Man neemt hap uit neus
Scharendijke -
Twee hondeneigenaren hebben zich gistermiddag op het strand bij Scharendijke ernstig misdragen. De mannen kregen ruzie met elkaar en deelden over en weer rake klappen uit. Een van de kemphanen nam bovendien een hap uit de neus van zijn rivaal.
Een 65-jarige man wilde zijn aangelijnde kleine terriër naar eigen zeggen beschermen tegen de loslopende grotere hond van een 21-jarige man uit Zierikzee. Hij hield de hond met zijn been op afstand, tot woede van de man uit Zierikzee. Er ontstond een gevecht waarbij werd geschopt en geslagen. De 65-jarige verklaarde later dat hij in een wurgreep werd genomen en daarom letterlijk van zich afbeet door zijn tanden in de neus van zijn belager te zetten. Die liep een flinke verminking op. Omstanders op het drukke strand verleenden eerste hulp. Beide mannen hebben aangifte gedaan.
http://www.telegraaf.nl/binnenland/2199 ... eus__.html
Met andere woorden, deze mannen raakten in gevecht omdat de grote hond met de kleine hond wilde spelen en dat niet mocht van de eigenaar van de kleine hond. Nou ja! Dat je daar zo boos om kunt worden dat je tot fysiek geweld over gaat, dat snap ik niet.
Ts, zo boos word je toch niet? Is het belangrijk voor je dat de ander het ook leuk vindt? Sommige mensen doen een beetje panisch met hun hond, nou ja, mij maakt het geen drol uit hoor. Dan loop je toch gewoon door? Ik snap de frustratie niet helemaal want je kunt anderen nu eenmaal niet veranderen. En het moet wel leuk blijven, vind ik, als de andere baas in paniek raakt, dat vind ik niet gezellig. Dan kunnen de honden wel lol hebben, maar dan heeft die persoon het nogal moeilijk en dat wil ik niet op mijn geweten hebben.
Maar ik vind het tegenwoordig niet erg meer als er een hond komt buurten. Bruno kan natuurlijk vervelend worden maar dan spring ik ervoor. Het is wel eens gebeurd dat een hond zijn signalen niet opving maar dan is het hauw-grauw-snauw, zonder bloedvergieten druipt de hond dan af.
Bruno is nu eenmaal zo, dat weten we en daarom grijpen we vaak in. Hij heeft wel eens gevochten namelijk en hij is gewoon een patser die zich wil meten met andere grote reuen. Dat mag niet van ons want daar maak je geen vrienden mee natuurlijk. Shelly is heel anders, die is wel sociaal en speelt regelmatig met vreemde honden. Bij haar moet ik alleen uitkijken met bange hondjes want daar kan ze vervelend tegen doen.
Maar ik spring dus voor Bruno om de andere, vreemde hond te beschermen. Anders kan hij gewond raken of gewoon nogal onbeschoft begroet worden door Bruno en dat is niet wenselijk natuurlijk. We blijven wel met Bruno door losloopgebieden wandelen, weghouden bij andere honden zorgt ervoor dat we hem daar niks in kunnen leren. Hij moet zich leren gedragen en elke keer dat we een vreemde hond tegenkomen, kunnen we oefenen. Hij blijft aan de lijn als het om een reu gaat maar met verbale instructies erbij (en soms terwijl ik ertussen blijf staan), is hij al een stuk socialer geworden. Hij weet nu wat we van hem verwachten en wat ongewenst gedrag is. En we oefenen zo heel vaak met hier komen en dat doet ie heel betrouwbaar nu. Mag ook wel na 2 jaar natuurlijk!
Maar ik vind wel, mensen hebben erg weinig vertrouwen meer in elkaar. Dat is misschien ook wel de reden dat kleine hondjes worden opgetild bij het naderen van een grote hond. Dat zijn de tijden waar we in leven en daar is weinig aan te doen, helaas. Blijven praten, zou ik zeggen, en altijd vriendelijk blijven. Dat vind ik wel helpen om ervoor te zorgen dat mensen snappen dat ik niet zo heel eng ben en mijn hond wel onder controle heb.
Zo hebben we al eens een mevrouw die erg bang was voor grote honden kunnen helpen. Die had een border terriërtje en was heel bang voor Bruno. Toen zijn we even blijven kletsen en Bruno bleek het kleine ding wel aardig te vinden. Hij kan het wel, soms. Dus dat was wel een leuke ervaring.
Misschien als je mensen anders benadert, dat ze meer open staan voor contact met jouw hond. Maar roepen dat ie niks doet, helpt niet zo. Dan kun je beter een gesprekje aanknopen. Wandelen met de hond is nogal een sociale aangelegenheid, ook voor mensen. Die kun je niet vermijden natuurlijk. Dus dan is het charmant overkomen en vriendelijk vragen en nee is nee. Zo is het nu eenmaal, maar dat is toch met alles zo. Een hap uit de neus nemen is ook weer zo barbaars, toch?