Het HondenForum

Frenk schreef: Het handelen in het 'nu' is natuurlijk heel belangrijk, maar je afvragen of je het voor had kunnen zijn is toch niet verkeerd?

Maakt dat echt heel veel uit? Als het misgaat weet je meteen hoe het de volgende keer niet moet, daar hoef je niet zoveel meer aan te bedenken.
Daarnaast is elke hond anders en natuurlijk kun je wel dingen herkennen maar wat bij de ene dezelfde dag nog doorslaat doet de volgende er maanden over.

Lars schreef:

Frenk schreef: Het handelen in het 'nu' is natuurlijk heel belangrijk, maar je afvragen of je het voor had kunnen zijn is toch niet verkeerd?

Maakt dat echt heel veel uit? Als het misgaat weet je meteen hoe het de volgende keer niet moet, daar hoef je niet zoveel meer aan te bedenken.
Daarnaast is elke hond anders en natuurlijk kun je wel dingen herkennen maar wat bij de ene dezelfde dag nog doorslaat doet de volgende er maanden over.

Tja, ik zou het voor mezelf zien als iets om van te leren En misschien is de conclusie inderdaad dat je het niet aan hebt kunnen zien komen of dat je alles goed hebt gedaan en toch...

Maar even eerlijk... In hoeveel van dit soort gevallen denk je dat dat zo is? En in hoeveel gevallen krijg je wat Inge O de "nooit wat van gemerkt" reactie noemde?

Frenk schreef:

chrico schreef:Ik zal wel eigenwijs zijn of andere type honden om me heen gehad hebben maar ook voor een hond die jou iets verteld (dmv lip optrekken en grommen) kan iets de eerste keer zijn en er hoeven van te voren geen signalen te zijn geweest waardoor je bepaald gedrag voor had kunnen zijn.
Ik vind lip optrekken en aangrommen iets heel anders dan "iets vertellen".

Over het algemeen zijn deze honden dominant, praatjesmakers of wat ook. Ik denk dat als je zo een hond heb dat je eigenlijk altijd al duidelijk bent en de hond probeerd zijn grens te verleggen en deze had hij nog niet geprobeerd.
Ik beschreef in een eerdere post de 4 stappen die ik in het voorbeeld van een bank kan benoemen. Die 4 stappen zie jij dus niet?

Ik zal het misschien anders zien dan anderen maar ik denk niet dat de baas iets "fout" heeft gedaan. Het gaat erom hoe te handelen als dit gebeurd.
Het handelen in het 'nu' is natuurlijk heel belangrijk, maar je afvragen of je het voor had kunnen zijn is toch niet verkeerd?

Het voorbeeld van de hond is alweer een stap verder, alleen wist ik daar de achtergrond niet van dus ook niet dat deze hond al eerder succes heeft gehad door zo te reageren, wij kwamen daar later via via achter
Dat lijkt me een hele lastige situatie. Knap dat je dan toch zo'n hond een thuis biedt en blijft bieden.

Toch verteld een hond jou iets als hij zijn lip optrekt en jouw aangromd, heel duidelijk zelfs wat jij ermee doet is een tweede
Ik denk dat als je bij stap 1 duidelijk bent dat stap 2, 3 en 4 er niet komt.
Het je afvragen wat je verkeerd gedaan heb is gewoon niet altidj relevant, dan ga je er vanuit dat er al eerdere signalen geweest moeten zijn die je gemist heb.
Zo lastig is de situatie niet, die is zo lastig als je hem zelf maakt. Toen ik dit had meegemaakt zijn wij op een andere manier verder gegaan, 1 waarbij ik begreep wanneer hij over zijn grens zou gaan dus die gelegenheden voorkwamen wij. Alleen de beginperiode (het leren kennen van elkaar) was soms lastig, daarna niet meer.

Inge O schreef:ik zou 'met plezier' het moment hebben afgewacht waarop meneer of mevrouw naar beneden kwam afdruipen - ondertussen zou hij/zij beneden de leukste en lekkerste dingen de revue hebben zien passeren

Ik hoop dat je geen aanstoot neemt Inge , maar zo deed mijn moeder dat met ons ook :N:

En werken dat het deed

Mijn moeder zei dan dat ze teleurgesteld in ons was

chrico schreef:

chrico schreef:Ik zal wel eigenwijs zijn of andere type honden om me heen gehad hebben maar ook voor een hond die jou iets verteld (dmv lip optrekken en grommen) kan iets de eerste keer zijn en er hoeven van te voren geen signalen te zijn geweest waardoor je bepaald gedrag voor had kunnen zijn.
Ik vind lip optrekken en aangrommen iets heel anders dan "iets vertellen".

Toch verteld een hond jou iets als hij zijn lip optrekt en jouw aangromd, heel duidelijk zelfs wat jij ermee doet is een tweede

Grammaticaal heb je natuurlijk gelijk, maar toch klinkt "iets vertellen" mij iets te eufemistisch in dit kader.

alm@ schreef:

chrico schreef: Het gaat erom hoe te handelen als dit gebeurd.
Het voorbeeld van de hond is alweer een stap verder, alleen wist ik daar de achtergrond niet van dus ook niet dat deze hond al eerder succes heeft gehad door zo te reageren, wij kwamen daar later via via achter

Ik ben nou toch wel benieuwd hoe jullie 75 kilo dominantie van de trap hebben weten te krijgen

Er was een ballustrade en ik leide hem af door hem daarheen te lokken, gooide de lasso van de paarden aan het beginstuk van de trap en toen hij weer terug was daar trok ik de lasso aan, knoopte die vast en klom via de ballustrade omhoog. Ben buiten tandafstand gaan zitten net zolang tot hij rustig was, heb hem aangelijnd en zijn wij naar beneden gegaan.

Jaap* schreef:Mijn moeder zei dan dat ze teleurgesteld in ons was

Nee, dat zei mijn vader dan... :N:

Met diepe stem

chrico schreef:Er was een ballustrade en ik leide hem af door hem daarheen te lokken, gooide de lasso van de paarden aan het beginstuk van de trap en toen hij weer terug was daar trok ik de lasso aan, knoopte die vast en klom via de ballustrade omhoog. Ben buiten tandafstand gaan zitten net zolang tot hij rustig was, heb hem aangelijnd en zijn wij naar beneden gegaan.

In dat geval opteer ik voor het beneden wachten met lekkere dingen

Frenk schreef: Tja, ik zou het voor mezelf zien als iets om van te leren En misschien is de conclusie inderdaad dat je het niet aan hebt kunnen zien komen of dat je alles goed hebt gedaan en toch...

Mjah een leermoment is het altijd maar dan nog weet je het alleen van deze specifieke hond, in deze omstandigheden en op dit exacte moment.

Maar even eerlijk... In hoeveel van dit soort gevallen denk je dat dat zo is?

Wat zo is? Ik hou altijd met alles rekening maar soms wordt je even overvallen door iets of waren je gedachten er niet bij. Heel menselijk denk ik en wat je daarvan leert is dat je beter had moeten opletten of bepaalde aanwijzingen beter op waarde had moeten schatten. In ons specifieke geval had ik vrij weinig kunnen doen, dat is iets tussen Merit en Quasar.

Jaap* schreef:Nee, bijvoorbeeld het feit dat jij de trap niet op mocht maakt dat
Het is ook niet zozeer hoe dominant je bent, maar in hoe grote mate je bereid bent om (in onze ogen) doelloze regels te gaan hanteren.
Ikzelf zou geen actief dominante hond kunnen hebben omdat ik zo'n hond niet de structuur kan bieden die hij nodig heeft. Niet vanwege dat ik daar geen tijd voor heb ofzo, maar gewoon omdat ik niet zo van de regels ben.
En dus past een hond die dat nodig heeft niet bij mij, hoe dominant ik ook maar van nature zou zijn

Ik denk ook dat je juist daarom zoveel verschillende type honden heb. En zolang je je bewust bent wat wel of niet bij je past dat er geen probleem hoeft te zijn. Neem je een hond die een maatje teveel is dan kan je problemen verwachten, tenminste dat denk ik

Lars schreef:

Frenk schreef:Tja, ik zou het voor mezelf zien als iets om van te leren En misschien is de conclusie inderdaad dat je het niet aan hebt kunnen zien komen of dat je alles goed hebt gedaan en toch...

Mjah een leermoment is het altijd maar dan nog weet je het alleen van deze specifieke hond, in deze omstandigheden en op dit exacte moment.

Heb je het nu alleen over je eigen voorbeeld of in het algemeen? Over het eerste kan en zal ik niet oordelen. Wat het laatste betreft ben ik het niet met je eens. Dan kan het namelijk heel goed wel zo zijn dat iemand signalen gemist heeft en dat pas achteraf beseft.

Maar even eerlijk... In hoeveel van dit soort gevallen denk je dat dat zo is?

Wat zo is?

Dat het gedrag van de hond totaal uit het niets komt? Ik denk dat, als het al zo is, het maar in een heel klein percentage van de gevallen zo is.

Ik hou altijd met alles rekening maar soms wordt je even overvallen door iets of waren je gedachten er niet bij. Heel menselijk denk ik en wat je daarvan leert is dat je beter had moeten opletten of bepaalde aanwijzingen beter op waarde had moeten schatten.

Door dit te zeggen maak je toch mijn eerste punt?

Inge O schreef:

Frenk schreef:

Inge O schreef:ik zou 'met plezier' het moment hebben afgewacht waarop meneer of mevrouw naar beneden kwam afdruipen - ondertussen zou hij/zij beneden de leukste en lekkerste dingen de revue hebben zien passeren

Ik hoop dat je geen aanstoot neemt Inge , maar zo deed mijn moeder dat met ons ook :N:

En werken dat het deed

nee hoor, neem ik helemaal geen aanstoot aan, daarvoor werkt dit veel te goed .

heb ik ooit wel eens gedaan met streepje, de cattle dog. er liepen kipjes buiten (achter een hek natuurlijk) en streepje was lichtelijk geobsedeerd door de kipjes, ze week geen stap meer van het hek.

oh, streep, jij wil kipjes kijken .....? streepje met haar lijn vastgemaakt aan het hek bij de kipjes en dan met de hele roedel naar de andere kant van het erf gegaan om daar 'leuke dingen' te gaan doen.

streep kon op slag geen kip meer zien .

Geweldig vooral als het ook werkt

chrico schreef:Neem je een hond die een maatje teveel is dan kan je problemen verwachten, tenminste dat denk ik

Ja dat denk ik ook.
Ik zou bijvoorbeeld helemaal niks kunnen met een Dog van 75 kilo die mij de trap niet op wil laten. Dat gaat nooit meer wat worden tussen ons (door mij ).

Inge O schreef:oh, streep, jij wil kipjes kijken .....? streepje met haar lijn vastgemaakt aan het hek bij de kipjes...

Dat voorbeeld ken ik van een hond die elke stap achter z'n baas aanliep, óók binnenshuis.
Die werd meteen na thuiskomst met een riempje aan z'n baas vastgemaakt, dat duurde niet zo lang, want hij wilde ineens toch eigenlijk wel héél graag gewoon op z'n eigen plekje liggen

Dát is dus dominantie tonen

Inge O schreef:oh, streep, jij wil kipjes kijken .....? streepje met haar lijn vastgemaakt aan het hek bij de kipjes en dan met de hele roedel naar de andere kant van het erf gegaan om daar 'leuke dingen' te gaan doen.

streep kon op slag geen kip meer zien .

Wat een goed verhaal

Jaap* schreef:Dát is dus dominantie tonen

Dat werk jammer genoeg niet bij iedere hond

Moos schreef:

chrico schreef:Neem je een hond die een maatje teveel is dan kan je problemen verwachten, tenminste dat denk ik

Ja dat denk ik ook.
Ik zou bijvoorbeeld helemaal niks kunnen met een Dog van 75 kilo die mij de trap niet op wil laten. Dat gaat nooit meer wat worden tussen ons (door mij ).

Hier nog eentje

Ik ben ook niet van de honden die beduidend veel groter en sterker zijn dan ik.... Behalve dan die Ier die hier komt als ik de loterij win

chrico schreef:

Jaap* schreef:Dát is dus dominantie tonen

Dat werk jammer genoeg niet bij iedere hond

Dat hangt er van af, in dit voorbeeld wel. Hoewel je het bij een andere hond misschien twee weken vol moet houden. En het is specifiek op één gedragsaspect.
Een dominantie probleem los je ook op die manier op, maar dan op veel meer fronten tegelijk. Dominantie draait om bepalen.
Als je een hond hebt die graag zaken wil bepalen moet je dat dus omdraaien, dan moet je zelf álles gaan bepalen, vooral met betrekking tot voedsel.
Met geweld of dwang los je geen probleem op, je bestrijd daarmee hoogstens alleen gedrag.

Frenk schreef:

Moos schreef:

chrico schreef:Neem je een hond die een maatje teveel is dan kan je problemen verwachten, tenminste dat denk ik

Ja dat denk ik ook.
Ik zou bijvoorbeeld helemaal niks kunnen met een Dog van 75 kilo die mij de trap niet op wil laten. Dat gaat nooit meer wat worden tussen ons (door mij ).

Hier nog eentje

Ik ben ook niet van de honden die beduidend veel groter en sterker zijn dan ik.... Behalve dan die Ier die hier komt als ik de loterij win

Nee ik ook niet. Ik zou me bij voorbaat denk ik al te afwachtend/onzeker op gaan stellen bij een hond van zodanig formaat en kracht dat ik daar totaal niks tegenin te brengen heb.
Het stomme is dan weer dat ik juist helemaal niet van het fysiek aanpakken ben, dat ook helemaal niet echt kan, maar op de een of andere manier er wel te onzeker van wordt als ik vantevoren al weet dat ik gewoon geen schijn van kans maak.
Beetje sukkelig, ik weet het

Alhoewel ik dit wellicht wel moet nuanceren, want er komt toch ook wel iets van uitstraling bij kijken. Een zachte Berner bijvoorbeeld zal ik zelfverzekerd zat tegenover zijn. Een Dog die mij de trap niet meer op wil laten daar zal ik altijd te onzeker tegenover blijven.
(alhoewel die Dog natuurlijk ook wel weer veel zwaarder is dan die Berner )

Frenk schreef: Wat het laatste betreft ben ik het niet met je eens. Dan kan het namelijk heel goed wel zo zijn dat iemand signalen gemist heeft en dat pas achteraf beseft.

Dat kan maar een hond kan ook reageren uit angst voor iets, drukte, aanwezigheid van kinderen of andere huisdieren, een andere hond in huis etc. etc.
Natuurlijk kun je ook aanwijzingen gemist hebben maar een paniekreactie zie je niet altijd aankomen en dat hoeft echt niet altijd angstbijten te zijn. Het is maar een voorbeeldje he? Zeker met zwervertjes of zwaar verwaarloosde dieren weet je het gewoon niet.

Dat het gedrag van de hond totaal uit het niets komt? Ik denk dat, als het al zo is, het maar in een heel klein percentage van de gevallen zo is.

Eens al ben je niet ten alle tijde zelf verantwoordelijk daarvoor. Het komt nooit uit het niets maar dat betekend niet automatisch dat je het aan had kunnen zien komen.

Door dit te zeggen maak je toch mijn eerste punt?

Neuh het is mogelijkheid, voor hetzelfde geld haal je een dier in huis met een hersentumor. Misschien vergezocht maar wij hebben een hond gehad die hier last van kreeg (die hadden we dus al) en dat was op momenten niet de vriendelijkste en dat uitte zich soms ook in de weg versperren, lip optrekken, grommen etc. Dat is een mogelijkheid maar we hebben ook een herplaatser gehad die binnen een dag! (terwijl wij er goed aan dachten te doen om hem met rust te laten) vond dat hij de nieuwe eigenaar van de bijkeuken was.

Moos schreef:

Frenk schreef:

Moos schreef:

chrico schreef:Neem je een hond die een maatje teveel is dan kan je problemen verwachten, tenminste dat denk ik

Ja dat denk ik ook.
Ik zou bijvoorbeeld helemaal niks kunnen met een Dog van 75 kilo die mij de trap niet op wil laten. Dat gaat nooit meer wat worden tussen ons (door mij ).

Hier nog eentje

Ik ben ook niet van de honden die beduidend veel groter en sterker zijn dan ik.... Behalve dan die Ier die hier komt als ik de loterij win

Nee ik ook niet. Ik zou me bij voorbaat denk ik al te afwachtend/onzeker op gaan stellen bij een hond van zodanig formaat en kracht dat ik daar totaal niks tegenin te brengen heb.
Het stomme is dan weer dat ik juist helemaal niet van het fysiek aanpakken ben, dat ook helemaal niet echt kan, maar op de een of andere manier er wel te onzeker van wordt als ik vantevoren al weet dat ik gewoon geen schijn van kans maak.
Beetje sukkelig, ik weet het

Alhoewel ik dit wellicht wel moet nuanceren, want er komt toch ook wel iets van uitstraling bij kijken. Een zachte Berner bijvoorbeeld zal ik zelfverzekerd zat tegenover zijn. Een Dog die mij de trap niet meer op wil laten daar zal ik altijd te onzeker tegenover blijven.

Ik heb hetzelfde. Was eerst alleen weg van groooooote honden met een zacht karakter.
Nu vind ik een pittig karakter geen probleem meer, maar wel een ras wat ik fysiek makkelijk de baas kan. Tot 30 kilo ofzo.

Met een zacht karakter maakt het me niks uit of het nu 10 kilo of 80 kilo is, maar aangezien mijn voorkeur uitgaat naar pittige rassen zal er hierna best een etterbaal komen, maar wel een kleinere etterbaal.

Jaap* schreef:

chrico schreef:

Jaap* schreef:Dát is dus dominantie tonen

Dat werk jammer genoeg niet bij iedere hond

Dat hangt er van af, in dit voorbeeld wel. Hoewel je het bij een andere hond misschien twee weken vol moet houden. En het is specifiek op één gedragsaspect.
Een dominantie probleem los je ook op die manier op, maar dan op veel meer fronten tegelijk. Dominantie draait om bepalen.
Als je een hond hebt die graag zaken wil bepalen moet je dat dus omdraaien, dan moet je zelf álles gaan bepalen, vooral met betrekking tot voedsel.
Met geweld of dwang los je geen probleem op, je bestrijd daarmee hoogstens alleen gedrag.

Ik ben het voor een groot deel wel met je eens alleen ben ik ervan overtuigd dat dit niet voor alle honden telt.
Misschien als je die hond die twee weken vastgebonden laat en totaal niets anders dan dat maar in een thuissituatie werkt dit niet.
Zelf ben ik met Nikan met verschillende dingen bezig, Waarom, omdat jouw vorige stukje me intrigeerde en ik merk dat ik veel dingen al vanzelf deed. Maar, en daar komt het als ik heb bij een konijnenhok zou zetten dan zou hij een hond zijn die bijv 2 weken daar vastgebonden moet staan en totaal geen aandacht op wat voor een manier aan moet geven. Misschien dat hij dan bereid zal zijn als ik hem losmaak om mij leuker te vinden dan het konijn. Denk ik hoor, geen idee of het ook zo is

Jinx schreef:
Ik heb hetzelfde. Was eerst alleen weg van groooooote honden met een zacht karakter.
Nu vind ik een pittig karakter geen probleem meer, maar wel een ras wat ik fysiek makkelijk de baas kan. Tot 30 kilo ofzo.

Met een zacht karakter maakt het me niks uit of het nu 10 kilo of 80 kilo is, maar aangezien mijn voorkeur uitgaat naar pittige rassen zal er hierna best een etterbaal komen, maar wel een kleinere etterbaal.

Ik vind Vera precies mooi voor mij. Nog een mooi maatje, en ook een zacht karakter, met toch wel wat pit ook nog.
Uiteraard is Saar ook precies mooi, maar met haar 5 kilo hebben we het dan niet over een grotere hond natuurlijk

Ik vind het overigens altijd wel mooi om te zien als mensen juist heel goed uit de voeten kunnen met een hond van formaat met een heel sterk karakter

Moos schreef:

Jinx schreef:
Ik heb hetzelfde. Was eerst alleen weg van groooooote honden met een zacht karakter.
Nu vind ik een pittig karakter geen probleem meer, maar wel een ras wat ik fysiek makkelijk de baas kan. Tot 30 kilo ofzo.

Met een zacht karakter maakt het me niks uit of het nu 10 kilo of 80 kilo is, maar aangezien mijn voorkeur uitgaat naar pittige rassen zal er hierna best een etterbaal komen, maar wel een kleinere etterbaal.

Ik vind Vera precies mooi voor mij. Nog een mooi maatje, en ook een zacht karakter, met toch wel wat pit ook nog.
Uiteraard is Saar ook precies mooi, maar met haar 5 kilo hebben we het dan niet over een grotere hond natuurlijk

De Tsuk is ook best pikant, maarja, da's ook 2,5 kilo
Hond waar we beiden compleet weg van zijn is de Bullterrier. Blaaskaken, maar niet zo zwaar dus fysiek onder controle te houden. En dan vind ik het dus prima

Jaap* schreef: Met geweld of dwang los je geen probleem op, je bestrijd daarmee hoogstens alleen gedrag.

Dat werkt tussen honden onderling anders ook prima, ik keur het daarmee niet goed maar je kan toch niet ontkennen dat dat zo is? Het werkt voor een hond soms heel verhelderend als hij op de rug wordt gegooid en daar wordt gehouden tot hij rustig is, dat is mijn ervaring althans.

Lars schreef:

Jaap* schreef: Met geweld of dwang los je geen probleem op, je bestrijd daarmee hoogstens alleen gedrag.

Dat werkt tussen honden onderling anders ook prima, ik keur het daarmee niet goed maar je kan toch niet ontkennen dat dat zo is? Het werkt voor een hond soms heel verhelderend als hij op de rug wordt gegooid en daar wordt gehouden tot hij rustig is, dat is mijn ervaring althans.

In gelegenheidsroedels kan er wel eens een knokpartijtje ontstaan, maar in een normale stabiele roedel valt er zelden een onvertogen woord. Tuurlijk wel eens een snauw, maar dat is dan meestal met een duidelijke aanleiding (a heeft een oogje op het eten van b)
"Flatten" kan best voor rust zorgen, maar het is niet zo dat een hond ineens een andere hond is omdat je hem op de rug hebt gegooid. Als iemand dat denkt kom je bedrogen uit.
Het is een relatie, en een relatie bestaat niet uit "zo nu en dan", een relatie heb je 24 uur per dag. En daar zit de winst ook in, niet in een moment

Nanna schreef:Maar op dat moment ga ik over de zeik.

Dat heb ik ook. (en overigens niet alleen bij bullebakkende honden, maar ook bij bullebakkende mensen :N:)

chrico schreef:Ik denk, en ik ga dat heel voorzichtig vertellen , dat wij mensen te graag als hond willen denken en denken te weten wat hij bedoeld.
Dat Kito tegen mij gromde kon achteraf best een gevaarlijke situatie worden. Had ik daarbij naagedacht had hij dat gemerkt in mijn benadering.
Nu plofte ik een knie op bed, pakte hem bij kop en kont en smeet hem weg (zelf niet nagedacht hoeveel armkracht ik heb ) dus kwam hij goed aan.
Het enige wat ik dacht was dat pik ik niet dus hoppa handelen.
Daarna sta ik er niet meer bij stil, het is klaar en wij gaan gewoon verder zoals we voorheen ook verder gingen. Had dit een tweede keer gebeurd dan had ik moeten gaan nadenken in de trant van niet/nooit meer boven enz enz.
Daarnaast (Inge O zei het ook al) als ik op dat moment Bob had in laten grijpen dan had ik er geheid weer een keer voor komen te staan. Het heeft weinig nut een ander dit op te laten lossen omdat dat weinig effect op den duur zal hebben.

Ik denk ook dat dit op zo'n moment het beste is wat er kan gebeuren. Ik zeg expres -kan gebeuren- omdat het een reactie vanuit jezelf is die je niet kunt plannen. Als je zelf woest wordt op zo'n moment, handel je vanuit dat gevoel. Geen aarzeling, geen angst, niets van dat. Op en top de baas dus. Wegwezen, en wel nu. Dan is het over ook.