Heb al eerder een topic hierover gezien en toen niet gereageerd net zoals andere hier om je niet zomaar iets in de schoenen te schuiven.
Teun (blonde ami) heeft ook epi. Weliswaar in lichte mate maar heeft 't wel. Z'n aanvallen zijn licht.
Als ik die van 2 nachten geleden beschrijf: Ik werd wakker omdat hij zo heel dicht tegen me aan kwam liggen, ik voelde in 't donker aan hem en bemerk dan dat hij gewoon verkrampt is. Hij wil omhoog komen maar zwalkt dan half op z'n voorpoten en zakt weer ineen. Die gaat zo een paar keer. Deze keer trappelde hij ook niet met z'n poten. Hij is duidelijk de weg kwijt. Kruipt wel bij me maar heb niet echt 't idee dat hij me opmerkt. Na denk ik een minuut of 2 ? 3 voel je hem ontspannen.
na ff met hem opgezeten te hebben zijn we weer gaan slapen. Hij heeft dan gisteren erg veel honger, en is gewoon nog wat uit z'n doen, wat brommerig. Ik zie dan die dag ook aan z'n koppie dat 't nog niet goed is.
Maar dat is omdat ik hem zo goed ken een ander zal er niets aan zien.
Het ellendige bij epi is dat je er alleen maar kunt achter komen door andere dingen uit te sluiten. En zeker als de 'aanvallen' niet echt duidelijk zijn. Teun heeft ze ook wel duidelijker gehad met trappelen van z'n poten en ook langer van tijdsduur.
Deze laatste zou ik niet meteen aan epi toegeschreven hebben als ik niet wist dat hij 't had.
Zover ik dat kan bemerken (als ik er niet ben en hij krijgt dit weet ik dat niet als ik thuis kom) was 't nu 5 maanden geleden. Hij heeft hiervoor geen medicatie.
Moeilijk he als ze wat mankeren en je eigenlijk nu zelf op onderzoek moet gaan. Maak anders eens bij je DA een afspraak voor mijn part zonder hond. En spreek deze voorvallen eens door en neem in je achterhoofd ook de info die je hier krijgt mee.
Onzekerheid is vaak veel erger dan 't zeker weten
)
. Aan de andere kant, wat dan?
