Het HondenForum

Meissie, het gaat ook maar door hè, weet niet meer wat ik tegen je moete zeggen, behalve,......heel veel sterkte en een knuffel...!!

Lieve Marloes dit is alles wat ik momenteel kan zeggen, ik leef zo met jullie mee.

Ik hoop dat je die andere medicatie snel kan krijgen en dat dat werkt voor kleine Moos.
Hè meis, ik wou dat ik een toverstafje had.
Dit alles als een grote boze droom kon maken. Denk veel aan jullie.

Marie-José schreef:Ik hoop dat je die andere medicatie snel kan krijgen en dat dat werkt voor kleine Moos.
Hè meis, ik wou dat ik een toverstafje had.
Dit alles als een grote boze droom kon maken. Denk veel aan jullie.

Dat zou ik ook wel willen

Moos heeft vanochtend trouwens een prut-ochtend.... Hij kon net ook geen ligplek vinden, bleef maar draaien en van mand wisselen, en hij lag ook heel erg te zuchten.
Weet iemand of honden kunnen zuchten van pijn? Hij is sowieso nog al 'zuchterig' de laatste tijd, maar nu wel heel erg overmatig.
Nu ken ik de tevreden zuchten wel, maar dat kan ik onmogelijk koppelen aan geen ligplek kunnen vinden en met de staart helemaal uit de krul, in de kamer staan...

Wat een verhaal...
Heeeel veel sterkte..

Inge O schreef:

Moos schreef:

Marie-José schreef:Ik hoop dat je die andere medicatie snel kan krijgen en dat dat werkt voor kleine Moos.
Hè meis, ik wou dat ik een toverstafje had.
Dit alles als een grote boze droom kon maken. Denk veel aan jullie.

Dat zou ik ook wel willen

Moos heeft vanochtend trouwens een prut-ochtend.... Hij kon net ook geen ligplek vinden, bleef maar draaien en van mand wisselen, en hij lag ook heel erg te zuchten.
Weet iemand of honden kunnen zuchten van pijn? Hij is sowieso nog al 'zuchterig' de laatste tijd, maar nu wel heel erg overmatig.
Nu ken ik de tevreden zuchten wel, maar dat kan ik onmogelijk koppelen aan geen ligplek kunnen vinden en met de staart helemaal uit de krul, in de kamer staan...

wat ik nu ga zeggen zal je heel erg raken, marloes, maar het niet zeggen zou fout zijn .....ik weet dat die vrouw waar ik je nog over pbde vaak hele erge pijn heeft, zo erg dat ze zelf zegt dat ze hier niet lang meer zou zijn als ze geen kinderen had.

het kan natuurlijk zijn dat dit bij moos niet zo is, of nog niet zo is, of nooit zo erg zal worden. maar aangezien een hond het niet zelf kan uitspreken vond ik wel dat je moest weten dat het dat niveau kan halen.
dikke knuffel, meis

Ja, dat raakt me heel, heel erg, maar ik ben wel 'blij' het te weten
Moos wilde vanochtend ook niet bij me op schoot, en ook niet over zijn ruggetje gekriebeld...Zodra ik dat deed dook hij zijn mand weer in...

Maar hoe kan ik bij Moos nou weten of hij eigenlijk heel vaak hele erge pijn heeft?
Nadat hij al hijgend en smakkend van ellende met 4 krampende poten en een krampende rug toch nog een koekje bij zijn favo hondenbaasje kwam halen is me wel heel duidelijk geworden dat hij voor iets wat bij hem onder 'top-plezier' valt heel erg ver nog gaat.

Ik vind het zo verdraaide moeilijk allemaal....

Inge O schreef:

Moos schreef:Ik vind het zo verdraaide moeilijk allemaal....

dat is het ook meid .

Ik huil even mee.

O meid, wat is dit moeilijk. Ik denk dat iedereen op dit forum wel zou willen dat er iets is om de situatie te laten verbeteren. Ik hoop echt dat je nog heel lang van je Moossie mag genieten. Sterkte.

Boutje schreef:Ik heb nog niet vaak gereageerd, wist niet goed wat schrijven, maar lees wel mee en ik vind het heel erg voor jullie.
Mijn man doet oa pijnbestrijding bij mensen. Voor sommige zenuwpijnen schrijft hij anti-epileptica voor, in combinatie met de gewone pijnstillers, en dat helpt vaak wel. Misschien ook een optie voor Moos?
Heel veel sterkte en moed in elk geval!

Dank je wel

Dat gaat hij binnenkort krijgen inderdaad. Bij honden doen ze schijnbaar alleen de anti-epileptica, geen combinatie.
Het schijnt ook niet altijd te werken, maar wel vaker dan rimadyl e.d.
Ik hoop dat het voor Moos wat doet...

Ik weet zo langzamerhand echt niet meer wat ik zeggen moet, maar wil je wel laten weten dat ik vaak aan jou en Moos denk en toch hoop dat andere medicijnen nog iets voor hem kunnen betekenen.

LongFields schreef:Ik weet zo langzamerhand echt niet meer wat ik zeggen moet, maar wil je wel laten weten dat ik vaak aan jou en Moos denk en toch hoop dat andere medicijnen nog iets voor hem kunnen betekenen.

Dank je Suzanne
Het is ook lastig om wat te zeggen, ik heb daar ook moeite mee als ik mensen opbel voor een update. Tja, wat kan je zeggen he?
Maar dat mensen laten weten dat ze aan ons denken en meeleven is ook echt heel erg prettig.

Ik ben vandaag gestopt met de rimadyl. Laatste was gisterenavond en ik merk nu niks anders aan hem verder nu hij vanochtend niet gehad heeft.
Ook niet gek, want met rimadyl merkte ik ook geen verschil natuurlijk.
Hopenlijk kunnen we deze week met de anti-epileptica die vaak ook tegen zenuwpijn werken beginnen, dan leek het me wel het beste als hij dan al een paar dagen helemaal van de pijnstilling (die toch niet werkt) af was.

Zelf slik ik ook anti epileptica tegen zenuwpijnen ..........
Weet natuurlijk niet hoe het werkt bij honden maar bij mensen heeft het wel even tijd nodig voordat het werkt ...
Ikzelf had ook last van bijverschijnselen in het begin....
Hopelijk is het bij honden anders
Zal duimen dat het bij Moos de pijn kan onderdrukken
Geef de kleine man maar een dikke kus van hier

Ach meisie toch, volg dit topic en jou zorg om Moos maar weet niet hoe ik nog iets kan verzinnen om je op te beuren.
Het is ook allemaal heel erg moeilijk je zoekt van alles op om hem te helpen en te begeleiden is dit klote proces. Maar wat ik erg van je waardeer is dat je hem wel zoveel mogelijk 't hondje wil laten blijven wat hij is/was. Hier heb ik veel bewondering voor.
Jullie doen 't goed samen

Ach Marloes wat vreselijk dat het nu allemaal zo moet lopen.
Ik heb geen woorden van troost voor je dus nogmaals een welgemeende

Doerak schreef:Zelf slik ik ook anti epileptica tegen zenuwpijnen ..........
Weet natuurlijk niet hoe het werkt bij honden maar bij mensen heeft het wel even tijd nodig voordat het werkt ...
Ikzelf had ook last van bijverschijnselen in het begin....
Hopelijk is het bij honden anders
Zal duimen dat het bij Moos de pijn kan onderdrukken
Geef de kleine man maar een dikke kus van hier

Hoe dat bij honden zou werken weet ik ook niet inderdaad...Wat ontzettend rot voor je dat je zo'n last hebt van zenuwpijnen, en eerst ook van bijwerkingen!

Van dat middel dat Moos gaat krijgen is de grootste bijwerking sufheid. Dat is opzich niet zo heel erg, maar hij is natuurlijk door zijn ziekte al suffig en dat moet ook weer niet te erg worden door die medicatie...
Maar goed, da's even afwachten.

Rea schreef:Ach meisie toch, volg dit topic en jou zorg om Moos maar weet niet hoe ik nog iets kan verzinnen om je op te beuren.
Het is ook allemaal heel erg moeilijk je zoekt van alles op om hem te helpen en te begeleiden is dit klote proces. Maar wat ik erg van je waardeer is dat je hem wel zoveel mogelijk 't hondje wil laten blijven wat hij is/was. Hier heb ik veel bewondering voor.
Jullie doen 't goed samen

Dank je Rea, wat zeg je dat vreselijk lief!

Wat een ellende allemaal. Wat zul je verdrietig zijn.
Even een vraagje: wat geef je voor anti epi? Fenobarbital?
Als je wat meer wil weten over de effecten ervan dan zou je ook even kunnen navragen op het epi-forum. Dan weet je ook wat voor dosering hij mag hebben (komt nogal nauw bij dit soort middelen) zonder al te veel last te hebben of té suf ervan te worden. Soms gaan ze ook in huis plassen bij het begin van deze medicijnen; ze onderdrukken immers prikkels van het centrale zenuwstelsel.
Sterkte hoor!

Nee, gabapentine ga ik geven.
De neuroloog is bekend met de doseringen dus dat zou wel moeten kloppen dan.
Ik dacht ook dat het geen echt diergeneesmiddel was, maar dat ik het bij de apotheek moet halen.

Ik hou hem nauwkeurig in de gaten op bijwerkingen.

Moos schreef:Even een kleine update:

Ik ben er ondertussen achter dat Moos al vrij ver in het proces zit van de neuropathie
De volgende (en laatste) 'stap' is dat zijn hart, darmen en blaas mee gaan doen. Hij vertoont daar nu verder nog helemaal geen tekenen van dus ik hoop dat dat nog wel lang op zich laat wachten.

De rimadyl doet niks, maar dat schijnt ook niet onlogisch te zijn bij zenuwpijn, en er is sinds kort wel medicatie die ook voorgeschreven wordt bij zenuwpijn bij honden, dus daar ben ik nu in overleg met de neuroloog mee zodat we dat kunnen gaan proberen. Dat werkt ook niet altijd, maar wel veel vaker dan pijnstilling als rimadyl.

Ach jee Marloes wat een domper. Ik hoop zo dat andere medicatie wat helpt, voor Moos en ook voor jou.

Ik heb je het hele topic mee gelezen, maar weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet zeggen..
Verschrikkelijk deze uitslag, ik hoop dat de anti epileptica verlichting geeft en dat Moos nog een mooie tijd tegemoet gaat...
Heel veel sterkte

Moos schreef:

Marie-José schreef:Ik hoop dat je die andere medicatie snel kan krijgen en dat dat werkt voor kleine Moos.
Hè meis, ik wou dat ik een toverstafje had.
Dit alles als een grote boze droom kon maken. Denk veel aan jullie.

Dat zou ik ook wel willen

Moos heeft vanochtend trouwens een prut-ochtend.... Hij kon net ook geen ligplek vinden, bleef maar draaien en van mand wisselen, en hij lag ook heel erg te zuchten.
Weet iemand of honden kunnen zuchten van pijn? Hij is sowieso nog al 'zuchterig' de laatste tijd, maar nu wel heel erg overmatig.
Nu ken ik de tevreden zuchten wel, maar dat kan ik onmogelijk koppelen aan geen ligplek kunnen vinden en met de staart helemaal uit de krul, in de kamer staan...

Ik weet het niet zeker, maar toen Murphy heel ziek was (chronisch) en het erg slecht ging zuchtte hij ook regelmatig, ik dacht ook omdat hij pijn had.
Dus niet het antwoord wat je wilt horen denk ik...sterkte met Moossie.

Carmen schreef:

Moos schreef:

Marie-José schreef:Ik hoop dat je die andere medicatie snel kan krijgen en dat dat werkt voor kleine Moos.
Hè meis, ik wou dat ik een toverstafje had.
Dit alles als een grote boze droom kon maken. Denk veel aan jullie.

Dat zou ik ook wel willen

Moos heeft vanochtend trouwens een prut-ochtend.... Hij kon net ook geen ligplek vinden, bleef maar draaien en van mand wisselen, en hij lag ook heel erg te zuchten.
Weet iemand of honden kunnen zuchten van pijn? Hij is sowieso nog al 'zuchterig' de laatste tijd, maar nu wel heel erg overmatig.
Nu ken ik de tevreden zuchten wel, maar dat kan ik onmogelijk koppelen aan geen ligplek kunnen vinden en met de staart helemaal uit de krul, in de kamer staan...

Ik weet het niet zeker, maar toen Murphy heel ziek was (chronisch) en het erg slecht ging zuchtte hij ook regelmatig, ik dacht ook omdat hij pijn had.
Dus niet het antwoord wat je wilt horen denk ik...sterkte met Moossie.

Ik wil natuurlijk veel, veel liever niet dat hij pijn heeft. Maar als het zo is wil ik ook heel graag weten dat het zo is

Moos schreef:

Carmen schreef:

Moos schreef:

Marie-José schreef:Ik hoop dat je die andere medicatie snel kan krijgen en dat dat werkt voor kleine Moos.
Hè meis, ik wou dat ik een toverstafje had.
Dit alles als een grote boze droom kon maken. Denk veel aan jullie.

Dat zou ik ook wel willen

Moos heeft vanochtend trouwens een prut-ochtend.... Hij kon net ook geen ligplek vinden, bleef maar draaien en van mand wisselen, en hij lag ook heel erg te zuchten.
Weet iemand of honden kunnen zuchten van pijn? Hij is sowieso nog al 'zuchterig' de laatste tijd, maar nu wel heel erg overmatig.
Nu ken ik de tevreden zuchten wel, maar dat kan ik onmogelijk koppelen aan geen ligplek kunnen vinden en met de staart helemaal uit de krul, in de kamer staan...

Ik weet het niet zeker, maar toen Murphy heel ziek was (chronisch) en het erg slecht ging zuchtte hij ook regelmatig, ik dacht ook omdat hij pijn had.
Dus niet het antwoord wat je wilt horen denk ik...sterkte met Moossie.

Ik wil natuurlijk veel, veel liever niet dat hij pijn heeft. Maar als het zo is wil ik ook heel graag weten dat het zo is

Nee dat snap ik
Murphy is 2,5 jaar ziek geweest voor we hm hebben moeten laten inslapen. Het proces dat je beschrijft vind ik heel herkenbaar en het is heel moeilijk, voor de hond en voor jou

Ik geef je nog maar weer een dikke knuf en voor lieve lieve Moosje

dit is zo verdrietig... ik kan niet meer doen dan duimen dat het nieuwe medicijn wél aan zal slaan....

Ook ik hoop dat het nieuwe medicijn aan zal slaan.
En ook ik ga me duimen blauw draaien.
Het beste, en een knuf voor de doggies.

Caro. schreef:Ik geef je nog maar weer een dikke knuf en voor lieve lieve Moosje

dit is zo verdrietig... ik kan niet meer doen dan duimen dat het nieuwe medicijn wél aan zal slaan....

Het zou al enorm schelen als die steeds vaker voorkomende lamlendigheid, en die rot blik in zijn oogjes weggenomen zou kunnen worden.
De vraag is alleen of dat (allemaal) door pijn komt of dat hij zich vanwege die mitochondriale aandoening, naast moe, ook gewoon echt niet lekker voelt vaak.
En dan is natuurlijk de vraag of dat nieuwe spul uberhaupt helpt tegen de pijn.

Die neuropathie zal hoe dan ook doorzetten, maar voor nu is daar voor Moos in ieder geval nog goed mee te leven. Dat zijn nagels krassen omdat hij zijn poten niet helemaal hoog genoeg meer opgetild krijgt heeft hij naar mijn idee zelf geen (echte) last van, en als hij struikelt loopt hij daarna gewoon weer door.
Die aanvallen van echt zijn poten niet meer kunnen besturen of verkrampen komen tot nog toe nog niet zo vaak voor dat het echt hond-onwaardig aan het worden is. En dat wagentje, tja, Moos zelf lijkt daar totaal geen moeite mee te hebben zolang hij nog meerdere dagen per week zo'n drie kwartier mee kan komen (blij).
Maar die moeheid, die lamlendigheid en die nare blik die hij steeds vaker en vaker in zijn oogjes heeft, dat is wat het momenteel al heel erg serieus maakt...

Als dat nieuwe middel daar wellicht iets aan zou kunnen doen kan hij in ieder geval weer wat langer vrolijker mee.

Moos schreef:

Caro. schreef:Ik geef je nog maar weer een dikke knuf en voor lieve lieve Moosje

dit is zo verdrietig... ik kan niet meer doen dan duimen dat het nieuwe medicijn wél aan zal slaan....

Het zou al enorm schelen als die steeds vaker voorkomende lamlendigheid, en die rot blik in zijn oogjes weggenomen zou kunnen worden.
De vraag is alleen of dat (allemaal) door pijn komt of dat hij zich vanwege die mitochondriale aandoening, naast moe, ook gewoon echt niet lekker voelt vaak.
En dan is natuurlijk de vraag of dat nieuwe spul uberhaupt helpt tegen de pijn.

Die neuropathie zal hoe dan ook doorzetten, maar voor nu is daar voor Moos in ieder geval nog goed mee te leven. Dat zijn nagels krassen omdat hij zijn poten niet helemaal hoog genoeg meer opgetild krijgt heeft hij naar mijn idee zelf geen (echte) last van, en als hij struikelt loopt hij daarna gewoon weer door.
Die aanvallen van echt zijn poten niet meer kunnen besturen of verkrampen komen tot nog toe nog niet zo vaak voor dat het echt hond-onwaardig aan het worden is. En dat wagentje, tja, Moos zelf lijkt daar totaal geen moeite mee te hebben zolang hij nog meerdere dagen per week zo'n drie kwartier mee kan komen (blij).
Maar die moeheid, die lamlendigheid en die nare blik die hij steeds vaker en vaker in zijn oogjes heeft, dat is wat het momenteel al heel erg serieus maakt...

Als dat nieuwe middel daar wellicht iets aan zou kunnen doen kan hij in ieder geval weer wat langer vrolijker mee.

Ik hoop het meis..... echt zo ontzettend van harte

Wat vreselijk ellendig allemaal, Marloes...
Ik hoop zo dat dat nieuwe middel iets voor hem kan doen...
Wat een zorgen om Moosie... Sterkte met hem...

Ik kan er nu toch haast niet meer omheen; ik weet bijna zeker dat het gebied rondom de spieren bij Moos' schouders is opgezwollen.
Ik twijfelde de laatste week al, maar net lag hij gewoon rustig op zijn buik, ik aai hem, en ik schrik van 'wat is dat voor bult'.
Helemaal 100% zeker weet ik het niet, maar ik kan me haast niet voorstellen dat dit altijd zo was als het nu opeens op valt.

Zwelling wordt niet als algemeen sypmtoom van neuropathie genoemd op de meest voorkomende sites, maar als je verder zoekt wordt het toch ook wel met regelmaat erbij vermeld.

Wat moet ik hier nou weer mee?
Langs mijn eigen da om te laten voelen, of zij het ook merken, om te checken of het echt wel zo is? Of gewoon maar weer contact met de neuroloog opnemen...

Inge O schreef:

Moos schreef: Wat moet ik hier nou weer mee?
Langs mijn eigen da om te laten voelen, of zij het ook merken, om te checken of het echt wel zo is? Of gewoon maar weer contact met de neuroloog opnemen...

maar zelfs als het zo is, wat kunnen ze er mee ?

ik zou moosje met rust laten wat da's betreft, ze kunnen het verschil niet meer maken voor hem - jij wel .

Ja dat dacht ik dus ook inderdaad...Maar ik weet niet wat het is; ik dacht, misschien is het wel vocht ofzo en hebben ze daar pillen voor?

Ik denk ook maar wat

Ik kan wel contact met de neuroloog opnemen. Daar heeft Moos geen last van verder, en ik moest hem toch op de hoogte houden.