ook na de definitieve castratie is het gedrag blijvend ten goede veranderd.
Voordelen: geen gejammer meer om loopse teven, blijft nu goed op gewicht.
Nadelen: oppassen dat hij niet te zwaar wordt (een gecastreerde reu moet 10% minder eten dan normaal volgens onze dierenarts), vacht krult en groeit teveel door.
Hij leefde het eerste jaar alleen, daarna met een teef in huis.
Hij is nu bijna 10 jaar, zou ik het weer doen? Ja, zeker weten!

Badu schreef: Ingrijpen op de hormoonhuishouding heeft gevolgen voor alle organen die iets met hormonen doen. De schildklier en de alvleesklier stijgeren

Heb jij hier een bron van?

en vooraf is lastig in te schatten hoe het gaat verlopen. De ene hond wordt traag (ervaring) en de andere dik. Een slechte vacht en een doffe blik in de ogen krijgen ze allemaal.

De ervaringen van mensen die hun hond daadwerkelijk hebben laten castreren zijn in dit topic blijkbaar toch anders. Want ik lees deze 'ervaringen' in ieder geval in dit topic alleen terug bij mensen die mordicus tégen castratie zijn. Nou geloof ik best dat de ervaringen iets te positief worden voorgesteld hier maar juist van de mensen die hun hond om medische redenen hebben laten castreren zou ik best een redelijk objectief oordeel verwachten.

Caro. schreef: Tja, dat gaat ook weer niet altijd op.... Puch is eigenlijk al iets te zwaar, ongecastreerd en krijgt zo weinig eten dat ik zelfs van de dierenarts hem niet minder mag geven.

Pff, dat helpt natuurlijk ook bepaald niet bij het nemen van je beslissing

MARC_S schreef: Volgens mij kan jij niet zo goed lezen. Dus ja, je leest er overheen.

Om niet het hele topic weer door te hoeven pluizen, op welke pagina en van welke auteur staan deze negatieve ervaringen?

Kees

Casey schreef:

Badu schreef: Ingrijpen op de hormoonhuishouding heeft gevolgen voor alle organen die iets met hormonen doen. De schildklier en de alvleesklier stijgeren

Heb jij hier een bron van?

Jouw studieboeken als het goed is. Zoek eens op testosteron in de registers

Casey schreef:Ik kan er overheen gelezen hebben, maar volgens mij is er nog helemaal níemand geweest die negatieve gevolgen van castratie heeft bemerkt bij zijn reu? De enigen die negatieve resultaten noemen zijn mensne die hun reu dus níet hebben laten castreren.
En hoewel ik inderdaad niet geloof dat een castratie een duivelse ingreep is kan ik er toch ook moeilijk bij dat er helemáál geen negatieve gevolgen bemerkt worden. Geen énkele reu die veel te dik of sloom geworden is? Of zijn HF-lezers toch een stuk bewuster dan de gemiddelde hondenbezitter zodat deze gevolgen bij HF-lezers toch vaak voorkomen worden?

Kees

Hier idd geen nadelige ervaringen.. Zelfs niet met de vacht, maar dat komt misschien omdat het een Airedale is en toch al lastige vachten hebben.. Bij een van de 2 moeten we zelfs opletten dat hij niet te slank wordt..

MARC_S schreef:

Casey schreef:

Badu schreef: Ingrijpen op de hormoonhuishouding heeft gevolgen voor alle organen die iets met hormonen doen. De schildklier en de alvleesklier stijgeren

Heb jij hier een bron van?

Jouw studieboeken als het goed is. Zoek eens op testosteron in de registers

Joh geef eens antwoord op de vraag die wél aan jou gesteld werd?

Kees

Casey schreef: Joh geef eens antwoord op de vraag die wél aan jou gesteld werd?

Kees

Je bedoelt de opdracht dat ik alles moet gaan nalezen omdat jij daar geen zin in hebt? Nee, sorry, geen zin in. Doe maar gewoon zelf even. En als je toch aan het lezen bent, doe dan meteen even dat hoofdstukje over testosteron

Zeeuwse labjes schreef:Voor wat betreft het gedrag van intacte reuen wil ik eens iets aan jullie voorleggen.
Ik heb de indruk dat reuen die in een roedel leven, waar ook teven in zitten veel minder problemen geven als er loopse teven in de buurt zijn dan reuen die alleen leven of samen met reuen. Zelfs als de roedel maar bestaat uit 1 teef en 1 reu.
Alsof de reu door de dagelijkse omgang met een teef veel beter weet hoe er mee om te gaan en dat het inderdaad maar een paar dagen per jaar echt interessant wordt.
De echt oversexte reuen die ik ken zijn bijna zonder uitzondering reuen die niet samenleven met een teef.

Wat is jullie ervaring?

Voor mijn honden gaat dat niet helemaal op.
Mijn eerste reu was mijn enige hond, de andere twee reuen leven wel allebei met een teef samen.
Ze hebben ook beide een paar loopsheden van die teven meegemaakt maar de teven zijn inmiddels alletwee gecastreerd.
Geen van deze drie reuen reageert/reageerde overmatig op loopse teven alleen tijdens de hoogtij dagen waren ze wel van slag, maar dat lijkt me niet meer dan logisch in hetzelfde huis.

MARC_S schreef: Je bedoelt de opdracht dat ik alles moet gaan nalezen omdat jij daar geen zin in hebt? Nee, sorry, geen zin in. Doe maar gewoon zelf even. En als je toch aan het lezen bent, doe dan meteen even dat hoofdstukje over testosteron

Ah goed, je bewering dat ik over de negatieve gevolgen die door ervaringsspecialisten zogenaamd genoemd worden in dit topic heen gelezen zou hebben kun je dus inderdaad niet waar maken. Hoe verrassend Marc

Kees

Badu schreef: Een slechte vacht en een doffe blik in de ogen krijgen ze allemaal.

die doffe blik in zijn ogen moet hij zeker nog krijgen , zijn ogen zien er nog hetzelfde uit als voor zijn castratie.

ik heb met Bo helemaal geen negatieve ervaringen, ik heb hem niet om medische redenen laten castreren en ook niet wegens reu gerelateerde redenen, ik hou nl best wel van reuen hoor.
ik ga ook helemaal niet uitleggen waarom wel, want dat zal toch wel onzin zijn

zijn vacht, humeur, gewicht en omgang met andere honden zijn nul komma nul verandert, hij was dan ook al wel ruim volwassen toen zijn ballen eraf gingen, dus kan ik dat ook zeggen.

met ollie weet ik het nog niet, hoewel het tot nu toe goed gaat, mocht hij sneller dik worden? juich ik dat alleen maar toe, mensen die hem kennen, weten dat hij een skelet kon zijn.
tot zover gaat het plassen in huis heel goed en is hij behoorlijk relaxed, het is nog niet zo lang geleden, dus of er nog meer verandert? ik weet het niet, een donderkop zal het altijd wel blijven, daar geloof ik wel in.

met Mandu en Ollie gaat het niet lekker, althans, dat geeft een boel spanning, maar dat zat er zoiezo wel aan te komen, ook voor de castratie.

yamie schreef:een donderkop zal het altijd wel blijven, daar geloof ik wel in.

Max is ook altijd pittig gebleven en de reu die op hem probeert te rijden moet ik nog tegen komen.

marian* schreef: Max is ook altijd pittig gebleven en de reu die op hem probeert te rijden moet ik nog tegen komen.

Maar marian dat komt natuurlijk door zijn doffe ogen en verschrikkelijke vacht. Andere reuen wíllen helemaal niet op hem rijden, die willen alleen op honden rijden met een schitterende vacht en sprankelende ogen

Kees

Casey schreef:

marian* schreef: Max is ook altijd pittig gebleven en de reu die op hem probeert te rijden moet ik nog tegen komen.

Maar marian dat komt natuurlijk door zijn doffe ogen en verschrikkelijke vacht. Andere reuen wíllen helemaal niet op hem rijden, die willen alleen op honden rijden met een schitterende vacht en sprankelende ogen

Kees

ja Bo is ook zo'n verlepte hond, die het rijden op niet waard is....


maar serieus, Bo is nu 13, is gecastreerd toen hij 4 was, nog noooooit is hij gezien als teef, besprongen door reuen, door mijn teven aangevallen enz.
hij is tot op heden een manneke wat heeel goed weet wat hij wil, nog gerust de loopse dames dekt en wijkt niet voor de andere heren hier.
ook qua vacht is hij gewoon niet verandert, althans niet anders dan wat hij de eerste 4 jaar had, nu is het misschien wat doffer, ( en zijn ogen ook) maar ja... hij is 13...

Casey schreef:

marian* schreef: Max is ook altijd pittig gebleven en de reu die op hem probeert te rijden moet ik nog tegen komen.

Maar marian dat komt natuurlijk door zijn doffe ogen en verschrikkelijke vacht. Andere reuen wíllen helemaal niet op hem rijden, die willen alleen op honden rijden met een schitterende vacht en sprankelende ogen

Kees

Ach ja,natuurlijk

yamie schreef:

Casey schreef:

marian* schreef: Max is ook altijd pittig gebleven en de reu die op hem probeert te rijden moet ik nog tegen komen.

Maar marian dat komt natuurlijk door zijn doffe ogen en verschrikkelijke vacht. Andere reuen wíllen helemaal niet op hem rijden, die willen alleen op honden rijden met een schitterende vacht en sprankelende ogen

Kees

ja Bo is ook zo'n verlepte hond, die het rijden op niet waard is....


maar serieus, Bo is nu 13, is gecastreerd toen hij 4 was, nog noooooit is hij gezien als teef, besprongen door reuen, door mijn teven aangevallen enz.
hij is tot op heden een manneke wat heeel goed weet wat hij wil, nog gerust de loopse dames dekt en wijkt niet voor de andere heren hier.
ook qua vacht is hij gewoon niet verandert, althans niet anders dan wat hij de eerste 4 jaar had, nu is het misschien wat doffer, ( en zijn ogen ook) maar ja... hij is 13...

Hier net zo
Mijn vorige hond is om medische redenen gecastreerd toen hij 8 was en dat was van het zelfde laken een pak.Natuurlijk is dat niet bij elke csatraat het zelfde,maar om te zeggen dat castraten altijd dik,lui,vadsig en weet ik veel wat worden gaat me te ver.

Ik ga bij Cleo de staart laten amputeren denk ik en bij Eva de oren. Ik vind dat Cleo te vaak last heeft van koudwaterstaart en Eva te vaak in haar oren wordt gebeten door andere honden. Daar hebben ze dus echt last van. Dan doe ik meteen de ballen van mijn reu (als ik die had) want als we toch naar de DA moeten voor amputaties dan maar allemaal tegelijk. Of maakt dat verschil? Mag het een wel en het ander niet? Mag je van de reu wel de ballen amputeren/couperen maar van de teef niet de oren? :N:

ga je lekker Marc?

je slaat imo echt een beetje door hoor, mij interesseert het geen biet, wat je van mij vindt, of van mijn keuzes, dus daar hoef je het niet over te hebben, wel weet ik dat ik een pak meer ervaring heb, met zowel ongecastreerd, gecastreerd , gecoupeerd, jou ervaring breid zich elk jaar meer uit, elk jaar heb jij een hondje gehad of gekend, die ergens aan voldoet om een discussie over te hebben, ik vind het knap

Nou, ook mijn Cody is beslist geen dikke, vadsige castraat met doffe ogen en dito vacht.
Bovendien heeft er nog nooit een reu gewaagd op hem te rijden. Zou desbetreffende reu ook niet hoeven te wagen .
Hij is nog steeds pittig maar nu tenminste handelbaar én bereikbaar.