Het HondenForum

Jeetje Caro, het is allemaal niet niks meid..
Hartstikke fijn dat er een plan van aanpak is, dat geeft toch ook wat rust veronderstel ik, maar het is dus afwachten wat nou uiteindelijk die pijn veroorzaakt.
Arme Kaya, ik hoop dat ze erachter komen waar de pijn vandaan komt, en dat ze iets aan kunnen doen.

Lijkt me voor haar ook heel vervelend, niks niet zo rot om je lieveling te zien lijden.
Sterkte en een virtuele knuffel voor jou en Kaya.
Ik hoop dat de vervolg behandeling zoden aan de dijk gaat zetten.

Hoi Caro
Je verhaal van Kaya doet me zoveel aan dat van Donna denken.
Ook de ED en geopereerd met flinke artrose.Volgens de artsen geen HD maar erg pijnlijk in het achterlijf en rug,misschien van een verkeerde houding ivm pijn in de voorpoten en knie(kunstkruisband met atrose)
Ook een wrak dus eigenlijk...ik houd haar altijd in de gaten en zij krijgt al 4 jaar pijnstilling en alle supplementen.
Ik heb wel goudacupunctuur laten doen en ik moet zeggen dat ik vond dat het gewerkt heeft!Ik kan niet zeggen dat het daarna goed ging maar wel beter.Ze was vrolijker en kwam weer wat langer mee.
Donna heeft het in beide ellebogen en in haar knie gehad en toen vertelden ze me dat de slaagkans bij HD patienten het hoogst lag.
Het is een erg kleine ingreep en de narcose steldt echt niks voor,ik zou het overwegen als ik jouw was.
Donna heeft het afgelopen half jaar 2 injecties anabole gehad waar ze het ook erg goed op doet.Als ze een periode wat meer last heeft en wat minder loopt verzwakt ze snel en zakt ze door de achterkant,na een injectie zie ik dat ze snel weer op krachten is.Ze begint de laatste tijd wel wat sneller uit te vallen naar andere honden,of dit van de anaboles kan komen?Ze deed dit anders eigenlijk nooit.
Donna krijgt nu al 1,5 jaar Previcox(daarvoor Metacam)Ik heb vaker gewisselt daarvoor maar ik vond dat Donna elke keer als ze weer met de Previcox begon ze aan de ene kant wat overmoedig werd(bv naar grote reuen waar ze anders bang voor was)en aan de andere kant paranoia(schaduwen op straat bv).
Nu ze het langere periode krijgt zie ik geen gedragsveranderingen meer.
Ik zag dat je al een plan van aanpak had maar wou het toch nog even met je delen...Sterkte met Kaya!

Gelukkig is er iig een plan en wordt ze goed nagekeken. Ik hoop op een goede uitslag

Zahra krijgt nu ook Previcox en ik merk eigenlijk niets. Ook geen verbetering betreft het lopen.

donna schreef:Hoi Caro
Je verhaal van Kaya doet me zoveel aan dat van Donna denken.
Ook de ED en geopereerd met flinke artrose.Volgens de artsen geen HD maar erg pijnlijk in het achterlijf en rug,misschien van een verkeerde houding ivm pijn in de voorpoten en knie(kunstkruisband met atrose)
Ook een wrak dus eigenlijk...ik houd haar altijd in de gaten en zij krijgt al 4 jaar pijnstilling en alle supplementen.
Ik heb wel goudacupunctuur laten doen en ik moet zeggen dat ik vond dat het gewerkt heeft!Ik kan niet zeggen dat het daarna goed ging maar wel beter.Ze was vrolijker en kwam weer wat langer mee.
Donna heeft het in beide ellebogen en in haar knie gehad en toen vertelden ze me dat de slaagkans bij HD patienten het hoogst lag.
Het is een erg kleine ingreep en de narcose steldt echt niks voor,ik zou het overwegen als ik jouw was.
Donna heeft het afgelopen half jaar 2 injecties anabole gehad waar ze het ook erg goed op doet.Als ze een periode wat meer last heeft en wat minder loopt verzwakt ze snel en zakt ze door de achterkant,na een injectie zie ik dat ze snel weer op krachten is.Ze begint de laatste tijd wel wat sneller uit te vallen naar andere honden,of dit van de anaboles kan komen?Ze deed dit anders eigenlijk nooit.
Donna krijgt nu al 1,5 jaar Previcox(daarvoor Metacam)Ik heb vaker gewisselt daarvoor maar ik vond dat Donna elke keer als ze weer met de Previcox begon ze aan de ene kant wat overmoedig werd(bv naar grote reuen waar ze anders bang voor was)en aan de andere kant paranoia(schaduwen op straat bv).
Nu ze het langere periode krijgt zie ik geen gedragsveranderingen meer.
Ik zag dat je al een plan van aanpak had maar wou het toch nog even met je delen...Sterkte met Kaya!

Bedankt voor je verhaal
Over goudacupunctuur had ik ook gelezen dat het bij HD het beste werkt. Maar we gaan eerst uitsluiten of er nog andere dingen aan de hand zijn, mocht dat niet zo zijn dan is goudacupunctuur één van de opties.

Dat paranoia herken ik wel een beetje, tenminste ze wordt ook helemaal getikt van vliegen. Dan is er wel een vlieg, maar als die één keer op haar gezeten heeft, kan ze urenlang happen als de vlieg niet eens op haar zit. Dat soort vreemde dingen in ieder geval.

Kaya krijgt nu previcox vanaf vorig jaar september/oktober. Eerst een halve dosis zonder problemen, maar nu ze meer nodig heeft lijkt ze dus hevig te reageren op hogere dosis.

Jij ook veel sterkte met Donna!

MoniqueDM schreef:

Aimee schreef:
Ik denk dat ze het in grote verpakkingen binnenkrijgen, en verkopen in kleinere doosjes, actieve stof staat er niet op, maar ik ga er van uit dat dat hetzelfde is als bij paracetamol, maar dan in een veel lichtere dosis. Maar dat kan ik natuurlijk altijd navragen.

Ik heb ook al zitten zoeken op Fidin Extranet, maar deze site kent het middel ook niet.

Ik moet binnekort toch weer voor nieuw flesje meloxydil, dan vraag ik het gelijk. Sorry voor het offtopic gaan Caroline.

In ieder geval fijn dat er een plan is

Fijn dat er een plan van aanpak is nu, enorm balen dat het nodig is natuurlijk..

Zou je niet aanvullend het pijncompositum van de Groene Os kunnen proberen? Onder het mom; baat het niet....

T'is dan bijna te hopen dat het een te opereren hernia is.

Maar dan nog... het is pittig allemaal. Voor Kaya en voor jullie...

Veel sterkte met alles!

Vind dat haar achterpoten een rare vorm hebben, ze krom, dat heeft schelsey niet, die staan mooi recht terwijl ze toch ook erge HD heeft, of is dat rasgebonden, schelsey is een mechelaar

Hier eigenlijk ook die problemen.Sinds vorig jaar september is Billy echt oud geworden.Hij is nu inmiddels 11 jaar maar was die tijd nog in topform.Na onderzoeken(foto's,scanner) bleek dat hij zware HD heeft.Ook heeft hij een hernia,die op dit moment behandelt wordt.Na een bezoek aan de orthopeed die foto's nam van zijn rug,kreeg ik voor een maand previcox.Dit hielp aan geen kanten,waardoor uiteindelijk een scanner genomen werd,om die hernia te achterhalen.We zijn nu 4 maanden verder en de laatste inspuiting is uitgewerkt,dus terug dezelfde problemen.Vorige week terug rimadyl gegeven maar niets dat helpt.
Dus mijn denken is als previcox niet aanslaat dat er een ergere pijn aan de hand is bv:nekhernia
Natuurlijk een heupprothese en operatie aan de hernia overweeg ik niet meer doordat de hond 11 jaar is en denk niet dat hij het zal overleven.Wel ben ik sinds een paar maanden gestart met hydrotherapie,wat steeds meer begint aan te slaan.Zeker omdat hij ook de kant van de zware HD geen spieren had.
Maar jouw hond is tenslotte nog jong dus overweeg echt goed alles.Als ik op die leeftijd de beslissing had moeten nemen,zou ik een prothese misschien toch overwogen hebben.
Ik wens je veel succes en beterschap met de hond!

Vanmorgen zijn we bij de orthopeed geweest voor Kaya.

Het is een beetje een vaag verhaal, maar ik zal mijn best doen. Het komt erop neer dat de orthopeed eigenlijk niets zal doen.
Haar HD is beroerd, foto's van 2 jaar geleden waren al beroerd, maar omdat haar bespiering nog zo goed is en ze goed loopt (ja ze liep daar als een speer natuurlijk) doet ze hier niets aan.
Haar nek geeft wel een beetje een blokkade aan, ze wil haar nek niet graag naar rechts buigen, wel naar links.
Maar ook niet dusdanig ernstig dat ze hier het mes in zal zetten of verder onderzoek naar doet, aangezien ze hier toch niets aan zal doen verder.

Ze heeft maagbeschermers gekregen vanwege de Previcox. Het kan zijn dat ze hier toch last van heeft (hele donkere ontlasting, maar dat is ook logisch omdat ze Carnibest krijgt) en omdat ze op het hysterische af gras eet.

Daarnaast adviseerde ze om nogmaals te laten kraken bij Erik Laarakker.

Haar black-outs is onduidelijk. Ze schat in dat het niet met pijn te maken heeft omdat zowel haar HD als nek haar hier niet erg genoeg voor lijken.
Een hersentumor denkt ze ook van niet omdat dit dan in een jaar tijd (sinds haar verandering begon) een duidelijk stijgende lijn in had moeten zitten qua frequentie en ernst en dat is niet zo.
Zij denkt aan een vorm van epilepsie waarbij ze tijdelijk black-outs krijgt en verder geen toevallen. Deze vorm schijnt te bestaan, maar is niet met zekerheid vast te stellen omdat geen enkele scan dit aan kan geven en omdat er ook geen medicijnen tegen zijn.

Dus nou ja...... we geven maagbeschermers en kijken of ze hier iets van opknapt. Previcox door blijven geven en nadat we de maagbeschermer hebben afgewacht, een afspraak maken bij Laarakker.

Hmm tja
Is het idee dat de maagbeschermers ook kunnen helpen i.v.m de black outs? Of is dat eigenlijk gewoon geconstateerd als zijnde hele milde epilepsie? Voor zover ik weet is daar bij mensen wel gewoon medicatie voor overigens, maar wellicht bij honden dan dus niet.

Het lijkt me toch een vrij positief bezoekje? Beter dan dat ze had gezegd dat ze crepeert van de pijn en dat ze daarom bijt. Lijkt mij Dat bijten kan natuurlijk ook nog gebaseerd zijn op karakter, en niks medisch hebben.

Ik hoop dat de previcox zijn werk doet met de maagbeschermers

Moos schreef:Hmm tja
Is het idee dat de maagbeschermers ook kunnen helpen i.v.m de black outs? Of is dat eigenlijk gewoon geconstateerd als zijnde hele milde epilepsie? Voor zover ik weet is daar bij mensen wel gewoon medicatie voor overigens, maar wellicht bij honden dan dus niet.

Nee, heeft niks te maken met de black-outs.
Het is gegeven omdat ze zoveel gras eet en omdat haar ontlasting bijna zwart is (maar dat is ook weer normaal met Carnibest). Voor alle zekerheid dus.

Er is wel een middel tegen epilepsie uiteraard, maar dan heb je het over echte toevallen enzo. Dit is dus een andere vorm waar ze het over had.

Aimee schreef:Het lijkt me toch een vrij positief bezoekje? Beter dan dat ze had gezegd dat ze crepeert van de pijn en dat ze daarom bijt. Lijkt mij Dat bijten kan natuurlijk ook nog gebaseerd zijn op karakter, en niks medisch hebben.

Ik hoop dat de previcox zijn werk doet met de maagbeschermers

Even meteen dit misverstand uit de wereld halen Het ligt dus niet aan haar karakter, vandaar dat we aan het zoeken zijn.
We hebben Kaya vanaf pup en ze is altijd een zeer stabiele hond geweest waar alles mee gedaan kon worden.
Ze heeft 'black-outs', weet soms zelf niet wat ze gedaan heeft of realiseert het zich direct ná het gebeuren. Als het aan haar karakter zou liggen, dan was het ten eerste in eerdere 5,5 jaar tijd al opgevallen en ten tweede zou ze dan heel anders doen en reageren dan dat ze nu doet.
Ze beseft dus zelf niet een seconde wat ze doet, iig niet tijdens het gebeuren. Soms weet ze het zelf direct daarna wel, maar soms ook totaal niet.
Ze is dus van de wereld een heel kort moment, wat uiteraard met zo'n grote sterke hond wel gevaarlijke situaties kan opleveren.
Het gebeurt maar af en toe, wekenlang is ze stabiel en dan ineens gebeurt dat weer.

We gingen dus om erge pijn uit te sluiten als oorzaak. Die is nu volgens de orthopeed uitgesloten. Niet dat ze geen pijn zou hebben, maar niet dusdanig dat het dit kan veroorzaken of dat ze geopereerd zou moeten worden aan heupen en/of nek.

Caro. schreef:
Nee, heeft niks te maken met de black-outs.
Het is gegeven omdat ze zoveel gras eet en omdat haar ontlasting bijna zwart is (maar dat is ook weer normaal met Carnibest). Voor alle zekerheid dus.

Ah oke

Er is wel een middel tegen epilepsie uiteraard, maar dan heb je het over echte toevallen enzo. Dit is dus een andere vorm waar ze het over had.

Ja snap ik Maar omdat bij mensen er wel ook iets is tegen die 'wegval toevalletjes' hoopte ik even dat dat bij honden er dan ook zou zijn.

In ieder geval fijn dat het geen hersentumor is, maar dan blijft het oppassen als kan het natuurlijk goed dat het helemaal niet meer voorkomt.

Het blijft moeilijk.

Hmm... tja, het klinkt wel een beetje 'niksig'. Aan de andere kant is het wel fijn dat Kaya waarschijnlijk niet zo veel pijn heeft dat ze om die reden af en toe vreemd gedrag laat zien.
Geen van de dierenarsten/specialisten legt de link tussen het opvoeren van de pijnstillers en dat vreemde gedrag, toch?

Moos schreef:

Caro. schreef: Er is wel een middel tegen epilepsie uiteraard, maar dan heb je het over echte toevallen enzo. Dit is dus een andere vorm waar ze het over had.

Ja snap ik Maar omdat bij mensen er wel ook iets is tegen die 'wegval toevalletjes' hoopte ik even dat dat bij honden er dan ook zou zijn.

Ik denk dat je een hond geen medicatie moet geven tegen heel korte "wegvalletjes" als dat epilepsie zou zijn.
Alleen ben ik er van overtuigd dat Kaya geen epilepsie heeft.
Misschien lijken die wegval momenten op epileptiforme absences, Kaya is te oud, denk ik, om van primaire epilepsie te spreken.
Als het dus op zoiets lijkt is het secundaire epilepsie.
En die wordt dus veroorzaakt door iets anders.
Zoals een hersenbeschadiging, een hersentumor en/of een of andere verminderde functie van een van de organen (lever, nieren, schildklier enz.)

Eerlijk gezegd vind ik het allemaal nogal vaag, zoals jij zelf ook schrijft Caro

Jezus Caro, wat rot dat ze zo lijd onder allerlei lichamelijke ongemakken.
Geen wonder dat ze soms *sjaggie* is, arm ding.
Ik hoop dat je iets wijzer word van Erik Lannaker , sterkte en beterschap voor Kaya.
Ik hoop dat er vlug betere tijden voor jullie aanbreken, hier word aan jullie gedacht. .

ranetje schreef:

Moos schreef:

Caro. schreef: Er is wel een middel tegen epilepsie uiteraard, maar dan heb je het over echte toevallen enzo. Dit is dus een andere vorm waar ze het over had.

Ja snap ik Maar omdat bij mensen er wel ook iets is tegen die 'wegval toevalletjes' hoopte ik even dat dat bij honden er dan ook zou zijn.

Ik denk dat je een hond geen medicatie moet geven tegen heel korte "wegvalletjes" als dat epilepsie zou zijn.
Alleen ben ik er van overtuigd dat Kaya geen epilepsie heeft.
Misschien lijken die wegval momenten op epileptiforme absences, Kaya is te oud, denk ik, om van primaire epilepsie te spreken.
Als het dus op zoiets lijkt is het secundaire epilepsie.
En die wordt dus veroorzaakt door iets anders.
Zoals een hersenbeschadiging, een hersentumor en/of een of andere verminderde functie van een van de organen (lever, nieren, schildklier enz.)

Eerlijk gezegd vind ik het allemaal nogal vaag, zoals jij zelf ook schrijft Caro

Hmm... en een verminderde functie van een van de organen (met name de nieren en lever) zou - wellicht - veroorzaakt kunnen worden door (veelvuldig) NSAID-gebruik.
Is er wel eens naar de functie van nieren en lever gekeken, Caro?

Ik ben er niet in ingelezen, maar het klinkt voor mij ook vaag. Er is wat, maar we weten niet precies wat, daar komt het op neer. Ik heb absoluut geen advies voor je, maar wil je wel heel veel sterkte wensen. Ik lees het onderwerp eigenlijk nu pas en wist niet dat het allemaal zo flink achteruitgegaan was met Kaya

Anne

Het is ook vaag..... de klachten zijn vaag, de oorzaak is vaag.

Geen van de artsen die ik heb gesproken, en dat zijn er dus best wat ondertussen, legt de link tussen verhoogde pijnstilling en dit gedrag.
Ik zelf sluit het absoluut niet uit.
Ze krijgt nu dus ook geen volle dosis meer, maar 3/4 (precies overal tussenin) en we kijken hoe dit gaat.

Een hersentumor is nog steeds niet uitgesloten. Mijn dierenarts zegt dat het mogelijk is, de arts van vanmorgen zegt dat over het verloop van één jaar wel verslechtering gezien had moeten worden, zélfs bij een langzaam groeiende tumor.
Hierover zijn dus ook de meningen verdeeld.
De holistisch zegt dat het vanuit haar nek komt en dat ze daardoor knetterende koppijn heeft. Gedragstherapeut zegt dat het zeker geen gedragsprobleem is en daarvan ben ik zelf ook overtuigd.

Bloedonderzoek is prima, nierfunctie, leverfunctie, calcium (is vaak verhoogd bij tumoren), allemaal goed in orde.

We weten het dus stomweg niet de artsen weten het eigenlijk ook niet. Tenminste, dat is wat ik uit alles op maak.
De ene arts zegt scan, de ander zegt dat het absoluut onnodig is.


Op het moment gaat het alweer een week uitstekend met haar. Vrolijk, lief, speels. Maar zo gaat het dus steeds.

We wachten het maar weer af. Kijken of de maagbeschermers toch iets doen (geen idee wat verder, maar ja) en laten haar kraken bij Laarakker. Daar heeft ze het vorige keer 5 maanden prima op gedaan. Ook dat kan toeval geweest zijn..... ik weet het niet.
Het gebeurt te weinig om er een echt patroon in te zien (behalve dat ze alle keren op hoge dosis pijnstiling zat) en ook te weinig en te kort om een arts het te laten zien. Vanmorgen was Kaya uitermate lief en liet alles braaf toe en liep als een speer

Inge O schreef:tegelijkertijd goed en slecht nieuws dus . goed omdat haar fysieke problemen misschien toch nog meevallen, slecht omdat je uiteindelijk geen stap verder bent over wat er dan wel mis is .

Dat is in het kort exact de samenvatting

Eigenlijk ben je gewoon nog geen steek verder.
Wel gelukkig dat het dan toch niets ernstigs is op het eerste gezicht.
Maar je kan nu eigenlijk ook nog niet iets doen om haar te helpen.
Balen hoor...