Milou85 schreef:De oudste blijft wel netjes op de stoep of aan de kant hoor. De jongste is een ongeleid projectiel.... Die kan ook niks met een routebeschrijving (2 jaar). Dat is ook de reden dat hij nog regelmatig in de buggy zit. Vastgebonden en welCorneliana schreef: lijkt me nogal stressig als je nonstop achter de kinderen aanmoet
als ze wel op de stoep blijven laat ik ze gewoon lopen
je kan ze ook een opdrachtje geven langs de route, dat ze daarop gefocust blijven.
tel alle bomen oid.
dan houd je ze wel zoet. ik geef ze ook weleens een routebeschrijving mee en dan turen ze naar het lijntje, zo simpel kan het zijn.
voor kinderen is wandelen dodelijk saai.Op het grasveld mag hij gewoon lopen waar hij wil dus daar is het geen probleem. Maar het eerste stuk is langs de straat. Verder vinden ze de wandelingen meestal hartstikke leuk. Vogels kijken, bloemen plukken, molshopen tellen, of stokken gooien (waar geen hond naar om kijkt
) noem maar op. Maar zeker de jongste is nogal uhhm.... ondernemend.
Maar bedankt voor de tipGelukkig worden kinderen groter en gaat ook de jongste wel een keertje luisteren
hopelijk
dus die heb ik in een drager op mijn rug en vandaar heeft hij het hoogste woord. ik ;ach me altijd rot om die streken. al is ie nog best braaf.
andere twee hobbelen alle kanten op maar inderdaad wel veilig op de stoep. ik ga dan wel korte rondjes. sochtends voor het ontbijt en savonds na het eten loop ik langere rondes. lekker alleen.



