Het HondenForum

Goed dat het je het zo aanpakt.

Ik vind hem nogmaals echt prachtig!

Oeroeboeroe schreef:Wat mij opvalt is dat 9 van de 10 keer de bazen van de grote honden worden afgeschilderd als onverantwoordelijk etc. Terwijl de kleine gevelzeikerdjes meestal als een dolle beginnen te keffen tegen een grote hond ,

Misschien zijn die keffertjes wel eens aangevallen door zo'n grote hond,
heb je daar wel eens bij stil gestaan, dat het angst-blaffers zijn?

dus inderdaad was je voorganger onverantwoordelijk bezig.

billy schreef: Hij ziet er mooi uit zeg

Ik zou hem alleen veel vaker alleen overal mee naar toe nemen, je schrijft af en toe, maar nu kun je hem nog heel veel indrukken laten opdoen.
Ik zou hem zeker een paar keer per dag alleen meenemen en confronteren met allerlei dingen.
Succes

Groetjes Els

Af en toe gaat in ieder geval iedere dag worden. Voor mij is het ook heel erg wennen dat ik nu een hond heb voor wie ik extra moet zorgen, die extra veel aandacht en begeleiding nodig heeft. Met mijn voormalige roedel liep ik fluitend het bos in, hoefde nooit te roepen, waar ik was, waren zij. Alleen Bobbie moet ik in de gaten houden met fietsers en joggers en als ik daar even geen zin in heb, gaat hij aan de flexilijn.
Een paar keer per dag gaat mij te ver, omdat ik met de hele groep al minimaal twee uur tot drie uur per dag buiten ben en ik ook nog andere dingen te doen heb. Ik vraag me af of het ook echt heel veel uit zou maken of ik hem een paar keer per dag alleen mee zou nemen of iedere dag één keer. Ik ben wel benieuwd naar de meningen van andere hierover! Met hondentraining zeggen ze: beter elke dag 10 minuten trainen en dat het goed blijft hangen, dan dat je te veel doet en uiteindelijk helemaal geen resultaat boekt.

Duivelinnetje schreef: Onderweg is hij rustig en gedraagt zich keurig, notabene beter dan mijn eigen honden als ze bijvoorbeeld een hond zien onderweg en dan een keel opzetten!

heb je ze dat nooit afgeleerd?
Bij mij is het heerlijk stil in de auto

Ten eerste trekt hij als een dolle stier aan de riem, ik heb af en toe het gevoel alsof er een bulldozer aan de andere kant van de lijn zit.

meer aan fitness gaan doen, nu , voor stevige armen.
Waar wil hij dan naartoe?

Ten tweede heeft hij me de afgelopen week al beschermd (zonder te vechten!) ten opzichte van een andere grote hond, dus ik moet wel in de gaten houden dat zijn drang om mij (of mijn roedel) te beschermen niet te groot wordt.

hier zou ik zeker mee oppassen, want hij is al zo sterk, dus !!

Ten derde weet ik niet of ik hem ooit los zal kunnen laten lopen,

loslaten lopen, is toch beter om met andere honden te laten socialisren,
( heel belangrijk !), aan de riem worden ze alleen maar nòg meer bezitterig van.

Pak-de-bal schreef:

Oeroeboeroe schreef:Wat mij opvalt is dat 9 van de 10 keer de bazen van de grote honden worden afgeschilderd als onverantwoordelijk etc. Terwijl de kleine gevelzeikerdjes meestal als een dolle beginnen te keffen tegen een grote hond ,

Misschien zijn die keffertjes wel eens aangevallen door zo'n grote hond,
heb je daar wel eens bij stil gestaan, dat het angst-blaffers zijn?

dus inderdaad was je voorganger onverantwoordelijk bezig.

Het kan een reden zijn dat een kleintje is aangevallen door een grote, maar het hoeft niet per definitie zo te zijn. De momenten dat kleine hondjes worden opgetild door hun baasjes of dat mensen gauw de andere kant op lopen met hun kleine hondje omdat er een grote hond aan komt zijn ook ontelbaar. Op deze manier worden die kleintjes niet goed gesocialiseerd met grote honden en gaan ze ook blaffen als ze dan toch een keer in aanraking komen met een grote hond.

johan1969 schreef:Ik zeg niet dat grote rassen gevaarlijker, aggresiever of onbetrouwbaarder zijn dan kleine rassen, maar als ze het zijn, worden ze sneller ingeslapen.

Een 'valse' Chihuahua kan je altijd nog verpatsen op Markplaats, een onbetrouwbare Rottweiler niet.

even logisch nadenken, en je komt er wel achter waarom dat zo is.

Pak-de-bal schreef: heb je ze dat nooit afgeleerd?
Bij mij is het heerlijk stil in de auto

Bij mij in de auto wordt het wel steeds stiller, maar volledig afleren is me nog niet gelukt.

Pak-de-bal schreef: meer aan fitness gaan doen, nu , voor stevige armen.
Waar wil hij dan naartoe?

Als ik een hond van ruim 45 kilo kan houden en vroeger een hond van 37,5 kilo zeven trappen op kon tillen, is er volgens mij niets mis met mijn armspieren.
Hij wil of naar de volgende boom om zijn geur af te zetten of naar een andere hond toe.

Pak-de-bal schreef:hier zou ik zeker mee oppassen, want hij is al zo sterk, dus !!

Zie eerdere opmerkingen.

Pak-de-bal schreef:loslaten lopen, is toch beter om met andere honden te laten socialisren, ( heel belangrijk !), aan de riem worden ze alleen maar nòg meer bezitterig van.

Bezitterig is hij alleen bij honden die hij lekker vindt ruiken en die niet van zich af bijten. Ik geloof niet dat dat minder zal worden als hij los is, sterker nog, dan kan ik hem op dat moment moeilijker corrigeren. Verder wil ik hem om meerdere redenen (zie eerdere opmerkingen) natuurlijk graag los laten lopen.

Leuk, Mozes ziet er goed uit. En hij lijkt een wat andere uitdrukking te hebben dan op de foto's die je eerder plaatste. Vrolijker!

Duivelinnetje schreef:

billy schreef: Hij ziet er mooi uit zeg

Ik zou hem alleen veel vaker alleen overal mee naar toe nemen, je schrijft af en toe, maar nu kun je hem nog heel veel indrukken laten opdoen.
Ik zou hem zeker een paar keer per dag alleen meenemen en confronteren met allerlei dingen.
Succes

Groetjes Els

Af en toe gaat in ieder geval iedere dag worden. Voor mij is het ook heel erg wennen dat ik nu een hond heb voor wie ik extra moet zorgen, die extra veel aandacht en begeleiding nodig heeft. Met

mijn voormalige roedel liep ik fluitend het bos in, hoefde nooit te roepen, waar ik was, waren zij. Alleen Bobbie moet ik in de gaten houden met fietsers en joggers en als ik daar even geen zin in heb, gaat hij aan de flexilijn.
Een paar keer per dag gaat mij te ver, omdat ik met de hele groep al minimaal twee uur tot drie uur per dag buiten ben en ik ook nog andere dingen te doen heb. Ik vraag me af of het ook echt heel veel uit zou maken of ik hem een paar keer per dag alleen mee zou nemen of iedere dag één keer. Ik ben wel benieuwd naar de meningen van andere hierover! Met hondentraining zeggen ze: beter elke dag 10 minuten trainen en dat het goed blijft hangen, dan dat je te veel doet en uiteindelijk helemaal geen resultaat boekt.

Ik bedoel geen trainen hoor gewoon het menemen naar van alles en nog wat, omdat hij weinig gewend is , is dat alleen maar goed.

Groetjes Els

Heel veel succes met mozes...Het zal best allemaal goed komen.

Wij waren de eerste in nederland die gingen fokken met kangals.
Hebben er een paar uit trukije gehaald en daar geen problemen mee gehad.Alle puppies die we hebben gefokt ook nooit problemen gehad ook niet op latere leeftijd.
Het is de manier hoe je met een hond omgaat of het nu een pup is of een wat oudere hond die weinig gesocialiseerd is.

Mijn duitse dog zat niet ver van een angstbijter te worden toen ik haar kreeg als herplaatser.Za stond aan der top van socialiseren had de gedragstherapeut gezegd.Ze zat 2 weken bij ons en zat bij de visite op schoot ( tot ergenis van mij haha ).Zoals ik al zei... ik denk dat het echt ligt hoe er met de hond wordt omgegaan.

Nogmaals veel plezier met mozes en het andere stel

Duivelinnetje schreef:[Jij komt regelmatig in Groenendaal en zoekt vaak de rustige tijdstippen op... kun jij mij vertellen wanneer het een beetje rustig is (behalve 6 uur 's morgens)? !

tsja, voor 8.00 uur en na 20.30 uur is het het rustigst, en verder is rustig een relatief begrip. Zondag is met stip de drukste dag, en doordeweeks is het 's morgens het drukst, is mijn ervaring.

Wat is hij mooi aan het worden
En naast de rodiworst als lokmiddel is het allerlekkerst natuurlijk wat het vrouwtje eet... dus stukje kaas, worst, hamburger.. werkt hier prima

Jacqueline

nan* schreef:Heel veel succes met mozes...Het zal best allemaal goed komen.

Wij waren de eerste in nederland die gingen fokken met kangals.
Hebben er een paar uit trukije gehaald en daar geen problemen mee gehad.Alle puppies die we hebben gefokt ook nooit problemen gehad ook niet op latere leeftijd.
Het is de manier hoe je met een hond omgaat of het nu een pup is of een wat oudere hond die weinig gesocialiseerd is.

Mijn duitse dog zat niet ver van een angstbijter te worden toen ik haar kreeg als herplaatser.Za stond aan der top van socialiseren had de gedragstherapeut gezegd.Ze zat 2 weken bij ons en zat bij de visite op schoot ( tot ergenis van mij haha ).Zoals ik al zei... ik denk dat het echt ligt hoe er met de hond wordt omgegaan.

Nogmaals veel plezier met mozes en het andere stel

ik vind dat echt wel wat te gemakkelijk gesteld hoor. Dat zolang je maar weet hoe je met een hond om moet gaan alles op zn pootjes terecht komt en elke hond tot een lief schoothondje omgetoverd kan worden.
Wij hebben hier een aantal probleemhonden lopen. Sommigen zijn idd opgeknapt. Onze sam die hier agressief binnenkwam is nu een allemansvriend, kan met iedereen (mens,dier) overweg.
Maar we hebben er ook lopen die geowon niet beter worden dan ze nu zijn daarvoor is er teveel in hun leven gebeurd of het karakter is te explosief.

estelle schreef:

nan* schreef:Heel veel succes met mozes...Het zal best allemaal goed komen.

Wij waren de eerste in nederland die gingen fokken met kangals.
Hebben er een paar uit trukije gehaald en daar geen problemen mee gehad.Alle puppies die we hebben gefokt ook nooit problemen gehad ook niet op latere leeftijd.
Het is de manier hoe je met een hond omgaat of het nu een pup is of een wat oudere hond die weinig gesocialiseerd is.

Mijn duitse dog zat niet ver van een angstbijter te worden toen ik haar kreeg als herplaatser.Za stond aan der top van socialiseren had de gedragstherapeut gezegd.Ze zat 2 weken bij ons en zat bij de visite op schoot ( tot ergenis van mij haha ).Zoals ik al zei... ik denk dat het echt ligt hoe er met de hond wordt omgegaan.

Nogmaals veel plezier met mozes en het andere stel

ik vind dat echt wel wat te gemakkelijk gesteld hoor. Dat zolang je maar weet hoe je met een hond om moet gaan alles op zn pootjes terecht komt en elke hond tot een lief schoothondje omgetoverd kan worden.
Wij hebben hier een aantal probleemhonden lopen. Sommigen zijn idd opgeknapt. Onze sam die hier agressief binnenkwam is nu een allemansvriend, kan met iedereen (mens,dier) overweg.
Maar we hebben er ook lopen die geowon niet beter worden dan ze nu zijn daarvoor is er teveel in hun leven gebeurd of het karakter is te explosief.

Wat Mozes betreft: hij is geen angstige Kangal! Hij is ook geen onzekere hond en ook niet dominant (tenzij een hond erg lekker ruikt en niet van zich af bijt).
Ik heb juist expliciet gevraagd om op het karakter te letten (niet te dominant, maar ook geen angsthaas) toen ik wist dat ik een Kangal in opvang zou krijgen, vanwege mijn roedel, vanwege de omgeving en vanwege mezelf. De enige ervaring die ik zelf opgedaan heb met een Kangal was een kruising die ik voor een stichting heb opgevangen. Dat beest was een enorme sukkel en heel zacht van karakter, maar 50% Kangal en dus niet representatief voor het ras.

Weer een weekje verder en weer een heleboel vooruitgang...

Mozes en ik zijn nu drie keer naar cursus geweest. Dat gaat heel goed en hij leert heel snel, zolang ik er flink veel energie in steek (wat ik natuurlijk graag voor hem over heb).

Hij is al niet meer zo'n enorme dolle stier aan de lijn (ben ook serieus aan het werk met het commando "volg"), er komt steeds meer rust in. De dolle stier komt alleen te voorschijn als een teefje of gecastreerde reu echt heel lekker voor hem ruikt.

Mozes begint goed te wennen aan de dagelijkse beslommeringen en is nu ook veel meer in huis. Hij prefereert de gezelligheid in huis, het erbij zijn, boven in de tuin zijn. In het begin lag hij uren in de tuin, nu houdt hij dat geen uur meer vol
Verder ontpopt hij zich naar mij toe tot een ware slijmjurk. Het is dat hij te groot is maar volgens mij zou hij het liefste nog op schoot zitten ook!
Andere mensen, zowel vreemden als bekenden, benadert hij allemaal even vriendelijk, maar geslijm is er niet bij. Hij is door een ander ook niet te paaien met voer. Tussen alle honden gaat het ook nog steeds prima.

Vanavond liep ik het laatste rondje in het donker langs de rand van het bos, met alleen Mozes aangelijnd. Er zat een zwerver op een bankje, die mijn honden eerder zagen dan ik (normaliter zie ik nooit zo'n gek als ik in het donker in het bos). Mijn kleine Bobbie ging vreselijk tekeer, maar Mozes vond het allemaal prima. Ik vind het een prettig idee dat hij niet meteen ook van leer trekt.

En dan nog een belangrijk punt... los lopen, spiermassa opbouwen.
Afgelopen zondag ben ik eerst twee uur met alle honden en Mozes aangelijnd naar een klein bos bij mij om de hoek geweest. Daarna ben ik met Mozes naar het Groenedaalse bos in Heemstede gegaan. Dat is een redelijk groot bos en is volledig omheind. Hij is 1 uur en 1 kwartier los geweest. Blij dat ie was!!! Ik ben toch op een normaal tijdstip gegaan, maar wel eerst losgelaten op een rustig stuk, zijpaden.
Hij heeft flink gerend, bokkesprongen gemaakt, echt met vier poten tegelijk de lucht in. Hij rende behoorlijk ver van me vandaan, maar keek toch steeds om zo van: is ze er nog? Ik heb hem regelmatig geroepen en iedere keer als hij kwam gaf ik hem een stukje Rodi worst en gaf hem vervolgens het commando "vrij". Heel bewust heb ik hem af en toe geroepen en vervolgens weer vrij gelaten, zodat hij niet denkt dat hij meteen wordt aangelijnd zodra ik roep.
Hij deed tegen alle honden vriendelijk en vond alles interessant.
Geen één keer is hij onvriendelijk geweest tegen een andere hond. Sommige honden (en eigenaren ) zijn wel bang van Mozes omdat hij zo groot is. Daarna ben ik weer 1,5 uur met alle honden naar het kleinere bos geweest, dus mijn beweging had ik wel gehad!

Maandag ben ik drie kwartier met Mozes naar het Groenedaalse bos geweest. Hij wilde niet langer, was echt kapot moe. Ik was de Rodi worst vergeten (had gelukkig wel Frolic bij me), maar het ging evengoed prima.

Dinsdag ben ik weer 1 uur en 1 kwartier met hem naar het Groenedaalse bos geweest. Nu had ik wel weer Rodi worst bij me. Dit keer heb ik uitgeprobeerd of hij terug zou komen als hij uit het zicht verdwijnt en ik niet achter hem aan loop... en dat doet hij perfect! Hij vraagt nog net niet of ik eindelijk eens een keer op wil schieten
Al met al doet Mozes het echt hartstikke goed en gaat hij steeds meer aan mij hechten, dat blijkt wel.
Het opbouwen van zijn spieren kan nu echt beginnen!

Op de foto krult zijn staart niet omhoog. Is dat altijd zo? Of krult hij zijn staart af en toe?

Wat is hij mooi!!!!

kangalfan schreef:Op de foto krult zijn staart niet omhoog. Is dat altijd zo? Of krult hij zijn staart af en toe?

Is dat belangrijk ?

kangalfan schreef:Op de foto krult zijn staart niet omhoog. Is dat altijd zo? Of krult hij zijn staart af en toe?

Mozes zijn staart is bijna altijd in een krul. De enkele keer dat dit niet het geval is, is hij meestal moe. De foto was ook aan het einde van de wandeling genomen. Op die foto staan ook zijn oren niet meer vrolijk en alert naar voren, wat in het begin van de wandeling wel het geval was. En toch vind ik die foto zonder krul geweldig; Mozes heeft een veel mooiere omvang gekregen en de achtergrond is mooi met een strak blauwe hemel.

Mijn complimenten echt vind het fantastich hoe je het doet met hem heel veel plezier met mozes. Vind het een hele mooie hond

johan1969 schreef:

kangalfan schreef:Op de foto krult zijn staart niet omhoog. Is dat altijd zo? Of krult hij zijn staart af en toe?

Is dat belangrijk ?

Het hoort wel bij de rasbeschrijving. Hier is overigens een foto van Mozes waarbij je duidelijk kan zien dat de staart gekruld is. Hij heeft ook een ssort van een leeuwenkraag. Dat zie je ook regelmatig bij kangals.

Hij ziet eruit als een lieve hond.

Mozes begint meer en meer gewend te raken aan het reilen en zeilen van my little pony (sorry, kon het niet laten ) huishouden.
Meerdere malen per week ga ik naar een natuurgebied waar hij ook echt even uit zijn bol kan gaan en los kan lopen.
Het doet hem goed, zowel voor zijn innerlijk als voor zijn uiterlijk. Tot op heden is hij nog niet agressief tegen andere honden geweest. Wel heb ik een paar keer gezien dat hij met andere intacte reuen aan het testen was tot hoever hij kon gaan.
Soms neem ik de hele roedel mee, soms Mozes met één andere hond en soms Mozes alleen. Hij reageert hetzelfde, of er nu een ander bij is of niet.
Hij loopt nog steeds behoorlijk ver van me weg, maar houdt me wel in de gaten en komt ook weer terug (overigens niet op commando, want hij is oost-indisch doof).
Vandaag is hij voor het eerst in zijn leven op het strand geweest en hij genoot. Zijn spieren beginnen te ontwikkelen en hij loopt ook veel stabieler met zijn achterpoten.
Het enige nadeel wat ik tot nu toe kan noemen is dat hij zijn neus achterna gaat en daardoor ver van mij vandaan loopt.
Mede hierom, maar ook vanwege een voorhuidontsteking, heb ik besloten om Mozes toch te laten castreren. Dat gaat gebeuren op 30 oktober a.s.

Hij is prachtig

Ik zou hem oa vanwege zijn grootte en matige spierontwikkeling niet laten castreren hoor. Die spieren kan hij nog heel hard nodig hebben mocht hij ooit last van zijn gewrichten krijgen. Het wordt allemaal niet sterker na een castratie.
Gaat hij speciaal teven achterna ? Gewoon zijn neus achterna gaan verhelp je ook niet met castratie.
Bijna iedere intacte reu heeft (wel eens) een voorhuidontsteking. Daar zou ik het ook niet voor doen.
Denk er aub goed over na want je kunt het niet meer terugdraaien.

sirene schreef:Ik zou hem oa vanwege zijn grootte en matige spierontwikkeling niet laten castreren hoor. Die spieren kan hij nog heel hard nodig hebben mocht hij ooit last van zijn gewrichten krijgen. Het wordt allemaal niet sterker na een castratie.
Gaat hij speciaal teven achterna ? Gewoon zijn neus achterna gaan verhelp je ook niet met castratie.
Bijna iedere intacte reu heeft (wel eens) een voorhuidontsteking. Daar zou ik het ook niet voor doen.
Denk er aub goed over na want je kunt het niet meer terugdraaien.

Dank je wel voor jouw tip Sonja, maar ik heb er heel goed over nagedacht. Het opbouwen van zijn spieren gaat nu heel goed. Het is niet dat hij zwakke spieren heeft, maar hij heeft nooit de beweging gehad die hij nodig heeft. Zelf heb ik veel over voorhuidontsteking bij reuen gelezen en geïnformeerd en wordt er gezegd dat het met medicatie wel verholpen kan worden, maar dat het altijd weer terug komt.
Als hij alleen loopse teven achterna zou gaan zou ik dat begrijpen en dat inderdaad geen reden vinden voor castratie, maar Mozes gaat achter lekker ruikende honden aan, ongeacht of dat een reu of teef is, en is dan ook heel opdringerig (duwt met zijn snuit het achterste van de andere hond in de lucht alsof het een veertje is).

Ik zou hem daarvoor ook niet laten castreren hoor (zei zij, die haar hond met 9 maanden had laten "helpen").

Serieus, ik heb mijn hond dus laten castreren toen hij 9 maanden was (ruim 13 jaar geleden). Hij ging dus echt, met een bord voor zijn kop, achter de teefjes aan, loops of niet. Hij was er al vroeg bij, hoor, met een maand of 3 was hij al boterg##l. Druppels tot 1,5 meter hoog tegen de kastjes aan en dat met een schofthoogte van 50 cm .
Het is een superfijne hond hoor, maar achteraf, met de kennis die ik nu heb, zou ik een hond daarom niet meer laten castreren. Hij is nooit echt volwassen geworden, niet lichamelijk en ook niet geestelijk.

Liesbeth schreef:Ik zou hem daarvoor ook niet laten castreren hoor (zei zij, die haar hond met 9 maanden had laten "helpen").

Serieus, ik heb mijn hond dus laten castreren toen hij 9 maanden was (ruim 13 jaar geleden). Hij ging dus echt, met een bord voor zijn kop, achter de teefjes aan, loops of niet. Hij was er al vroeg bij, hoor, met een maand of 3 was hij al boterg##l. Druppels tot 1,5 meter hoog tegen de kastjes aan en dat met een schofthoogte van 50 cm .
Het is een superfijne hond hoor, maar achteraf, met de kennis die ik nu heb, zou ik een hond daarom niet meer laten castreren. Hij is nooit echt volwassen geworden, niet lichamelijk en ook niet geestelijk.

Ook jij hartelijk dank voor jouw reactie Liesbeth.
Ik weet dat er heel veel voors en tegens zijn bij een castratie van een reu. De één zegt het niet te doen en de ander wel.
Op mijn Sheltie na, zijn al mijn honden (allen reuen) gecastreerd. Ik heb daar nooit nadelen van ondervonden, integendeel zelfs. Al mijn honden zijn flink bespierd, doordat ze heel veel beweging krijgen en de juiste hoeveelheid voeding. Ook mijn vroegere, grote hond Jessie was gecastreerd. Omdat er zoveel verschillende meningen zijn, heb ik mijn beslissing genomen op bais van mijn ervaringen. Geen één van mijn honden is onvolwassen gebleven, maar ik heb ze ook nooit laten castreren voordat ze minimaal 1 jaar oud waren. Mozes is ruim de 1,5 gepasseerd, wat mij betreft de ideale leeftijd ervoor.

Ik zou het ook niet doen het kan altijd nog toch, en een kangal is volgens mij ook pas laat 'af'dus nu met 1.5 jaar nog erg jong.

Groetjes Els

Mozes is op 30 oktober gecastreerd en dat is helaas niet zonder complicaties gegaan. Van te voren heb ik mijn dierenarts gewaarschuwd dat Kangals overgevoelig reageren op de narcose met vloeistof.
Zij zei dat tegenwoordig iedere fokker dat roept over zijn of haar ras, maar dat het in de praktijk wel mee viel en dat hij sowieso niet de volledige dosis zou krijgen. Mozes kreeg heftige bloedingen tijdens de operatie, waardoor ze een half uur langer is bezig geweest dan gemiddeld en inderdaad kreeg hij een overgevoelige reactie van de narcose vloeistof. Hij werd heel misselijk, bleef braken en ging lucht happen, waardoor de kans op een maagtorsie ontstaat. Ze hebben hem een injectie tegen de misselijkheid gegeven en via een slang lucht uit zijn maag gehaald. 's Avonds moest ik hem zelf nog een injectie tegen de misselijkheid geven. Bij mij thuis heeft hij niet meer overgegeven.
Vervolgens ontstond het probleem dat hij (logisch) aan de wond wilde likken. Ik trok hem een nachthemd aan en bond dat vast aan zijn halsband, maar hij bleef net zo lang schuren tot het uit was. Toen hebben we de befaamde kap uitgeprobeerd. Daarvan raakte hij volledig in paniek en begon weer lucht te happen. Uiteindelijk heb ik een fleecekleed gepakt, daar vijf gaten in geknipt voor zijn poten en staart en dat van onderaf aangetrokken en kruislings op zijn rug vast geknoopt. Dat heeft hem en mij één goede nachtrust opgeleverd. Overdag hoefde hij niets om of aan omdat ik hem continue in de gaten kon houden. De nacht ero bleef hij janken. Na vier nachten werd hij wat rustiger en wilde hij minder aan de wond zitten.

Afgelopen vrijdag mochten de hechtingen eruit.
Mozes had zelf al twee hechtingen vakkundig verwijderd, waardoor een onderhuidse hechting zichtbaar werd. Dat zat me niet lekker, maar de dierenarts zei dat ik me daarover geen zorgen hoef te maken en dat het open wondje met ongeveer een week dicht zal zijn. Verder zag alles er prima uit.
Ik ben blij dat het allemaal achter de rug is en dat het nu weer goed gaat met mijn reus. Hij is weer helemaal gelukkig.
De afgelopen dagen zijn we steeds zo'n twee uur naar de Groene Weelde geweest en hij heeft heerlijk rond geraced. Het leukst vindt hij het nog om door ondiep water te denderen en als hij dorst heeft, doet hij ondertussen die laadbak open
Ik doe nog wel iedere dag betadine op het open wondje, juist omdat hij door de viezigheid rent.
Al met al gaat het nu gewoon hartstikke goed met Mozes, de roedel en met mij. De voorhuidontsteking is verdwenen en hoe de rest van de castratie gaat uitwerken zal nog minimaal twee maanden duren voordat daar iets over te zeggen valt.
Ik ben in ieder geval blij dat hij lekker los kan banjeren en zelfs met andere honden speelt.
Over een poosje zal ik nog eens laten weten hoe het met Mozes gaat, hoe hij zich heeft ontwikkeld.