Het HondenForum

Wat fijn om te horen Caro, vergeet niet dat jij ook opgelucht bent en niet meer zo bedrukt en dat pikt hij ook heel makkelijk op

Pffffff gelukkig.

Wat fijn voor Moritz! Pffff......doorzetten ventje.
Sterkte!

Super zeg, elke verbetering is er een

Goed zo Moritz, hou vol jongen Lekker Caro, dat het al zo goed gaat!

Echt fijn deze goede berichten

:jump:

Ga zo door Moritzje... we duimen voor jou!!!

eindelijk wat goed nieuws ga zo door moritz

Hoi caroline,
Wat een opluchting moet dat zijn zeg.
Zo denk je al dat je hem moet laten gaan en zo zie je hem weer opknappen.
Dikke zoen voor je knokker!
Groetjes Hilda.

Er is jullie nog even wat tijd gegund saampies

Super en gelukkig

Er is weer hoop
Wat een opluchting!
En wat super dat je al weer een beetje verbetering ziet!

Gaafffffffffff goed dat je al wat verbetering ziet

Groetjes Els

Gelukkig!!!!

Eindelijk wat betere berichten!!! Fijn

Ik hoop dat jullie nog lang van elkaar mogen genieten.

Wat fijn dat je voorzichtig aan al een beetje verbetering ziet

Goed zo Moritz, zet em op hoor ventje

Hoe is het verder in het weekend gegaan met hem Caroline? Nog steeds wat verbetering?

Geweldig dat hij al opknapt, super !

Groetjes, Femmy

Demi schreef:Hoe is het verder in het weekend gegaan met hem Caroline? Nog steeds wat verbetering?

Ja op zich eigenlijk allemaal best redelijk, best goed eigenlijk!

Hij begint alleen vreemde fratsen te vertonen
Zo weigert hij nu eten wat hij niet zo ziet zitten: 's ochtends als ik thee drink, krijgen beide honden altijd een half 'mensenkoekje' en dat moet meneer ineens niet meer De eerste keer schrok ik me rot 'nee he, dadelijk stort hij weer in ', maar hij weigert het nu dagelijks gewoon.
Ook z'n harde hondensnack daar wil hij geen moeite voor doen Hij zit er echt met een smoel bij 'dat mot ik niet', maar een Frolicje of zijn eten (wat hij allemaal lekker vindt) dat eet hij wel gewoon.
Vanmiddag was hij aan het spelen met Shibo (Rottweilerreu) en die pikte Moritz's bal af en ineens beet hij me toch in de kont van Shibo :N:

Ik zei nog tegen die baas 'dadelijk knapt Moritz zo enorm op, dat ineens bovenkomt dat hij totaal onopgevoed is' :N:
Hij is natuurlijk altijd zo zachtaardig geweest, en bangig, dat ik altijd vreselijk makkelijk met hem ben geweest, maar ik 'vrees' (hoop ) dat hij misschien wel helemaal beter wordt dan in die 4 jaar en dan hebben we ineens een onuitstaanbaar verwende hond

Maar hij doet het dus best goed! Hij is nog wel snel moe: buiten rent hij weer lekker, maar binnen ligt hij nog steeds erg veel. Af en toe pakt hij wel weer een speeltje of kluifje, maar na 5 minuten valt hij dan alweer in slaap. Z'n hele koppie trekt wel steeds meer bij, veel minder 'scherp'

Stang schreef:

Demi schreef:Hoe is het verder in het weekend gegaan met hem Caroline? Nog steeds wat verbetering?

Ja op zich eigenlijk allemaal best redelijk, best goed eigenlijk!

Hij begint alleen vreemde fratsen te vertonen
Zo weigert hij nu eten wat hij niet zo ziet zitten: 's ochtends als ik thee drink, krijgen beide honden altijd een half 'mensenkoekje' en dat moet meneer ineens niet meer De eerste keer schrok ik me rot 'nee he, dadelijk stort hij weer in ', maar hij weigert het nu dagelijks gewoon.
Ook z'n harde hondensnack daar wil hij geen moeite voor doen Hij zit er echt met een smoel bij 'dat mot ik niet', maar een Frolicje of zijn eten (wat hij allemaal lekker vindt) dat eet hij wel gewoon.
Vanmiddag was hij aan het spelen met Shibo (Rottweilerreu) en die pikte Moritz's bal af en ineens beet hij me toch in de kont van Shibo :N:

Ik zei nog tegen die baas 'dadelijk knapt Moritz zo enorm op, dat ineens bovenkomt dat hij totaal onopgevoed is' :N:
Hij is natuurlijk altijd zo zachtaardig geweest, en bangig, dat ik altijd vreselijk makkelijk met hem ben geweest, maar ik 'vrees' (hoop ) dat hij misschien wel helemaal beter wordt dan in die 4 jaar en dan hebben we ineens een onuitstaanbaar verwende hond

Maar hij doet het dus best goed! Hij is nog wel snel moe: buiten rent hij weer lekker, maar binnen ligt hij nog steeds erg veel. Af en toe pakt hij wel weer een speeltje of kluifje, maar na 5 minuten valt hij dan alweer in slaap. Z'n hele koppie trekt wel steeds meer bij, veel minder 'scherp'

Goed om te horen dat het nog steeds beter met hem gaat!

Fijn dat Moritz lekker lijkt op te knappen.
En, ach, als ie een verwend kreng blijkt te zijn, heb je straks hopelijk nog heel wat jaartjes om daar lekker aan te werken.

Roelfien schreef:Fijn dat Moritz lekker lijkt op te knappen.
En, ach, als ie een verwend kreng blijkt te zijn, heb je straks hopelijk nog heel wat jaartjes om daar lekker aan te werken.

Hahahaha, ik hoop het met heel m'n hart

fijn dat Moritz zo opknapt
straks heb je een bengel in huis

Mooi dat hij het steeds beter doet en ja hoor ik zie het helemaal voor me, heb je straks zo'n onopgevoed verwend nest (weet je ook hoe ik me voel, ik heb er 3 )

Wat heerlijk om dit weer te horen, Caroline .
Ik ben er ontzettend blij om.

gelukkig dat er verbetering te zien is bij jullie moritz
en ik hoop voor jou dat jij je zelf nu ook iets beter gaat voelen
zo veel zorgen de laatste tijd

Nog even hoor.....

De beste graadmeter volgens mij: Kaya! Die daagde voor het eerst in tijden Moritz weer uit tot spel Dat was echt al een tijd geleden, want Kaya was ook timide al die tijd tegenover Moritz.
Uiteraard deed ze het weer op haar eigen lompe dominante manier en moest er naast het spelen ook de kop op de rug gelegd worden en moest ik moeite doen om Moritz nu niet te zien als 'zwak krummel-frummeltje' en me erbuiten houden. Hij redde zich prima Af en toe even schuilen op de bank, maar dan sprong hij toch weer tevoorschijn.
Kaya werd helemaal dol en 'danste' het hele huis rond

Er komt nu toch een uit bij mij, al ben ik daar altijd heel voorzichtig mee, want als ik begin te juichen dan gaat het fout :N:

Maar toch:

Niet nog even, Caroline.
Wat mij betreft schrijf je 100 keer per dag en dat meen ik uit de grond van mijn hart!!

Als Kaya zelfs weer aanvoelt dat het weer goed genoeg gaat met Moritz om te spelen dan zegt dat wat toch

Teckelgek schreef:Niet nog even, Caroline.
Wat mij betreft schrijf je 100 keer per dag en dat meen ik uit de grond van mijn hart!!

Dank je

Het is gewoon zo mooi....
Ruim twee weken lang dacht ik dat het over was, was ik eigenlijk bezig afscheid van Moppie te nemen. Wist ik dag en nacht dat het elk moment over kon zijn vanwege vocht en bloedingen door het hele gevaarlijke eiwitgehalte.
's Avonds nam ik steeds afscheid als ik ging slapen.
Steeds werd me verteld 'als dit en als dat, dan moet je hem in laten slapen'. Dat er weinig hoop was, dat hoorde ik keer op keer; eerst steeds van de dierenarts en toen van de internist.

En dan nu.... het is 100 keer zoveel genieten bij iedere knuffel, bij regen ga ik blij naar buiten ipv mopperend, bij iedere vrolijke dans van hem kan ik wel janken van blijdschap.
Het is een wondertje, het wondertje is nog niet voltooid (en dat moet ik mezelf ook weer steeds vertellen), maar nu zal het me toch niet meer gebeuren dat het fout gaat, dat heb ik daarboven even goed duidelijk gemaakt: het is mooi geweest nu

En heel misschien was het het beste wat ons kon overkomen dat hij zichbaar ziek werd, want hij is tenslotte wel al die jaren sluimerend ziek geweest. Als het nu echt geneest dan wordt hij misschien wel beter dan hij in al die jaren geweest was.
Dan kan hij zich misschien ook weer iets beter over zijn angsten heenzetten en wordt zijn leven nog leuker voor hem.