De uitslag:
In haar geval verspringt het beeld waarschijnlijk als iets van het bereik van haar linkeroog naar haar rechteroog gaat. Dit veroorzaakt i.c.m. haar karakter het schrikgedrag. Er is geen behandeling mogelijk en er is nog geen onderzoek naar gedaan omdat het zeldzaam is. Het is daardoor ook niet bekend of het erfelijk is. Noa was trouwens wel PRA-vrij.OD (rechter oog): normale vorm van n.opticus (driehoeksvorm aanwezig), normaal van grootte, mooie goed gevormde bloedvaten, geen hypo- of hyperreflectieve delen.
OS (linker oog): vorm van n. opticus ronder, dorsale bloedvat loopt naar nasaal, dorsaal zijn vele kleine bloedvaatjes te zien. Tapetum vertoont geen hypo- of hyperreflectieve delen.
Beelden van twee ogen worden in hersenen met elkaar vergeleken. Het kan zijn, dat het ene oog de wereld iets anders waarneemt/prikkels in andere volgorde naar hersenen doorgeeft dan het andere oog. Bij te veel verschil maken de hersenen een besluit maar een van de twee ogen te gebruiken voor het vormen van een beeld. De hond ontwikkelt dan als het ware een 'lui oog'. Het verder testen van deze gegevens is heel lastig, omdat we niet precies kunnen vragen wat de hond met het ene oog ziet, wat met het andere en wat met beide.
Nu heb ik in ieder geval bedacht om een hondenbril te kopen en na gewenning 1 oog/glas af te plakken om te kijken of dit helpt, maar ik ben nieuwsgierig of mensen nog andere ideeën hebben of ervaring hebben met deze afwijking en/of dit idee al uitgeprobeerd hebben en daar hun ervaring mee willen delen. Eigenlijk is alle informatie welkom.


