Het HondenForum

En hier dan alweer het verslagje van de 6e trainingsavond met puppy Ita.

Volgen moest deze keer in een 8. Dus een rondje binnenbocht en een rondje buitenbocht.
Tot mijn verrassing deed Ita dat al heel behoorlijk. Ze deed in ieder geval niet onder voor de hondjes die aan een slip liepen

Over een klein slootje apport over water.
Daarbij moest je het hondje even vasthouden en enthousiast maken op het apport (puppydummy) dat de trainer aan de andere kant van het slootje opgooide.
Daarna met commando "over" naar de overkant sturen en apport commando geven en daarna je pup terug zien te krijgen.
Ik doe dat spelletje nogal eens hier in het bos over de beekjes waar ze zo doorheen kan lopen. Ita deed het prima, want ook hier was het slootje doorwaadbaar.
Bij af en blijf was deze keer de bedoeling dat ik uit zicht ging (ik deed dat 1 seconde ) Dat ging goed. Ita bleef rustig liggen.
Gewoon op het land apporteren is voor Ita kennelijk al een normale zaak.
Ze begint tandjes te wisselen, dus voorlopig gaat het apport nu op een laag pitje.
Vooruit sturen (20 meter en met een snoepbakje) en terug roepen vindt ze een heel leuk spelletje, dus dat de andere honden al naar een andere plek toe liepen voor de volgende oefening vond ze geen reden om de oefening niet te doen

Ik wacht maar eens af wat ze gaat doen in de "puberteit".
Tot nu toe doet ze het verrassend goed.(vind ik )

Na de les mochten ze in een omheind stuk los met elkaar spelen.
Ita werd ondergeschoffeld door haar zus Esso (ik dacht dat dat een reu was, maar blijkt een teef te zijn en een stuk groter al dan Ita).
Ita vond dat een goed moment om vervolgens haar broertje Roeby onder handen te nemen, maar wel iets goedmoediger.
Leuk om te zien dat los spelen.
Maar voor mij is spelen hier bij ons in het park met jonge en volwassen honden door elkaar toch een stuk belangrijker en volgens mij veel nuttiger om te leren hoe je je als hond moet gedragen.

Inge O schreef:leuke evolutie, nettie !

Ja Ita gaat goed vooruit

Wat ik me trouwens wel afvraag........................
Is het normaal dat een reu van bijna 6 maanden, een teef van bijna 6 maanden grommend en borstelend tegen de grond houdt, en niet toestaat dat het teefje ook maar één beweging maakt?
(Niet van het zelfde ras)

Dat zag ik gebeuren en het verbaasde me eigenlijk nogal.
Die reu probeerde dat ook bij Ita, maar dat lukte niet zo best.

De reuen die ik zelf heb gehad waren altijd, ongeacht hun eigen leeftijd of de leeftijd van de teef zeer galant

Ik hoop dat hij zich vlot bekeert
Vrees anders voor zijn familiejuwelen

Inge O schreef:

ranetje schreef:Ik hoop dat hij zich vlot bekeert
Vrees anders voor zijn familiejuwelen

oei, maar zonder juwelen wordt hij niet galanter naar de dames toch ?

Neuh.............................maar wel slomer misschien?

Gisteravond alweer de 7e trainingsavond voor Ita en mij.
Ik ben zelf tevreden over haar vorderingen en voor zover ik heb begrepen zijn de trainers daar ook best over te spreken.

Volgen ging goed (een nogal lang stuk, maar ik heb er een lolletje van gemaakt).
Vooruitsturen en terug roepen ging ook goed. Ze was alleen ietsje afgeleid door gedoe met de lange lijn waar mijn buurman mee stond te hannessen.
Een bewegend touw is leuk om in te bijten dus de terugweg ging een beetje met een omweg
Apport ging ook netjes. Ik heb alleen een zachte dummy. Houten blok in deze wisselperiode vind ik niet geslaagd.
Bovendien beperk ik het apporteren zo veel mogelijk.

De hondjes moesten daarna blijven (niet allemaal tegelijk hoor) en van daaruit moesten we de hond roepen.
Dat heb ik gewijzigd in vasthouden door een assistente en voor roepen. De reden (steadyness bij de blijfoefening) heb ik de trainer uitgelegd en hij vond het prima.
Ze schijnen te vinden dat een pup helemaal steady moet zijn aan het einde van de cursus geloof ik.
Lijkt me wat jong. Ik heb zo'n vermoeden dat een echte steadyness op die leeftijd (ongeveer 6 maanden) nog niet verwacht mag worden?
De blijf uit zicht (15 tellen) heb ik naderhand gedaan en toen ik terugkwam lag ze er lekker ontspannen bij.
De trainer vond dat ik "de tijd wel moest uitbreiden".
Ik heb gezegd dat vorige week één tel en nu 15 tellen al een aardige uitbreiding was

Over water moest heen en terug.
Er werd een lijn uitgelegd waarmee ze de hond na het commando "over" naar de overkant van de brede sloot trokken en van daar uit kon de baas hem dan weer roepen.

Ik heb gevraagd of de trainer zo ver kon gooien dat er een dummy voor Ita naar de overkant werd gegooid.
Ik wilde haar niet aan die lijn hebben. En het gebeurde zoals ik het wilde
De hulp aan de overkant gooide de dummy vervolgens met een prrrrrrrrrrrt neer.
Daarna heb ik Ita over gestuurd en zoek apport gezegd. Nadat ze de dummy had gevonden weer teruggefloten........................... zonder dat er een lijn aan zat !!
Ze deed het zonder één moment van aarzeling
Daarna mocht ze van mij, onder grote hilariteit van de trainer, haar bakje met lekkers helemaal leeg eten
Waar dat spelen in het water (dankzij het mooie weer) al niet goed voor is geweest

Ik was super trots op mijn kleine meid.
Ze doet wat ik zeg, als ik haar maar niet fysiek dwing of wat strenger iets zeg heb ik ontdekt.
Want dan gaat ze onmiddellijk in de ankers.
En dan krijgt ze zo'n uitdrukking in haar ogen zoals ze ook heeft op die foto waar ze naar me kijkt terwijl ze op Rana's kop zit
Zo dus :
http://i53.photobucket.com/albums/g74/r ... CF0217.jpg
Ik zal haar wel in de gaten moeten houden, Er zit een behoorlijke kop op
Misschien nu toch echt mijn commando's wat neutraler gaan geven
Iemand nog een extra suggestie waar ik op moet letten dat deze jonge dame me niet in de maling gaat nemen?

ranetje schreef:Ik heb gezegd dat vorige week één tel en nu 15 tellen al een aardige uitbreiding was

Echt geweldig dat ze het zo goed doet
En fijn dat je lekker je eigen gang blijft gaan
"De kop" krijgt felix als er even een impasse is. Dat er dus even "niets" is.
Bijvoorbeeld na het volbrengen van een taak, en dat je dan meteen nóg iets van hem vraagt
Net alsof hij vind dat hij dan eerst even iets voor zichzelf mag doen
Meestal is dat wel te overbruggen door hem meteen enthousiast uit te nodigen voor wat leuks, bijvoorbeeld een speeltje voorhouden en een paar tellen ouwehoeren, en dan 'hup, even serieus' weer aan de voet.

Jaap* schreef:

ranetje schreef:Ik heb gezegd dat vorige week één tel en nu 15 tellen al een aardige uitbreiding was

Echt geweldig dat ze het zo goed doet
En fijn dat je lekker je eigen gang blijft gaan
"De kop" krijgt felix als er even een impasse is. Dat er dus even "niets" is.
Bijvoorbeeld na het volbrengen van een taak, en dat je dan meteen nóg iets van hem vraagt
Net alsof hij vind dat hij dan eerst even iets voor zichzelf mag doen
Meestal is dat wel te overbruggen door hem meteen enthousiast uit te nodigen voor wat leuks, bijvoorbeeld een speeltje voorhouden en een paar tellen ouwehoeren, en dan 'hup, even serieus' weer aan de voet.

Dat doe ik met Rana ook
Die moet, zeker als het jachttraining betreft, even ontspannen voor ze zich weer kan concentreren op de volgende opdracht.
Ik kan wel bijv. drie apporten achter elkaar laten halen, maar dan moet ze eventjes uit de band springen.
Hoeft maar een paar tellen (even met een trektouw o.i.d. spelen)

Met Ita doe ik een ontspanning na elke kleine oefening.
Maar als ze bijv. in het park wat snel vooruit loopt kan ik haar direct terugkrijgen met een "Ita hierrrrrrrrrrrrr"
Maar niet met "Ita hier"
In het laatste geval staat ze me even met gefronste wenkbrouwen aan te kijken en gaat door met waar ze mee bezig is.
Zo'n commando is niet voor haar
Foutje gemaakt?
Nou ja, ze is nog maar 4 maanden dus er kan nog veel veranderen

Ik vind het enorm leuk om je wekelijkse training te lezen. Goed dat je af en toe
je eigen plan trekt
Je kent je eigen hond het beste en als iets niet werkt voor haar werkt het niet

Heb gemerkt dat bij Vita ook een behoorlijk koppie op zit. Eigenlijk zijn we iets te toegevend
geweest voor haar. Wij hadden hiervoor een duitse staande draadhaar en die kon je behoorlijk aanpakken indien nodig. Van de Bracco's aldoor gehoord dat het hele gevoelige
honden zijn die snel blokkeren, nou Vita dus niet

Ze doet alles eigenlijk wel behoorlijk netjes maar soms zit haar jachtpassie waar ze een
flinke dosis van heeft :N: ons erg in de weg Bij verloren zoek heeft zij de dummies zo gevonden loopt eroverheen en gaat verder de bosjes afstruinen is veel
leuker
Licht er nu wild om te apporteren dan wordt het een ander verhaal. Dat is namelijk wel leuk om op te halen.
Komt waarschijnlijk ook wel omdat op training vorig jaar zij al erg veel met wild heeft gewerkt, dus dummies zijn stom

Daarnaast doen we ook nog veldwerk moet eigenlijk niet samen maar ja ze schijnt talent
te hebben voor veldwerk. Ze kon nu nog met de jeugd meedoen dus haar toch maar
ingeschreven voor een wedstrijd. En ja dan moet je ook daarvoor trainen natuurlijk.

Veldwerk is balanceren tussen eigen initiatief en gehoorzaamheid. Nou dat eigen initiatief
is er wel maar als er een haas op gaat is de gehoorzaamheid uit zicht

We hebben nog genoeg om aan te werken dus.

bydevries schreef:Daarnaast doen we ook nog veldwerk moet eigenlijk niet samen maar ja ze schijnt talent
te hebben voor veldwerk. Ze kon nu nog met de jeugd meedoen dus haar toch maar
ingeschreven voor een wedstrijd. En ja dan moet je ook daarvoor trainen natuurlijk.

Een continentaal staande hond zou veldwerk en werk na het schot eigenlijk wel samen moeten kunnen doen.
Het vraagt wel wat veel van de hond geloof ik, maar als volwassen hond moeten ze toch ook apporteren bij het veldwerk?

Waar train jij het veldwerk?
Ik heb nog geen hulp en begeleiding gevonden voor Ita en mij.

bydevries schreef: Ze doet alles eigenlijk wel behoorlijk netjes maar soms zit haar jachtpassie waar ze een
flinke dosis van heeft :N: ons erg in de weg Bij verloren zoek heeft zij de dummies zo gevonden loopt eroverheen en gaat verder de bosjes afstruinen is veel
leuker
Licht er nu wild om te apporteren dan wordt het een ander verhaal. Dat is namelijk wel leuk om op te halen.

hoe herkenbaar

Inge O schreef:pfieuww, nettie, wat een prestatie al voor zo'n hummeltje . ze heeft er duidelijk ook plezier in, duidelijk dus dat je haar niet overvraagt.

die trainers verwachten wel heel wat zeg van zo'n ienemienie puppies, 15 seconden uit zicht en dan zou dan nog te povertjes zijn ?

Wat dat betreft sta ik me elke week te verbazen Inge
Ik ben al heel blij als de puppen uit mijn puppygroepen af gaan aan het einde van de puppytraining
Vraag ik over het algemeen te weinig of zouden de hondjes uit deze jachttrainingsgroep het zo goed doen? Want er zijn heus nog wel een paar die goed vooruit gaan
Of hebben mensen die een gewoner puppytraining doen minder "drive"?
Al moet ik er wel nog even voor de duidelijkheid bij zeggen dat ik Ita echt nergens heb gedwongen of geforceerd......................
Bovendien wordt er dramatisch gedaan over de huisige Jonge Honden groep van de jachttraining.
Daarvan wil er bijna geen een over water ....................

Ik was al blij dat Rana af ging toen ze 5 maanden was
Dus het verschilt ook per hond.

Gisteravond hebben we onze 3de training gehad (koninginnedag was er geen trainen en vorige week had ik geen zin om ook nog maar iets te doen 's avonds)
Peter ging ook mee om foto's te maken.
Kyra is de enige staande hond die nog mee traint in deze groep, de anderen zijn allemaal afgehaakt, het waarom weet ik helaas niet want ik krijg het via de mail te lezen.
Er waren dus 6 labjes, 1 toller en Kyra.

Als eerste liepen we naar een veld met erg hoor gras, hier werd een grote vierkant gevormd door op elke hoek een wit paaltje te zetten, 4 voorjagers met hond moesten elk bij 1 paaltje staan.
2 voorjagers aan de ene kant kregen een kale dummy en om beurten moesten ze die kruislinks opgooien en prrten, een markeer dus maar met de moeilijkheid dat de dummy in het hoge gras ligt en dus moeilijk te ruiken en te zien is, de labjes hadden het er maar moeilijk mee.
Toen Kyra en ik aan de beurt waren, zei ik tegen mezelf niet denken dat ze het niet kan, ze kan het gewoon.
Dus prrrrrrrrrt, Kyra kijkt, hij valt ff wachten en apport, in 1 spurt recht naar de dummy, oppakken en brengen.
Ik riep,Kyra hier, en goed zo Kyra een dummy, toppertje en de trainster gelijk, ik wilde nog met je overleggen of we eentje met vel moesten doen, wat goed dat ze deze pakt heb je geoefend nee dus.
Ik vertelde haar dat Kyra me had ingefluisterd dat ze de labjes wel even zou laten zien hoe het moet.

Kyra wacht op haar beurt.


Kyra brengt de dummy


Als beloning wil ze het hele zakje met worst


Wat ben je toch een brave meid


De volgende proef is een verloren apport over water.
Eerst sta je aan de rand van de sloot en als de hond de dummy heeft gehaald ga je een paar meter naar achteren het bos is, de dummy ligt dan op dezelfde plek aan de overkant van de sloot als de eerste keer.
Ik zet Kyra in met een vooruit.
Ze staat wat te twijfelen en dus prrt de trainster aan de over kant.
En ja hoor ze springt over de sloot alleen haar achterpoten belanden in de vieze sloot, ze pakt de dummy en komt hem brengen.
Dan gaan we dieper het bos in, weer vooruit, ik moet haar een paar keer vooruit sturen hier in het bos ruikt er van alles zo lekker, als ze bij de sloot is wil ze er niet over wat ik ook probeer, ze komt steeds bij me terug ook het opgooien van de dumy, die overigens nu steeds met vel is, helpt niet en we stoppen ermee.
Volgens de trainster lag het puur aan de steile kant, ze vond het erg moeilijk bij het eerste apport om er tegen op te klimmen, zie foto.

Kyra wacht op haar beurt omdat het een verlorenapport is moet ze de andere kant opkijken dit is geen probleem want ze hoort allemaal fazanten


Vooruit


Ze heeft de dummy gevonden en komt terug






Na de mislukte 2de apport lijn ik haar weer aan




Omdat de honden erg vies zijn gaan we een uit diep water apport doen.
Een schot, de eend valt, even wachten apport en gaan.


Ja hebbes




en terug brengen aan het vrouwtje


Als laatste een konijneapport, ook een markeer.
Prrrrrrrrt konijn valt en Kyra markeert


Konijn oppakken


en brengen


Eerst brengt ze het konijn naar Peter die foto's staat te maken, ze gaat zelfs voor hem zitten maar als ik haar rope komt ze hem bij me brengen.

Alhoewel ik dus niet in de groep zit met alleen staande honden voor het werk voor het schot, vind ik de trainingen erg leuk, omdat de proeven erg uitdagend zijn voor Kyra haalt ze dus zelfs een kale dummy, een dumy gewoon 5 meter voor haar weg gooien is geen uitdaging voor haar en dus doet ze dat niet, ikheb besloten dat ik daar vrede mee heb, ik doe dit met Kyra omdat ik het leuk vind en zij ook, ik ga geen proeven met haar lopen waardit misschen wel moet, maar ga van het najaar voor het eerst met haar mee op jacht en dan gaat het erom dat ze het wild binnen brent, binnenkort krijg ik een kraai en wil ik daar mee aan de slag.
Het schijn erg moeilijk te zijn om je hond een kraai te laten apporten dus ik ben benieuwd.

O ja en wat ook zo goed is dat we dus eerst een kale dummy doen , dan met vel en dan wild het steeds leuker maken voor de hond dus en niet na wild weer een kale dummy

Ze heeft toch goed gewerkt Sonja
Jij zegt dus vooruit bij over water
Daar zijn bij onze training hele discussies over geweest, maar volgens de trainers in "over" beter omdat het over een water zwemmen is.
Volgens mij is dat onzin omdat een hond geen verschil weet tussen over en vooruit.
Hij doet wat hij op dat commando heeft geleerd.
Als Kyra het op korte afstand doet dan is het niet vreemd als ze in datzelfde trainings onderdeel vervolgens aarzelt als jullie er veel verder van af staan. Ook omdat ze nog een prt nodig had om over te gaan.
Ik denk dat ik hooguit een of twee meter verder van de sloot genoeg had gevonden voor een trainingsavond.
Volgende keer weer verder.................. na een check of ze dat over water voldoende onder de knie heeft.

Hoog gras voor de markeer is in principe normaal. Ze moet op het oog de valplaats vrijwel precies weten. Het allerlaatste zoeken door gebruik te maken van de wind is logisch als ze er een halve meter naast zou zitten.

Ze markeert mooi als ik het zo lees

Ze doet het goed Sonja

Ze heeft heel goed gewerkt, we zeggen inderdaad vooruit en als ze dan over de sloot is zoekapport.
Ik denk dat het overwater in princiepe niet zo'n probleem is, maar dat het er puur aan ligt wat voor sloot of beek het is, was de wal wat minder steil dan was ze denk ik ook de tweede keer over gegaan, maar ik ben tevreden, over 2 weken gaan we weer.

drent.lover schreef:Ze heeft heel goed gewerkt, we zeggen inderdaad vooruit en als ze dan over de sloot is zoekapport.
Ik denk dat het overwater in princiepe niet zo'n probleem is, maar dat het er puur aan ligt wat voor sloot of beek het is, was de wal wat minder steil dan was ze denk ik ook de tweede keer over gegaan, maar ik ben tevreden, over 2 weken gaan we weer.

Heeft ze geen elleboog problemen o.i.d. voor zover je weet?
Honden met problemen met ellebogen of heupen hebben pijn bij het beklimmen van een steil taluud.

nee niet dat ik weet

ranetje schreef:

bydevries schreef:Daarnaast doen we ook nog veldwerk moet eigenlijk niet samen maar ja ze schijnt talent
te hebben voor veldwerk. Ze kon nu nog met de jeugd meedoen dus haar toch maar
ingeschreven voor een wedstrijd. En ja dan moet je ook daarvoor trainen natuurlijk.

Een continentaal staande hond zou veldwerk en werk na het schot eigenlijk wel samen moeten kunnen doen.
Het vraagt wel wat veel van de hond geloof ik, maar als volwassen hond moeten ze toch ook apporteren bij het veldwerk?

Waar train jij het veldwerk?
Ik heb nog geen hulp en begeleiding gevonden voor Ita en mij.

Ik ben ook van mening dat het naast elkaar zou moeten kunnen. Het gevaar zou zijn dat
ze met een te lage kophouding in het veld lopen. Ik plaats dan ook af en toe een verloren
zoek in een struik of op een tak van een boompje Geen idee of het iets uitmaakt.

De training doe ik eigenlijk op z,n Jan boerenfluitjes Hier in de buurt niets gevonden
in de vorm van een trainingsgroepje of zoiets.
Ik zoek zelf veldjes op waarvan ik weet dat er fazant zit en dan maar hopen dat je iets
tegenkomt, uiteraard goed met de wind rekening houden, zodat als ze voorstaat op fazant ik haar kan belonen. Ze moet gaan snappen dat dat is wat wij zoeken en duiven
reigers enz moet negeren. En dat is alleen nog maar het begin. Hoe meer je leert, des te meer het besef komt dat je nog heel veel te leren hebt.
Als ik even een dip heb om een veld te gaan lopen kijk ik naar dit filmpje. Hier wordt ik helemaal blij van.
Ik hoop binnenkort een keer in Italie te kunnen trainen. Daar zijn genoeg mogelijkheden
en zij trainen ook met een zogenaamde 'braga' dit is een soort tuig zodat ze in hun rastypische trot het veld afzoeken ipv de galop.

http://www.youtube.com/watch?v=bDvol1S961M

bydevries schreef:De training doe ik eigenlijk op z,n Jan boerenfluitjes Hier in de buurt niets gevonden
in de vorm van een trainingsgroepje of zoiets.

Bij mijn beste weten bestaan er geen trainingsgroepjes voor veldwerk.
Je moet het geluk hebben tegen iemand aan te lopen die jou wil helpen.

Heb jij veldjes gevonden die veilig genoeg zijn en waar ook nog fazanten zitten?
Hoe maak jij duidelijk dat de reigers, duiven hazen en katten ( :N: ) niet de bedoeling zijn en fazanten wel?
Loop jij met de hond aan een lijn? Of laat je haar gaan en heb je voldoende appèl om haar terug te houden als er wild op gaat?
En zo ja, hoe heb je dat getraind?
Een hoop vragen, maar ik zou het antwoord echt graag weten

Dat filmpje is prachtig om te zien
Ik wist niet dat er zelfs tuigjes waren om de Bracco te laten trotten
Moeten ze dat eigenlijk niet vanzelf doen?

Tja veldjes zijn bijna niet te vinden. Elk stukje grond is wel van iemand en mag
je niet zomaar op.
Tot nu toe bij ons in de polder gelopen, is een soort recreatiegebiedje met slootjes
en stukjes jonge boompjes, maar ook een paar weilandjes die open staan.
Ik had de fazanten gehoord en gezien dus ben ik daar mijn geluk gaan beproeven.
Vita gaat dus aan de lange lijn want er zitten dus ook konijnen en het appel is er niet
meer als er konijnen zijn. Dan bedoel ik niet dat ze 5 minuten achter de konijnen aangaat,
ze kan dat zo een half uur volhouden :N: Het is een zeer volhardend wijfie

Ik moet zeggen dat ze gek genoeg niet veel interesse heeft voor eenden. Wel voor merels,
duiven enz. dus het echte veerwild en niet zozeer waterwild. Zal misschien aangeboren zijn, in Italie worden ze volgens mij voornamelijk gebruikt voor de kwartels en patrijzen.
Bij voorstaan op niet gewenste vogels zeg ik' nee en doorlopen ' bij het opgaan van een
haas of konijn komt een strengere correctie als ze daar achteraan wil.

Training voor veldwerk heb je niet echt veel. soms zie je wel bij rasverenigingen iets ontstaan, ik dacht dat er zoiets bij de Drenten was maar dat zou ik na moeten kijken.

Ik krijg hulp uit de Braccohoek daar zijn een paar zeer gepassioneerde veldwerkers.
Met vragen kan ik altijd bij hun terecht of samen een veld lopen.

Vita ging in eerste instantie volledig haar eigen gang, nu met wat geluidjes probeer ik haar aandacht te krijgen zodat ze slagen gaat lopen en leert met de wind te werken.

Het trotten zit er wel in.Bij de een meer dan de ander maar je moet er zeker zelf aan schaven. Het moet een tweede natuur worden. Het is wel grappig ik dacht altijd dat onze
draad ruim gangwerk had maar als je dan de Bracco ziet gaan dat is toch nog veel ruimer.

Even een paar foto eerste drie training. Laatste foto van veldstrijd.




And it's a go


Voorstaan braaf braaf en aanlijnen. Op commando fluschen.


En daar gaat de hen.



Ja voor fazanten geen oog meer uiteraard.



Het is een te leuk spelletje.

O jee die foto met die drie hazen
Dan heeft Rana ook niets meer met fazanten denk ik
Mooie foto's trouwens
Die laatste foto helemaal geweldig (al had je het waarschijnlijk liever anders gezien )
Hoe oud was Vita toen je met haar op zoek ging naar fazant?

Bij de eerste beurt van de wedstrijd meteen hazen. De eerste keer was ze na een brul
van de keurmeester waar ze vlak langs liep snel weer bij mij terug. Ik mocht het in het zelfde veld nog een keer proberen. De hazen zaten nog te vers in het geheugen dus weer
erachteraan :N:

We mochten meteen weer aantreden bij het volgende veld. Hier liet zij op een gegeven moment goede slagen zien na wat stuurwerk van mij. Keurmeesters hebben liever niet dat
je te veel geluid maakt in het veld, maar ja om een beetje aandacht te krijgen gaat dit helaas
niet zonder

Vita had zelf de fazanten eerder ontdekt dan dat wij bewust gingen zoeken. Ik reageerde dan wel altijd enthousiast met een ( Ja kippetjes )
Eigenlijk pas met 14 maanden (ze is nu 18 maanden) met haar het veld ingegaan om bewust en aangelijnd te zoeken. Momenteel even geen training. De fazanten hebben nu jongen en die wil ik niet verstoren.

In het broedseizoen kom ik ook nooit in de uiterwaarden.

Had jij Vita wel onder controle dat eerste jaar toen ze de "kippetjes" zelf al wel had ontdekt?

Vita stuitte bij toeval op een fazant in het bos. De fazant vloog
het water over en Vita erachteraan via de brug. Nou van enig appel
kan je dus niet meer spreken

Leuke verslagen Sonja en Brigitte
Wij gebruiken ook geen "over" commando. "Vooruit" is vooruit, of de hond dan een sloot, vaart, hek of wat dan ook tegenkomt moet eigenlijk niets uitmaken vind ik.
Wij zijn ook steeds meer wat zelf aan het prutsen met veldwerk, Ik heb het idee dat het voor Felix zo leuk is om dat samen te doen dat hij steeds vaker helemaal vergeet om ver weg te gaan

Jaap* schreef:Leuke verslagen Sonja en Brigitte
Wij gebruiken ook geen "over" commando. "Vooruit" is vooruit, of de hond dan een sloot, vaart, hek of wat dan ook tegenkomt moet eigenlijk niets uitmaken vind ik.
Wij zijn ook steeds meer wat zelf aan het prutsen met veldwerk, Ik heb het idee dat het voor Felix zo leuk is om dat samen te doen dat hij steeds vaker helemaal vergeet om ver weg te gaan

Vertel eens iets meer over dat "prutswerk" Jaap ?
Wat doe je zoal met veldwerk en hoe?

De 7e trainingsavond:
Ita begon gisteravond meteen met een sleep (als eerste van de hondjes).
Ze heeft die sleep prima gelopen en de eend op het einde was helemaal geweldig
Daarna tijdens het volgen zag ze steeds weer die eend (lag toen voor haar in het zicht als de andere hondjes de sleep liepen) dus jullie kunt je ongeveer voorstellen hoe ze heeft gevolgd
Ik vond dat wel begrijpelijk, gewoon geduldig de aandacht weer proberen terug te halen, maar dat is wel moeilijk hoor

De zit blijf was weer zo geregeld dat je de hond moest influiten. Ik heb mijn eigen regels maar weer gemaakt.
Blijf en 20 meter weglopen en meteen weer terug en belonen voor het blijven.
Over water ging weer goed (weer zonder lijn) en netjes de dummy opgehaald. Ze overwoog op de terugweg toch de brug maar te nemen, dus mijn rammeldoosje is er aan te pas gekomen om haar toch rechtstreeks over het water terug te laten komen. Dat is gelukt

Daarna konden de puppy's kennismaken met een konijn.
Eerst allemaal eventjes ruiken en daarna werd het konijn neergelegd en kon je er langs lopen met de aangelijnde pup.
Als de hond vast pakte snel een stukje doorlopne en dan het konijn aannemen.
Ita deed het goed
Ze pakte graag.
Dat pakken werd gestimuleerd als het nodig was, maar er werd geen commando "vast" gegeven.
De tweede ronde lag er een achterpoot over de buik heen en Ita kon achterpoot èn buik van het konijn niet samen vastpakken omdat haar bekkie nog te klein is, dus dat ging wat plukkerig.
De trainer zei dat dat plukken niet mocht (maar hij had de oorzaak niet gezien).
Dus heb ik gevraagd dat konijn nog even netjes gestrekt neer te leggen zodat ze goed kon pakken.
"nou dat kan je in de jacht ook niet van een konijn vragen hoor" was de reactie van de trainer
Ik heb gezegd dat ik graag goed wilde afsluiten met Ita. Dus het konijn werd netjes neergelegd.
Ze pakte toen uitstekend op dus ik was tevreden
De trainer zei dat het goed was om deze oefening met een succesje te eindigen

Er was ook bedacht om twee hondjes af te leggen, baas op 2 meter afstand laten staan en dan de rest van de groep te laten volgen om baas en hondje heen.
Ik vond dat vrij pittig voor Ita.
Gelukkig werd na de eerste twee hondjes de oefening niet voortgezet, maar moesten we zelf om ons hondje heen lopen.
Dat ging bij Ita goed.

Na afloop mochten de hondjes weer spelen in de puppyren.
Ik begin daar steeds minder enthousiast over te worden.
Veel gegrauw en gesnauw en steeds bepaalde hondjes die alleen maar een andere pup vastpinnen op de grond.
Ik houd daar niet van.
Ita kon niet bij haar favoriete speelmaatje komen (Heidewachtel) omdat zowel hij als zijzelf voortdurend op de rug moesten.
Toch maar niet meer doen denk ik.

Jeetje, wat is mij veel ontgaan . Al die mooie verhalen. Veel te veel om op te reageren. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen :N: .

Nettie; ik ben gewoon een beetje verbijsterd over wat er allemaal al gedaan word met zulke kleine hummels . En dat ze het nog doen ook
Ik ben veel vergeten van Dante's puppytijd, maar volgens mij was hij veeel ouder toen ik dat soort oefeningen deed met hem (was natuurlijk geen jachttraining). Ik kan me wel heel goed voorstellen dat je af en toe zelf je plan trekt...
Maar Ita lijkt me wel een kanjertje

Brigitte; geweldig die foto's Die laatste dat Vita achter de konijnen aan gaat . Het mag natuurlijk helemaal niet en is verboden en zo, maar wát een lol straalt dat hondje uit!

En dat flimpje; die had ik al eerder gezien. Prachtig hè! Het valt me ook op dat het een zware Bracco is, zeker vergeleken bij Vita en mijn Dante.
Geweldig die (excusez mijn oneerbiedigheid) 'zwabberpoten'. Dat vind ik zo typisch 'Bracco'.

Ik snap het gebruik van die tuigjes niet zo . Wat maakt het nou uit hóe ze zich door het veld bewegen (in galop of trotta)? Het gaat er toch om of ze op een efficiënte manier het veld afzoeken? Ik vind het net zoiets als een hond die volgens de rasstandaard een krulstaart heeft; als hij dat niet heeft een krulspeld in zijn staart doen of zoiets
Maar waarschijnlijk zie ik iets heel essentiëels over het hoofd?

Erg leuk Nettie, die verslagen van de trainingen. Ga ik goed bewaren

Moon schreef:Jeetje, wat is mij veel ontgaan . Al die mooie verhalen. Veel te veel om op te reageren. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen :N: .

Nettie; ik ben gewoon een beetje verbijsterd over wat er allemaal al gedaan word met zulke kleine hummels . En dat ze het nog doen ook
Ik ben veel vergeten van Dante's puppytijd, maar volgens mij was hij veeel ouder toen ik dat soort oefeningen deed met hem (was natuurlijk geen jachttraining). Ik kan me wel heel goed voorstellen dat je af en toe zelf je plan trekt...
Maar Ita lijkt me wel een kanjertje

Brigitte; geweldig die foto's Die laatste dat Vita achter de konijnen aan gaat . Het mag natuurlijk helemaal niet en is verboden en zo, maar wát een lol straalt dat hondje uit!

En dat flimpje; die had ik al eerder gezien. Prachtig hè! Het valt me ook op dat het een zware Bracco is, zeker vergeleken bij Vita en mijn Dante.
Geweldig die (excusez mijn oneerbiedigheid) 'zwabberpoten'. Dat vind ik zo typisch 'Bracco'.

Ik snap het gebruik van die tuigjes niet zo . Wat maakt het nou uit hóe ze zich door het veld bewegen (in galop of trotta)? Het gaat er toch om of ze op een efficiënte manier het veld afzoeken? Ik vind het net zoiets als een hond die volgens de rasstandaard een krulstaart heeft; als hij dat niet heeft een krulspeld in zijn staart doen of zoiets
Maar waarschijnlijk zie ik iets heel essentiëels over het hoofd?

Erg leuk Nettie, die verslagen van de trainingen. Ga ik goed bewaren

Welkom terug Moon,

Ik geniet ook zeer van Ranetje d'r verhalen.
En ook ik verwonder me over wat een zo'n jonge hond op de jachttraining allemaal moet kunnen doen.
Ik zit met twee honden op de GG A en af en blijf is één minuut op een meter afstand, anders is de oefening te zwaar.
Ita blijft al langer als de B honden
Dat valt me trouwens ook op aan de verhalen van één van mijn medecursisten zij traint met een 7 maanden oude Flatcoat ook jacht.
En als je hoort wat die hond daar al moet laten zien: dan denk ik dat wij echt te weinig verwachtten van onze GG honden.

Hoi Marijke fijn dat je er weer bent

Jullie zijn niet de enigen die zich verwonderen over wat het hondje allemaal moet
Ik ben er zelf ook echt nog niet aan gewend.
Ik train met Ita nadrukkelijk steeds heel kort het appèl (per dag een paar keer 5 minuutjes) en verder zijn er natuurlijk ook een paar dingetjes die er van nature in kunnen zitten (sleep lopen en wild oppakken)
Zeker als de fokker ook al het een en ander heeft laten ruiken ben je direct al een heel eind zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Alleen een beetje onderhouden.
Die appèl oefeningen vind ik zwaar.
Ik heb daar dus gewoon wel elke dag aan gewerkt, maar op de manier zoals ik het zou doen bij G&G. Dus eigenlijk een eigen schema gemaakt en gekeken waar ik uit zou komen.

Het blijkt met Ita veel verder te zijn dan ik had verwacht.
Met Rana was ik ook lang niet zo ver, al was ook zij wel verder dan wat er op een gewone puppygroep op een KC wordt gedaan.
We zaten toen niet op jachttraining, maar bij een privé school voor gehoorzaamheidstraining.

Eerlijk gezegd wordt er op een KC soms wat weinig gevraagd van een pup. Maar dat ligt ook aan de cursisten voor een deel.
Als je gezellig naar puppycursus komt en je doet de rest van de week niks, dan gaat het allemaal niet zo vlot.
Ook de belangstelling en leergierigheid van de hond spelen mee natuurlijk.

En @Ennath
Vroeger ( ) waren de honden veel eerder (jonger) af uit zicht dan nu bij de G&G. Dat weet jij toch ook wel?
Wat dat betreft zijn de eerste twee examens van Cynophilia behoorlijk teruggedraaid.

Het klinkt enorm wat Ita doet (en ik vind dat het dat ook is ) maar ze doet het zonder grote inspanning.
Het zit er kennelijk in.
Er zijn ook een paar hondjes waar het appèl redelijk lukt, maar de rest totaal niet.
Nou dan komt dat wat later.
Bovendien komt de "puber-tijd"nog :N:
En heel af en toe staat er bij Ita al echt wel NEE op haar koppie geschreven

@Inge O
Warom zou er met een hovawart niet gejaagd kunnen worden?

En ik laat mijn trainingsuurtje (nou ja twee uur :N: ) niet meer vergallen
Ik heb mezelf een stoomcursus niet reageren en niks van aantrekken gegeven
Lukt niet altijd, maar toch vaak wel

En @Ennath
Vroeger ( ) waren de honden veel eerder (jonger) af uit zicht dan nu bij de G&G. Dat weet jij toch ook wel?
Wat dat betreft zijn de eerste twee examens van Cynophilia behoorlijk teruggedraaid.

Jazeker, weet ik dat.
Ik vind de examens in hun geheel ver terug gedraaid.
Persoonlijk heb ik er grote moeite mee dat je op het GG "half" kan slagen.
Wat mij betreft slaag je of zak je, en als je zakt heb je pech gehad. Volgend jaar (met mazzel over een half jaar) nieuwe kansen.
Maar ja, sluit wel mooi aan bij het nieuwe onderwijs met zijn ROC stagiaires die half door hun examen komen, en de andere helft wel over een half jaar erbij zullen halen. (of niet natuurlijk) Er heerst algemeen een cultuur van: een beetje goed is ook goed genoeg.

Het enige wat ik vééél moeilijker vind is het apporteren. Maar dat zo maar eens iets met mijn hekel aan apporten te maken kunnen hebben.