Nou, die kou was ze snel vergeten gelukkig. Voorheen zwom ze een paar keer per week in de ijskoude IJssel (deze foto’s zijn bij een lullig kolkje) gewoon het hele jaar door, maar om een of andere reden was dat sinds onze verhuizing niet meer gebeurd. Heel raar, want die kolk ligt om de hoek. Maar goed, nu had ik dus gelukkig eindelijk het briljante idee om eens een stok in het water te gooien. Zwemmen kan namelijk alleen om iets te apporteren. En apporteren kan alleen maar vanuit het water. Tot zover de normale kant van Lola
