Het HondenForum

Sunnybunny schreef:
Richtje schreef:@Sunnybunny, er zijn wel degelijk smerige opmerkingen gemaakt. Dat ik ook op bokt post heeft daar werkelijk niets mee te maken.

Ik heb wel degelijk op enkele van jouw berichten gereageerd. Maar ik ga geen dingen voor de 20e keer beantwoorden en ga niet in op onzinnige beschuldigingen.
Maar ik kan dus niets terugvinden wáárom Max geen kans krijgt bij Addy. Het is jullie boven de pet, das duidelijk. Waarom dan niet naar Addy???????!!!!!

Daar heb ik gister al verschillende keren op geantwoord.

Wij zijn van mening dat het voor Max beter is als ze gewoon hier in haar vertrouwde omgeving blijft en hier de behandeling krijgt die ze evt. nodig heeft.

jores schreef:als je toch al onder behandeling bent geweest van een specialist is toch de eerste stap terug te gaan naar die specialist, daar heb je zelfs geeb verwijzing van je da voor nodig!

Als hetzelfde probleem weer op zou spelen wel ja. Maar dat is hier niet het geval.

Richtje schreef:
jores schreef:als je toch al onder behandeling bent geweest van een specialist is toch de eerste stap terug te gaan naar die specialist, daar heb je zelfs geeb verwijzing van je da voor nodig!
Als hetzelfde probleem weer op zou spelen wel ja. Maar dat is hier niet het geval.

wie zegt dat het niet gerelateerd is aan. dat kan jij niet zien, dat kan je da niet zien, daar zul je onderzoeken voor moeten laten doen

Richtje schreef:@Sunnybunny, er zijn wel degelijk smerige opmerkingen gemaakt. Dat ik ook op bokt post heeft daar werkelijk niets mee te maken.

Ik heb wel degelijk op enkele van jouw berichten gereageerd. Maar ik ga geen dingen voor de 20e keer beantwoorden en ga niet in op onzinnige beschuldigingen.

Op bokt krijg je toch echt een heel andere versie voorgeschoteld dan hier hoor.
De reden dat er soms zo fel wordt gereageerd komt volgens mij gewoon door het onbegrip wat er heerst onder sommige.
Joske had onlangs nog een juichtopic over hoe goed het met Max ging en over de ernstige problemen (medisch) was weinig bekend hier.
Zelf heb ik weleens aangegeven dat ik vond dat Max te veel de gelegenheid kreeg om te bijten ,toen dacht ik nog aan 5 of 6 incidenten en ook dat werd dan weggewoven en gebagatellisseerd.
Ondanks jullie goede zorgen ,tot nu toe,is het overduidelijk dat een hond niet op zijn plaats zit als die zo vaak de kans krijgt om te bijten.
Ik vind zeker dat het asiel hier ook schuld aan heeft jullie eerste hond had wel wat probleemlozer mogen zijn

maar jullie aanpak is ook misschien niet de beste voor Max en haar gedrag geweest.
Zelfs jullie eigen trainer ,die Max tenslotte ook goed kent,roept op om haar niet af te maken maar over te geven aan Addy en de onwil om dat te doen kan ik dus gewoon echt niet begrijpen.
Max zou waarschijnlijk heel erg op haar plaats zijn in een roedel honden en Addy zal zeker niet doorgaan wanneer het niet haalbaar meer is dus waarom haar die kans niet gegeven.
Wie weet pakt het goed uit en kan zij nog een paar mooie jaren hebben waarin haar gezondheid en gedrag niet te veel opspelen.

Richtje schreef:
Pak-de-bal schreef:
pooh schreef:naar welke specialist ga je als je niet weet waar je het zoeken moet?
ik zou naar Utrecht gaan, ( zie mijn vorige voorbeeld)
alles is daar bij de hand, en je wordt geholpen door een Prof.

Wat wil je nog meer?

Misschien dat de hond eerst door een co-assistent gezien wordt, maar die zijn daar om te leren, niet waar?
( weet ik niet, hoor, maar het zal wel logisch zijn)
Voor de echo zijn we naar Utrecht geweest, dat was geen hele prettige ervaring eigenlijk. We hebben het daar met onze dierenarts ook over gehad, zij zou dat terug koppelen naar de beste man.
Het was bekend.... een arts met heel veel kennis, maar eigenlijk gewoon een lompe boer mbt omgang met mens en dier.

Dat is mijn ervaring ook met Utrecht (en nog een totaal foute diagnose ook waarbij ze adviseerden om mijn hond in te laten slapen, terwijl later bleek dat er totaal niets aan de hand was. Iedereen kan fouten maken natuurlijk, maar erg vriendelijk en persoonlijk vond ik ze daar ook niet).

Richtje schreef:Daarom heb ik ook gezegd dat ik hier thuis en met Amsterdam zal overleggen.

Mijn ouders zijn in dit geval toch nog steeds de geldschieters dus moeten het daar wel mee eens zijn.

Ik hoop het

Richtje, ik wil hier toch even het verhaal van onze Jari doen. Hij is helaas ruim 1,5 jaar geleden aan tumoren op zijn alvleesklier overleden op net 10 jarige leeftijd.
Jari was ons brokkenpilootje. Vreselijk lief, maar als 1 van onze honden iets had was hij het. Op leeftijd van 14 maanden werden foto's gemaakt en bleek hij hd te hebben. Heeft hij gelukkig nooit last van gehad.
Toen hij een jaar of 6 was werd hij ineens kreupel. De d.a. kon niets vinden. Rust hielp niet. Kuur Rimadyl hielp niet. Kuur Metacam hielp ook niet. Op de foto's was niets te zien. Maar Jari was wel kreupel en zichtbaar ongelukkig. Omdat onze d.a. er zelf niet achter kon komen maar wel inzag dat Jari iets mankeerde heeft hij ons doorgestuurd naar een orthopeet in Wageningen (kliniek De Wagenrenk). Zij onderzocht hem verder. Nieuwe foto's gemaakt en daar was weer niets te vinden (tot opluchting van onze eigen d.a. die dus niets over het hoofd had gezien). Daarna werd een gewrichtspunctie genomen omdat Jari in het verleden door een met Lyme besmette teek was gebeten. Hiervoor was hij overigens meteen behandeld met ab.
De punctie was ook negatief. Uiteindelijk bedacht ze zich dat de kreupelheid aan zijn voorpoot ook veroorzaakt kon worden door een schildklierafwijking. Zijn bloed is toen onderzocht en het bleek dat hij inderdaad een te langzaam werkende schildklier had. Direct heeft hij toen medicijnen gekregen en we zagen hem opknappen. En er bleken ook dingen ingeslopen te zijn die we door het langzame verloop niet hadden opgemerkt. Maar ook die werden dus beter toen hij medicijnen kreeg.
We hadden weer een vrolijke blije hond.
Een jaartje later bleef Jari na het verwijderen van een lipoom in zijn lies kreupel aan zijn linker achterpoot. Na het nemen van foto's dacht onze eigen d.a. aan een bottumor en dat zou einde verhaal voor Jari betekenen. Mijn moeder heeft toen contact opgenomen met de orthopeed in De Wagenrenk en zij gaf aan hem verder te willen onderzoeken omdat zij niet kon geloven dat de hond die zij niet lang daarvoor had gezien nu zo ziek zou zijn. Onze eigen d.a. heeft toen meteen de verwijzing geschreven en in De Wagenrenk is Jari toen onderzocht. Het bleek toen dat hij een volledig afgescheurde kruisband had en hij is daaraan geopereerd en herstelde enorm snel. Als we klakkeloos op de diagnose van onze eigen d.a. (die overigens bijzonder kundig is) waren afgegaan hadden we Jari laten inslapen.
Zoals gezegd heeft hij toen nog bijna 3 jaar geleefd toen hij ziek werd.
Na onderzoek concludeerde onze d.a. toen dat het zijn alvleesklier was. Een ontsteking of een tumor en hij wilde eerst van het minst erge uitgaan en heeft Jari voor een ontsteking behandeld (ja, dat kan dus wél!). Jari leefde door de behandeling weer helemaal op gedurende de 10 dagen durende kuur. Helaas, na afloop van de kuur storte hij weer in. Het bleek toen dat het dus geen ontsteking was, maar een tumor. Dezelfde avond is hij toen overleden. Kan je zeggen dat het vertellen van dit verhaal wel even de tranen bij mij los maakt. Maar dat is niet erg, ik wil wel graag duidelijk maken dat Max gewoon een kans verdient en dat als je eigen d.a. het niet kan vinden een specialist de aangewezen persoon is om Max verder te onderzoeken.
Zoals velen anderen geloof ik niet dat een d.a. alles goed heeft. Ik zie een d.a. als een h.a.: brede basis, maar bij specifieke problemen wordt je doorgestuurd naar een specialist.
Alsjeblieft, vraag als het kan z.s.m. een verwijzing aan en ga of naar het DAP in Amsterdam, de Universiteitskliniek in Utrecht of de Wagenrenk in Wageningen. Of welke specialist dan ook. Maar probeer uit te vinden of Max werkelijk onbehandelbaar/hopeloos is.

Pak-de-bal schreef:
pooh schreef:naar welke specialist ga je als je niet weet waar je het zoeken moet?
ik zou naar Utrecht gaan, ( zie mijn vorige voorbeeld)
alles is daar bij de hand, en je wordt geholpen door een Prof.

Wat wil je nog meer?

Misschien dat de hond eerst door een co-assistent gezien wordt, maar die zijn daar om te leren, niet waar?
( weet ik niet, hoor, maar het zal wel logisch zijn)

Je wordt daar ongeveer standaard eerst door een co-assistent behandeld. Voor onze d.a. een reden om ons met onze hond niet voor een second opninion naar Utrecht te sturen. Wij werden naar Wageningen (De Wagenrenk) gestuurd. Daar krijg je een specialist aan je hond (vaak ook een professor) en ze werken samen met Utrecht.

Richtje schreef:Caro, naast de artrose en het gedragsprobleem, heeft ze die alvleesklierontsteking waar ze wisselend weinig of meer last van heeft. En ze slaapt verschrikkelijk veel. De momenten dat ze wakker is, is ze ook echt heel erg fit. Voor zolang als het duurt.... Daarnaast heeft ze die 'hersenbloedingen' ze heeft nog regelmatig dat ze opeens niemand meer lijkt te herkennen en bijna omvalt.
Naast dat daar duidelijk een probleem zit, is dat bij Max ook niet geheel veilig ivm het bijtgedrag.

Het is gewoon een hele vage grens die je steeds blijft verleggen met toch maar weer verder onderzoeken. En ik vind het op dit moment heel moeilijk of het nog eerlijk is om ook nu weer die grens te verleggen.

Als ik dat zo lees zouden het ook nog epileptische aanvallen kunnen zijn. Ik wil nu niet in het wilde weg maar alles opnoemen wat zou kunnen, maar aan zulke dingen moet je zeker denken. Dit zou dan ook in relatie kunnen staan met haar "afwezige gedrag". Een hond die zo'n aanval heeft gehad kan ook bijten omdat hij totaal gedesorienteerd is.

Het kan zoveel zijn, bovenstaand is een klein voorbeeld. Het is tegenover Max niet eerlijk om haar door te laten gaan als eht echt niet meer kan. Maar het lijkt me uit de verhalen nog niet zo ver, en dan zou het niet eerlijk zijn om haar medische zorg te onthouden.

Epileptie is vrijwel uitgesloten volgens de dierenarts.

Vrijwel uitgesloten is niet geheel uitgesloten. Laat Max alsjeblieft eens door een internist in een goede kliniek met diverse specialisten onderzoeken. Want als de ene specialist die onderzoekt het idee heeft dat er mogelijk een ander specialistme nodig dan verwijzen ze onderling door of winnen bij hun collega informatie in.

Overigens dachten ook alle verschillende dierenartsen, maar ook mensen die zelf een hond met een hersenbloeding hebben gehad, alleen aan een hersenbloeding bij de zwaarste aanval.

Ik heb toen 's nachts een paar keer contact gehad met de dienstdoende dierenarts. En overdag ben ik bij onze eigen DA geweest.
Beide stelden dezelfde diagnose.
Tuurlijk kunnen ook beide artsen het fout hebben, maar ik verwacht dat niet.

Richtje schreef:Epileptie is vrijwel uitgesloten volgens de dierenarts.

Dat lijkt me heel moeilijk uit te sluiten. Het is namelijk zo dat epilepsie alleen gediagnostiseerd word als alle aandoeningen uitgesloten zijn. Dus om epilepsie uit te sluiten, zou je dan iets anders aantoonbaars moeten hebben, anders kun je epilepsie toch niet uit sluiten.

Het is ook echt niet zo dat het onwil is vanuit onze dierenarts om door te verwijzen!
Zij wilde ons doorverwijzen, wij hebben daarop gevraagd in hoeverre zij dacht dat we daar wat mee opschoten. Heel weinig volgens haar....
Op basis daarvan hebben we iig in eerste instantie besloten het niet te doen. Het is niet zo dat zij niet willen toegeven dat ze het niet allemaal zelf kunnen.

Zij is echt van mening dat het Max niet meer kan helpen. Ik besef heel erg goed dat er fouten gemaakt kunnen worden en dat een DA niet alwetend is. Dit is ook niet de eerste DA waar we met Max lopen. Onze vorige DA is nu nog niet, maar alle vorige keren ook op de hoogte gehouden van wat er met Max gebeurt is en wat er speelde. Hij stond hier achter.

Ik kan hem ook nog wel eens bellen of hij nog een suggestie heeft.

Richtje schreef:Overigens dachten ook alle verschillende dierenartsen, maar ook mensen die zelf een hond met een hersenbloeding hebben gehad, alleen aan een hersenbloeding bij de zwaarste aanval.

Ik heb toen 's nachts een paar keer contact gehad met de dienstdoende dierenarts. En overdag ben ik bij onze eigen DA geweest.
Beide stelden dezelfde diagnose.
Tuurlijk kunnen ook beide artsen het fout hebben, maar ik verwacht dat niet.

Ik ben absoluut geen da, maar heb wel eens beestjes gezien met een hersenbloeding.
(ratjes geen honden) deze hadden allemaal hun koppie scheef....

Wat jij beschrijft klinkt als toevallen en ik las op een site (heb ff gegoogeld over hersenbloedingen

) dat door een hersenbloeding een hond epileptisch kan worden..

Ook mensen zijn vaak heel verdwaast na een insult... dus misschien een hersenbloeding gehad of een tia en daarvan epileptie gekregen?

Richtje schreef:Epileptie is vrijwel uitgesloten volgens de dierenarts.

Dan redeneert je DA andersom dan de specialisten. De diagnose epilepsie wordt namelijk pas gesteld als alle andere mogelijkheden zijn uitgesloten. Epilepsie zo ongeveer als eerste uitsluiten is dus raar.

Ik ga me aansluiten bij de meerderheid.

Laat Max naar Addy gaan en een reëele kans krijgen op een leuk hondenleven.

Ik zou met mijn honden nooit naar Utrecht gaan. En ik woon daar toch redelijk vlakbij. Met de paarden al hele slechte ervaringen aan overgehouden helaas.

Overigens Richtje, vind ik je hele relaas nog steeds van geen kant kloppen. Het hondje is nu mee op vakantie, terwijl het misschien een betere optie was geweest wel een specialist op te zoeken.

Eerder stel je dat je een slechte ervaring hebt met holistische dierenartsen en goede ervaringen met reguliere vee-/dierenartsen.
Ik kan je vertellen dat ik wat het de paarden aangaat weinig goeie ervaringen heb met veeartsen en erg goeie ervaringen met holistische, die juist in de paardenwereld een welkome aanvulling zijn in waar het aan kennis bij dierenartsen ontbreekt.

Dat jij een simpel iets als artrose mee laat wegen in je beslissing dit dier in te willen laten slapen, vind ik meer dan belachelijk. Want als je wel bereid was je te wenden tot een chiropraktische praktijk of fystiotherapeutische vakmensen, dan had je misschien al lang een ander hondje terug gehad. En wellicht al een paar stappen verder geweest in het verder achterhalen wat er nou precies aan schort. Dan had dit hondje die ondersteuning al kunnen hebben, waardoor deze hele discussie misschien niet eens nodig was geweest.

Het is maar waar je je prio's legt en waarschijnlijk speelt ook het kosten/baten plaatje een rol voor je. Het levert niks meer op, dan moet het de deur maar uit.

Ik wil eigenlijk zoveel zeggen, had het ook neergezet maar weer gewist

Ervaringsverhalen staan er al genoeg.

Waarom spendeer je de tijd die je nu vanmiddag aan het forum hebt besteed niet aan een telefoontje naar je DA voor een verwijzing naar de Wagerenk of A'dam?

edit: dan had je nu allang een afspraak kunnen maken bij een kliniek met een specialist. Als Max dan volgende week terug is, kun je gelijk daarheen.
Je zegt zelf hij gaat met ups en downs, als het nu up gaat dan komt de down er vast ook wel weer aan. Dus kun je nu beter al de afspraak plannen en het in gang zetten

ik vindt het ook te gek voor woorden dat vanaf 11 juli iedereen hier op het forum met jullie bezig is. Om jullie over te halen. Ik kan er zo boos over worden

Het is nu 5 dagen later, en nog steeds zijn veel mensen met jullie bezig. Iedereen hoopt maar dat jullie Max laten onderzoeken door specialisten.

En wat doen jullie? Ik begrijp het gewoon niet.

Golden Stanley schreef:Overigens Richtje, vind ik je hele relaas nog steeds van geen kant kloppen. Het hondje is nu mee op vakantie, terwijl het misschien een betere optie was geweest wel een specialist op te zoeken.
.

zowieso vind ik het raar,het ging zo slecht met max dat ze een spuitje ging krijgen en nu is ze ineens fijn op vakantie?
met een doodzieke hond(dat moet een hond bij mij zijn wil ie een spuitje krijgen) ga je niet op vakantie toch?

wees gewoon niet koppig,er zijn mensen die je allerhande tips geven maar je neemt niks aan,waarom nou niet?

groetjes eefje

Ik ben ervan overtuigd dat minstens 1 persoon binnen de familie een vreugdendansje heeft gemaakt na het unieke aanbod van Addy.

Die ouders moeien zich nergens mee, Richtje heeft het duidelijk te druk met haar eigen bezigheden en is uiteindelijk ook niet bereid zich volledig voor deze hond of welk dier dan ook in te zetten.
Ik denk dat inmiddels elke medeforummer die zich met dit topic heeft bemoeid zich zou willen inzetten om mee te 'wandelen' voor Addy.
Er ligt ze geen strobreed in de weg, het wordt op een presenteerblaadje aangereikt.........ik snap werkelijk waar niet waarom dit niet wordt doorgezet.

hoogmoed,dat zit er dwars vrees ik,of trots,gewoon niet toegeven dat je niet genoeg om een dier geeft om er nog tijd of geld in te stoppen? ik weet het ook niet hoor maar ik kan wel janken van woede als ik lees dat het allemaal zo lang moet duren,ondertussen is het arme dier al weer een hele tijd ziek volgens zeggen en niemand die er wat aan doet/kan doen

Richtje schreef:
Sunnybunny schreef: Maar ik kan dus niets terugvinden wáárom Max geen kans krijgt bij Addy.
Daar heb ik gister al verschillende keren op geantwoord.

Wij zijn van mening dat het voor Max beter is als ze gewoon hier in haar vertrouwde omgeving blijft en hier de behandeling krijgt die ze evt. nodig heeft.

Richtje, zou je kunnen proberen om uit te leggen waarom jullie denken dat het voor Max beter is als ze bij jullie ("in haar vertrouwde omgeving") blijft? Ik begrijp nl. wel dat je dat vindt maar niet waarom. En dat is nu voor mij precies de vraag die al dagen aan me vreet.

twister_storm schreef: ik vindt het ook te gek voor woorden dat vanaf 11 juli iedereen hier op het forum met jullie bezig is. Om jullie over te halen. Ik kan er zo boos over worden

Het is nu 5 dagen later, en nog steeds zijn veel mensen met jullie bezig. Iedereen hoopt maar dat jullie Max laten onderzoeken door specialisten.

En wat doen jullie? Ik begrijp het gewoon niet.

Dit is inderdaad belachelijk, daar geef ik je helemaal gelijk in San

.

Golden Stanley schreef:Eerder stel je dat je een slechte ervaring hebt met holistische dierenartsen en goede ervaringen met reguliere vee-/dierenartsen.
Ik kan je vertellen dat ik wat het de paarden aangaat weinig goeie ervaringen heb met veeartsen en erg goeie ervaringen met holistische, die juist in de paardenwereld een welkome aanvulling zijn in waar het aan kennis bij dierenartsen ontbreekt.

Dat is een persoonlijke ervaring. Ik heb ook bij de paarden betere ervaringen met reguliere dierenartsen dan met het alternatieve circuit.

Gos schreef:Richtje, zou je kunnen proberen om uit te leggen waarom jullie denken dat het voor Max beter is als ze bij jullie ("in haar vertrouwde omgeving") blijft? Ik begrijp nl. wel dat je dat vindt maar niet waarom. En dat is nu voor mij precies de vraag die al dagen aan me vreet.

Het gedrag gaat goed op dit moment. Medisch kunnen wij net zoveel uitzoeken en behandelen als Addy.

En dit is een hond met een heel traumatisch verleden die zich niet zo heel makkelijk aanpast.

Richtje schreef:
Golden Stanley schreef:Eerder stel je dat je een slechte ervaring hebt met holistische dierenartsen en goede ervaringen met reguliere vee-/dierenartsen.
Ik kan je vertellen dat ik wat het de paarden aangaat weinig goeie ervaringen heb met veeartsen en erg goeie ervaringen met holistische, die juist in de paardenwereld een welkome aanvulling zijn in waar het aan kennis bij dierenartsen ontbreekt.
Dat is een persoonlijke ervaring.

Ja, wat wil je nou???
Wetenschappelijke verklaringen voor dierenartsen die goed zijn?
Ik geloof dat er inmiddels genoeg opties zijn aangedragen om verder onderzoek (en vooral goed onderzoek) naar Max te laten doen. Als je maar blijft muggenziften kom je nergens.
Zo stellig als je bent als het om paarden gaat, zulke korte metten zou je eens moeten maken als het Max betreft, maar je komt op mij over alsof je voortdurend op zoek bent naar argumenten om maar onder alles uit te komen. Neem eens een beslissing!

Richtje schreef:
Gos schreef:Richtje, zou je kunnen proberen om uit te leggen waarom jullie denken dat het voor Max beter is als ze bij jullie ("in haar vertrouwde omgeving") blijft? Ik begrijp nl. wel dat je dat vindt maar niet waarom. En dat is nu voor mij precies de vraag die al dagen aan me vreet.
Het gedrag gaat goed op dit moment. Medisch kunnen wij net zoveel uitzoeken en behandelen als Addy.

En dit is een hond met een heel traumatisch verleden die zich niet zo heel makkelijk aanpast.

En dat zijn nu precies het soort honden waarmee Addy erg veel ervarig mee heeft. Je zult versteld staan wat een andere hond Max zal worden in handen van iemand met veel ervaring met getraumatiseerde honden.

Richtje schreef:
Gos schreef:Richtje, zou je kunnen proberen om uit te leggen waarom jullie denken dat het voor Max beter is als ze bij jullie ("in haar vertrouwde omgeving") blijft? Ik begrijp nl. wel dat je dat vindt maar niet waarom. En dat is nu voor mij precies de vraag die al dagen aan me vreet.
Het gedrag gaat goed op dit moment. Medisch kunnen wij net zoveel uitzoeken en behandelen als Addy.

En dit is een hond met een heel traumatisch verleden die zich niet zo heel makkelijk aanpast.

Hier Richtje een link, als je even gegoogleld had dan had je zo geweten waar je Max nog een fijn plaatsje kan geven. Weet niet of het een goede opvang is, maar er zijn er vast meer.

http://www.dierenthuis.nl/

Richtje, als je dierenarts bij die symptomen vermoed dat het een hersenbloeding is en epileptie uitsluit, die bij een klinisch onderzoek waar niks uitkomt (gek he) toch op medische grond wil beweren dat de hond ingeslapen moet worden. Dan zou ik rap een andere dierenarts opzoeken. Deze antwoorden komen niet van een afgestudeerde dierenarts maar van iemand die de klok heeft horen luiden maar...
Als jij ervan overtuigd bent dat het het beste is om Max in te laten slapen dan moet je dat doen en hoef je niet aan ons gepeupel niet uit te leggen waarom. Ik zou er tenminste niet over peinzen om daar mijn energie aan te besteden, die zou ik diep verdrietig aan mijn hondje besteden.
Als het het beste is is dat zo, zo niet dan is het diep en diep triest

Richtje schreef: Het gedrag gaat goed op dit moment.

Dan hoop ik dat het met het gedrag goed blijft gaan. Wat ben je van plan te gaan doen als ze wel weer bijt? Toch Addy bellen?

Richtje schreef: Medisch kunnen wij net zoveel uitzoeken en behandelen als Addy.

Ik lees kunnen, ik hoop toch dat het daar niet bij blijft. Je hebt inmiddels een heleboel adviezen gekregen waar je mee aan de slag kunt gaan.

Richtje schreef: En dit is een hond met een heel traumatisch verleden die zich niet zo heel makkelijk aanpast.

Begrijpelijk dat je dat denkt, maar het is iets wat je niet zeker kunt weten. Je geeft zelf aan dat je niet precies weet wat ze heeft meegemaakt. Ik denk dat je hier niet de enige bent die een hond heeft met een naar verleden. Maar ik weet ook dat er met heel veel geduld en een goede, op de hond aangepaste aanpak er een heleboel mogelijk is.

Mijn Max is bijvoorbeeld een hondje met onbekend verleden die de eerste jaren angstig werd als iemand zijn hand ophief met een voorwerp erin. Die mensen niet echt vertrouwde als ik niet ook aanwezig was. Het heeft mijn man bijna een jaar (!) gekost totdat Max hem echt helemaal vertrouwde en zich aan hem kon overgeven (nu kan hij hem met een krantje zachtjes op z'n lijf petsen en hij knippert alleen maar van: ben je nou klaar? want nu vertrouwt hij hem). Nu is Peter toevallig wel iemand die in 99% van de gevallen heel erg gemakkelijk contact maakt met een hond. Veel mensen zouden in zo'n geval opgeven, of denken: wat een ***hond, ik doe hem nooit iets kwaads en hij gedraagt zich alsof ik hem dagelijks een pak slaag geef.

Dat een hond zich niet snel aanpast, wil niet zeggen dat het niet gebeurt. De aanwezigheid van andere honden bij Addy zou de situatie ook wel eens veel gemakkelijker kunnen maken. Waar haal je dan die zekerheid vandaan dat het niet zo kan zijn?

En Richtje, dit is niet bedoeld als aanval maar ik snap er gewoon geen zak van.