Ja ik zie dat je je aan het verdiepen bent in het nemen van een hond, maar wat ik hier op forum zie, is dat nog niet zo heel erg lang dat je zo gedreven er in bent (aantal weken?) En dat je in die tijd nogal van de ene kant naar de andere kant schiet. En echt ik kan je wel volgen hoor, maar ik denk dat je eerst echt moet weten wat je wilt.
Ik ben ook nog studerende en ja heb een hond. Nu woonde ik al samen en dat maakt het sowieso al een stuk makkelijker en is mijn hobbie het sporten met de honden. Tja dan is het wel handig om een hond te hebben

. Ik heb een pup genomen ook omdat ik een een rustige studieperiode zat van 1 jaar (inhalen van examens). Ik wist wel dat ik daarna nog een stage moest, waarin ik wel 32 uur moest werken, maar dat dat in een periode zou vallen dat mijn vriend bezig was met zijn scriptie en dit vanuit huis zou doen. Ik ben enkele jaren hondenloos geweest tijdens mijn studie, omdat een eigen hond gewoon echt niet kon, maar ik paste op honden van anderen. Wat geweldig was dat, maar wat was ik soms blij dat ik even geen hond naast de studie had.
Ik heb in die jaren ook niet stilgezeten hoor. Ik was vrijwilliger in asiel en er ging wel eens 1 mee naar huis. Maar er was op dat moment geen ideale hond voor ons. Geen probleem. Ik zocht ook informatie bij fokkers en was bezig om me in te schrijven bij een fokker voor een volgend nest. Ik heb nooit problemen ondervonden dat ik aan de studie ben en daarom geweigerd werd. Alle fokkers die ik heb gesproken waren dol enthousiast, dus ik denk dat er meer is, waarom jou situatie nu nog niet ideaal is.
Je moeder is ziek, je vader is niet laaiend enthousiast, maar gedoogd, jij zit niet lekker bij je huidige studie en wat de toekomst brengt is nog even giswerk. Tuurlijk kan niemand de toekomst voorspellen, maar ik denk dat die van jullie nu gewoon even iets roemoeirg is. Juist dan kan het verlangen voor jou naar een hond sterker worden, dat lijkt me heel normaal. Maar ik denk dat je je gewoon moet inormeren bij fokkers en nog even moet afwachten tot dat je situatie wat stabieler is. Denk dat je dan meer kan genieten van je droom die je hebt: het hebben van een collie. Collies zijn namelijk nogal gevoelig. Ik heb dat al zo veel ondervonden en je meot dus niet verkeerd inschatten hoeveel invloed een onstabiele situatie heeft op de ontwikkeling van een collie. Maak er niet zo'n haastwerk van, dat maakt ook dat serieuse okkers vraagtekens krijgen. Ik heb nog steeds wel contact met de fokker waar ik bijna 3 jaar gelden contact mee op nam en in de toekomst zal er nog steeds een pup van hen komen.
En het feit dat je alleen de mogelijkheid al openhoud dat het dan maar een broodfokpup moet worden

, nee sorry daar kan ik dan echt helemaal geen begrip voor op brengen. Ik moet en zal nu die pup hebben, koste wat het kost. Dat mamacollie een klote leven heeft, maakt me dan even geen reet uit

. Het feit dat je er al alleen over nadenkt vind ik dan weer niet getuigen van echt willen gaan voor wat je wilt, je echt willen verdiepen en er enigzins ook maar iets voor op wil offeren.
Je zult ongetwijeld harstikke leuk zijn voor je hond, maar ik denk dat je je nu iets te hard vastbijt in iets wat je ineens op zeer korte termijn wil gaan realiseren. En dat vertroebelt wel een beetje je realistische kijk. Ik hoop echt voor je dat je een leuk maatje vind! En ook ik wil je best helpen (zit ook in collie wereld, maar ook in herplaatscollies ben ik bekend)