Het HondenForum

Ik vind het zo rot voor jullie allemaal. Meer weet ik niet te zeggen.

Een kleine update voor de mensen die mee leven met onze kleine meid. Het gaat helaas al weer wat minder, de tumoren groeien nog bij het leven haar pootjes misvormen langzaam en ze gaat er nu een beetje last van krijgen, gaat af en toe wat manken, achterpootje wordt af en toe wat omhoog gehouden en ze zet haar voetje wat schuin neer op de grond..ze wordt nu zelf ook wat voorzichtiger ermee..gelukkig zijn de mannen erg lief voor haar, ruiken ook steeds aan haar voeten dus die zullen het ook wel merken en ze zoeken haar ook veel op...merk dat ik er best wel depri van ben op het moment..het komt steeds dichterbij en ik weet niet zo goed wat ik ermee aan moet op dit moment...kan alleen maar huilen...

shit dat gaat wel heel hard.
ik zelf zou nu ze nog redelijk is haar in laten slapen voor het ondragelijk wordt. ik ben altijd van mening dat ze dat niet verdienen. maar ja om die beslissing te nemen is als eigenaar erg moeilijk. een buitenstaander kan er zo makkelijkover praten.
heel veel sterkte bri.
ellen

Ah gos! Wat naar zeg! Ook voor jullie, om haar zo te zien
Sterkte!

Oh wat erg , de sneltrein waar jullie in zitten en het zo snel gaat dat je geen tijd hebt om even in het nu te blijven omdat het morgen alweer anders is. Vreselijk moet dit zijn, heel veel sterkte.

ellen en de birmanen schreef:shit dat gaat wel heel hard.
ik zelf zou nu ze nog redelijk is haar in laten slapen voor het ondragelijk wordt. ik ben altijd van mening dat ze dat niet verdienen. maar ja om die beslissing te nemen is als eigenaar erg moeilijk. een buitenstaander kan er zo makkelijkover praten.
heel veel sterkte bri.
ellen

Ja, en die stap kan ik nu gewoon nog niet zetten. Ik heb er nu nog geen goed gevoel 'genoeg' bij en ik weet van mezelf dat ik dat echt wel moet hebben en ze lijdt zeker niet dus het is niet zo dat ze niets meer kan of enorme pijn heeft. Ze gaat gewoon nog mee wandelen hetzij wel alleen ivm de lompe boeren hier en is ook helemaal niet ziek ervan. Als de bel gaat vliegt ze ook nog het hele huis door. We moeten alleen wel haar voetje inpakken dan heeft ze er minder last van als wanneer ze 'bloot' loopt.

Wat erg dat het zo snel gaat. Ik kan me voorstellen dat je er depressief van wordt.
Veel sterkte

mariabel schreef:Oh wat erg , de sneltrein waar jullie in zitten en het zo snel gaat dat je geen tijd hebt om even in het nu te blijven omdat het morgen alweer anders is. Vreselijk moet dit zijn, heel veel sterkte.

We kijken het ook echt gewoon maar per dag aan en lijden zal ze echt niet gaan doen zo fair zijn we ook wel naar haar toe.

Ach, zo sneu.
Als ik het zo lees, ga ik wel met Ellen mee. Niet te lang wachten.
Heel veel sterkte.

Jeetje wat sneu. Wat is het toch een vreselijke kl***ziekte. Sterkte Brigitte.

Wat gaat dat toch hard

Wat sneu zeg..
Gelukkig heeft ze er zelf nog niet te veel last van, wat een moeilijke beslissing zeg...

Veel sterkte

Wat heftig zeg, dat het zo snel nu gaat. Kan me voorstellen dat je dan vaak huilen moet. Het is gewoon zo oneerlijk en je staat er zo machteloos bij. Het enige wat je kunt doen, is wat je al doet. Haar pootje beschermen en verder per dag kijken hoe verder. Heel veel sterkte.

Zo vreselijk voor jullie. Wat een onmacht moet je voelen om dit zo te zien groeien, angstaanjagend. Bah, zo oneerlijk, dat jonge, energieke, levenslustige hondje.

Ik zou ook alleen maar kunnen huilen, wat een kl* ziekte is het toch en dit is echt een heel agressieve vorm. Veel sterkte voor jullie Brigitte

Sterkte

Jeetje, wat sneu. Heel veel sterkte

Wat verdrietig dat het zo snel gaat. Heel veel sterkte.

Jeetje, dat gaat wel snel Snap dat je moeite hebt met bedenken wanneer het genoeg is geweest. En toch, ik denk dat je dat zelf aan zult voelen. Sterkte

bri je weet het, je weet het als het genoeg geweest is en als dat nu nog niet zo voelt is het ook nog geen tijd.

ik huil met je mee, het is zo verschrikkelijk oneerlijk dit

Het lijkt me echt zo moeilijk te verkroppen dat die rottige bulten nou juist op plekken zijn ontstaan waar ze er het meeste en het snelste last van heeft. Precies haar poten en dan ook nog eens op plekken waar het bij een klein beetje groeien al in de weg gaat zitten...
Ik kan me goed voorstellen dat je het nu nog niet het moment vindt om een moeilijk en onomkeerbaar besluit te nemen, en niets is logischer dan dat het onafwendbare moment dat er aan zit te komen je tot wanhoop en diep verdriet drijft. Als jullie het genoeg vinden, dan ís het genoeg. Voor nu hoop ik dat er in ieder geval nog wat momenten gaan komen die je met een glimlach kunt beleven, en dat het weer nog wat opknapt. Laat me weten hè, je weet wat ik bedoel.
Voor nu een hele dikke knuffel!

Afschuweljik dat het zo belachelijk hard gaat. Die tumoren zitten gewoon op een lastige plek voor haar. Maar jij zult verder prima zien wanneer het genoeg is, helaas heb je dat al veel vaker moeten besluiten. tumorbulten an sich geven volgens de oncoloog geen pijn, tenzij tegen vitale delen drukkend door de groei. Dus zolang ze nog van andere dingen geniet nu de wandelingen lastiger worden kun je nog wel van elkaars gezelschap genieten. Ben er van overtuigd dat je je princess echt niet laat lijden.
Maar hartverscheurend dat die stomme dingen zo'n groeispurt maken (maar helaas zie je dat veel bij jonge dieren)

Heel veel sterkte probeer het verdriet niet te laten overheersen bri en geniet echt nog van haar.

renee-uk schreef:bri je weet het, je weet het als het genoeg geweest is en als dat nu nog niet zo voelt is het ook nog geen tijd:

Dat denk ik zeker,je kent haar zelf het beste.
Heel veel sterkte, is niet niks als je weet dat het afscheid eraan zit te komen

renee-uk schreef:bri je weet het, je weet het als het genoeg geweest is en als dat nu nog niet zo voelt is het ook nog geen tijd.

ik huil met je mee, het is zo verschrikkelijk oneerlijk dit

Maeve schreef:Jeetje, dat gaat wel snel Snap dat je moeite hebt met bedenken wanneer het genoeg is geweest. En toch, ik denk dat je dat zelf aan zult voelen. Sterkte

Ja precies en het voelt nu gewoon niet goed. Ze is nu nog te goed om er nu al een eind aan te maken en mss is dat volgende week wel zo ik weet het niet en mss ook wel niet en pas die week erna, daarom kijken we per dag hoe het gaat en natuurlijk laten we haar niet rond strompelen, Tank en Bunker gilde het op een dag uit en toen was het klaar, Elektra gilt omdat ze woest is op de postbode die vandaag nieuwe flexilijnen kwam brengen en ja ze gaat nu helaas wat last krijgen maar ze staat volop de pijnstillers en zolang ze nog plezier heeft in de boodschappenritjes, de kleine wandelingen en het lekker bankhangen is het nog niet genoeg geweest.

yuki schreef:Afschuweljik dat het zo belachelijk hard gaat. Die tumoren zitten gewoon op een lastige plek voor haar. Maar jij zult verder prima zien wanneer het genoeg is, helaas heb je dat al veel vaker moeten besluiten. tumorbulten an sich geven volgens de oncoloog geen pijn, tenzij tegen vitale delen drukkend door de groei. Dus zolang ze nog van andere dingen geniet nu de wandelingen lastiger worden kun je nog wel van elkaars gezelschap genieten. Ben er van overtuigd dat je je princess echt niet laat lijden.
Maar hartverscheurend dat die stomme dingen zo'n groeispurt maken (maar helaas zie je dat veel bij jonge dieren)

Heel veel sterkte probeer het verdriet niet te laten overheersen bri en geniet echt nog van haar.

Ik ben daarom ook nog een keer terug geweest naar Putten, om vragen te stellen of ze er pijn aan heeft en nee dat heeft ze aan de tumoren zelf niet, ze groeien idd gewoon op een klote plek en die op haar teen groeit zo van binnen dat haar kleine teentje wijd van de andere gaat afstaan en daar zit dan weer schuin die andere onder die snel open kan gaan als ze op een blote voet loopt. En het doet wel pijn als ze natuurlijk open gaan en dat behoeden we nu zo dmv het inpakken en het niet meer samen met de andere uitlaten want dan gaat ze gewoon mee doen en rent als een bezetene rond om iedereen in het gareel te houden

Kleine wandelingen hier in de buurt zijn geen probleem, schoentje aan en we kunnen lekker een stukje stiefelen, tussendoor gewoon een plas in de tuin en verder gaat ze mee als ik met de auto weg moet. Ik merk alleen dat ze nu wel haar pootje wat gaat ophouden na het lopen, mss dat de tumoren natuurlijk van binnen wel 'trekken' en dat ze wat voorzichtig wordt met op de bank springen, ook al springt ze er net zo makkelijk weer vanaf. Nou ja, ze mag nog ff lekker bankhangen en we zien het de komende tijd wel. De dierenarts weet er iig al vanaf dat we ineens kunnen bellen want als het klaar is is het ook klaar.

Wat gaat het snel.
Sterkte. Jij weet wanneer en meer hoef je niet te weten

LongFields schreef:Het lijkt me echt zo moeilijk te verkroppen dat die rottige bulten nou juist op plekken zijn ontstaan waar ze er het meeste en het snelste last van heeft. Precies haar poten en dan ook nog eens op plekken waar het bij een klein beetje groeien al in de weg gaat zitten...
Ik kan me goed voorstellen dat je het nu nog niet het moment vindt om een moeilijk en onomkeerbaar besluit te nemen, en niets is logischer dan dat het onafwendbare moment dat er aan zit te komen je tot wanhoop en diep verdriet drijft. Als jullie het genoeg vinden, dan ís het genoeg. Voor nu hoop ik dat er in ieder geval nog wat momenten gaan komen die je met een glimlach kunt beleven, en dat het weer nog wat opknapt. Laat me weten hè, je weet wat ik bedoel.
Voor nu een hele dikke knuffel!

Ik wil gewoon niet te snel zijn, ben zeker wel liever iets te vroeg dan te laat met haar laten gaan maar naar mijn idee veel te vroeg wil ik ook niet zijn en dat is het nu wel. En zoals ik al zei mss is dat volgende week wel zo en als het goed voelt voelt het goed. En ik hoop ook dat het wat beter wordt, dan hoor je gelijk van me

Arme slekkie en arme jullie Alleen jij weet het Bri maar ik hoop dat het nog even duurt

Wat gaat het vreselijk snel! Zo oneerlijk dat het dan ook nog net op die plekken zit

Sterkte