Het HondenForum

Spannend! Succes

Succes

De duimen draaien ,Marloes!

Ik ben heel erg benieuwd hoe het gegaan is allemaal, en wat er uit de echo gekomen is.

LongFields schreef:Ik ben heel erg benieuwd hoe het gegaan is allemaal, en wat er uit de echo gekomen is.

Lief dat je het vraagt.
En daar kan ik heel kort over zijn; niks

Buik was niks afwijkends aan te zien. Zijn hart is wat vergroot, maar alles was aan dat hart prima in orde. Het is dus ook uitgesloten dat hij soms een zuurstoftekort zou krijgen met dat hart.

Dus tja, aan de ene kant natuurlijk heel fijn, zeker qua hart want nu kan ik hem weer naar hartelust uren laten rennen en ballen. Aan de andere kant, nu weten we nog niks natuurlijk..

Fijn dat het in ieder geval zijn hart niet is. Maar minder dat je nu nog steeds niet weet wat het wel is. Wat nu verder?

Belle schreef:Fijn dat het in ieder geval zijn hart niet is. Maar minder dat je nu nog steeds niet weet wat het wel is. Wat nu verder?

Wat nu verder weet ik niet zo goed...
Ik weet niet of en internist nog iets zou kunnen betekenen op maag/darm gebied wat je op een echo niet kan merken?

Er zou ook nog een foto van zijn rug met contrastvloeistof gemaakt kunnen worden, maar tja, het is nu ook een beetje van hoe ver ga je met onderzoeken?

Zijn hart is iig prima, en hij heeft ook geen nare tumoren o.i.d. Moos zelf kan zich geen zorgen maken over mogelijke aanvallen die gaan komen, en met de frequentie dat ze nu komen is het zo'n 15 min. per 1.5 maand dat hij er mee te maken heeft. Dat is heel rot, en ik vind dat heel naar, maar het is wel heel goed leefbaar zo voor Moos.
Zou het nu elke week worden bijvoorbeeld dan wordt het een andere zaak natuurlijk.

Ik hoop ook wellicht ergens te komen met een dagboekje bij te houden over wat hij eet.

Fijn dat het zijn hart in ieder geval niet is. En dat "eetdagboekje" zal misschien wel duidelijkheid geven.

Nou ze hart is in ieder geval in orde, dat is toch een belangrijk orgaan.
Sterkte verder.

Moos was trouwens wel een heel lief en braaf hondje. Ze hadden het ook wel extra lekker gemaakt op de behandeltafel met een honden-ligzak maatje mini waar Moos op zijn rug lekker in kon nestelen terwijl de echo gemaakt werd.

Hij en Saar (die in een hoekje stond te kijken alsof zij persoonlijk werd geslacht) zijn nu compleet knock-out.

Inge O schreef:zoals te vrezen, goed en slecht nieuws dus .

Ja, het is heel dubbel...Dat zijn hart goed is ben ik echt erg blij mee, want hij heeft geen flauwtes, dus een slecht hart zou niks verklaren, maar wel een extra probleem toevoegen Nu hoef ik hem ook helemaal niet meer te beperken
Alleen tja, ik had toch wel gehoopt op, weet ik veel, een niersteentje ofzo. Ik roep maar wat Dat je iig iets weet

ik ga wel met je mee voor wat betreft de verdere onderzoeken, de klachten zijn zo a-specifiek dat de kans klein is dat daar 'zomaar' iets uit komt zonder gericht onderzoek naar een kwaal waar hij sterk zou van verdacht worden.
en waar je hem zou kunnen van verdenken kan je waarschijnlijk niet eerder weten dan dat er meer specifieke symptomen of signalen bijkomen. zou het bijvoorbeeld een slokdarmspasme zijn dan valt daar ook niets van te onderzoeken, zoiets zie je niet zomaar als het zich niet voordoet. en zo zijn er nog veel mogelijkheden, die vooral zo divers zijn omdat een hond het ook niet kan zeggen waar hij pijn of ongemak voelt.

Fijn dat jij dat ook zo ziet. Zoals ik al zei, als het echt heel vaak voor gaat komen dan moet er nog maar verder gekeken worden door specialisten. Zo'n 'aanval' 2 of meer keer in de week vind ik niet acceptabel genoeg.
Maar zoals het nu gaat is het toch maar weer aankijken denk ik. Desnoods inderdaad totdat de klachten met de tijd steeds duidelijker worden voor een mogelijke diagnose.

arm moosje, verwen hem maar lekker (zal hij vast niet erg vinden dat ik je dat vraag ).

Nee, haha, dat vindt hij helemaaaal niet erg Hij ligt alleen de rest van de avond in coma denk ik.

Gelukkig dat zijn hartje goed is Dat is toch eigenlijk de grootste zorg geweest en angst tijdens zo'n aanval.

Verder weet ik het ook niet wat wijsheid is Ik zou idd een dagboekje bijhouden en kijken of daar nog iets uit te halen valt en nu eerst de boel maar aanzien

Gelukkig is er niets zorgwekkends uit de echo gekomen voor wat betreft zijn hart, fijn dat te lezen!

Verder denk ik inderdaad dat Inge gelijk heeft, dat het zoeken wordt naar een speld in een hooiberg als je verder onderzoek wilt doen. Je geeft dat zelf ook al aan eigenlijk, het is niet heel heftig wat hij heeft tot nu toe en zelf zal je inmiddels een stuk geruster zijn omdat in ieder geval uitgesloten is dat het door zijn hart komt.

Zo'n eetdagboekje lijkt me een goed idee, wie weet kun je daar verbanden in gaan zien als je het een poos bijhoudt en zijn aanvalletjes ook aantekent.

Fijn voor jou en Moos dat er vandaag niets ernstigs gevonden is!

Tja, ik weet hoe je je voelt. Heel dubbel

Is behalve een eet-dagboekje, gewoon een algemeen activiteiten-boekje geen goed plan? Gewoon - behalve z'n eten - ook in korte zinnen op te schrijven wat Moos heeft gedaan/meegemaakt die dag?
En toch ook weer proberen te filmen. Hebben ze in Noordwijkerhout het filmpje ook gezien?

Marion. schreef:Tja, ik weet hoe je je voelt. Heel dubbel

Is behalve een eet-dagboekje, gewoon een algemeen activiteiten-boekje geen goed plan? Gewoon - behalve z'n eten - ook in korte zinnen op te schrijven wat Moos heeft gedaan/meegemaakt die dag?
En toch ook weer proberen te filmen. Hebben ze in Noordwijkerhout het filmpje ook gezien?

Ja, ik ga zijn dagprogramma maar een beetje bijhouden inderdaad
En ook weer kijken of ik kan filmen de volgende keer.
Ik had het idee dat de da in Noordwijkerhout echt alleen was voor de echo's zeg maar; hij was ook niet heel erg bijster geinteresseerd in wat Moos nou precies had. Zo globaal wilde hij het wel weten, maar meer ook niet.
Hij stuurde me ook duidelijk weer terug naar mijn eigen da om dingen nu verder te bespreken. (het was wel een aardige rustige man trouwens hoor).

Wel een beetje dubbel ja.
Maar in ieder geval zijn er geen ernstige en griezelige dingen uitgekomen.
Dat is een voordeel

Hoe vindt hij zijn blote buik?

ranetje schreef:Wel een beetje dubbel ja.
Maar in ieder geval zijn er geen ernstige en griezelige dingen uitgekomen.
Dat is een voordeel

Hoe vindt hij zijn blote buik?

Het arme schapie had wat last van wat rode plekken op zijn blote buikie Of door de gel of door het scheren
Maar na wat zwitsal poeder was dat ook over, en ik geloof niet dat hij er nog erg mee zit

Moos schreef:Maar na wat zwitsal poeder was dat ook over, en ik geloof niet dat hij er nog erg mee zit

En jij hebt natuurlijk Zwitsal poeder in huis

Marion. schreef:

Moos schreef:Maar na wat zwitsal poeder was dat ook over, en ik geloof niet dat hij er nog erg mee zit

En jij hebt natuurlijk Zwitsal poeder in huis

Ja Moos heeft vaker last van een schraal buikie, en dan doe ik altijd zwitsal poeder

In ieder geval fijn dat zijn hartje goed is
Het dagboekje bijhouden is inderdaad een goed plan, misschien heeft hij toch wel last van een soort darmklachten of zo?

Ja, goed en nieuws en 'slecht' nieuws tegelijkertijd, eigenlijk...
Fijn natuurlijk dat er geen grote mankementen gevonden zijn maar wat als Moos aanvalletjes blijft houden... Het is toch wel duidelijk dat hij zich op zulke momenten niet goed voelt.

Misschien is bijhouden qua voeding idd niet zo slecht idee. Denk dan ook aan tijdstip van het geven van voer en ook (vooral) de 'tussendoortjes'/beloniningssnoepjes etc..

Gelukkig is zijn hartje helemaal in orde

Verder ga ik met Inge en de rest mee wat betreft vervolgonderzoeken. Misschien zie je door alles bij te houden idd wel een verband met een activiteit/voedsel en zo'n aanval.

Dikke knuffel voor Moos

Ach Marloes, de uitslag is fijn én niet fijn . Ik ben wel benieuwd wat je eigen dierenarts daar nog over te vertellen heeft (want daar had je toch nog geen contact mee gehad toch, of heb ik niet goed gelezen?).
En ja, ook ik ken die onzekerheid; wel doorgaan met onderzoeken, niet doorgaan, twijfel, twijfel... Ik denk dat ik het precies zo aan zou pakken als je nu gaat doen. Want waar moet je beginnen En wat doe je die arme Moossie aan om hem helemaal door de mangel te halen (als je al wist wát je moest laten onderzoeken...). Duimen dus dat de aanvallen weer even plotseling stoppen als ze gekomen zijn of maar heel weinig voor gaan komen in de toekomst!

Hmm heel dubbel.... maar wel weer fijn te weten dat het niet zijn hart is

Moon schreef:Ach Marloes, de uitslag is fijn én niet fijn . Ik ben wel benieuwd wat je eigen dierenarts daar nog over te vertellen heeft (want daar had je toch nog geen contact mee gehad toch, of heb ik niet goed gelezen?).
En ja, ook ik ken die onzekerheid; wel doorgaan met onderzoeken, niet doorgaan, twijfel, twijfel... Ik denk dat ik het precies zo aan zou pakken als je nu gaat doen. Want waar moet je beginnen En wat doe je die arme Moossie aan om hem helemaal door de mangel te halen (als je al wist wát je moest laten onderzoeken...). Duimen dus dat de aanvallen weer even plotseling stoppen als ze gekomen zijn of maar heel weinig voor gaan komen in de toekomst!

Ik ga eens kijken of ik de da te spreken kan krijgen vanavond tijdens het telefonisch spreekuur. Ik denk alleen dat zij ook niet veel meer kan zeggen nu

Moos is opzich redelijk te doen bij de dierenarts, maar leuk vindt hij het zeker niet. Dat speelt ook mee in hoever je gaat onderzoeken; op een gegeven moment wordt het middel (de onderzoeken) erger dan de kwaal.

Het knaagt wel bij me voor wat zijn rug betreft. Hij heeft toch ook wel hele korte periodes tussendoor af en toe dat ik zelf het idee heb dat er toch iets ook niet lekker zit. En op foto's zonder contrastvloeistof (die hij dus gehad heeft) kan je heel veel niet zien begreep ik.
Maar goed, vooralsnog laten we het zo, ga ik een dagboekje bijhouden en dan zien we wel even

Héél apart. Ik had vandaag een klant in de winkel en haar Toy Poedel heeft ongeveer dezelfde verschijnselen. Haar dierenarts heeft het afgedaan als epileptische aanvallen, maar ook zij zei dat dit geloofwaardig was in haar ogen, aangezien hij dan soms tijdens 'de aanval' zich kwam melden en tegen haar aankroop en vervolgens verkrampte hij.

Ik zet het toch maar weer even hier neer, omdat ik elk meedenken kan gebruiken, en je nooit weet of iemand iets herkent of opeens een ingeving krijgt

Vanochtend aan het einde van de losloop-ochtendwandeling had Moos 'het' weer. Alleen nu weer anders
We liepen op het grasveld richting huis en hij ging opeens weer heel moelijk lopen. Dat herken ik ondertussen, dus ik ben op het gras gaan zitten en Moos kroop meteen op schoot (dat doet hij altijd als hij zich rot voelt, en ook altijd bij zo'n 'aanval').
We hebben even zo gezeten, Moos allert op de omgeving en snuffend naar luchtjes, maar met achterpoten die steeds in een kramp schoten. Na een tijdje kon hij weer goed lopen en zijn we naar huis gelopen. Moos liep wel, maar met een waggel in zijn heupen en zijn staart laag; duidelijk nog wel wat moeizaam.

Thuis gekomen heeft hij gegeten, en daarna sprong hij meteen bij me op schoot. Uiteindelijk komt het erop neer dat alles bij elkaar zo'n 1.5 uur zijn achterpoten, en voornamelijk links achter, steeds in een kramp schoten. Hetzelfde idee als bij mensen kramp in de kuit zeg maar.
Als de kramp weg was kon Moos wel gewoon goed lopen. Hij kwam ook aanzetten als ik de (honden)koektrommel pakte. Wat opvallend was, was dat de krampen steeds terugkwamen als Moos zijn poten weer ging bewegen of als ik aan zijn poten zat. Zodra ik de poten aanraakte, en Moos een poot bewoog schoot de kramp er weer in.

Na zo'n 1,5 uur hield dat dus op, en nu ligt hij rustig te liggen.

Hij was wel heel erg zielig, het arme ding. Was zoals elke keer 100% bij, en had duidelijk ook last ervan en kijkt mij dan aan zo van "baas, doe er dan wat aan". Maar tja, dat kan ik niet

rug foto's zijn ook al eens gemaakt? gecheckt op patella luxatie en /of Calvé?

opzich niet dat zijn klachten daar direct naar wijzen, maar misschien wel in combi met een verknelling van een spier of zenuw

yamie schreef:rug foto's zijn ook al eens gemaakt? gecheckt op patella luxatie en /of Calvé?

opzich niet dat zijn klachten daar direct naar wijzen, maar misschien wel in combi met een verknelling van een spier of zenuw

Rug foto;s zijn gemaakt, alleen zonder contrastvloeistof. Van wat ik begrepen heb is daar ook dan (lang) niet alles op te zien, wat wel te zien zou zijn op foto's met contrastvloeistof. Maar dat is ook maar van opzoeken op internet, mijn da heeft het nooit over foto's met contrastvloeistof gehad.

Patella luxatie is nooit op gescheckt, maar Moos is nu 5 en heeft nog nooit ook maar 1 keer gehupt met een pootje. Ook als hij moelijk loopt, tijdens zo'n 'aanval' hupt hij niet
Andere dingen in zijn poten is ook nooit naar gekeken.

Moos schreef:

yamie schreef:rug foto's zijn ook al eens gemaakt? gecheckt op patella luxatie en /of Calvé?

opzich niet dat zijn klachten daar direct naar wijzen, maar misschien wel in combi met een verknelling van een spier of zenuw

Rug foto;s zijn gemaakt, alleen zonder contrastvloeistof. Van wat ik begrepen heb is daar ook dan (lang) niet alles op te zien, wat wel te zien zou zijn op foto's met contrastvloeistof. Maar dat is ook maar van opzoeken op internet, mijn da heeft het nooit over foto's met contrastvloeistof gehad.

Patella luxatie is nooit op gescheckt, maar Moos is nu 5 en heeft nog nooit ook maar 1 keer gehupt met een pootje. Ook als hij moelijk loopt, tijdens zo'n 'aanval' hupt hij niet
Andere dingen in zijn poten is ook nooit naar gekeken.

Eigenlijk ben je dus nu nog niks wijzer. Ik hoop dat er gauw iets uitkomt, dat je tenminste weet wat Moos heeft.