Het HondenForum

Moos schreef:

Inge O schreef:

Moos schreef: Wat moet ik hier nou weer mee?
Langs mijn eigen da om te laten voelen, of zij het ook merken, om te checken of het echt wel zo is? Of gewoon maar weer contact met de neuroloog opnemen...

maar zelfs als het zo is, wat kunnen ze er mee ?

ik zou moosje met rust laten wat da's betreft, ze kunnen het verschil niet meer maken voor hem - jij wel .

Ja dat dacht ik dus ook inderdaad...Maar ik weet niet wat het is; ik dacht, misschien is het wel vocht ofzo en hebben ze daar pillen voor?

Ik denk ook maar wat

Ik kan wel contact met de neuroloog opnemen. Daar heeft Moos geen last van verder, en ik moest hem toch op de hoogte houden.

Dan zou ik de neuroloog hierover mailen of bellen.

Het houdt niet op he meis

Ik zou ook de neuroloog mailen

Bij deze een dikke knuffel ...voor jullie alle 3.

Hoe is het nu Marloes?
Zijn de schoudertjes alweer wat minder dik geworden?

Wat je zei over de bijwerkingen van de anti-epileptica (sufheid) is waar, maar dat is doorgaans na enige tijd wel veel minder dan bij de start van het gebruik
Ik hoop dat je het medicijn snel in huis hebt

edit: typo

ranetje schreef:Hoe is het nu Marloes?
Zijn de schoudertjes alweer wat minder dik geworden?

Ik heb het idee dat ze de laatste week (weken) altijd wel wat dikkig zijn, maar soms wel erger dan anders. Soms zijn ze ook heel zacht en soepel, en nu net zat hij op schoot en dan zijn ze nogal hard. Wat dat verschil dan weer is?

Verder gaat hij wel redelijk. Vanochtend een loopse teef in het bos die nogal gewillig was, dus zij en Moos hebben samen een soort paringsdans uitgevoerd. Dan komen we thuis, snel eten, en dan duikt hij in zijn mand en is echt helemaal gesloopt. Hij slaapt dan niet eens de hele tijd, maar zijn oogjes staan echt niet lekker dan en hij ligt alsof hij de marathon gelopen heeft.
Hij knauwt ook meer op zijn poten de laatste tijd, vandaag knauwt hij steeds op een achterpoot...
En zijn huid trekt nog steeds regelmatig heel erg. Net lag hij even op schoot en als ik maar met mijn vingertopje zijn nek aanraak trekt hij zijn hele huid op zijn rug samen. Hij ligt soms ook al te smakken, tongelen en gapen als ik aanstalten maak om hem te gaan aaien Hij wil dan wel, maar tegelijkertijd laat hij alle mogelijke stress-signalen zien.
Heel vaak ook niet gelukkig, want als aaien continu pijn zou gaan doen....dat kan niet....

Wat je zei over de bijwerkingen van de anti-epileptica (sufheid) is waar, maar dat is doorgaans na enge tijd wel veel minder dan bij de start van het gebruik
Ik hoop dat je het medicijn snel in huis hebt

Ah oke, dat zou al schelen dan
Van wat ik op internet kan vinden helpt het bij mensen vaak wel iets, maar zenuwpijn echt helemaal wegnemen lijkt een redelijk omogelijke zaak van wat ik zo hoor en lees.
Ik hoop ook dat ik het snel op kan gaan halen, al die feestdagen ertussen werken ook niet echt mee

Ach gos, lekker ding is het ook.

Hij heeft zich vanochtend tijdens de wandeling nogal uitgeslooft; ik kon hem in het bos zelf bijna niet in zijn wagentje houden, dus nou goed, toe nog maar even dan. Langer dan een krap uurtje (normaal hou ik zo'n 40 min aan) mag hij echt niet vanwege die krampaanvallen, maar hij wilde zo graag, dus maak dat uurtje maar vol en dan zien we later wel weer.

"Later" kwam rond een uur of 12:30 toen hij begon met smakken. Grote ogen wijd open, wel liggen, maar smakken en vrij snel ademen.
Als ik hem dan bij me op schoot neem zet hij zich schrap, oortjes in de nek, lichte paniek blik in de ogen "oh jee, ze zit aan me, ik wil zelf bepalen hoe ik lig".
Sneu dus. Nu heb ik toch de kruik maar eens tevoorschijn gehaald, baat het niet dan schaadt het niet dacht ik.
Kruik met gewoon heet kraanwater, Moos op zijn zij op de bank, kruik tegen zijn ruggetje aan, fleecedeken erover, en meneertje is gestopt met smakken, ademt weer redelijk normaal (nog wel wat snel), en net zijn zijn oogjes helemaal dichtgevallen.
Kruik is dus een succes, die gaan we onthouden

Ik denk dat ik vanaf nu eens even ga kijken hoe het 's nachts gaat als ik hem met kruik bij me onder de dekens neem.
's Nachts smakt hij het meeste, en is hij soms ook onrustig, dus wie weet scheelt dit dan ook wel voor een groot stuk.

Wat erg allemaal.Maar wat moos heeft lijkt wel op syringomyelia.Voor zulke honden geven ze ook gabapentine.zoek eens via google naar infromatie over syringomyelia wie weet geeft dat wat antwoorden.Veel sterkte met alles.

Elke oplossing om het voor Moosje gemakkelijker te maken is er eentje
Goed van je om die kruik te verzinnen

Hij heeft echt ruim een uur diep liggen slapen met die kruik (die overigens niet geheel mijn idee was, ergens is het eens geopperd, weet alleen niet meer waar en door wie )
Nu ligt hij lekker te kluiven

Inge O schreef:

Moos schreef:Ik denk dat ik vanaf nu eens even ga kijken hoe het 's nachts gaat als ik hem met kruik bij me onder de dekens neem.
's Nachts smakt hij het meeste, en is hij soms ook onrustig, dus wie weet scheelt dit dan ook wel voor een groot stuk.

ja, maar bij je onder de dekens is voor hem qua aanraking misschien weer niet zo fijn?

bij die mevrouw is het geloof ik ook 's nachts het ergste .

Hij wil zelf per se onder de dekens de laatste tijd, maar dan ligt hij niet tegen me aan onder de dekens hoor, dat doet hij dan inderdaad weer niet. Hij ligt op 3 cm afstand net niet tegen me aan zo ongeveer.
Het zou voor beide partijen makkelijker zijn als hij netjes aan de andere kant van het bed, met kruik, onder zijn eigen dekentje zou blijven liggen.
Vrees alleen dat dat 'm niet gaat worden

Van wat ik kan vinden is de pijn bij mensen met neuropathie 's nachts inderdaad bijna altijd het ergste. Dat zou ook wel verklaren waarom Moos al tig maanden 's nachts regelmatig smakt en soms ook onrustig is.
En wellicht ook waarom dat ergens in Maart van dit jaar (meen ik, moet ik even nazoeken) over ging met rimadyl. Ik zou me kunnen voorstellen dat dat helemaal in het begin nog wel iets zou doen tegen de pijn?

Edit: ja, was Maart

Fijn dat je iets gevonden lijkt te hebben wat een beetje verlichting voor hem geeft. Lijkt me voor jezelf ook een prettig idee dat je wat kunt doen op zo´n moment. Verder vind ik het zo erg allemaal. Arme Moos.

Baily schreef:Fijn dat je iets gevonden lijkt te hebben wat een beetje verlichting voor hem geeft. Lijkt me voor jezelf ook een prettig idee dat je wat kunt doen op zo´n moment. Verder vind ik het zo erg allemaal. Arme Moos.

Klopt inderdaad Hij wil dan niet geaaid of op schoot want dat doet pijn (weten we ook pas sinds die diagnose. Ik heb gewoon een dik half jaar gedacht dat Moos heel vaak misselijk was...). Dan voel ik me zo machteloos
Nu kan je dan tenminste nog een lekker zacht bedje voor hem maken met kruik.

Hij is nu lekker met zijn flostouw aan het spelen, na een kort wandelingetje

Edit: hij ligt alweer op de bank. Ik heb de kruik weer neergelegd en hij zoekt hem echt op om languit tegenaan te gaan liggen.

Ze verkopen bij de gamma bouwmarkten honden slaapzakken.
Het zag er erg leuk uit, en misschien voor Moos wel praktisch.
Op het plaatje zag het er uit als een soort holletje waar de hond dan kan inkruipen. Misschien een tip?

Sterkte verder.

Marloes, heb je de nieuwe medicijnen al binnen?
Kan je ze krijgen op de sterkte die Moos nodig heeft?

Ach die Moos... fijn dat hij die kruik zo fijn vindt

Ennath schreef:Marloes, heb je de nieuwe medicijnen al binnen?
Kan je ze krijgen op de sterkte die Moos nodig heeft?

Ja, vanochtend serieus mee begonnen op het juiste schema. Even afwachten dus.

Fijn dat jullie er nu mee kunnen beginnen

En nu maar hopen en duimen dat de medicijnen ook wat doen voor Moos !!

Hoe gaat het met Moos???????????
Kun je al merken of de medicijnen iets doen???

Bericht verwijdert.....

Jacqueline

Doerak schreef:Hoe gaat het met Moos???????????
Kun je al merken of de medicijnen iets doen???

Ik zit er ook al een paar daagjes aan te denken: Hoe zal het met Moos gaan?
Ik hoop zo dat de medicijnen helpen.

Inge O schreef:

Zenda schreef:

Doerak schreef:Hoe gaat het met Moos???????????
Kun je al merken of de medicijnen iets doen???

Ik zit er ook al een paar daagjes aan te denken: Hoe zal het met Moos gaan?
Ik hoop zo dat de medicijnen helpen.

nee, het helpt niet, maar meer kan ik niet zeggen - marloes heeft een topic hierover in de veteranenhoek .

O jasses, dat klinkt niet lekker !! :N: Ik hoopte al zo dat het misschien een beetje zou helpen...( en met mij vele anderen denk ik !) Dikke knuf voor Moos en Marloes en sterkte !!!

Jammer had graag gehoord hoe het met Moos is............

In ieder geval sterkte Moos en Marloes.

Doerak schreef:Jammer had graag gehoord hoe het met Moos is............

In ieder geval sterkte Moos en Marloes.

En ik denk ook meerdere onder ons. In ieder geval heel veel sterkte en heel veel knuffels voor allemaal.

Marloes zal zich heus wel weer melden.....geef haar ff de tijd.

thom schreef:Marloes zal zich heus wel weer melden.....geef haar ff de tijd.

Dat geloof ik ook wel hoor, en natuurlijk geven we haar de tijd.
En als ze niks meld dan is het jammer, maar wel haar goed recht.