fleurie schreef:Ben wel benieuwd naar ervaringen met dit ras, ik kwam er vandaag een tegen, vind het eigenlijk wel hele mooie honden, niets overdrevens, geen modehond, en ik heb zeker iets met het herdershonden karakter, wie kan me als ervaringsdeskundige wat meer vertellen over dit ras?
Hier op het forum heb je dus Sieneke die niet alleen Huette heeft (jonge hond) maar eerder al een
beauceron heeft gehad, Barousse.
Dan heb ik Yanthe, ook nog best een jongedame, van twee jaar nu.
Chaos, die ook op dit forum zit heeft ook een jongedame, Fien, een Arlequin.
Kom anders eens kijken op ons (nog jonge) forum, zie mijn onderschrift. Ik kan eíndeloos vertellen over de
beauceron natuurlijk
. Maar wat zou je vooral willen weten?
Dan kan ik wat gerichter proberen antwoord te geven.
Verder kun je dus wel zoeken op berichten van Madelief, want die gaan voor het overgrote deel over de
beauceron 
Als je echt serieus geinteresseerd bent/raakt is er een heel goed boek in het Nederlands; een echte aanrader voor liefhebbers.
Die kun je krijgen (soms ook op shows, bij de stand van de boeken) bij de Beauceronclub Nederland:
http://www.beauceron.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;
Verder kan ik alleen maar zeggen dat ik helemaal weg ben van het ras!
Het is beslist geen herder zoals een duitser dat is. Veel minder "will-to-please". Eigenzinniger, maar dat ken je al van de terriers, dus dat scheelt
. Sporten kan wel, maar ze kunnen zomaar opeens besluiten dat ze nu ff geen zin hebben, en dan kun je op je kop gaan staan. Misschien dat je dan nog voor mekaar krijgt dat ze het doen, maar het zal beslist nogal "lauwtjes" gaan
. Sieneke kan je daar veel meer over vertellen, want die heeft zowel een werker-pur-sang (harzer fuchs Rein) als een olijke vrolijke beauceronkleuter. Zelfde sporten pakken ze heel anders aan. Huette met veel plezier en lol en een omweg, en Rein snel en trefzeker.
Het zijn ook echt geen doetjes. Yanthe is bijvoorbeeld heel vriendelijk en vrij zacht en heeft geen neiging tot dominantie. Maar als een hond haar pakt (raak) dan wordt ze vre-se-lijk kwaad (zonder zelf gaatjes te maken, maar ze maakt haar punt wel nogal lawaaierig duidelijk met veel blikkerende tanden). Onrechtvaardig gedrag accepteert ze niet.
Dus hoewel ze geen neiging heeft tot domineren, laat ze zich niet zomaar onderschoffelen en waar veel honden zich overgeven bij een "hij-moet-even-een-punt-maken-hond" doet zij dat dus niet. Er zijn dus een paar mechelaars in het park waarvan de bazen nu wél omlopen waar ze tot Yanthe dik anderhalf was maar bleven roepen: " ze wil alleen maar spélen....ze maakt geen gáátjes!!": kennelijk is het een stuk minder leuk als de andere hond niet kermend van angst op de grond gaat liggen...
. Ook daar....pas als de mechelaar ráák hapt reageert ze.
Wel belangrijk om te weten, want als een jack dus vindt dat hij kan bijten en een
beauceron op zijn plek kan zetten....dan is
beauceron-die-niet-toegeeft natuurlijk wel ineens een stuk groter en sterker....
Overigens reageert ze op een terechte correctie heel gevoeglijk. Ze maakt dus onderscheid tussen herriezoekers en honden met normaal communicatief gedrag. Ook een terechte correctie van een kleine hond accepteert ze probleemloos. Het zijn de herriezoekers die ze niet moet (en frankly....geef haar eens ongelijk
).
Daarom wandelt het dus zalig in losloopgebieden. Ze zijn nooit kwijt en ze zoeken geen ruzie, vrolijk, flamboyant, oprecht. Baasgericht. Wel lomp :N: Tegen bomen op lopen, door een ruit vallen, zonder te kijken in een rivier rennen, zonder te kijken van een muur van anderhalve meter springen, als je het niet als pup afleert "bashen" :beuken in een andere hond op schouderhoogte (door ervaring met briards wijzer
en dus Yanthe succesvol afgeleerd op de leeftijd van 9 weken) etc etc, en daarbij gewoon doorlopen. En bij alles wat ze doen...:" leuk he
!?" Heb je dr net uitgefoeterd omdat ze iets deed wat niet mocht,....niks geen kleinmaakreactie...slechts: " hmm, dat mocht kennelijk niet
, maar baasje...het was wel léuk he!!
"
Eenmaal opgevoed ook erg braaf. En ze zijn waaks. Waar Yanthe voor een hond in het park nog op de rug ging liggen ging ze vrij jong al uit haar stekker tegen diezelfde hond als hij in de tuin waagde te komen. Dát kan natuurlijk niet
Het is echt een maatje. Ze hechten haast ongemerkt (omdat ze zoveel eigen inbreng/mening hebben) heel erg sterk aan je.
Het duurt láng voordat ze "af" zijn, je hebt veel geduld en doorzettingsvermogen nodig. Ze hebben humor, en gebruiken dat ook echt. Dat soort dingen lees je wel terug in mijn topics over Yanthe denk ik.
Maar je bent van harte welkom op het forum als je meer wilt weten over dit sterke, eigenwijze, lompe, maar erg boeiende ras.
Dit stukje omvat nog niet de helft van de
beauceron en ze zijn natuurlijk niet allemaal zoals Yanthe. Sommige zijn erg onzeker, of juist toch wel patsers, of ze hebben jachtdrift of, of ...
Er is dus nog véél meer wat ons ras zo boeiend maakt en zo niet-makkelijk.
Vraag maar raak
p.s. Let wel, mijn Yanthe is pas twee en valt dus nog niet in de categorie "af" 
. Sieneke kan je daar veel meer over vertellen, want die heeft zowel een werker-pur-sang (harzer fuchs Rein) als een olijke vrolijke beauceronkleuter. Zelfde sporten pakken ze heel anders aan. Huette met veel plezier en lol en een omweg, en Rein snel en trefzeker.