Kreta, september 2010:
Op 28 September 2010 ‘s avonds laat liet Jutta, een Duitse dame die op Kreta woont, haar honden uit. Toen zij naar huis terug wilde lopen renden haar honden weg en begonnen verschrikkelijk te blaffen. Omdat het blaffen aanhield en de honden niet terugkwamen is ze toch maar achter haar honden aangegaan. Toen ze dichterbij kwam rook ze een ondragelijke stank en deed een afschuwelijke vondst. Een aantal honden, vastgebonden aan olijfbomen, op gruwelijke wijze vermoord. Tot haar ontzetting zag ze drie kleine pups bij de lichamen van de dode honden zitten (Later bleken het 4 pups te zijn!). De pups waren doodsbang. Jutta heeft ze water en eten gebracht en zou dit de dagen daarna blijven doen. We hoopten dat we iets voor de pups konden doen en een opvang op Kreta vinden tot er in Nederland opvang was gevonden, achter de schermen werd druk gewerkt…..
Intussen waren de mensen op Kreta bezig om deze honden te lokken, begrijpelijkerwijs waren die kleintjes zo intens bang geworden voor mensen dat ze niet benaderbaar waren. Ze kregen allemaal een naam: Boss, Doran, Andreas en het enige teefje van het stel werd Zeta genoemd. Weken gingen voorbij en elke dag werd de afstand tussen de hondjes en de hand die hen voerde kleiner. Tot er op een dag in september een aantal jagers in de buurt kwamen…. De vier pups zijn door de jagers opgeschrikt en zijn op de vlucht geslagen. Na een periode van vier dagen zoeken in de heuvels van Kreta werden 3 van de 4 pups gevonden. Zij leefden nog! De 4e, Andreas, bleef onvindbaar en voor hem werd gevreesd…..
Voor Zeta en Boss werd 16 oktober 2010 een spannende dag, zij vlogen die dag naar Nederland en kwamen beiden bij liefdevol gastgezin om bij te komen en te gaan ervaren wat het is om als hond in Nederland te wonen. Al snel was er belangstelling voor Zeta, en op 30 oktober werd zij geadopteerd! Boss bleek na een standaard bezoekje aan de dierenarts een deel van hun levensverhaal in te kunnen vullen… Hij bleek een kogeltje bij z’n heup te hebben zitten, dit kogeltje veroorzaakte geen problemen en mocht dus blijven zitten. Het was voor ons een bevestiging van wat al vermoedt werd: De 4 pups zijn beschoten nadat zij door de jagers waren opgeschrikt. Daardoor verdween vrijwel meteen de hoop om Andreas nog (levend) te vinden, desondanks is het zoeken naar hem toch doorgegaan.
En dan wordt het bewijs geleverd dat wondertjes nog bestaan! Op 18 november kwam het verlossende bericht binnen dat Andreas terecht was! Sterk vermagerd maar verder ongeschonden liep hij midden op straat toen hij ineens één van de verzorgers herkende die hem in het begin gevoerd had. Het viertal was weer compleet!
Doran en Andreas zijn op 18 december in Nederland aangekomen, Andreas werd direct geadopteerd en Doran werd in een gastgezin geplaatst. Daar heeft Doran niet lang hoeven wachten op een gouden mand want op 30 december kreeg ook hij z’n verdiende gouden mand bij z’n adoptiebaasjes. De hekkensluiter van het stel, Boss, sloot het succesverhaal af met de ingebruikname van zijn nieuwe mand op 8 januari 2011.
4 pups… een vreselijke start, opgejaagd en beschoten, nu veilig in Nederland….. Een HAPPY END!!!!
V.L.N.R.: Doran (nu Pip), Andreas (nu Max), Boss en Zeta
Veel mensen snappen niet dat wij ons inzetten voor dieren in het buitenland, vaak moeten we verdedigen wat we doen, mensen veroordelen ons, verklaren ons voor gek! Waarom doen we dit?? Omdat dit soort dingen moeten stoppen, hier vechten we tegen, we willen een dierwaardig bestaan voor ELK DIER, OOK voor de dieren op Kreta!
http://www.mirtos.nu/
en wat zijn te trouwens leuk 
