Het HondenForum

Ik heb Max (kruising Friese Stabij) omdat ze zo'n schattig koppie heeft We hadden besloten dat we een hond wilden en zouden in een asiel in de buurt gaan kijken. Nou, ik zag Max zitten en was meteen verloren. Echt zo'n asielhondje uit films, ontzettend schattig, ietwat zielig kijken, die voorzichtig likjes geeft door het hek heen. We hebben haar maar meteen meegenomen.

mechelaar, de linkse (zowel onderste als bovenste) in mijn onderschrift.

ik hou van de grotere honden, die vooral baasgericht, met een drang om te werken.
Rottweiler mocht niet, en toen is het mechelaar geworden.

geen ander ras meer voor mij !

Beagle, waarom? Zie onderschrift.

Wij hebben een mechelaar.
Waarom? Wij zochten een hond waarmee iets gedaan moest worden.
Wietse was altijd al gefacineerd voor Pakwerk.
En ja we zijn na lang zoeken bij de mechel uitgekomen en er super blij mee want hij is ook nog eens een goede waakhond.

Bij Jacintha viel mijn vader op haar zachte karakter, plus dat ze graag een grote hond weer wilde. Puur toeval dat ze tegen Jacintha aanliepen toen hij samen met een vriend Jacintha's nestbroer ging halen bij een Poolse fokker

Douschka, chihuahua, heb ik van mn oude buurvrouw gekregen.
Had een oeps-nestje met de chihuahuareu van haar zoon, wilde er geen geld voor maar wel goede baasjes.
Ik pastte vaak op haar chihuahua, en mocht het puppenmeisje hebben

Douschka is veel ste vroeg overleden, en toen begon bij mij de twijfel...
Wil ik wel weer een chihuahua?
Het chihuahua-karakter (over het algemeen erg eenkennig) past toch niet echt bij mij, en ik vind het doodzonde dat er bij de chihuahua overal mee gefokt kan worden (zonder medische testen en bijv. ZGjes)
Had al een grote zwak voor de Papillon door het uiterlijk, en toen ik de rasstandaard ging bekijken bleek het karakter ook nog perfect bij me te passen
Heb contact opgenomen met verschillende fokkers in Nederland, maar toen ik Alisha zag bij een duitse fokker (haar uiterlijk op die leeftijd, haar ouders én haar lijnen), en ze nog te koop bleek te zijn was de keuze snel gemaakt
Heb er nog geen seconde spijt van gehad, en vind het heerlijk om op straat te lopen met een hond die niet gromt of blaft

Onze 11 jaar oude Jacintha


Mijn helaas veel ste vroeg overleden Douschka


En de 4 maanden oude papillon Alisha

Wij hebben 2 saarlooswolfhonden. Omdat ze zo dicht bij de natuur staan nog, omdat ze een heerlijk karakter hebben en terughoudend naar vreemden zijn. En omdat ik ze schitterend vind om te zien. En we hebben Mika, een flatcoated retriever omdat ik een zachtaardige maar beetje eigewijze hond wilde. Ook een hond waar je wat beter mee kunt sporten dan met de saarloos en de qua karakter bij de saarloos past

Voorheen Staffordshire bullterriers gehad...
Prachtige honden om te zien...met een geweldig karakter al was onze laatste Stafford Bulles iets moeilijker in de omgang (hij staat in m'n onderschrift)

We hebben ook een Akita gehad (avatar) die zag ik in een hondenboekje staan toen ik een jaar of 14 was..en was meteen helemaal weg van het uiterlijk
Na veel lezen en ouders overtuigen en weer lezen en ouders overtuigen en shows bezoeken kreeg ik eindelijk mijn Akita

En eigenlijk blijft de Akita voor mij het mooiste ras...
Vandaar dat er ook weer een Akita komt...als alles loopt zoals gepland zal het rond april 2009 zijn

En last but not least Punky ze word in april 5 jaar

Ik zocht een leuk hondje dat echt een allemans vriendje zou zijn
een vrolijke stuiterbal..nou die heb ik gekregen haha
En qau uiterlijk wat mij aansprak kwamen we op de Franse Bulldog uit
Werkelijk een heerlijke hond is het...die me iedere dag wel weer om iets in een deuk laat liggen

Nadat mijn vorige hond (kruising mechelse /am. staff) wou ik sowieso een kleiner hondje.
Toen ik mijn vorige hond tegen kwam was ik eigenlijk ook op zoek naar een kleinere type hond maar dat was een beetje mislukt toen ik helemaal hoteldebotel was toen ik hem tegen kwam.
Ik heb overwogen een staff te zoeken aangezien ik dit mega leuke honden vind en ook nog eens het formaat wat ik ideaal vind, maar ik was eigenlijk van plan een volwassen hond te kiezen i.p.v een pup en de volwassen staffs die ik tegenkwam hadden of geen stamboom en ik niet op de rad zat te wachten, of de gedragsproblemen waren te groot.
En toen kwam huidige hondje op mijn pad en werd op slag verliefd...een stuk kleiner dan ik voor ogen had hahaha en ook nog eens een pup, maar alles wees er op; dit is hem.
Uiterlijk gezien is het eigenlijk geen type hond wat ik in gedachten had, ik hou van robuuste honden en dan kom ik met zo'n spillepoot thuis
Qua karakter is het een hondje die echt bij me past.
Kortom; ik laat me eigenlijk verrassen door mijn gevoel en kies een hond op gevoel, uiteindelijk ben ik nu twee keer thuis gekomen met een hond die ik niet had verwacht mee thuis te komen en toch heel goed bij me past.

Ik heb eerst een labrador gehad, nu een Franse Bulldog. Ik wilde er, toen ik nog samen met mijn ex was, een hond bij. Dat mocht maar het moest een kleine hond zijn. We hadden allebei een lijstje (top 5) en de FB was de enige die we samen hadden (hij op 1, ik op 4 ). Uiteindelijk zijn we daarvoor gegaan en heb er geen minuut spijt van gehad, het is mijn beste maatje, zeer trouw en gehoorzaam maar ook met een eigen willetje... Hij houdt van lange wandelingen, zwemmen en hardlopen.

Aangezien dat niet heel normaal is voor het ras, zou ik er bij een volgende hond nooit voor kiezen maar ik zou hem nu voor geen goud willen missen .

2 teckels
en waarom
wij hebben ze 25 jaar thuis gehad en toen ik op me eigen ging wonen moest er natuurlijk ook een hond komen
en dat is de teckel geworden

erg leuk karakter
aanhankelijk
en beschermend (waaks)

Ben opgegroeid tussen mechelaars en bouviers.

Maar ben echt verknocht aan de mechelaar.
Het tot op de laatste adem "eigenwijs"zijn, zijn wil om voor je te werken, zijn uiterlijk, zijn trouwe blik, gewoon de mechelaar

Dingo schreef:Ben opgegroeid tussen mechelaars en bouviers.

Maar ben echt verknocht aan de mechelaar.
Het tot op de laatste adem "eigenwijs"zijn, zijn wil om voor je te werken, zijn uiterlijk, zijn trouwe blik, gewoon de mechelaar

Helemaal mee eens
Het is echt een hond waarbij je je niet moet verslappen want dat hebben ze meteen door en gaan weer vanalles uitproberen. Het houd je lekker scherp ook!

Ik had bij mn ouders altijd een hond..van zodra we een eigen huis en tuin hadden is dan ook spike gekomen..we waren nog aan het bouwen en de tuin zag er nog niet uit, maar ik kon niet wachten..het werd een rottweiler..ik vond ze super, overal kregen we commentaar..'zo een agressieve hond' en 'waar begin je aan' enz enz.. ze waren toen ook overal in het nieuws ivm bijtincidenten en zo..maar we waren ervan overtuigd dat zoiets puur aan de opvoeding lag, dus we namen er toch eentje..en ze is een superhond



Toen spike acht werd vonden we haar zo achteruit gaan, het leek' alsof ze het niet lang meer zou trekken, dus haalden we er ons een pup bij..altijd makkelijker om een pup op te voeden samen met een hond die al opgevoed is..dus toen kwam witte.



Nu zijn we intussen al bijna 3 jaar verder en spike is er nog steeds ze herleefde helemaal met haar maatje er bij, werd terug speels..



Ik had al heel wat boeken gelezen over de dogo, en kennissen van ons hebben er ook zo ene, een schat van een hond..vandaar dat we toen voor de dogo gekozen hadden..

Een half jaartje terug is puck dan er bij gekomen door omstandigheden..het was bij ons of naar het asiel..dus hebben we het manneke een kans gegeven..we wisten niet eens hoe de andere 2 er op zouden reageren..maar het is intussen de schaduw van witte geworden hij doet het dus prima hier.

Weet niet of ik al gepost had.

Ik heb een Chihuahua, waarom? Omdat ik graag een kleine hond wilde. GRote honden vind ik eng, en ik ben zelf ook maar heel klein dus zo'n grote hond zou míj uitlaten, i.p.v andersom. Dus het werd sowieso al een ras onder de 35cm. Ik vond heel wat rassen leuk, qua uiterlijk. Maar het karakter paste niet bij mij. Toen bleven nog een aantal rassen over. De Chihuahua, de Affenpinscher, de Dwergkees en de Papillon. Nou sprak het eenkennige van de Chihuahua mij erg aan, maar ze zijn ook gewoon vriendlijk. Ze zijn sociaal en ook erg eigenwijs. Ze zijn pittig, dus een grote hond in klein formaat. De affenpinscher was te veel werk (trimmen enzo) en de dwergkees blafte te veel. De papillon vond ik qua karakter net wat minder dan de Chihuahua. Het enige minpuntje aan de Chi was, dat de korthaartjes kats lelijk waren. Tenminste, die ik had gezien op de plaatjes in mijn boeken. De langharen waren wel prachtig. Dus toen besloot ik voor de langharige Chihuahua te gaan. En toen na lang zoeken vond ik ook mooie kortharige Chihuahua's. Ik ben op zoek gegaan naar een goede fokker en de Chi's waren in het echt echt onwijs lief, en ze gaven allemaal kusjes. Heerlijk! Toen ik dan eindelijk mijn eigen Chi in huis had was het nog veel leuker. Hij is superlief voor iedereen, altijd in voor een spelletje. Hij is nooit chagrijnig. Hij vind mij wel het leukste mens ter wereld (tja, eenkennigheid he) maar zoals ik al zei vind hij anderen ook geweldig. Hij blaft niet, alleen als hij wil spelen. Hij bijt wel stiekem in je lip tijdens het kusjes geven. Iedereen zegt maar dat Chihuahua's zo eenkennig zijn en niet vriendelijk voor anderen, terwijl Keeff echt een eersteklas schat is. En ook alle andere hondjes van zijn fokker. Het is wel een uitdaging om hem alleen te moeten laten. Hij gaat meestal piepen, maar na zon 5 tot 10 minuten is het over. Ik vind het wel altijd zielig, maar wat moet dat moet. Hij is trouwens wel erg verwend hoor, hij hoeft maar te niezen of er staan minstens 3 mensen om hem heen die 'ahhh' roepen.

Dit is dan mjn kanjer

Wij hebben een Amerikaanse stafford.
Toen mijn Raymon en ik samen gingen wonen en het huis gekocht hadden wilden we graag een hond. Mijn hond (golden retriever) bleef bij mijn ouders omdat die hem graag wilden houden.

We hebben de herplaatsingsorganisatie gebeld met de vraag of zij nog een leuke hond hadden voor ons. Jammer genoeg was de hond waarop wij reageerden al herplaatst maar Magic stond nog wel in de herplaatsing aangemeld. Al met al een prachtige hond die nooit meer weggaat.

Bij de herplaatsing werd ook gevraagd waarom we voor de amstaff gingen. Toch het karakter van het ras en de aangeboren voorliefde voor de wat "stoerdere" hond.
Ik heb altijd nog de liefde om er nog een hond bij te hebben wil dan ook graag nog een dog hebben alleen welke ben ik nog niet helemaal over uit

Wij zijn van de jachthonden, omdat we het roepen het leukst vinden

ben helemaal verslaafd aan de poedel en sinds 4 jaar nu ook aan de powder puffs

Hier Abby, een cairn terriër teef van 7, omdat ik graag een grote hond wou waarmee ik lange wandelingen kon maken... Kwam bij toeval een cairn tegen op dierenasiels.com, en iedereen in de omgeving was enthousiast (inclusief moeder, die ook nog haar inbreng had), en dus werd het een cairn. Aangezien iedereen me vertelde dat je met een cairn ook lekker kunt wandelen enz... Abby loopt alleen als het moet. Dus de lange wandelingen komen tergend langzaam op gang... Maar als we eenmaal lopen, dan wordt ze erg enthousiast, vooral nu we Yolah erbij hebben.

Yolah, een bordeaux dog teef van 1,5, omdat Wim en ik allebei vallen op het karakter en (grotendeels) ook het uiterlijk van de meeste molossers. Bovendien werd Yolah omschreven als een lompe, enthousiaste, lieve allemansvriend. Wat wil je nog meer?
Het was even wennen, een lading kwijl over de bank, maar nu ze hier ongeveer een week rondloopt, is ze eigenlijk al niet meer weg te denken

Foto waar ze beiden op staan:

nou robbie was ons eerste hondje totaal niet gepland, ze had met nood een nieuw huisje nodig, dus hebben we haar opgevangen en ze is nooit meer weggegaan, mijn keus zou nooit op een yorkshire terrier gevallen zijn, maar ik ik ben zo verliefd geworden op het karaktervan het ras dat er drie jaar later king bij kwam ook een york mijn plan was altijd al om een eigen hond te nemen zo gauw ik op mijzelf woonde en dat zou dan een golden worden, maar door de yorkie gekte was dat plan dus verschoven, t bloed kruipt dan meestal toch waar het niet gaan kan en er kwam dus ook nog een golden bij onze vinnie ,

na jarenlang vragen om een hond werd er mij een beloofd als ik zou slagen voor mijn examen.
Met dit vooruitzicht extra m'n best gedaan , en bij het afleggen van de eed, ging er maar één gedachte door mijn hoofd, "ik heb een hond!"
Dit werd m'n 1e Beagle Dyane,'n ras wat je begin jaren 70 amper zag, maar ik "werkte"bij een dierenpension annex Beagle fokker, en toen zij enkele honden uit Engeland geimporteerd hadden, kreeg ik de minst mooie van hun.
Een zeer angstig hondje, waarmee ik heel wat opvoedingsfouten gemaakt heb
Toch sprak het "brakkenkarakter"mij erg aan en wilde ik er een Brak bij maar dan een grotere.
Na heel veel info en honden bekijken vielen er best wel veel af, totdat ik totaal verliefd werd op een ( letterlijk) plaatje van een Hamilton Stövare!
De hond op de foto straalde zoveel uit, ik wist gewoon, dit is de hond die ik erbij wil.
Alle (moeilijk) verkrijgbare info opgezocht, kennels aangeschreven, kennelclub benaderd, keurmeesters gevraagd, toen alle zweedse provinciale stövare clubs aangeschreven, gebeld etc.( geen internet toen )
en eindelijk na 7 jaren intensief naar een Hamilton pup zoeken, mocht ik "Nils"op gaan halen in Östersund, ver weg in Zweden

2 lange dagen in de trein met de 8 weken oude Nils

Toen Dyane op bijna 17 jarige leeftijd was ingeslapen, wilde ik er toch weer een Beagle bij.
Dat werd Jänta

Nils 6 jaar, Jänta 1 jaar.
Jänta is ruim 16 jaar geworden

Helaas is Nils maar 10,5 jaar geworden en in '94 overleden
enkele jaren zonder Hamilton, maar aangezien ik nu goede kontakten met fokkers had,kwam er (nadat echtgenoot akkoord ging) in '97 een Hamilton pup uit Engeland "Svear"( maar wel uit geimporteerde Zweedse ouders)

Svear 5 jaar

en in 2006 kwam daar een klein Hamilton Stövare meisje bij "Andra"ook uit Engeland maar van een Zweedse vader

Andra 8 weken onderweg in Frankrijk

Svear ( 10 jaar) en Andra ( 1 jaar)

en hopelijk mag ik nog heel lang blijven roepen voor ze komen, wachten tot ze eindelijk weer terug zijn en genieten van mijn kanjers

Wat een leuk verhaal Nel
Ik vroeg mij wel eens af hoe je aan de Hamilton verslingert was geraakt.

Jaap* schreef:Wat een leuk verhaal Nel
Ik vroeg mij wel eens af hoe je aan de Hamilton verslingert was geraakt.

wij zelf zijn ook nogal verslingert aan Zweden ( elkaar ontmoet tijdens een Zweedse kanovakantie) veel zweedse spullen in huis, Falu röd geverfd blokhutje in de tuin kompleet met elandengewei,elk jaar naar Zweden op vakantie, dus daar passen dan alleen nog maar Zweedse honden bij

Beau is een Alaskan Malamute x Grote Keeshond
Waarom? Ik woon nog bij mijn ouders (Ik ben 14) en mijn moeder wou een niet al te grote hond maar ook niet zo'n mini.
Hoe onze hond zou worden was een verassing, maar het resultaat mag er wezen! Ze is nu 1,5 en meet 47CM.
<< Zie foto.

Wij zijn begonnen met honden uit het asiel. Niet echt handig om mee te beginnen... Was het na jaren wel zat om de rotzooi van een ander op mijn bord te hebben. (daarmee bedoel ik de mensen die zo'n hond eerst verpest hebben en dan in een asiel droppen) Toen besloten we rashonden te nemen. Schotse Collies vond ik te groot dus zijn het Shelties geworden Ik hou van langharige honden en Shelties (bij voorkeur de zwartwitte) zijn makkelijk in de opvoeding/training. Lekker maatje ook, hoewel de kleinste 32 cm en 4,5 kilo is.....en onze grootste Sheltie 44 cm en 14 kilo. We hebben nu 7 Shelties Zijn twee Papillons bijgekomen omdat ik weleens een ander ras wilde. Ik zag ze op de training en was verkocht
Hieronder links de Papillon Amanda en rechts mijn kleinste Sheltie Zoë

Hier was het voor mij gelijk 100% zeker dat er een herder zou komen, maar welke was de vraag.

Manlief heeft nog een poosje getwijfeld aangezien hij is opgegroeid met de duitse staade draadhaar.

Even hebben we getwijfeld over een herplaatser, die hadden we vroeger bij mijn ouders vaak, maar eigemlijk wilde ik gewoon een pupje vanaf dag een mee maken en dan liefst met een stamboom zodat we er alles mee zouden kunnen wat we maar wilden, trainen, showen, ik wilde dat allemaal graag.

En toen zag ik de witte herder in een puppygids staan en ik was verkocht, dus info gezocht op het internet, contact gezocht met enkele fokkers en uiteindelijk klikte het met een fokker die snel pups zou krijgen en daar hebben we Mike opgehaald bijna drie jaar geleden.

Nu wil ik niet meer anders, de witte is alles wat ik zocht in een herder, maar een stuk vriendelijker van karakter, een heerlijke hond en ik wil niet meer anders.

wij hebben een kruising chihuahua-shihtzu alleen begin eraan te twijfelen.
ik wou graag een klein schoothondje die ik wel voor een tijdje op mn arm kon meenemen en die 's avonds met me kon knuffelen, helaas is het een reuzen chihuahua shihtzu geworden , (hij is nog groter als mijn ma haar kruising malthezer/poedel) maargoed ben even blij!
volgend zomer willen we er een stoere hond bij (rottweiler etc)

Een kruising york, omdat onze kruising mechelaar heel verdietig was toen zijn vriendin billy joe overleed en onze caravan eigenlijk niet groot genoeg was voor 2 grote honden. een malthezer/shitzu omdat we na het overlijden van de mechelaar dachten dat 2 kleine hondjes makkelijker waren, maar niet heus. Een kruising herder omdat we toch een grote hond in huis misten.

duitse staande draadhaar omdat ;

- ze fysiek zeer veel aankunnen
- ze er erg stoer uitzien met hun bouw en garnituur (wenkbrauwen en baardje)
- ze een stevig, beheerst en gelijkmatig karakter hebben
- ze zeer beschermend op kunnen treden zodra dat nodig zou moeten zijn en daar fysiek ook de capaciteiten voor hebben
- je kan er van alles mee doen, van jacht tot agility, apporteer cursus, mee gaan fietsen, lange wandelingen etc etc.
- ze zeer aanhankelijk zijn en binnenshuis heerlijk rustig en echte knuffelkonten zijn
- het een relatief weinig gezien ras is
- het gewoon een prachtige hond is waar ik niet op uitgekeken raak


kruising york/malthezer omdat;
- mijn vrouw eigenlijk geen grotere hond wou hebben
- hij niet verhaard
- het een lief ventje is
- ik hem soms achter het behang kan plakken omdat ie zo stront en stront eigenwijs is, wat dan ook weer zijn charme is.

De eerste hond samen met mijn vriend was een bandog.
Toen deze overleed wilde we graag weer zo'n hond..
Donja astxpit kwam op ons pad en hebben wij gekocht.
Daarna kwamen dr nog 4 herplaatsers bij (ast)

Ik wilde altijd al graag een chi hebben, en kreeg deze ook voor me verjaardag , haha toen we bij de fokker kwamen was er ook nog een reutje uit een ander nest over, en mijn vriend was om...

We hebben dus 1 astxpit 4 ast's en 2 chihuahua's

De Friese Stabij

Ben als kind met heel veel verschillende rassen opgegroeid
Toen ik samen ging wonen wou ik graag een herplaatser
Dat werd mijn eerste Stabij Beau
Vond haar gewoon leuk lekker speels enz enz
Een paar jaar later kwam via die zelfde stchting Bennie erbij een 12 jarige kruising Stabij
Dat was een gevalletje ophalen of hij word ingeslapen
Woonde toen al niet meer samen en Beau heeft me door een moeilijke periode heen gesleept

Beau moest ik helaas veelste vroeg afscheid van nemen, ze was nog maar 8 jaar
Bennie liep toen ook echt al op zijn laatste poten
We hebben toen besloten om via dezefde stchting opzoek te gaan naar een Friese Stabij pup
Zodoende is Tjipke in mijn leven gekomen
Tjipke is nu 2 jaar

In Juni heb ik Bennie in moeten laten slapen op bijna 18 jarige leeftijd
Omdat ik het voor Tjipke toch wel fijner vond en vind een speelkameraad, kwam ik weer bij de stichting terecht voor een herplaatser
Dat is dus Sammie geworden een nu 4 jarige kruising Toller x Stabij
Eerst een zielig, onzeker, mager hoopje hond en nu een super vrolijk uitbundige vrolijkerd vol levenslust