We waren lekker aan het wandelen en spelen en zwemmen (Yanthe dan), en opeens hield ze een pootje op. Ze wilde welgraag dóórspelen, maar toen ze uit het water kwam en even stilstond lag er al gauw een plasje bloed
. Ik heb natuurlijk meteen haar pootje gecheckt, maar er was zoveel bloed dat het niet goed viel te zien. Ik zag wel een diepe snee, maar verder... 
Het was wel duidelijk dat er een dierenarts naar moest kijken, dus ben ik direct naar de praktijk gelopen, in de tussentijd aan iemand het nummer gevraagd en gelukkig konden we direct terecht.
In de praktijk waren ze net grondig aan het dweilen, en of we even op de mat wilde staan (
...mij leek een stoffen mat toch minder geschikt dan een prachtige gladde vloer die makkelijk schoon te maken is). Toen heeft één van de assistentes een plastic zakje om Yanthe's poot gedaan, maar omdat we natuurlijk stilstonden en het bloed niet per pas op de vloer kwam, druppelde dat zakje al snel vol, en toen we door mochten lopen, stak er een nagel door het zakje, schudde Yanthe haar poot en voilá....de praktijk zat tot op de muren onder de bloedspetters, inclusief assistentes 
. De Da kon helemaal niets zien omdat er veel te veel bloed zat, ook tussen de kussentjes, en dus moest er eerst een dikke handdoek aan te pas komen om het goed te deppen. Gelukkig waarschijnlijk maar één snee, maar wel een hele diepe, en net boven het kussentje, wat aan de ene kant prettig is (want kussentjes helen slecht), maar aan de andere kant juist ook risico geeft op peesproblemen. Duidelijk was wel dat het echt niet zomaar zou stoppen met bloeden, en dat het beslist gehecht moest worden. Dus werd het pootje dik verbonden (toen ik wegging begon het bloed er alweer door te sijpelen) en moest mijn meisje onder narcose.....
.Ze was wel verschrikkelijk lief. Tijdens het zakje ombinden wilde ze de assistente een kus geven, tijdens het onderzoeken van haar pootje was ze heel braaf (al voelde ik haar wel een beetje trillen), bij het verbinden wilde ze graag meekijken en stak haar neus in de weg (hihi) en ook tijdens de pijnlijke prik in haar bil gaf ze geen krimp. Ik wilde haar een snoepje geven als beloning, maar dat mocht niet omdat ze onder narcose moest, dus heb ik de bal maar gepakt. En mijn lekker wijffie vond dat wel tof, ze gooide hem vrolijk door de kamer heen (vonden de assistentes niet zo leuk " dit gaat hem niet worden", maar ik stiekem wel...zo ken ik mijn meisje!!
)Maar nu is ze dus onder zeil, moet ik wachten en mag ik haar pas om kwart over zeven weer ophalen. En ik maak me erg ongerust. Ik houd niet van narcoses........ik wil mijn Yanthetje terug!!! (Ik wéét wel dat het maar een snee is... maar toch)
Dus heb ik van de weeromstuit de internetkabel maareven opgehaald bij een vriend, zo gaat de tijd sneller...Zucht....
Hier zie je zelfs het bloed in het water
Ik zag wel dat ze haar poot optilde, maar wist nog niet dat hij stuk was.
Net het narcoseprikje gehad...
En zo moest ik haar achterlaten...diep onder zeil...
Pomtidomtidom....over een uur mag ik haar halen!!
.
, sterkte en beterschap 
. Maar ik kan me de poging het bloedbad te beperken wel voorstellen ...alleen werkte het (nogal) averechts 
.
.
.
maar toch ook 
ja natuurlijk stom van me.
