Hoe was jouw hond...

[Brindlecardi]

...als pupje? En hoe zijn ze nu?

Ik weet het alleen van Osa, zij was een drukke, stoere pup, erg snel zindelijk, maar had het niet zo heel erg op kinderen, ze vond ze geloof ik een beetje onvoorspelbaar. Toen ze ouder werd, en wij ook, is dat wel volledig bijgedraaid.

Kom maar op met die verhalen!

[Marie-Josée]

Langhaar Tomas was onderdanig en heel erg braaf en makkelijk.Zocht steun bij Bruno en bij ons.
Er zat weinig ondeugd in, soms te weinig naar mijn zin. Een echte knuffelpup.
Hij is nog steeds braaf maar helaas ook onzeker in zijn gedrag.
Heidewachtel Bruno was een gloeiende! Vol streken en ondernemingslust en ook vol humor en zelfstandigheid. De eerste weken waren akelig makkelijk maar de maanden daarna heb ik mijn handen vol gehad.Hij had de gave je uit te lachen en deed dat regelmatig en op hem kon ik dus best eens boos worden maar wat een geweldige evenwichtige hond is eruit gegroeid.
De west Siberische laika Falco was de moeilijkste pup die we hebben gehad.Boordevol verlatingsangst en een sloper eerste klas. Maar ook een clown, en beste maatjes met onze jongens.Onvermoeibaar, vooral buiten waar hij regelmatig de benen nam.Het heeft me altijd verbaasd dat hij dan géen last had van verlatingsangst
Over Sancho heb ik al genoeg geschreven al hebben we die pas een week
Maar in het kort; tot nu toe een voorbeeldige pup

[_Jules_]

Jazz was best rustig, snel zindelijk. Een lekker bol teddybeertje. Altijd heel sociaal geweest. Wel de neiging om ervan door te gaan. Nu blijft ze bij mij in de buurt, is nog steeds sociaal. Wil wel graag de baas spelen over sommige honden.

James was heel bang, als je hem wilde aaien, dacht hij dat je hem wilde slaan. Kroop bijna over de grond. Wel sociaal met andere hond, kon ook met kinderen. Was in een week zindelijk.
Later sloeg dat om en kon hij niet meer met kinderen en andere honden. Hij is wel minder bang geworden, liever binnen. Eindelijk relaxt. Niet meer zo schrikkerig.

En Jules haalde ik uit het asiel toen ze 5 maanden was..zeek de hele boel onder, kon niet alleen blijven. Was gelijk heel aanhankelijk, lieve knuffel. En zo is ze nu nog steeds...denkt dat iedereen haar beste vriend is. Komt 's ochtends lekker naast je liggen om te knuffelen. Heerlijk hondje. Kan nu alleen blijven als ze maar samen is met andere honden. En dat zindelijk worden duurde wel een paar maanden pff.

[** Angela **]

Kenji was een kleine terrorist, echt waar.
Haar bijnaam was dan ook terrormiep ( daar luistert ze nu nog naar haha )
Nergens van onder de indruk en nog nooit ergens bang voor geweest

Zindelijk was ze zo, zit en af heb ik haar niet eens aan hoeven leren.
Dat had ze afgekeken bij Elena.

Had Kenji opgehaald bij de fokker, had onbewust toch een paar keer zit tegen Elena gezegd en ineens deed Kenji t ook.
Toeval denk je dan, maar nee elke keer als ik zit zei ging zij ook zitten.

Af idem maar dat deed ze na een dag of 2-3


Hoe stout ze ook was, zo ontzettend lief kon ze zijn.
Lekker op schoot bij vrouwtje kroelen of slapen iets wat ze nog steeds graag , ze blijft t maar raar dat ze niet meer helemaal op schoot kan liggen

Ze was met bep. dingen niet makkelijk en heb dan ook van begin af aan er bovenop moeten zitten.
Dat heeft wel zn vruchten afgeworpen gelukkig

Druk was ze trouwens ook heel erg, daar zat zowat geen rust in.
Rennen en vliegen door t huis, waterbak door de keuken gooien of erin staan graven was ook erg in trek


Ditch weet ik alleen van wat ik gezien heb toen hij bij mij was voor hij een baasje had ( 1 week ) en toen hij 3 mnd was en hier 3 wkn logeerde.

Gillen als de beste, had m een x in de bench gedaan omdat ik de meiden uit moest laten.
Nou daar wastie t dus absoluut niet mee eens, hoorde m 100 mtr verderop nog gillen
Gelukkig had ik makkelijke buren, die naast me was altijd bezopen en hoorde niks, en die boven me waren er nooit.

Verder was hij heel aanhankelijk, dat was eigenlijk van begin af aan al zo.
Stronteigenwijs en als hij ergens geen zin in had er onderuit proberen te komen.

Nog steeds trouwens


Elena weet ik niet , maar heb gehoord dat t een hondje was die nergens van onder de indruk was.
Pittig hondje ook die zich t kaas vd brood niet liet eten.

Een heel erg groot verschil met t hondje wat ik op de leeftijd van 9 mnd in mn handen kreeg.
Bang voor bijv vallende blaadjes, durfde de straat niet op enz..
Was bang om verkeerd te doen

Gelukkig had ze snel door dat ik niet schop of sla en kwam de echte Elena weer een beetje naar boven.

[dagmar88]

Kenji was een kleine terrorist, echt waar.

Hier nog één. Ze was een Landhaai
Dolenthousiast, één bonk energie en overal in bijten
Wanneer ze niet afgeremd werd was ze de hele dag hyper.
Had commando's binnen een paar minuten door, maar buiten weigerde ze er naar te luisteren
Gelukkig was het toen al een knuffelkont, dat maakte de rest een beetje goed, maar ze heeft ons echt vaak tot wanhoop gedreven.

Nu is ze binnen het liefste hondje ter wereld, erg rustig en gehoorzaam.
Dus ook als je pup niet meteen leuk is kan het goed bijtrekken haha

[Caro.]

Kaya was eigenlijk een voorbeeldige pup, vrij rustig, heel lief en gedwee. Een super makkelijke pup
Toen ze voor het eerst loops werd, met 7 maanden, begonnen we wat felheid te zien. Zo gaf ze een volwassen Rottweilerteef op d'r kop en die liet dat toe ook. Toch bleef ze redelijk netjes, behalve omstreeks haar loopsheden, dan was ze heel fel.
Toen ze gesteriliseerd werd op de leeftijd van 5 jaar is ze flink omgeslagen richting andere honden. Naar ons toe is ze eigenlijk altijd vrij makkelijk handelbaar geweest, al heeft ze wel wat regeltjes nodig, anders bepaald zij de regels.
Voor Kaya is d'r leven d'r roedeltje en die zal ze beschermen met haar leven en ze is enorm baasgericht.
Een ontzettend fijne hond, met een kleine gebruiksaanwijzing.

Puchu was terughoudend naar andere honden, hij voelde zich bij grote honden weinig op zijn gemak en dat uitte zich al meteen in 'snapjes' toen hij nog maar 8 weken was.
Ondanks vele pogingen om hem tussen grote sociale honden te brengen, hebben we dat er nooit helemaal uitgekregen. Met reuen is hij niet leuk, op een enkele reu uitgezonderd, met teven is hij meestal lief, maar krijgt hij de kans dan zal hij ook daarover proberen te domineren.
Naar ons toe was hij vrij druk als pup. Enorm bijterig, tot springen op je hoofd toe en vastpakken :N: maar hij kon je ook opzoeken om te kroelen. Hij was erg achterdochtig naar ons met eten en met alles wat hij op straat vond, alles was van hem en hij rende ermee weg of slikte het direct door (o.a. een bal en een tampon ).
Nu is hij bijna 4 jaar, met reuen een wandelende testosteron bom, met geurtjes ook, maar naar ons toe is hij de liefste hond die je maar kan bedenken. Nooit doet hij lelijk, hij vindt praktisch alles goed. Je kan hem tijdens zijn slaap knuffelen, bovenop hem gaan liggen, of wat je maar wilt. Geen enkele nijd of bezittingsdrang meer, volledig vertrouwen.
Buiten een galbakkie en een eigenzinnig exemplaar en binnenshuis een ontzettend fijne en grote vriend.

[Jaap*]

Felix was niet écht een pup meer toen we hem kregen.
Hij was totáál niet geinteresseerd in wat je hem te melden had. Ik denk dat je hem het best kon vergelijken met zo iemand die de krant zit te lezen en zo nu en dan even gedachtenloos hmmm, zozo, jaaa enz. zegt op de momenten waar dat van toepassing lijkt. Zonder ook maar een tel te hebben geluisterd.
Hij zat (en zit) ook altijd de verkeerde kant uit te kijken als er iets verteld wordt, ik zal er even een fotootje bijzoeken ter illustratie.
Het is allemaal goedgekomen (behalve het faken van aandacht als hij les krijgt, dat weigert hij nog steeds )

Dit illustreert hem helemaal. Totále desinteresse voor gebabbel
"Ik hoor het wel als we weer wat gaan doen hè?".

[laura86]

Aan Bo heb ik mijn handen vol gehad. Kaya was ontzettend makkelijk. In alles. En dat is eigenlijk nog steeds zo

[Turbo!]

Turbo kreeg ik al toen hij zes was dus die weet ik niet helaas .
Prada is nog een pup

Sweet was als pup bij mij in de oppas en was toen nog van iemand anders, nu met structuur en opvoeding wordt het een geweldige hond, als pup was ze erg gestressed en wist niet van voor hoe ze van achteren werkte.

Lycan was als pup terrorjaap! en nu is het een voorbeeldige hond een klein mini soldaatje zoals mijn moeder altijd zegt.

[Wilm@]

Pup versie
Bij binnenkomst meteen zindelijk.

Sloopte niets.

Clown eerste klas!

Uitdagen om te spelen.

Speelde met elke hond

Luisterde prima, een en al energie.

Volwassen versie

Nog steeds zindelijk

Nog steeds niets gesloopt

Nog steeds een clown.

Daagt niet meer elke hond uit.

Speelt niet meer met elke hond, hij heeft zo zijn favorieten. Alle teefjes zijn welkom maar sommige intacte reunen zijn niet meer favoriet.

Luistert prima, een en al energie.

Kan goed onder àppel staan

[Lellibel]

Roos was een eigenwijs, pittig klein pupje dat altijd op andere honden sprong bij begroeting Ze was heerlijk maar ook moeilijk. Alles moest verkend worden. Alles moest uitgeprobeerd worden. Ze schrok wel heel snel als een hond ging blaffen tegen haar of zo. Ze sloopte alles en plaste alles onder, ze had ook een keer gepoept op het bed!

[Mary]

Davey's bijnaam was Binni. ( vernoemd naar Bin Laden)
Een terrorpup was het.
Hij zat op de cursus van Al Qaida naar Heilsoldaat.
Dat laatste is niet haalbaar en ik vind het prima zo.

Nu noem ik het enthousiasme

[Caro.]

Felix was niet écht een pup meer toen we hem kregen.
Hij was totáál niet geinteresseerd in wat je hem te melden had. Ik denk dat je hem het best kon vergelijken met zo iemand die de krant zit te lezen en zo nu en dan even gedachtenloos hmmm, zozo, jaaa enz. zegt op de momenten waar dat van toepassing lijkt. Zonder ook maar een tel te hebben geluisterd.
Hij zat (en zit) ook altijd de verkeerde kant uit te kijken als er iets verteld wordt, ik zal er even een fotootje bijzoeken ter illustratie.
Het is allemaal goedgekomen (behalve het faken van aandacht als hij les krijgt, dat weigert hij nog steeds )

Dit illustreert hem helemaal. Totále desinteresse voor gebabbel
"Ik hoor het wel als we weer wat gaan doen hè?".

Whoehahahaha, nu had ik toch altijd het beeld van Felix van een ontzettend baasgerichte, brave hond en had stiekem weleens de gedachte 'ja Jaap, jij hebt makkelijk lullen'. Fout dus Geweldige foto!

[mariaa]

Buck en Dolly ken ik helaas niet als pup.
Sybil hoorde in het nest bij de middenmoot, trok vaak haar eigen plan en was rustig. De eerste weken bij ons was ze juist erg druk zeer snel overprikkeld, ze hoorde en zag alles en reageerde hier ook op (blaffen). Ze kon niet goed zelf haar rust pakken, dat uitknopje hebben wij moeten aanleren. Ze was wel erg zelfstandig en kon zich prima alleen vermaken, ze ging ook gerust in de tuin liggen als wij allemaal binnen waren Na een paar weken werd de band beter en werd ze vanzelf aanhankelijker. Ze is wel altijd heel lief en kusserig geweest.
Ze was als pup altijd bezig, ze móest iets te doen hebben, het liefs op een speeltje of botje bijten. Ze heeft nooit wat gesloopt.

Nu is ze 7,5 maand en is ze veel rustiger, ze neemt zelf haar rust en slaapt veel in huis Ze is erg slim, leergierig en erg aanhankelijk, ze volgt mij nu overal in huis.
Ik hou er wel rekening mee dat ze niet te veel prikkels op een dag krijgt want dan is een stuk minder goed te bereiken. Ze reageert nog steeds snel op vreemde mensen/dingen en geluiden, ze slaat dan ook aan. Ze is thuis een echte vrijdoos, ze kust je de hele dag en is altijd super vrolijk.

[saiko]

saiko in 1 woord een RAMP met hoofdletters
adhd, verschrikkelijk naar andere honden had maar 2 vriendinnetjes zijn zusje en een bullmastiff, lag nooit een seconde stil, luisterde niet, en heel vaak gedacht jeetje wat moet ik hier nu mee, tot bijna huilend op het veld met het trainen. maar we hadden wel een klik vanaf dag 1
nu na 6 jaar een GOUDEN hond met hoofdletters, mijn maatje mijn alles, kan lezen en schrijven met hem al heeft hij soms nog zijn uitspattingen, een heerlijk hondje met heel veel drive. die zelfs normaal doet naar andere honden nu en zelfs al een paar vrienden heeft gemaakt(reuen en teven)

züri een heel makkelijk pupje, zindelijk worden was alleen lastig en haar sloopgedrag, leerde heel snel, deed eigenlijk nooit iets fout behalve dat alles kapot moest(kussen, schoenen en kleden) een hondje waar het even mee duurde voor ik een klik had, ze was gekozen door mijn vriend.
na 4 jaar het ideale hondje, kan met alles(behalve hele drukke jonge honden die op haar springen), luisterd goed, het sloopgedrag is nog hetzelfde. maar een hondje die heel duidelijk is, heel stabiel, Gewoon een geweldige hond.

ziva kregen we met 4.5 maand een etterbakkie eerste klas(de fokker had ons gewaarschuwd, weet waar je aan begint , maar ik hou van hondjes met pit, dus durfde het wel aan), moest nog veel leren, grote bek naar alles met 4 poten.
nu naar 3 jaar een gouden hondje, een etterbakkie is ze met vlagen nog, maar de grootste knuffelkont. en clowntje eerste klas, ons kleine Terrorwuppietje, met een hart van goud.

[Caramba]

Pjotr was een kreng..

Hij gromde naar de anderen, nam alles van de 3 grote reuen af en als ik hem wou oppakken voor naar buiten te gaan gromde hij ook...

Luisteren, nee dat was niet voor hem, kammen, nou hij had je in je vingers.. Meneer trok met 9 weken ook al zijn poot omhoog met plassen , we wisten niet wat we zagen..

Ik had momenten dat ik dacht van , wat hebben we nu voor een tiran..
maar nu haalt hij alles in met het lief zijn !

[[Sandra]]

Otto was als pup zo'n hondje met een wiebelkopje dat je ziet op de hoedenplank van een auto

En een klein baasje. Met elke andere hond willen spelen en dan meteen plat op zijn rug gaan. Met 4 maanden voor het eerst heel wiebelig zijn pootje omhoog en daarna heel snel zindelijk. Enorm speels. Alles wat ik weggooide bracht hij terug. Wel een hardnekkig handenbijtertje. Na het ontbijt even een halfuurtje op schoot koesen. In elke kinderwagen willen springen en iedereen willen begroeten.

Eigenlijk is er na een jaar (nog) niet veel veranderd, behalve dan dat hij niet meer direct plat op zijn rug gaat bij een ontmoeting en soms heel subtiel door zijn heupen zakkend markeert. Flostouw is zijn favoriete speeltje, handenbijten doet hij alleen als iemand hem met de handen uitdaagt en op schoot koesen is nu 's avonds bij de tv in het holletje van mijn knieën. En nog steeds als er een op straat in een telefoon loopt te lullen denkt ie dat dat voor hem bedoeld is

[blacky]

Blacky:
Direct zindelijk, lief, niets gesloopt direct stil 's nachts. Eerste hond en nooit moeilijk gedaan.
Met 1.5 werd hij lastiger. Buiten bananen in zijn oren, maar binnens huis luisterde hij perfect.

Spikey:
Onze tweede hond. Zindelijk na 4 weken ongeveer. 's nachts brulde hij alles bij elkaar (en dat is hard kan ik je vertellen) stond dus bij ons op de kamer en na 2 weken beneden. Nooit wat gesloopt. Angstig voor veel vooral schaduwen en grote mannen.
Nu: luister binnen perfect. heeft een ontzettende hekel aan reuen. Speelt weinig en luisterd ook buiten goed. Is niet ondeugend en wij vinden hem al vanaf dat hij 1.5 is een oude zak.

Laika:
onze vrolijke Frans. Was pas met 9 maanden echt zindelijk. is altijd vrolijk en luisterd goed. blaft alleen buiten naar honden en mensen. (volgens de cursus leider op de club niet af te leren ) Maar niet echt leuk omdat onze Spikey aan haar blafje hoort of het een beetje angstig is. en dan gaat hij ook helemaal uit zijn plaat.
Ze wil altijd spelen is nogsteed een bijna drie jaar oude pup.

[Jaap*]

Whoehahahaha, nu had ik toch altijd het beeld van Felix van een ontzettend baasgerichte, brave hond en had stiekem weleens de gedachte 'ja Jaap, jij hebt makkelijk lullen'. Fout dus Geweldige foto!

We hebben er (bijna ) wel eens serieus over gedacht om hem terug te brengen toentertijd. Als je hem aanlijnde sprong hij boven je hoofd uit enzo. Complete hysterie is het wel geweest. Ik heb nog nooit zo'n drukke en onbereikbare hond gezien als hem toen we hem net hadden
Het is een heel project geweest hoor

[Belle]

Belle is braaf geboren. Zo'n makkelijke pup als Belle heb ik nooit gehad. Ze heeft nooit in handen gebeten, nooit iets gesloopt, nooit iets gejat (we konden gewoon eten laten liggen). Tegenover mensen was ze wat terughoudend en tegenover andere honden heel voorzichtig.
Ook als volwassen hond is ze nog steeds makkelijk. Mensen vindt ze intussen wel heel leuk en de laatste jaren gaat ze soms zelfs tegen wildvreemde mannen aanhangen voor een knuffel. Met vreemde honden ging eigenlijk ook altijd goed, ze ging conflicten altijd uit de weg en was de rust zelve. Alleen het laatste jaar werd ze ineens wat feller tegen vreemde honden. Ik begreep niet waar dat vandaan kwam, maar achteraf denk ik dat ze al pijn in haar poot had voordat ze ging mank lopen en dat dat de oorzaak was.
Isa was als pup totaal anders. Zij was veel drukker in huis, veel speelser en veel ondeugender. Een heel lief onschuldig pupje, totdat er ineens (zoals wij dat noemden) dat venijn naar boven kwam. Ze trok dan een lelijk koppie en dan moesten je handen eraan geloven. Ook het meubilair was voor Isa niet veilig en eten kon je ook niet laten liggen. Nog steeds is Isa een veel beweeglijkere hond dan Belle en ook nog steeds een stuk ondeugender. Isa vond en vindt alles en iedereen leuk en denkt ook dat iedereen haar leuk vindt.

[Maeve]

Nora was als pupje al heel stabiel en zelfverzekerd, nergens bang voor. Ze was wel behoorlijk hyper, na een jaar of 2 werd ze pas de rust zelve. Zelfstandig en eigenwijs is ze altijd geweest en nu nog. Ondeugend ook, we moesten ons ontbijt midden op de salontafel leggen anders at ze het op waar je bij stond En nu, bijna 14 jaar oud en af en toe durft ze het nog! Eigenlijk geen spat verandert, behalve het energieniveau..

Nilo was als pup behoorlijk pittig. Dominant, aanwezig en onafhankelijk. Dat merkten we ook gelijk toen we hem thuis hadden. De eerste dag durfde hij te rijden op benen en tijdens de allereerste wandeling los laten lopen want pupjes blijven altijd in de buurt..Nilo niet dus. Hij wou naar huis, dus dat deed hij Hier wel hard aan gewerkt en tegenwoordig is het een grote knuffel, dat onafhankelijke is er grotendeels af, hoewel hij nog steeds zn eigen plan durft te trekken, daar zie je het nog wel in terug. Verder had hij toen al zelfvertrouwen en dat heeft hij nu nog steeds. Hij is nu een stuk beter bereikbaar, sluit zich niet meer af. Maar ik heb er bij hem ook enorm op gelet, Nora hebben we gewoon laten gaan eigenlijk.

[Inge]

Marouck was een ramp op 4 pootjes.
Ze nam totaal geen rust, was een wervelwind die maar niet ophield, maakte stiekem mijn veters los zodat ik een paar maal echt gevallen ben toen ik overeind wilde komen om te voorkomen dat ze weereens met iets ervandoor ging, beet in alles dus ook in mij, ze was totaal ongeremd naar andere honden en domineerde ze al als klein opdondertje, ze sliep niet tot nauwelijks en reageerde op alles met blaffen.
Nu is ze nog steeds enorm druk, maar wel stuurbaar zolang ik alleen ben. Komt er iemand hier in huis dan valt ze terug in dat ongecontroleerde gedrag, ze springt op je, rent over de bank, kan geen seconde stilzitten of liggen....zucht. In contacten met andere honden is ze doorgaans echter heel sociaal en bijten doet ze helemaal niet meer.

Biène was veel rustiger als pup. Ze zocht zelf haar rust. Honden in de roedel werden gelijk geaccepteerd en daar stelde ze zich onderdanig naar op (Nika was haar idool geloof ik, ws. omdat die juist niks te maken wilde hebben met pups ), honden buiten de roedel negeerde ze doorgaans. Ze beet, en hard. Had enorme voernijd, vloog me als kleine opsodemieter van 9 weken al in mijn arm omdat ik te dicht bij haar voerbak kwam in haar ogen. Ze was een ware houdini, wist de kleinste openingen te vinden om uit de kennel te breken. Hield er niet van om opgesloten te zitten. Ze was niet aan te halen door vreemden, negeerde ze, liep weg of als ze zich bleven opdringen, beet. Ze was vanaf het begin heel erg op mij gericht. En haar neus deed het al heel goed, vooral verboden eten vinden kon ze goed.
Nu is ze nog steeds rustig in vergelijk met Marouck (maar ja...welke hond niet ), ze is nog steeds heel erg op mij gericht en van vreemde honden wil ze nog steeds niet veel weten.
Ze heeft er nog steeds een hekel aan als ze opgesloten wordt of anderszins beperkt wordt in haar vrijheid (deur voor haar neus dichtdoen levert gegarandeerd een grom op). Ze vindt nog steeds verboden voedsel maar haar gebruik van haar neus heb ik benut voor zoekwerk....ze vindt alles wat ik wegleg/weggooi.
Haar voernijd (naar mij althans) is verdwenen, behalve op momenten als ze écht iets lekkers heeft in haar ogen (een hele rauwe kip, een gevonden reeënpoot, een gevonden halfvergane vogel ). Verder is ze veel opener geworden naar vreemden, als ze zelf contact zoekt is ze nu goed aan te halen, ze kan nu soms zelfs iets te opdringerig zijn in het contact maken......koekjes....nu! :N:
Ze kan nog steeds bijten, maar doorgaans ben ik zelf het slachtoffer (de trut schiet snel in verzet en schroomt dan niet haar tanden te gebruiken en haar gedrag kan dan zo snel omslaan dat ze me soms nog verrast).

[sTefaniA]

Ik weet alleen nog van de hond van mijn ouders. Wat een lieve pup was dat zeg. Direct zindelijk, heerlijk, rustig, speels, geen geblaf, niks slopen, echt een droom. Nog steeds trouwens, nul last heb je met het schatje. En dat voor een terrier. Ook al is ze rotverwend, ze is echt heerlijk en heeft niks van slecht gedrag. Behalve schooien, maar dat heeft mijn pa haar zelf aangeleerd want hij vind een schooiende hond leuk. Hij denkt dat honden die schooien heel erg veel van je houden.
Mijn tante is helemaal dol op haar, als mijn ouders op vakantie gaan blijft ze daar altijd logeren en het lijkt alsof ze al haar hele leven daar woont. Ze is dan nog eens gekocht in een dierenwinkel, mijn ouders wilden een klein hondje en we kwamen toevallig in een winkel en ze zat daar en hebben haar direct meegenomen. Ze wilden eerst een asielhondje maar er zat geen hondje naar hun zin. Ze is nu bijna 10.

Hoe kan je hier nu aan weerstaan

[dagmar88]

wat een leukerd!

Ik heb niet eens puppenfoto's van Charlie; die bleef geen seconde stil staan

[sTefaniA]

wat een leukerd!

Ik heb niet eens puppenfoto's van Charlie; die bleef geen seconde stil staan

Ja echt he ze is onwijs lief, het perfecte hondje. Diesel is dol op haar maar zij houd niet zo van zijn lomp gedoe
Maar ze kunnen het wel goed vinden

[Jackira]

Beer was een heel druk en superslim pupje. Balou was angstig en hing heel erg aan mij. Nog steeds trouwens. Dino heb ik niet meegemaakt als kleine pup maar met een maand of 4 a 5 was hij een aandoenlijke adhd kleuter die alles heel goed wilde doen, straalde bij beloningen, maar de concentratie om het goede gedrag vol te houden ontbrak nogal . En Buck was een schatje. Heel makkelijk en lief. Die ging pas praatjes krijgen met een maand of tien.

[Anja]

Max was een onderdanige pup naar mannen toe, vrouwen vond hij veel leuker, ook mijn man vond hij indrukwekkend.
Hij had een hekel aan drukte om hem heen, daar werd hij onrustig van.
Naar andere honden toe was het een heel vrij en vrolijk manneke.
Hij hing heel erg aan mij, volgde me overal, soms tot vervelends toe.
Hij heeft op de tussenspijltjes van een stoel na nooit iets gesloopt ( maar toen was hij aan het wisselen), maar nam wel vanalles mee naar zijn mand, als het maar naar mij rook. Mijn tas, mijn schoenen, mijn portomonnee, mijn sokken.
Max is nog steeds echt mijn hond, hij verkiest mij ook boven de andere van mijn gezin.

Mica was een hele onderdanige pup, wierp zich op haar rug als je alleen maar naar haar keek.
Ze was een knuffeltje, lag het liefst de hele dag op schoot of heel dicht tegen je aan.
Mica was vooral gericht op mijn man, daar was en is ze helemaal weg van.
Is nooit geinteresseerd geweest in andere honden en andere mensen, vond die ook eng, kinderen vond ze wel okee.
Ze was en is erg lui aangelegd, je kon haar geen groter plezier doen dan haar tas tevoorschijn halen dan hoefde ze niet te lopen.
Hoewel ze nog geen 4 is ze net een oude dame.

Jop was een ondeugende pup, het duurde lang voordat hij zindelijk was, en trok vanaf het begin zijn eigen plan.
Blafte met 9 weken vol overgave tegen andere honden, en luisterde slecht tot niet.
Hij bleef ook als pup al niet bij me in de buurt als hij los liep.
Was nergens van onder de indruk, wat een beetje gevaarlijk is als je maar 11 cm hoog bent.
Was het stoutste hondje van de puppencursus.
En zo is hij nu nog.

[vania]

Darko was een regelrechte ramp als pup, bijten, bijten en nog eens bijten, maar echt hard en door bijten, luisteren deed hij niet, "snapte" er niets van "vloog" op elke hond af (om te spelen of om te rijden :N: ) was overdag vrij snel zindelijk, maar snachts absoluut niet, pikte alles wat los en vast zat, was enorm enthousiast naar mensen toen
nu is hij een enorme stabiel, ietswat dominante hond, maar een enorme schat, gewoon compleet het tegenovergestelde als toen hij pup was, het enige dat gebleven is is dat hij nog altijd enorm enthousiast is als er mensen zijn, hij denkt dat die er speciaal voor hem zijn

Guapa was als pup een iets of wat bange pup, leerde wel enorm snel en graag, trok zich op aan Darko, had toen al een enorme voorkeur voor andere honden (hoe groter en stoerder hoe beter, de rottweiler reu op de HS was enorm leuk, de boxer reu totaal niet ) ook naar mensen toe was zij toen al vrij achterdochtig
nu als volwassen hond zijn er 2 Guapa's, de 1ste was/is van voor haar nest, nog steeds was ze enorm afstandelijk naar vreemde mensen toe, ze luisterde als een tierelier, andere honden waren nog altijd niet echt "leuk", ze was een heel pak stabieler geworden
de 2e Guapa, is na haar nest, madam heeft op de moment bananen in haar oren, maar ze luisterd nog steeds goed, ze vind mensen steeds leuker en leuker worden andere honden (buiten die van de eigen roedel) vind ze nog steeds niets, ze is nog stabieler geworden en ze is en blijft een "cown"

Jänta en Jarana zijn nog pups, maar zij verschillen best wat van elkaar
Jänta is een perfecte mix van Darko en Guapa op volwassen leeftijd, ze is stabiel, niet heel snel van haar stuk te krijgen, ze leert graag en vrij snel, ze is enorm ondernemend
terwijl Jarana iets minder stabiel is, best snel van haar stuk te krijgen is, maar ook weer redelijk snel bij draait, ze leert iets minder snel en is minder ondernemend, het gemakkelijke aan haar is wel, dat ze zich optrekt aan Jänta en Jänta zich weer "optrekt" aan Darko

[roksefloks]

Judy als pup:
Het duurde lang eer ze zindelijk was.
Druk, vrolijk.

Judy nu, bijna 14 jaar:
Zindelijk gelukkig.
Nog steeds druk en vrolijk.


Romie als pup:
- Snel zindelijk
- zachtaardig, rustig

Romie bijna 4 jaar:
- rustig
-zachtaardig
-zeer baasgericht

Rika als pup:
-onzeker, angstig
- moeilijk zindelijk te krijgen

Rika bijna 4 jaar:
- pittig
- bleek diabetes insipidus te hebben (vandaar het moeilijk zindelijk worden)
- grote vrijkous

De drukste van ons drietal is nog steeds ons ouwetje.

[jacq1970]

Bowie was druk druk druk, hyper de pieper en niet testoppen, slopen als een idioot , met 6/7 maand pas iets van zindelijk.. altijd blij blij blij... heel veel energie, soms oververmoeid dus dreinerig van de slaap maar slapen hoo maar.
Ik ben blij dat dat allemaal voorbij is.. de laatste paar maanden wordt ze rustiger, heeft ze de rust tepakken en wat ben ik blij