lianne05 schreef:Voordat we hier de TS gaan overhalen om een berner te nemen (bij wijze van), wil ik advies geven om echt goed te kijken of je überhaupt een hond wil! Als het alleen puur om gezelschap gaat dan kan je ook kijken naar een beest wat minder aandacht behoeft dan een hond, denk dan bijv. aan een kat. Ook daar gaat tijd inzitten maar veel minder dan bij een hond!
Als je een hond wil ga dan kijken welke hond, je veranderd nu nog elke keer van gedachte volgens mij, groot, klein, groot, klein.
En kijk ook goed naar het ras en de eigenschappen! passen die bij jou? gezondheid ook belangrijk punt! denk eraan dat het beestje ook naar de Dierenarts moet! (moet je met bijn elk huisdier) elk jaar moet je hond worden geent, kost ook zo € 60.00 nog niet te spreken over plotselinge medische dingen waarvoor je naar de DA moet.
Als je ziet wat wij al aan onze 4-jarige hond hebben uitgegeven! beestje moet eten, ontwormen, anti-vlooien en tekenmiddel! Kost allemaal ook een hoop geld!
Dus bezint eer gij begint!
Nou gaat die jongen een 5 jarige studie doen, lijkt me niet dom, heeft een huis met tuinvan zijn ouders, die achter zijn keuze staan, is opgegroeid met honden en heeft al achterban en oppas. Waarom nu dit weer?? HIj lijkt er goed over te hebben angedacht. Je kunt ook óverdenken. Hij heeft ruimte, tijd, en een sterke achterban. Je kunt niet in de toekomst kijken, maar ik denk dat in dit geval de kans van slagen groot is. Een berner is dan een goed keuze omdat 1. TS daar op valt. 2. de hond bij die leefstijl valt en 3. de meeste berners niet zo moeilijk, maar wel erg prettig zijn en de ouders dus waarschijnlijk ook al gauw fan zijn. Die hond gaat het prima krijgen. Misschien onstaan er problemen. Dat kan altijd. Maar daar kan tzt wel weer een oplossing voor gevonden worden. Het lijkt soms wel alsof op dit forum juist áfgeraden wordt om een hond te nemen. Eerst waren het de nesten die echt niet kunnen, nu moet je echt heul bijzonder zijn om een hond te nemen. Wat een betuttel.
Ik ben steeds meer dankbaar dat ik niet op het forum zat toen ik Bonha uit het asiel haalde. Een jonge (6 maand) kruising briard/bouvier op een studentenkamer (zonder tuin, met een huisgenoten die geen hond wilden) van 18m2 midden in de stad Utrecht. Mijn ouders wisten van niks tot het een voldongen feit was dat ik haar ging halen. Ik werkte....en deed maarliefst twéé studies at the time. Mijn enige ervaring....boeken, boeken en de flatcoat waarmee ik opgegroeid ben.
Wedden dat ik hier totaal afgemaakt zou zijn?? Maar ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken (en velen met mij) dat Bonha een geweldig leven heeft bij mij. Oja....ze moest ook vrij snel een paar uur alleen zijn. En ik deelde haar samen met een vriendin, die ook niet 100% tijd had voor een eigen hond. En dat ging natuurlijk niet goed nee, Bonha had behoefte aan één baas, en één huis....dus na een jaar besloten we dat ze voortaan bij mij zou blijven. Maar als ik me hier had aangemeld was de moed me misschien wel in de schoenen gezakt gevoelig voor "het juiste willen doen".
Maar ik zal mijn set maar herplaatsen...ik weet niet wat de toekomst mij brengt, en dus de honden, mijn tuin is nog kleiner dan die van TS, mijn inkomen nihil, mijn backup sinds beauceron ernstig uitgedund, en wil ik eigenlijk wel een hond

?? Oh dear nee.....shit, kom ik nú achter....ik wou gewoon geen hond.
Sorry, dat het net jouw reactie is die ik eruit pik hoor, niet persoonlijk bedoeld, maar ik word er af en toe niet goed van....mea culpa.