Ik ben burgerlijk ongehoorzaam. Niet alleen met mijn honden die loslopen in gebieden waar ze eigenlijk aan de lijn moeten. Er zijn in Nederland zo ontzettend zo veel regels, sorry dat ik ze niet allemaal uit mijn hoofd ken. Fout in het onderwijs misschien?
Overal staan bordjes met hele lappen tekst: je moet zus, je moet zo. Ik ben bordjes moe, ik lees niet meer. Ik ben niet met argusogen continue mijn omgeving aan het checken omdat er 1 of andere iemand denkt dat elk stukje van iemand moet zijn. Hoezo openbare weg? Dat bestaat niet meer: er is altijd een eigenaar. En al die eigenaren bedenken hun eigen regeltjes. Fietsers hebben hun eigen bosgedeelte, wandelaars en zelfs ruiters. We beginnen zombies te lijken, want hierdoor zou ik met de hond altijd het zelfde rondje om de kerk moeten lopen. Echt inspirerend. Ook de mountainbiker die zijn pad helemaal kapot rijd, wil niet continue dat zelfde rondje rijden. Al die regels leiden ongehoorzaamheid in de hand. We worden voor achterlijk aangehouden en gaan ons steeds meer ook zo gedragen.
Mijn honden mogen dan weer niet op iedereen afrennen, maar ach ik ben niet iedereen. Niet iedereen ziet daar kwaad in en jou angst hoeft niet reeel te zijn. Jij voelde je onveilig, maar er is niks gebeurd, dus was je angst onterrecht. Dat is een moment van diep ademhalen en van je afschudden. Als die regels leid namelijk ook weer tot zeikerds die elke misstap van elke aardbewoner schijnbaar onder een vergrootglas moeten leggen, omdat het hem of haar niet aanstaat. Ongetwijfeld als je social media had gehanteerd er ook over getwitterd, gehyves, of gefacebooked, waardoor het zo groot gaat lijken, terwijl het maar zo iets kleins was. 20 berichten over 1 incident schijnen er een onevenwichtig groot spotlight op.
We kunnen gewoon communiceren met elkaar, zonder elkaar ook maar steeds de les te hoeven lezen. Maar nee zeggen dat we bang zijn voor twee honden en of iemand daar misschien iets aan kan doen.... nee schijnbaar kunnen we dat niet meer.
We zullen met elkaar in dit kleine land met al zijn terreineigenaren en verdelingen moeten leven
