Ik heb dat ook met andere hondenbaasjes die ik regelmatig tegenkom. Otto wil met elke andere hond wel spelen. Maar onderhand weet ik van een aantal honden die we regelmatig tegenkomen: die hond doet niet leuk. Dus loop ik een straatje om.
Met andere hondenbaasjes heb ik het ook. Zo ben ik tijdens een wandeling eens een half uur doorgezaagd over het maken van worst (er zit hier een worstfabriek in de stad en daar werkt deze man). Zijn honden zijn hartstikke leuk, twee oudere teefjes, moeten niet veel van Otto hebben, maar hij past zich aan en loopt lekker mee te snuffelen. Een andere vrouw die me de oren van mijn kop lulde over hoe ge-wél-dig haar westies wel niet waren en die me alle ins en outs over het ras gaf (ze zag Otto ook aan voor een westie-kruising). Leuke hondjes inderdaad, maar het ging niet leuk met Otto en ik zat op dat verhaal niet te wachten, dus ik dacht: laat me dan toch doorlopen! Maar na een paar keer 'Ik moet wel weer verder' bleef ze maar doorgaan over d'r westies. Twee mannen hier in de buurt die op een of andere manier persé contact met me moeten maken vanwege mijn schattige hondje. Een van de twee nodigde me uit om even gezellig op de koffie te komen bij hem thuis en gaf me zijn adres. Die brulde me later nog eens na omdat ik gewoon doorliep en niet groette. [Ik moet es een man inhuren om mijn schattige hondje even uit te laten
] Een man met een - sorry, ik noem het een compensatiebouvier - klein van stuk, type Erik Engerd, laat de honden het maar zelf uitzoeken, terwijl het van meet af aan duidelijk is dat zijn bouvier gewoon de pik heeft op Otto. Maar met die man heb ik ook niks. Een vrouw die zelf haar tatra niet onder controle heeft en die mij ongevraagd een opvoedingscursus over Otto geeft (omdat ik hem aangelijnd laat in het losloopgebied). Een vrouw met een ongelofelijk sikkeneurige shih tzu en standaard een boterhamzakje om haar hand die elke keer een praatje wil maken - ook al niet mijn type.En zo kan ik er nog legio noemen.
Bij een eerste kort gesprekje hoor ik het al en een volgende keer dat ik een van die mensen zie denk ik: doorlopen, de honden kunnen honderd keer leuk zijn samen, maar ik heb in het baasje dus gewoon geen zin. En als ik op andere plekken loop, dan kom ik ook mensen tegen die gewoon doorlopen met hun hond. Prima. Misschien schatten zij in dat hun hond niet leuk is met de mijne, misschien hebben ze geen zin in een ontmoeting, misschien zien ze mij en denken ze ohnee, asteblieft niet. Kan allemaal.
Ik ben er niet gefrustreerd over hoor, echt niet
Maar met de een klikt het toch beter dan met de ander?
Verder lopen in de parken hier ook een paar forumleden die ik ook wel eens tegenkom en dat is dan ook wel leuk. Een man met een teckel, de honden kunnen het onderling niet zo goed vinden, maar die man is wel heel leuk, hij vertelt echt heel lang over zijn flyballtrainingen en de club waar hij traint. Een vrouw met twee hondjes van Strays wat ook wel leuk gaat en een vrouw met twee kruisingen die heel erg leuk zijn, zij heeft Elfi ook een tijdje verzorgt dus dat is altijd gespreksonderwerp één. Nouja, en zo nog een paar mensen (een stuk of drie waarmee ik in contact ben gekomen omdat hun hond ook Beau heet 
Vanaf die tijd laat Hans 's ochtends de honden uit 
