Gompie schreef:Moritz is zo te lezen een hele gevoelige hond. Iedere verandering, geluidje en stemming voelt hij snaarfijn aan en reageert daarop met angst.
Zijn veilige plekje is de bank en jij bent een mens die hij een beetje vertrouwd.
De voor hem zo belangrijke uitstapjes naar het bos werden afgelast door de warmte.
het was warm, maar daar snapt die hond niets van.
In zijn gedachten was het een straf dat hij niet in het bos mocht rennen.
Ik ben zelf Bach-bloesem-therapeut, maar het is niet mogelijk om "even" het juiste middel te duiden. Daarvoor moet je de hond en ook de baas beter kennen. Bij een goede "behandeling" krijgt zowel de hond als de baas iets voorgeschreven.
In dit geval denk ik dat de hond vertrouwen mist in alles (zichzelf, omgeving, mensen). Waarschijnlijk dat er in het bos iets is wat hem wel het vertrouwen schenkt. Dat kan bijvoorbeeld heel goed een geur zijn. Maar het kan ook zijn dat hij jouw stemming heel goed aanvoelt. Omdat jij weet dat Moritz in het bos zo gelukkig is, valt er daar een grote last van jouw schouders. Thuis kruipt Moritz moe en voldaan op de bank en maak je je weer zorgen. Geef hem eens onvoorwaardelijk het vertrouwen dat je hem accepteerd zoals hij is.
Ik bedoel te zeggen, dat er een sterke wisselwerking is tussen jullie.
Herken je hier iets in ?
Ten dele
Moritz is al bijna 4 jaar bij ons, dus ik weet hoe hij in het begin was, hoe hij geworden is en hoe dat ineens veranderd is de afgelopen weken.
Met de warmte zijn we naar het water gegaan, wat hier naast de deur ligt. Hier gaan we zo vaak naartoe bij warmte en ook al vindt Moritz het bos veel leuker, toch heeft hij het daar normaal gesproken ook naar zijn zin.
De afgelopen tijd dus veel minder; hij staat maar te staan, even is hij vrolijk en zakt dan weer terug.
Dat is dus van de afgelopen weken, wat gelijk valt met de vermagering.
Dat hij hier moe en voldaan van is en op de bank ploft, dat geloof ik dus niet, want gezien zijn conditie kan hij hier niet moe van worden.
Ik heb al die tijd, naar mijn weten, hem geaccepteerd zoals hij is.
In beginsel een hele bange hond en daar hebben we samen keihard aan gewerkt en dat gaat al zo'n 3 jaar goed, natuurlijk met ups en downs en terugvalletjes, maar die waren vaak zo weer overwonnen.
Druk leg ik absoluut niet op hem, want dat kan hij helemaal niet aan.
Natuurlijk kan de warmte meegespeeld hebben, of wellicht iets anders (laatste 1,5 week had ik een kaakontsteking dus was ik ook niet de vrolijkheid zelve, maar het speelt langer dan 1,5 week).
Natuurlijk is er een grote wisselwerking tussen ons, maar ik geloof niet dat dit de reden nu is. Ik doe ook niet anders tegen hem nu, behalve dat ik hem misschien iets meer tot vrolijkheid probeer aan te sporen (even gek doen, even uitlokken).
Hoe bedoel je trouwens dat bij een goede behandeling zowel hond als baas iets voorgeschreven krijgen? Ik moet toch niet aan de Bach als mijn hond vermagerd en lusteloos is?
:N:
) tijdens die extreme hitte. Vanochtend was het eindelijk weer fris, en hij heeft als een gek achter balletjes en Lilo aan lopen rennen. 
werd, hebben we Moritz gewogen: hij is 4,5 kg afgevallen (van 30 naar 25,5 kg). Ik weet niet in welk tijdsbestek, maar vermoed kort omdat het ineens zo opvalt. 
. hopelijk vinden ze iets, maar dan wel relatief onschuldig en te verhelpen natuurlijk. de problemen in z'n koppie zal dit niet oplossen, maar als hij zich fysiek beter voelt, zal hij waarschijnlijk toch (iets) meer lol krijgen in de dingen 
, maar eenmaal weer thuis zakt hij weer als een plumpudding in elkaar.
achter z'n voetbal aan in de wei en heeft weer een dijk van een honger.
